De balans vinden

Twee maanden geleden besloot ik om de knop om te zetten: gezonder gaan leven. Ik wilde meer bewegen en minder gaan snoepen om op die manier wat kilo’s kwijt te raken. Ik ben tevreden met het resultaat tot nu toe: ik ben namelijk in twee maanden tijd 7,9 kg afgevallen.

Lekker wandelen
Zoals ik in mijn vorige blog al schreef, ben ik op mijn eten gaan letten en ben ik meer gaan bewegen. Ik ben voornamelijk meer gaan wandelen: alleen, met ons hele gezin, met een vriendin of met onze kinderen. De jongste zit dan in de kinderwagen en de oudste wandelt gezellig mee. Dan hebben we de leukste gesprekken samen. Onze oudste heeft een levendige fantasie en hij zit vol met waarom-vragen en hoe maak je dit-vragen. Een half uurtje wandelen is dan zo voorbij. Onze jongste kijkt rustig naar alles wat ze voorbij ziet komen. Zo hoop ik ze op jonge leeftijd al bij te brengen dat elke dag wat bewegen leuk en gezond is.

Teveel willen doen
Waar ik zelf nog op wil letten, is het vinden van de balans. Ik let goed op wat ik eet, zodat ik met name minder ongezonde tussendoortjes eet. Hierbij gun ik mezelf af en toe natuurlijk wel wat lekkers, zoals een koekje, wat chips of een stukje taart. Ik moet er niet in doorslaan wat ik eet op een dag, want daar ging het meestal mis bij mij. Ik vind heel veel lekker en ik kon soms echt blijven eten. Nu ik minder op een dag eet, merk ik dat ik sneller “vol zit”. Dat is een goed signaal natuurlijk.

Tegelijkertijd merk ik dat ineens meer ga bewegen als ik van mezelf “teveel” gegeten heb. Dan ga ik ineens een extra stukje fietsen op de hometrainer, terwijl ik die dag dan al 10.000 stappen heb gezet. Of dan maak ik nog gauw een extra wandelrondje om aan de 15.000 stappen te komen. Mijn knieën zijn mijn zwakke plekken en daar merk ik dat dan aan. Als ik dan na zo’n intensieve beweegdag de volgende dag een rondje ga lopen, dan verstap ik me sneller of dan kraken mijn knieën net wat meer. Daar wil ik graag de balans in gaan vinden.

Fitter gevoel
Ik merk overigens wel dat ik me een stuk fitter voel. Ik slaap beter, ik ben minder snel moe en mijn conditie is vooruitgegaan. Ik heb bepaalde wandelrondjes in de buurt en die loop ik nu al sneller dan toen ik ze twee maanden geleden liep. Ook merk ik het aan mijn kleding: mijn broeken worden te groot en mijn truien zitten minder strak. Al met al ben ik blij dat ik de knop (weer) om heb willen zetten en ga ik voor mijn volgende doel: 10 kg eraf.

Op naar een gezonder leven!

Hoe vaak heb ik inmiddels al niet iets geschreven over mijn strijd met de kilo’s?! Het blijft een lastig iets voor me. Ik ben gewoon dol op eten, ik lust bijna alles en ik ben een emotie-eter. Toch heeft dat me er niet van weerhouden om twee keer veel af te vallen om het zwanger worden te kunnen bevorderen. En met succes mag ik wel zeggen, aangezien ik een trotse moeder ben van een zoontje en een dochtertje.

Geen succes in 2022
Ons gezin is eind 2021 compleet geworden met de geboorte van ons dochtertje. Net zoals bij mijn eerste zwangerschap was ik weer wat kilo’s aangekomen. Vorig jaar ben ik begonnen met afvallen, maar dat is niet succesvol verlopen. Sterker nog: ik was weer iets aangekomen. Hoe het kwam? Ik moest wennen aan onze nieuwe situatie met z’n vieren (met weer gebroken nachten erbij). Ik vergat mezelf in eerste instantie en was alleen maar met de kinderen en het huishouden bezig (totdat ik een goed gesprek met de huisarts had gehad). Ik kreeg een nieuwe baan met een nieuw werkritme. Ons zoontje mocht naar school en dat was ook een nieuw ritme. En ondertussen bleef ik lekker eten en werd het bewegen een stuk minder. Ik voelde aan mijn kleding dat het niet de goede kant op ging, maar het lukte me niet om die knop om te zetten.

Op naar een succes in 2023
Tot 1 januari van dit jaar. Ik besloot op de allereerste dag van het nieuwe jaar op de weegschaal te gaan staan. Was dat slim na een oudjaarsavond met allerlei lekkers? Geen idee, maar ik moest een startpunt hebben. Het werd tijd om gezonder te gaan leven: meer bewegen én minder snoepen. Geen stok achter de deur in de zin om weer zwanger te willen raken. Wel een stok achter de deur om me weer fitter te voelen, om weer beter te slapen, om mijn kleine kledingmaten weer te passen, om een gezond voorbeeld aan mijn kinderen te geven… en om gewoon weer lekkerder in mijn vel te komen te zitten.

Ik ben weer op mijn eten gaan letten, met name op mijn tussendoortjes. Ik werk vrijwel volledig thuis en dan is het zoveel makkelijker om even iets lekkers te pakken dan wanneer je op kantoor zit. Dus ik haal minder in huis én ik moet leren om het gewoon niet te pakken. Ik ben meer gaan bewegen: lekker wandelen en 1 tot 2 keer in de week even fietsen op de hometrainer. Een serietje erbij en je bent zo een half uurtje verder. Ik vind het niet altijd even gemakkelijk, maar ik doe mijn best om mijn leefpatroon (blijvend) aan te passen. Dat betekent dat ik gezonder ben gaan eten, minder tussendoortjes pak, mezelf met mate wat lekkers gun (en dat smaakt nu echt veel beter) en meer ben gaan bewegen.

Het eerste doel is in zicht
Het betekent helaas soms ook dat ik wat te streng voor mezelf ben. Ik ben inmiddels 4,6 kilo kwijt, maar laatst was er slechts 2 ons af in één week tijd. Dan ga ik meteen kijken wat ik dan nog extra moet doen (qua bewegen bijvoorbeeld), terwijl ik eigenlijk gewoon moet denken dat het goed is dat er iets af is én dat al die kilo’s er ook niet in één week bij zijn gekomen.

Ik heb een uiteindelijk afvaldoel in mijn hoofd dat ik in stapjes af wil werken. Mijn eerste doel is 5 kilo eraf. Ik zou het heel leuk vinden als ik dat volgende week haal, want dan ben ik in de eerste maand al 5 kilo kwijtgeraakt. Het is ook niet erg als dat niet zo is. Ik ga voor een gezonder leven, waarin ik beter voor mezelf zorg zodat ik ook beter voor mijn kindjes kan zorgen.

Het vinden van een balans

Ruim één maand geleden schreef ik over mijn eeuwige strijd met de kilo’s. Ik ging voortvarend aan de gang en de eerste kilo’s gingen eraf. Ik gaf mezelf een eerste doel en dat was om 5 kilo af te vallen. Het leek me fijner om in kleine stapjes te werken dan om meteen voor mijn einddoel te gaan.

De laatste twee weken gaat het wat minder goed. Niet dat ik ben aangekomen (gelukkig niet), maar er gaan maar 1 of 2 ons per week vanaf. Ik weet dat het in het allereerste begin altijd harder gaat dan na verloop van tijd, maar toch… En ik weet ook dat we wat feestjes en wat barbecues hebben gehad, waardoor je toch net wat meer eet dan normaal. Nogmaals: ik ben vooral blij dat ik sinds begin juli niet meer ben aangekomen.

Op dit moment ben ik 3,7 kg afgevallen en daar ben ik natuurlijk al heel blij mee. Ik voel me energieker en ik slaap beter (met uitzondering als één van de kindjes ’s nachts wakker wordt of ’s nachts gaat spoken). De eerste paar dagen in juli merkte ik echt dat ik moest wennen aan minder suikers eten en drinken. Ik wist wel dat suikers verslavend werken, maar het viel me toch wel even tegen hoor. Ik heb er gewoon een paar dagen hoofdpijn van gehad. Dat verdween gelukkig snel, maar het zette me wel even op scherp om te ontdekken hoe verslavend suiker voor je lichaam is.

Nu wil ik vooral de balans zoeken. Hoe zorg ik ervoor dat ik niet teveel ga bewegen om maar van alles te willen compenseren? Hoe zorg ik ervoor dat ik af en toe zonder schuldgevoel van iets lekkers kan genieten? Hoe vind ik een eet-, drink- en beweegmodus die ik vast kan blijven houden? Ik wil natuurlijk naar een modus die goed vol te houden is. Ik zal altijd moeten opletten met wat ik eet en drink, omdat ik nu eenmaal gemakkelijk aankom en heel veel lust. Het is voor nu even zoeken naar een goede balans tussen al die verschillende zaken.

En… ik moet mezelf niet teveel druk geven. Ik ben ook niet in een korte tijd die kilo’s aangekomen, dus ik moet ook niet verwachten dat het er in korte tijd meteen weer af is. Ik wandel vrijwel elke dag; ik heb een vaste sportdag om thuis op de hometrainer te zetten; ik let goed op mijn eten en drinken; ik geniet in het weekend van wat extra’s… en ik merk gewoon dat ik beter in mijn vel kom te zitten.

Ik zeg het regelmatig tegen mijn oudste kindje en nu ook maar even tegen mezelf: “Soms moet je even geduld hebben.” Dus ik ga verder met waar ik mee bezig ben en dan bereik ik vanzelf mijn eerste doel. Het komt goed… zolang ik maar niet te streng ben voor mezelf en niet terugval in mijn oude gewoontes.

De (eeuwige) strijd met de kilo’s

Soms zou ik willen dat ik niet zoveel lekker eten lustte. En nog vaker zou ik willen dat ik mijn emoties niet zo gemakkelijk weg probeer te eten. Ook al gaat dat laatste steeds beter (in de zin van: ik probeer afleiding te zoeken als ik merk dat emotie-eten eraan komt), maar het lukt niet altijd. Ik ben van plan om de strijd met de kilo’s weer aan te gaan. Op naar een gezondere levensstijl…!

Eerdere keren
Voordat ik zwanger was van ons zoontje ben ik bij een diëtiste geweest. Omdat ik met behulp van hormonen een eisprong moest laten opwekken, was het van belang dat ik een aantal kilo’s zou afvallen. Hoe minder overgewicht je hebt, hoe groter de kans van slagen. Bij de diëtiste heb ik toen een aantal fijne tips gehad om mijn levensstijl gezonder te maken en om ook nog te kunnen blijven genieten. Het afvallen ging toen goed… en ik raakte zwanger en mocht een zoontje verwelkomen.

Hetzelfde was het geval toen we besloten voor een tweede kindje te gaan. Het enige verschil was dat ik niet naar de diëtiste ging, maar de tips zelf toepaste om weer wat kilo’s kwijt te raken. Ook dat lukte en heeft ervoor gezorgd dat de hormonen hun werk deden. Vorig jaar kwam ons dochtertje gezond op de wereld.

Op naar een gezonder leven!
Deze twee voorbeelden laten me zien dat ik het dus wel kan: een gezondere levensstijl hanteren, kilo’s kwijtraken en me fitter en prettiger voelen. De laatste weken merkte ik dat ik er weer voor wil gaan. Deze keer niet om zwanger te mogen raken (ons gezinnetje is compleet :)), maar om gezonder te worden, me fitter te voelen en een goed voorbeeld voor mijn kindjes te zijn. Ik vind het lastig omdat ik zo van lekker eten houd, maar ik weet dat het nodig is, dat ik me beter voel én dat ik nog steeds van eten kan genieten. Misschien zelfs nog wel meer dan ik nu doe.

Ik heb een bepaald streefgewicht in mijn hoofd waar ik graag naartoe wil werken. Dat wil ik in stapjes gaan doen om het voor mezelf behapbaar te houden. Het eerste doel waar ik voor ga, is dat er 5 kilo afgaat. Ik ga hier verder geen termijn aan hangen, omdat ik mezelf niet wil opjutten en omdat ik graag wil dat de kilo’s er nu af blijven. Ik wil weer meer gaan bewegen, gezonder gaan eten en vooral minder gaan snoepen. Op naar een gezonder gewicht!

Terugblik 2020

Tja... daar zijn we dan, bijna aan het einde van 2020. Het jaar waarin alles anders werd... dat is toch wel de omschrijving die het beste bij dit jaar past.

Covid-19 gooide veel roet in het eten en heeft de hele wereld in zijn ban. Daarnaast bracht het ons als het ware terug naar de basis. Je werd aangewezen op jezelf, je eigen familie en je eigen woonplek. Dat was de ene keer gemakkelijker dan de andere keer. Voorlopig zijn we nog niet af van dit vervelende virus. Laten we hopen dat we in het nieuwe jaar weer wat meer terug kunnen naar "het oude normaal".

Voor mij persoonlijk was 2020 het jaar waarin...

-          ons zoontje zelf leerde lopen (en daar waren mijn man en ik allebei bij);
-          ik het recordaantal van 225 boeken las;
-          ik tijdens de eerste lockdown helaas wat kilo’s aankwam;
-          ik inmiddels ruim 11 kg ben afgevallen (en nog meer hoop af te vallen);
-          ik het emotie-eten iets beter de baas werd (maar het zal altijd een valkuil voor me blijven);
-          mijn man en ik regelmatig elkaar hebben ingemaakt met Carcasonne, Kolonisten van Catan en Qwirkle;
-          ik steeds vaker ging wandelen;

-          ik regelmatig 10.000 stappen per dag zette;

-          ons zoontje steeds beter begon te praten en te zingen;

-          mijn man en ik het dansje van 'Feestlied' van de Sprookjesboom leerden;

-          ik nog steeds enorm blij ben dat ik moeder ben;

-          ik het moederschap op sommige dagen nog steeds pittig kon vinden;

-          ons zoontje zijn eigen willetje aan het ontdekken is (en dat is leuk én zwaar tegelijkertijd ;-));

-          ik meer thuis heb gewerkt dan op kantoor;

-          ik regelmatig naar familieleden of vrienden een kaartje via de post verstuurde;

-          mijn man en ik meer kerstfilms dan ooit in één jaar hebben gekeken;

-          ik geregeld met een traan of een lach aan mijn vader en mijn schoonvader terugdacht.

Ik wens jullie een fijne jaarwisseling en een mooi en gezond 2021 toe!

Minder druk opleggen

Ruim één maand geleden schreef ik dat ik graag mijn zwangerschapskilo’s wilde kwijtraken. Dat wilde ik doen door me weer aan het schema van de diëtiste te gaan houden. Zes a zeven keer per dag iets eten, meer (water) drinken, meer bewegen en vooral minder tussendoor snoepen. De vorige keer lukte het me ook om met behulp van dat schema af te vallen, dus waarom zou dat nu niet weer lukken?

Al na een week of twee merkte ik dat het me een stuk minder gemakkelijk afging in vergelijking met de vorige keer. Als ons zoontje eens een keer ’s nachts wakker werd, waardoor we een gebroken nacht hadden, was het overdag een stuk moeilijker om niet tussendoor even snel iets (ongezonds) te pakken. Drie of vier afwijzingen op één dag gaan je niet in de koude kleren zitten. Ook dan wilde ik wel eens even gauw een stukje chocolade of een koekje pakken. En voor je het weet, ben je weer gedeeltelijk teruggeschoten in je oude eetpatroon. Bestond er maar een knopje om dat emotie-eten uit te zetten, maar helaas…

Naar de diëtiste
Ik besloot op dat moment om de diëtiste te bellen en een afspraak met haar te maken om te kijken hoe ik nu het beste verder kon gaan. Ze had het vrij druk, waardoor ik eigenlijk pas vier weken later terecht zou kunnen. Gelukkig kon ze me tussendoor inplannen voor een vergadering. Ik moest dan wel vroeg in Breda zijn, maar dan kon ik al na 1,5 week terecht. Heel fijn!

Die afspraak vond gisterenochtend plaats. De laatste keer dat we elkaar gezien hebben, was in januari 2018. Mijn diëtiste zat toen in een van haar laatste werkweken voor haar zwangerschapsverlof begon en ik was op dat moment elf weken zwanger. Heel wat veranderd dus! Ik heb haar als eerste over het bewogen jaar 2018 verteld, en welke invloed dat op mijn gewicht heeft gehad. Ik heb het allemaal zelf gegeten, dat weet ik, maar ik wil daar echt graag weer verandering in brengen. Misschien zelfs wel iets té graag.

Doelen opstellen
Mijn diëtiste vond het niet vreemd dat ik teruggevallen was in het emotie-eten en ze vond het goed om te horen dat ik er iets aan wilde doen, maar ze waarschuwde me er tegelijkertijd voor dat ik niet te hard van stapel moet willen gaan. Anders is de kans groot dat ik weer terugval in mijn oude gewoonten. Ze wilde samen met mij een aantal doelen opstellen om aan te werken:
1. Meer structuur aanbrengen in mijn eetpatroon
Ons zoontje staat bij mij op nummer 1. Eerst wil ik dat hij goed gegeten heeft, verschoond is, aangekleed is etc. Hierdoor komt het bijvoorbeeld wel eens voor dat ik pas ruim 1,5 uur nadat ik wakker ben ga ontbijten. En dan merk ik bijna de hele dag dat ik wat hongerig ben. Met dit doel ben ik al begonnen door eerst ons kindje te verschonen en de fles te geven,  daarna zelf te ontbijten en dan weer verder met hem te gaan.
2. Meer (water) drinken
Als ik bezig ben met iets (solliciteren, lezen, bloggen, recenseren…) en ik heb geen drinken in de buurt staan, vergeet ik gewoon om te drinken. Dan gaat er zo één uur of meer voorbij zonder dat ik iets gedronken heb. Dat is niet goed natuurlijk.
3. Plan een vast sportmoment in
Gemiddeld drie tot vier keer per week wandel ik wel met mijn zoontje. Vaak wandel ik met hem in de kinderwagen naar het centrum om wat boodschappen te doen. In totaal loop ik dan per keer zo’n 5 km. Mijn man en ik proberen in het weekend minstens een dag met ons zoontje te gaan wandelen. Lekker blijven wandelen lukt me wel.
We hebben thuis een hometrainer staan, waar ik graag weer op wil gaan fietsen. Overdag lukt me dat niet echt, ook omdat ik niet weet hoe lang ons zoontje zal slapen. De diëtiste raadde aan om een vast moment in de week in mijn agenda in te plannen voor het sporten, bijvoorbeeld een avond als mijn man thuis is. Als het in je agenda staat, is de kans het grootst dat je het ook echt gaat doen en dan komt er vanzelf routine in.

Daarnaast adviseerde ze me om mezelf minder druk op te leggen. Ik wil heel graag terug naar mijn gewicht dat ik voor mijn zwangerschap had bereikt (en het liefste zo snel mogelijk). Als het een paar dagen niet lekker is gegaan met eten, heeft dat meteen effect op me en ben ik teleurgesteld als ik (bijna) niets ben afgevallen. De diëtiste zei dat 0,5 kg per week afvallen prima is. De vorige keer is het heel hard gegaan bij mij, maar dat moet ik even loslaten. Mijn lichaam heeft een zwangerschap gehad en is daardoor veranderd. Als ik weer goed op mijn eten ga letten, kom ik er uiteindelijk ook.

Het was een fijn en verhelderend gesprek. Ik had dit echt even nodig. Tegen het einde van de afspraak ben ik ook nog op de weegschaal gaan staan. Zo hebben we een nieuw beginpunt en ga ik weer voor een beter en gezonder gewicht. Qua eetpatroon kan ik het schema van de vorige keer aanhouden. Ik heb meteen een nieuwe afspraak gemaakt. Over vier weken ga ik nog een keer naar mijn diëtiste toe om te bespreken het dan gaat. Natuurlijk ga ik ervoor dat er dan 2 kg af is.

De knop weer omzetten

Het zal jullie niet verbazen dat ik dol ben op eten. Ik lust bijna alles en dat is regelmatig een valkuil voor me. Voordat ik zwanger was, was het me gelukt om bijna 24 kg af te vallen. Een prestatie waar ik nog steeds trots op ben. Op dat moment wilde ik graag nog 3 kg afvallen om bij mijn streefgewicht te zijn. Ik zal nooit een slanke den worden, maar die ambitie heb ik ook niet. Het gewicht waar ik voor mijn zwangerschap (bijna) was, was er wel eentje waarbij ik me goed voelde. En daar wil ik graag terug naartoe.

Op naar een gezonder gewicht
Tijdens mijn zwangerschap mocht ik natuurlijk niet meer afvallen en kwam ik juist weer aan. Heel logisch. In het begin viel ik nog iets af, maar met behulp van de diëtiste heb ik toen een goed eetpatroon voor een zwangere gevonden. Dat ging prima... totdat het op persoonlijk vlak allemaal heftiger werd. Ik ben een emotie-eter en dat in combinatie met hormonen en alles dat erbij kwam kijken, zorgde ervoor dat ik soms wat meer at dan goed voor me was. Daarmee wil ik niets goed praten.  Ik ben tenslotte degene die het heeft opgegeten en niemand anders. Het heeft er helaas wel voor gezorgd dat ik meer ben aangekomen dan ik had gehoopt en dat ik na de bevalling in eerste instantie meer ben blijven eten dan ik had gewild. Daar verander ik nu niets meer aan. Het heeft ook geen zin om terug te kijken en te bedenken wat ik anders had willen doen. Ik kijk liever vooruit hoe ik nu verder wil.

Om met een positief punt te beginnen: ik ben niet terug bij af. Ik weeg nu minder dan de vorige keer dat ik met afvallen / gezonder leven begon. Maar ik ben momenteel niet blij met mijn lichaam. Ik weet dat de bevalling pas een paar maanden geleden is en dat ik geen wonderen hoef te verwachten, maar ik wil voor mezelf weer langzaamaan naar de goede kant op de weegschaal. Dat hoeft echt niet in hele korte tijd. Ik wil gewoon niet meer aankomen en weer beter in mijn vel gaan zitten. In mijn geval betekent dat dat ik minder (tussendoor) moet gaan snoepen, kleinere maaltijden bij het avondeten moet nuttigen en wat meer moet gaan bewegen.

Via deze blog houd ik jullie weer op de hoogte van mijn vorderingen. Dat gaf me de vorige keer steun, dus daar maak ik nu graag weer gebruik van. Ik heb mezelf nog geen doel gesteld; ik wil de gezondere levensstijl weer gaan opbouwen en kijken waar het toe leidt.

Weer een mijlpaal bereikt

Het was alweer twee maanden geleden dat ik voor het laatst bij de diëtiste ben geweest. Ondertussen ging het afvallen gewoon door (gelukkig maar ;-)). Tot mijn vreugde kan ik jullie namelijk vertellen dat ik weer een nieuwe mijlpaal heb bereikt: ik ben namelijk tot nu toe 22,1 kg afgevallen! Met de diëtiste had ik vorige keer afgesproken dat het realistisch was dat ik voor de kerstdagen nog zeven kilo kwijt zou raken. Dat is me nu eind oktober al gelukt.

Voldoende eten
De diëtiste begon de afspraak vanmiddag dat ze vond dat ik er goed uitzag. Altijd leuk om te horen natuurlijk. En toen ik mijn gewicht vertelde, was ze in positieve zin verbaasd. Het gaat stukken beter dan we allebei verwacht hadden. Ze benadrukte wel dat ik voldoende moet blijven eten en dat gedoseerd moet blijven doen. Ik merk dat ik 's middags snel vergeet om een tussendoortje te pakken, terwijl dat wel verstandig is. Ook gaf ze aan dat ik mezelf af en toe gewoon echt iets moet gunnen en niet te streng voor mezelf moet blijven. Ze vindt het super dat ik steeds beter gewend ben aan mijn nieuwere levensstijl, maar ik moet mezelf soms wel gewoon iets gunnen. Ik ben nu bijvoorbeeld nogal geneigd om van zondag tot en met donderdag 's avonds alleen maar yoghurt te pakken en geen koekje. Dat gun ik me alleen op vrijdag- en zaterdagavond. Maar nu het allemaal zo goed gaat, mag ik dat best eens vaker pakken. Zolang ik maar niet elke avond aan een grote koek zit, maar dat is voor niemand goed.

Naar aanleiding daarvan vertelde ik haar dat ik graag weer eens sushi wilde gaan eten. De diëtiste zei meteen dat ik gewoon een keer moest gaan doen. Ze raadde wel aan om dan per ronde minder te bestellen dan de vijf die je mag, zodat je elke ronde mee kan blijven eten en niet te vol komt te zitten. Ik merk namelijk dat ik sneller een vol gevoel heb. Dan is de kans groot dat ik na twee keer vijf gerechtjes al genoeg op heb. Door het wat meer gedoseerd te doen, zal dat beter gaan. Ze zei daarbij dat als ik binnenkort sushi ging eten ik er dan gewoon lekker van moet gaan genieten. Dus... ik heb meteen voor volgende week een tafeltje gereserveerd. Daar kan ik me nu al op verheugen.

Eten tijdens de Kerstdagen

We hebben geen nieuw doel vastgesteld om voor de kerstdagen te halen. Alles dat er nu nog extra afgaat, is mooi meegenomen. Ik heb alleen aangegeven dat ik uiteindelijk er graag nog tien kilo van af wil hebben. De diëtiste verwacht dat dat met dit eetpatroon goed te doen is. Zolang ik gemiddeld 0,5 kg per week afval, is het prima. Dan eet en beweeg ik voldoende en komen er niet te weinig voedingsstoffen binnen. Voor begin januari hebben we nog een afspraak gemaakt. Als het zo goed blijft gaan, zal dat voorlopig de laatste zijn. En als slotopmerking had ze nog een tip voor de kerstdagen: sla geen maaltijden of tussendoortjes over om te compenseren, maar maak in plaats daarvan liever een wandeling. En vergeet vooral niet om die twee dagen lekker te genieten!

Ik voel me goed!

In principe sta ik elke donderdagochtend thuis op de weegschaal om te kijken wat mijn gewicht is. Zo ook vanochtend. Bij de vorige afspraak met mijn diëtiste vertelde ze dat als ik zo door blijf gaan ik wekelijks 0,5 kilogram kan afvallen en nog dit jaar mijn nieuwe mijlpaal van -22 kilogram kan halen. Ik kan jullie vertellen dat ik op de goede weg ben. Toen ik mezelf vanochtend woog, bleek dat ik tot nu toe 19,5 kilo ben afgevallen. En daar ben ik heel blij mee!

Minder honger

Mijn nieuwe, gezondere levensstijl gaat me steeds beter af. Ik merk ook dat ik minder honger heb waardoor ik minder de neiging heb om te gaan snaaien en dat ik - in vergelijking met voor mei 2017 - minder eten nodig heb om vol te zitten. Ook gaat het sporten en het meer bewegen me goed af. Ik sport minimaal twee keer in de week intensief (in de zin van: fietsen op de hometrainer of baantjeszwemmen) en ik probeer drie tot vier keer in de week een rondje te wandelen. Als ik op pad ga in mijn eigen woonplaats deed ik dat vrijwel altijd op de fiets. Tegenwoordig doe ik één dag in de week alles lopend. Ik woon zo'n 2 kilometer van ons centrum vandaan en dat is lopend uitstekend te doen. Laatst ben ik zelfs lopend naar een tandartsafspraak gegaan. Binnen een half uurtje was ik daar. Heerlijk!

Fysiek gaat het ook beter. Ik heb al heel lang zwakke knieën (mede doordat mijn knieschijven anders zitten dan hoort en daardoor gemakkelijker uit de kom kunnen gaan), maar door het vele trainen en doordat ik veel minder kilo's meesjouw heb ik er veel minder last van. Dat merk ik bijvoorbeeld aan 'het verstappen'. Op een niet-vlakke ondergrond, onder andere in het bos, maakte ik gemakkelijk een misstap en dat schoot meteen door naar mijn knie. Lopen was daarna niet prettig meer. Tegenwoordig kan ik dat zelf beter opvangen en heb ik er nog amper last van als ik een keer een misstap maak. Daarnaast slaap ik veel beter en rustiger. Op zich haalde ik altijd wel voldoende slaap, maar had ik wel nachten dat ik veel lag te woelen en te draaien en werd ik niet altijd uitgerust wakker. Nu wel... vooral als ik gesport of veel bewogen heb. De nacht nadat Robert en ik 17 kilometer gewandeld hadden, heb ik bijvoorbeeld als een blok geslapen. En dat heb ik steeds vaker nu ik gezonder eet en meer beweeg.

Nieuwe kledingmaten

Al na de eerste vijf kilo merkte ik dat sommige kleding wat losser begin te zitten. Het werd toen steeds warmer, dus ik besloot toch twee nieuwe zomerbroeken aan te schaffen. Langzaamaan werden broeken echt te groot en gingen shirtjes vooral beter zitten. Af en toe kocht ik een broek erbij en deed ik een te grote broek naar de kledingbak.

Vorige week ging ik met mijn moeder op kledingjacht in Oosterhout. En tot mijn verbazing kon ik van sommige broeken drie maten kleiner aan dan voorheen. Zelfs bij bepaalde truien kon ik een maat kleiner dan ik had verwacht. Dat maakt winkelen ineens wel een stuk leuker. Voor het eerst trok ik een slimfit jeans aan die lekker zat en waarin mijn benen slanker ogen. Ik heb meteen twee van dat soort spijkerbroeken aangeschaft!

De knop is om!

Ik ben blij dat ik de knop heb kunnen omdraaien met behulp van een diëtiste en dat het afvallen zo goed gaat. Ik voel me zoveel beter nu! Dat vind ik heel fijn. Ik houd er nog steeds rekening mee dat het op een gegeven moment minder snel gaat, maar ik geniet er nu volop van dat het goed gaat. Ik had in mei echt niet verwacht dat ik na bijna vijf maanden al 19,5 kilo zou zijn afgevallen. Op naar mijn volgende mijlpaal: voor de kerstdagen 22 kilo eraf!

Nieuwe mijlpaal gehaald

Een paar weken geleden kon ik tot mijn vreugde vertellen dat ik mijn eerste doel gehaald had; ik was toen 12 kg afgevallen. Dat was het doel dat ik tijdens mijn eerste afspraak met de diëtiste had afgesproken om voor de kerstdagen afgevallen te zijn. Ik stelde toen zelf een volgend doel: ik wilde voor de feestdagen nog 5 kg afgevallen zijn. Dat hield op dat moment in dat ik per maand 1 kg zou afvallen. Realistisch leek me, omdat het afvallen op een gegeven moment minder snel gaat.

Elke donderdag ga ik op de weegschaal staan en zie ik tot mijn vreugde dat de onsjes eraf gaan (uitgezonderd twee keer in de vakantie, maar toen ben ik wel gelijk gebleven...). Vanochtend gaf de weegschaal weer aan dat ik afgevallen was... en tot mijn vreugde heb ik die 5 kg extra inmiddels gehaald. In totaal ben ik nu 17,4 kg afgevallen! Nooit verwacht dat ik dat dit jaar al zou halen...

Zoals in mijn vorige blogpost te lezen was, heb ik in overleg met de diëtiste al een nieuwe mijlpaal vastgelegd. Dit jaar hoop ik in totaal 22 kg af te vallen. Het gaat de goede kant op om dat doel dit jaar nog te realiseren.

Een afspraak bij de diëtiste

Gisterenochtend had ik voor de derde keer een afspraak bij de diëtiste. Voordat ik naar haar toe ging, heb ik me eerst gewogen (zoals ik tegenwoordig standaard op donderdag doe). Tot mijn vreugde was er weer één kilogram af. Dat brengt de totaalstand op -15,5 kg.

De eerste keer dat ik bij de diëtiste kwam, sprak ik met haar af dat ik voor de kerstdagen 12 kilogram zou afvallen. Dat doel heb ik inmiddels al gehaald. Dus vroeg ik aan haar wat een realistisch nieuw doel voor de kerstdagen zou zijn. Ze antwoordde dat als ik zo door zou gaan ik gemiddeld 0,5 kilogram per week kan afvallen en dat er dit jaar nog zeven kilogram af kan. Zelf had ik na mijn eerste doel bedacht om dit nog vijf kilogram af te vallen. Daar zit ik nu nog maar 1,5 kilogram vandaan... dus ik ga voor het nieuw gestelde doel van mijn diëtiste.

Qua eten en drinken had ze verder geen wijzigingen voor me. Het eetschema dat ze eerder voor me gemaakt had werkt prima en mag ik blijven volgen. Als tip voor na het sporten, raadde ze aan om wat yoghurt met fruit te eten om zowel het energieniveau weer te verhogen als om wat extra eiwitten binnen te krijgen. Over twee maanden heb ik weer een afspraak bij haar. Ik had van tevoren nooit gedacht dat ik zoveel zou hebben aan een diëtiste. Ze heeft echt fijne tips, motiveert waar nodig is en is enthousiast over hoe goed het gaat. Zo fijn!

Eerste doel gehaald!

Toen ik negen weken geleden voor het eerst bij de diëtiste kwam, vertelde ik haar dat ik graag voor de kerstdagen twaalf kilogram wilde afvallen. Ik was toen ruim drie kilo afgevallen, dus moest ik ongeveer één kilo per maand kwijtraken. Dat leek mij realistisch om te doen en om vol te houden, en daar was de diëtiste het mee eens.

Naarmate ik steeds meer grip kreeg op de gezondere levensstijl en het afvallen de goede kant op ging, verwachtte ik dat ik dit doel eerder zou halen dan voor de kerstdagen. Ik had echter niet verwacht dat ik na bijna drie maanden er al zou zijn. Toen ik vanochtend op de weegschaal ging staan, zag ik namelijk tot mijn grote vreugde dat ik inmiddels 12,2 kilogram ben afgevallen!! Yeah!

Vocht verliezen
Nog wekelijks val ik af, maar ik merk wel dat het iets langzamer gaat dan in het begin. Dat is ook niet erg. Zolang er elke week maar wat afgaat, is het goed... De diëtiste wees me daar bij onze vorige afspraak ook al op. Een van de redenen daarvan is dat het in het begin veel vocht verliest. Daarnaast moet je rekening mee houden dat je je extra gewicht (of in mijn geval: mijn overgewicht) ook niet in een paar weken hebt opgebouwd. Daar gaat vaak jaren overheen.

Al met al ben ik erg blij dat ik mijn eerste doel behaald hebt. Over een maand heb ik weer een afspraak bij de diëtiste en dan zullen we een nieuw doel vaststellen dat ik voor de kerstdagen behaald wil hebben. Ik zit zelf te denken aan nog vijf kilogram eraf voor de feestdagen...

Bewegen is leuk!

Acht weken geleden besloot ik dat ik nu écht iets aan mijn gewicht moest gaan doen, zoals ik in mijn vorige blog vertelde. En om het meteen goed aan te pakken, besloot ik de hulp in te schakelen van een diëtiste. Dat vond ik ergens wel spannend, vooral omdat ik niet wist wat ik daarvan moest verwachten. Zou ik op een streng dieet gezet worden? Zou ik dat gaan volhouden? Die eerste afspraak met de diëtiste viel hartstikke mee.

Vol goede moed ben ik na die afspraak met het eetpatroon aan de gang gegaan. De eerste keer dat ik de pasta voor mijn avondeten afwoog, dacht ik wel "is dit het nou?" Maar inmiddels heb ik ruim voldoende aan een bordje met 100 tot 125 gram gekookte pasta (en natuurlijk nog groenten en vlees of vis erbij). Ook ben ik er nu aan gewend om niet meer met boterhammen met appelstroop te ontbijten maar met een bakje yoghurt en fruit.

Het meer bewegen gaat ook steeds beter. Robert en ik gaan 's avonds regelmatig een rondje wandelen. Dankzij mijn Garmin-horloge houd ik dagelijks bij hoeveel stappen ik gemaakt heb. En ik haal toch vaker de 10.000 stappen op een dag dan ik vooraf gedacht had. De hometrainer op zolder levert inmiddels ook goed z'n geld op. Sportkleren aan, gevuld flesje met water, serie op Netflix erbij en voor ik het weet heb ik 45 minuten gefietst. Ik begin sporten (en bewegen in het algemeen) steeds leuker te vinden.

Erg tevreden
Vanochtend had ik mijn tweede afspraak met de diëtiste. Elke donderdagochtend stond ik op de weegschaal en zag ik gelukkig dat er telkens iets vanaf was gegaan. Tot mijn vreugde zag ik vandaag dat ik in totaal 9,9 kg ben afgevallen (nog nét de 10 kg niet gehaald, maar dat komt nog wel...). Met mijn diëtiste had ik afgesproken dat ik per week minimaal 0,5 kg zou afvallen. Dat heb ik ruimschoots gehaald! Ze was erg tevreden hoe het tot nu toe ging en gaf me nog extra tips mee. Heel fijn! Het bijzondere was dat ik zelfs wat meer mag eten, met name na de lunch mag ik twee keer een tussendoortje pakken omdat wij 's avonds vaak wat later eten. Wie had dat gedacht dat ik dat ooit te horen zou krijgen? Natuurlijk wel een gezond tussendoortje, maar dat vind ik helemaal geen probleem.

We hebben afgesproken dat ik over een kleine twee maanden weer langskom om te kijken hoe het dan allemaal is gegaan en wat voor tips ze dan eventueel nog voor me heeft. De diëtiste helpt me echt om goed en verantwoord af te vallen. En daarnaast vind ik het heel prettig dat Robert en mijn (directe) omgeving me steunen waar kan. Zo is bijvoorbeeld een verjaardagsfeestje bezoeken minder erg dan verwacht als er ook tomaatjes, komkommer en wortels te vinden zijn. En ik geniet ook nog gewoon van een stukje taart, maar dan wel een lief klein puntje. Zoals mijn diëtiste zegt: "Je moet jezelf af en toe nog wel even kietelen!"

Op naar een gezonder leven

Mijn gewicht en ik... dat is altijd een strubbeling geweest. Ik weet al heel lang dat ik te zwaar ben en dat het gezonder voor me is om af te vallen. In aanloop naar onze bruiloft is het me ook gelukt om bijna vijftien kilo af te vallen. De aangeschafte trouwjurk was een erg goede stimulans. Helaas zijn in de loop der jaren bijna al die kilo's er weer bijgekomen. Verschillende oorzaken kan ik ervoor opnoemen, maar daar gaan de kilo's er niet door af. Ik ben degene die er verantwoordelijk voor is.

Bijna een maand geleden is de knop weer omgegaan. Ik was alweer lange tijd ongelukkig met mijn gewicht, maar het lukte me niet om er echt iets aan te gaan doen. Begin mei stond ik weer eens op de weegschaal en schrok ik toch wel. Ik moest echt iets aan mijn gewicht gaan doen!

Omdat ik er deze keer écht iets aan wilde doen, besloot ik de hulp van een diëtiste in te schakelen. Zelf koos ik er al voor om al die lekkere (en slechte) tussendoortjes links te laten liggen en meer
fruit en komkommer te gaan eten. De diëtiste had nog meer adviezen voor me. In het kort raadde ze me aan om meer op de koolhydraten en suikers te letten. Ze heeft een dieetadvies voor me opgesteld en een lijst met voeding meegegeven om te kunnen variëren. Daarnaast zei ze dat het goed is om elke dag minimaal een half uur te bewegen. Over vier weken heb ik weer een afspraak bij haar om te kijken hoe het gaat en wat er eventueel nog aangepast moet worden.

Het begin is gemaakt!
Inmiddels is het bijna een maand geleden dat ik mijn eetgewoontes heb aangepast naar een gezondere levensstijl. En mét resultaat! Ik ben nu 5,3 kilo afgevallen. Het eerste begin is gemaakt. Ik ben er nog lang niet, maar ik ben blij dat ik de knop heb kunnen omdraaien. Ik voel me fitter, ik slaap veel beter en mijn conditie gaat enorm vooruit. Ook beginnen de eerste kledingstukken te groot te worden. Té groot, wie had dat een paar maanden geleden gedacht...

Mijn hart gelucht… en daarna?

Bloggen vind ik een heerlijke bezigheid. Lekker schrijven over zaken die je interessant vindt. Als je blogs gelezen worden, is dat natuurlijk erg leuk. En als je er reacties op krijgt misschien nog wel leuker. Ik vind het vooral ook erg prettig om zaken van me af te schrijven.

Vorige week plaatste ik een blog die over eten en emoties ging. Meestal lukt het me om stukjes voor mijn weblog vrij snel te typen. Bij dat stukje had ik er wat meer moeite mee. Die blog zou nogal persoonlijk worden. Op zich heb ik er geen moeite mee om persoonlijke zaken te delen, maar om zomaar zwart op wit neer te zetten dat ik een emotie-eter ben. Dat vond ik best wel spannend… en daar druk ik me nog voorzichtig mee uit.

Wat haalde me dan uiteindelijk over de streep om het toch te doen? Waren het de woorden van de vrouw waar ik vorige week in de huisartsenpraktijk mee sprak? Had ik het nodig om echt voor me te zien op een weblog? Hoopte ik steun en kracht te halen uit reacties van lezers en bekenden? Ik denk dat het een combinatie van alle drie is geweest.

En wat vond ik het deze keer extra spannend om de reacties te lezen. Ik heb wel vaker geschreven over het afvallen en over de haat/liefde-verhouding die ik met eten heb, maar om hardop te zeggen dat ik echt een emotie-eter ben… dat heb ik nog nooit gedurfd. Voor mij voelde het echter als een eerste stap in de goede richting naar een gezonder leven. En ook al weet ik dat ik echt niet de enige emo-eter ben, ik wilde andere lotgenoten laten weten dat ze er niet alleen voor staan.

Uit verschillende hoeken kreeg ik bemoedigende en fijne reacties. En wat waren ze fijn om te lezen. De reacties op Facebook, de verschillende appjes, de vind-ik-leuks op Twitter en de persoonlijke reacties… het gaf (en geeft) steun. Dank jullie wel daarvoor!

Eten en emoties

Vorige week maandag had ik een afspraak bij de huisarts. Die afspraak zorgde voor een ommekeer. Ik zat al enige tijd niet lekker in mijn vel, maar ik durfde het niet echt uit te spreken of toe te geven. Niet aan mezelf, en al helemaal niet aan mijn omgeving. Omdat schrijven me vaak helpt, deed ik dat vorige week ook na mijn bezoek aan de huisarts. Een klein stukje daarvan wil ik even met jullie delen:

De schijn ophouden kost energie. Net zoals het wegstoppen van gevoelens en emoties. Het resultaat? Vanochtend (= 14 maart) barstte ik in huilen uit bij de huisarts en durfde ik voor het eerst pas echt te zeggen wat me allemaal dwarszit. Dat was moeilijk om te doen, maar ik ben blij dat ik het gedaan heb. Het is een kleine eerste stap in de goede richting. Het zal een lastig en emotioneel traject worden, maar ik ga aan mezelf werken. Ik wil mezelf weer kunnen waarderen, zodat ik het leven weer volledig ga waarderen. Want het leven kan zo mooi zijn…

Mijn huisarts luisterde goed naar me en gaf me een aantal handreikingen. Een van haar adviezen was om mensen uit mijn omgeving deelgenoot te maken van mijn gevoelens. Dat is best lastig, maar ik merkte dat het ook enorm opluchtte.

Ook vroeg ze of ik er eens met iemand over wilde praten. Vanochtend heb ik een gesprek gehad met de praktijkondersteuner van mijn huisartsenpraktijk. Dat was een fijn en prettig gesprek. De vrouw met wie ik sprak, nam de tijd voor me en kwam met goede adviezen. Ik voelde me al steeds beter nadat ik met wat mensen uit mijn omgeving er persoonlijk over gesproken had, maar het gesprek van vanochtend was ook erg zinvol.

De conclusie na het gesprek was dat eten en emoties bij mij met elkaar verbonden zijn. Iets wat ik diep van binnen al wel wist, maar soms moet het eens door iemand hardop gezegd worden. Ik ben een emotie-eter!

De praktijkondersteuner raadde me een aantal zaken aan.

·         Schrijf eens op hoe je je voelt als je behoefte hebt om teveel tussendoor te gaan eten. Maak gebruik van je schrijftalent en deel het op een blog. Je bent zeker niet de enige die dit ervaart. Wie weet vind je dankzij jouw blog lotgenoten en kunnen jullie elkaar steunen en/of helpen.

·         Maak een stappenplan voor wanneer je behoefte voelt om uit verveling te gaan eten. Ga een huishoudelijk klusje doen. Ga wandelen of fietsen. Bel een vriendin. En kijk na al die stappen of je dan nog steeds zin in iets hebt.

·         Haal zo min mogelijk lekkere dingen in huis en zoveel mogelijk gezonde dingen. Zorg dat het je moeilijk gemaakt wordt om iets lekkers te pakken.

·         Lees over eetstoornissen en maak eventueel een afspraak bij een diëtist die hierin gespecialiseerd. Kijk maar eens op de website van Voedings Interventie Eetstoornissen.

Schrijven helpt mij. Dat heb ik al vaker ontdekt. Ik deel vrij veel via mijn weblog, maar ik heb ook schrijfsels die ik voor mezelf houd. De tip van de praktijkondersteuner om dit proces waarin ik nu zit via mijn blog te delen neem ik van harte. Het zal mij helpen… en misschien helpt het iemand anders ook. Je bent niet alleen met je eetstoornis.

De knop moet weer om!

Wat valt het me zwaar om goed op mijn eten te letten sinds Robert en ik terug zijn van onze huwelijksreis. Ik begon het langzaamaan te merken aan mijn kleding en aan mezelf, maar het heeft even geduurd voor ik het aan mezelf wilde toegeven. Afgelopen week besloot ik maar weer eens op de weegschaal te gaan staan. Het getal dat ik zag, maakte me niet blij. Gelukkig was ik niet terug bij af... maar dat het teveel was, was overduidelijk!

Onbewust is de bruiloft een grotere stimulans geweest dan ik had gedacht. En ik vind het nu zo zonde dat er weer kilo's bij zijn gekomen. Ik had zo'n goed afvaljaar achter de rug (okt 2013 - okt 2014). Daar valt helaas niks meer aan te veranderen. Wat ik wel kan doen, is er opnieuw weer volop voor gaan!

Ik stel mezelf twee doelen:
- Minder snoepen en snacken... dat vind ik toch echt het lastigste.
- Meer plezier krijgen in het sporten. Zwemmen is altijd leuk gebleven; de hometrainer niet. Dat wordt weer leuker nu ik 'm naar de woonkamer heb verplaatst en een serie van Netflix erbij kan kijken.

Aangezien ik toch een soort haat/liefde-verhouding met de weegschaal heb, zet ik 'm voorlopig uit het zicht. Dan ben ik minder snel geneigd om erop te gaan staan. Ik merk het vanzelf wel aan mijn kleding... en dan kan ik mezelf tegen die tijd wel weer eens wegen.

Voor nu moet de knop weer om! Weg met al die overtollige kilo's!

Hoe staat het met... afvallen?

Het is alweer een tijdje geleden dat ik een blog heb geschreven over het afvallen. In mijn terugblik heb ik verteld dat ik het lastig vond om al het lekkers in december te laten liggen. Het was daarom geen verrassing toen ik op 1 januari op de weegschaal stond dat ik iets was aangekomen sinds de laatste keer dat ik me gewogen had (en dat was eind oktober).

Daar is helaas niets meer aan te veranderen. Wat ik wel kan doen, is er weer voor de volle 100% voor gaan. Daar ben ik meteen op 1 januari mee begonnen! Mijn doel voor dit jaar: 10 kilo afvallen (en alles wat er eventueel extra af zou gaan, is natuurlijk mooi meegenomen).

Ik heb me aangemeld voor de Margriet Fit Challenge en de Frisse Start van 24Kitchen. Elke dag ontvang ik vanuit beide initiatieven een mail met tips, gezonde recepten en oefeningen. Helaas kan ik niet alle oefeningen van de Margriet Fit Challenge uitvoeren vanwege mijn zwakke knieën, maar op de dagen dat ik thuis sport kies ik een aantal oefeningen uit die ik wel kan zonder daarna kniepijn te hebben.

Het sporten heb ik ook weer helemaal opgepakt. Thuis zit ik twee tot drie keer in de week op de hometrainer (zo'n 45 minuten per keer) en doe ik er enkele oefeningen bij. Daarnaast ga ik één keer in de week baantjes zwemmen met mijn moeder. We zwemmen dan 45 minuten (en mogen daarna van onszelf lekker even 10 minuten in het bubbelbad). Deze week heb ik 35 minuten in hetzelfde tempo als mijn moeder gezwommen en 10 minuten in mijn eigen hogere tempo.

Aangezien ik benieuwd was of ik in een week tijd al resultaat geboekt had, ben ik afgelopen donderdag op de weegschaal gaan staan. En wat bleek: er was 1,4 kilo af! Dat geeft een mooie extra motivatie.

Vanaf nu ben ik van plan om weer een keer in de maand te gaan wegen. Daar zal ik jullie van op de hoogte houden. Op naar een gezonder gewicht!

Terugblik 2014

De kerstdagen zijn voorbij en oudjaarsdag staat al bijna voor de deur. Tijd voor een terugblik naar 2014.

Dit jaar was een zeer bijzonder jaar voor mij en Robert. In november 2013 vroeg Robert mij ten huwelijk, waar ik natuurlijk 'JA' op zei. Na dit prachtige moment hebben we toegeleefd naar onze trouwdag, die dit jaar op 3 oktober heeft plaatsgevonden. Het grootste deel van dit jaar stond in het teken van de voorbereidingen voor de bruiloft. Wat komt daar veel bij kijken! En wat was het leuk om daarmee bezig te zijn. Het is dat het een dure aangelegenheid is, maar anders zou ik het zo weer willen doen ;-).

Vrijdag 3 oktober was een geweldige en perfecte dag voor Robert en mij. Ik heb er regelmatig over geschreven op mijn weblog en ik vind het heerlijk om af en toe terug te lezen over hoe ik alles beleefd heb. Onze trouwdag is een dag om nooit te vergeten. Het cliché is waar: het is echt de mooiste dag van je leven!

De huwelijksreis die volgde, was ook geweldig. Al heel lang wilde ik eens naar New York toe. Het leek me geweldig om deze stad te bezoeken. Robert en ik besloten daarom om naar Amerika te gaan als pasgetrouwd stel. Naast New York zijn we ook naar Boston en Washington geweest. Drie prachtige steden... waarbij ik Boston en Washington het meest geweldig vond en New York het meest overweldigend. Absoluut een reis om nooit te vergeten!

Onverwachts stond dit jaar ook in het teken van het kopen van een huis. Robert en ik keken wel voorzichtig rond naar een huisje, maar echt serieus waren we er nog niet mee bezig geweest. Begin april wilden we de Open Huizenroute doen. We hadden een aantal huizen in Dongen en in Rosmalen op het oog... tot Robert een nieuwbouwproject in Dongen tegenkwam. We waren nog net op tijd voor de deadline om ons hiervoor in te schrijven. Een paar dagen later werden we gebeld dat we een optie op onze eerste keuze hadden: een hoekhuis. Daarna is het vrij snel gegaan. Het project zag er goed uit en we zagen het allebei zitten, dus we besloten ervoor te gaan. Inmiddels gaat het allemaal definitief door en zal volgende maand de bouw beginnen. Hopelijk zitten we volgend jaar met de feestdagen in ons eigen huis. Een mooi project om ons het komende jaar mee bezig te houden.

Afvallen, gezonder leven en meer bewegen waren drie zaken waar ik me dit jaar ook op concentreerde. Ik wilde een gezonder lichaam en minder kilo's meesjouwen. Mijn doel was om binnen één jaar 15 kilo af te vallen. Dat is me helaas net niet gelukt (mede door de huwelijksreis (a)). Ik ben wel een mooi aantal kilo's afgevallen en ik wil door blijven gaan om uiteindelijk nog meer kilo's kwijt te raken. Tijdens de huwelijksreis ben ik helaas wat aangekomen en het is me nog niet gelukt om dat weer kwijt te raken. Ik heb er deze decembermaand meer moeite mee om van al het lekkers af te blijven dan vorig jaar om deze tijd. Ook al doe ik niet aan goede voornemens, ik ga ervoor om verder af te vallen. Op naar de -15 kilo (en verder...)!

Werkloos zijn anno 2014 is lastig. De banen liggen niet voor het oprapen en werkzoekenden zijn er - helaas - meer dan genoeg. Bedrijven gaan failliet, mensen komen op straat te staan en het aantal banen lijkt vaker te dalen dan te stijgen. Ik weet er alles van en ik word er soms vrij moedeloos van. Heb je in vier jaar tijd een prachtig universitair diploma gehaald, heb je een aantal jaren werkervaring opgedaan, maar zit je nu toch alweer een hele tijd thuis. Dat is mijn situatie helaas.
Elke week ga ik op banenjacht en verstuur ik sollicitaties. En vrijwel elke week krijg ik afwijzingen binnen. Het aantal gesprekken dat ik dit jaar heb gehad, is op één hand te tellen. Dan is het niet makkelijk om altijd positief te blijven. Ik heb af en toe een dag ertussen zitten dat ik er even helemaal klaar mee ben. Dan heb ik nergens zin in en blijf ik het liefste op bed liggen. Hoe vervelend die dagen ook zijn, ik weet nu dat ik zo'n dag gewoon maar moet laten gebeuren. Dan wordt het maar een dag dat ik in mijn hangkleding op de bank zit en tv kijk of een boek lees. De dag erna gaat het weer stukken beter en heb ik meer energie en meer zin in dingen. Ik denk dat vrijwel elke werkzoekende (dat klinkt toch positiever dan werkloze :-)) zich hierin zal herkennen.
Ik blijf naar werk zoeken, ik blijf sollicitaties versturen, ik blijf afwijzingen ontvangen (en vervelend vinden)... en ooit, ooit ben ik weer aan het werk. Hopelijk is dat in 2015 al het geval!

Gelukkig hoef ik me doordeweeks niet te vervelen (ook al zou ik mijn dagen liever vullen met werken). Het huishouden heeft altijd iets te doen voor je. Drie keer in de week sporten is fijn en geeft me energie. Samen met mijn moeder de boodschappen doen is gezellig. Oppassen op mijn lieve neefje Teun is erg leuk. Hij wordt groter en wijzer, maar gelukkig komt hij ook nog lekker op schoot zitten om even te knuffelen. Met mijn lieve nichtjes Isa en Eva spelen, blijft ook leuk. Rummikub en Pesten zijn momenteel de favoriete spelletjes. Kaarten schrijven voor Postcrossing is een heerlijke bezigheid en geeft lekker wat afleiding. Bloggen over van alles en nog wat, want het blijft prettig om zaken van je af te schrijven of om zaken met anderen te delen. En natuurlijk één van mijn grootste hobby's: met een boek op de bank en de wereld om me heen vergeten. Heerlijk! En wat heb ik een aantal mooie en spannende boeken gelezen dit jaar.

2014 zal voor altijd een bijzonder jaar voor mij blijven. Je trouwdag is een dag die je nooit zult vergeten. Ik blader nog regelmatig in ons trouwalbum en waan me dan weer even terug op de mooie, zonnige dag die 3 oktober was.

Ik wens jullie in 2015 vele mooie en geweldige momenten toe.

Maak er een prachtig jaar van om nooit te vergeten!

En onthoud het volgende:

Een jaar verder...

21 oktober 2013 besloot ik mijn eetgewoontes om te gooien. Ik wilde gezonder gaan leven, meer gaan sporten en minder gaan snoepen.

Inmiddels ben ik één jaar (en één week ;-)) verder. Via deze weblog hebben jullie kunnen volgen hoe dat is gegaan. In het begin ging het vlot en vlogen de kilo's eraf. Sinds april ging het moeizamer. Iets eraf, iets erbij... Ik werd iets gemakkelijker met wat lekkers tussendoor. Dat hielp natuurlijk niet mee bij het afvallen.

Gelukkig bleef ik sporten. Ik ben blij om te kunnen zeggen dat ik inmiddels al ruim één jaar twee keer in de week (op de hometrainer) fiets en één keer in de week zwem. In het begin voelde het als een verplichting; nu vind ik het heerlijk. Met plezier sport ik. Een van mijn hoogtepunten van het afgelopen jaar is dat ik een fietstocht van 50 kilometer heb gemaakt. 

Afgelopen maand is voor het afvallen geen goede maand geweest. Robert en ik hebben een heerlijke vakantie gehad in Amerika. Veel gezien, veel gewandeld en veel gegeten ;-). Natuurlijk waren we benieuwd hoeveel we waren aangekomen. Dat bleek 1,5 kg te zijn. Dat viel me nog mee :-).

Toen ik vorig jaar met mijn gezondere levensstijl begon, wilde ik in één jaar tijd 15 kg afvallen. Dat is helaas niet gelukt. Ik ben uiteindelijk 12,5 kg afgevallen. Ook iets om trots op te zijn.

En daar zal het niet bij blijven! Vanochtend heb ik 45x buikspieroefeningen gedaan en 40 minuten op de hometrainer gefietst. Het begin is weer gemaakt :-D.