Activiteit in de tuin

Ons huis is bijna helemaal naar wens en vrijwel alle verhuisdozen zijn uitgepakt. Op zolder staan nog een aantal dozen met boeken, maar die kunnen pas uitgepakt worden als de boekenkast voor de zolder klaar is. Als het goed is, wordt deze volgende week geplaatst. Maar dat terzijde…

De tuin daarentegen ziet er na een regenachtige dag als een soort modderpoel uit. Er loopt een paadje door de voortuin naar de voordeur en door de achtertuin naar de schuur. Maar verder is er overal zand. En dat zand komt ook regelmatig mee naar binnen…

We zijn al wel bezig met de tuin, maar tot nu toe vooral op papier. Er is een ontwerp gemaakt, dat er overigens erg gaaf uitziet. De stratenmaker is uitgekozen en die begint over 1,5 week. Ik kan haast niet wachten…

Aangezien Robert en ik graag vogeltjes in onze tuin willen, hadden we al wat spulletjes gekocht om aan de schuur en/of schutting te hangen. Denk hierbij aan een nestkastje en een houder voor pindakaaspotjes. Wij dachten dat we deze pas konden ophangen als onze tuin klaar was. Nu zei mijn schoonvader dat we dat nu al konden doen. Zo gezegd, zo gedaan.

Sinds drie weken schittert er een nestkastje en een pindakaaspotjeshouder aan onze schuur en een – door mijn vader gemaakt – voederhuisje aan de schutting. Tot mijn verbazing zag ik binnen een week al een pimpelmeesje in het nestkastje. Ik dacht toen even dat het toevallig was, maar sindsdien is hij (of zij) er elke dag. Het beestje zit soms op het dakje, soms er tegenaan en soms zie je een kopje door de opening zitten. Echt heel leuk om te zien! 

Dat is niet de enige vogel die onze tuin al gevonden heeft. Merels, kauwen en mussen weten de pindakaaspot en het brood in het voederhuisje goed te vinden. Als ik ’s ochtends beneden kom en het gordijn open, zie ik vrijwel altijd een of meerdere vogels zitten. Ik ben benieuwd hoe dat zal zijn als onze tuin beplanting en bestrating heeft. Het is nu al genieten…

Wandelen over de Kampina

Wat hebben we geluk met het herfstweer tot nu toe. Ik heb deze herfst pas twee keer mijn winterjas aan hoeven doen; de andere dagen was het daar nog te warm voor. Dat vind ik helemaal niet erg. Er zullen nog meer dan genoeg dagen voorbij komen dat we wel een winterjas nodig hebben.

Ook al laat de temperatuur ons zo nu en dan iets anders geloven, de natuur laat zien dat het wel echt herfst is. Afgelopen zondag hebben Robert en ik 6,5 kilometer gewandeld over de Kampina. Er waren minder paddenstoelen dan de week ervoor bij Huis ter Heide, maar ik heb nog wel een aantal mooie herfstfoto's kunnen maken. Kijken jullie mee?

Wandelen bij Huis ter Heide

Afgelopen zondag was het een heerlijke en zonnige herfstdag. Robert en ik waren op tijd wakker (mede door het ingaan van de wintertijd) en we besloten een rondje te gaan wandelen bij Huis ter Heide. Wat is dat een prachtig natuurgebied.

Bepakt met onze camera's hebben we een wandeling van 5,5 kilometer gemaakt. We zagen veel paddenstoelen, waaronder exemplaren die we nog niet eerder gezien hadden. Het zonnetje erbij zorgde voor geweldige herfstplaatjes, al zeg ik het zelf ;-). Oordeel maar:

Wandelen door de Oisterwijkse Bossen en Vennen

Wandelen in de natuur met je fotocamera erbij, dat is iets dat Robert en ik graag doen. Een van onze favoriete natuurgebieden zijn de Oisterwijkse bossen en vennen. Niet in de laatste plaats omdat we bij dat gebied twee jaar lang vrijwilliger voor Natuurmonumenten zijn geweest.

Vorige week zondag besloten we om weer eens een wandeling door dat natuurgebied te maken. Het was alweer eventjes geleden dat we daar geweest waren. Dat merkte we meteen toen we de parkeerplaats opreden. Wat was het hier veranderd! Grotere parkeerplaats, een nieuw bezoekerscentrum én het horecapunt Groot Speijck was geopend. Het ziet er allemaal prachtig uit.

Nadat we een korte rondleiding door het nieuwe gebouw van iemand van Natuurmonumenten hadden gehad, begonnen we met onze wandeling. De natuur liet ons zien dat de herfst begonnen was. We kwamen onderweg veel paddenstoelen tegen. De blaadjes aan de bomen waren nog wel groen, maar dat zal binnenkort wel anders zijn.

Onderweg kwamen we een pad tegen. In eerste instantie zat hij op de bruine bladeren, waardoor hij bijna niet opviel. Later sprong hij op wat mos en toen viel hij beter op. Alhoewel er toch heel wat mensen gewoon aan voorbijliepen… Robert heeft een aantal gave foto’s van het diertje gemaakt.

In totaal hebben we 4,5 kilometer gewandeld. Lekker op ons gemak en regelmatig stilgestaan om een natuurfoto te maken. Heerlijk! Op naar nog meer prachtige natuurwandelingen…

Benieuwd naar alle foto’s van onze wandeling door de Oisterwijkse Bossen en Vennen? Neem dan eens een kijkje op mijn Flickr-pagina.

Op vakantie naar Texel

Vorig jaar hadden Anne en Tim besloten om te trouwen op Texel. Hun trouwdag was gepland in de zomer en daarom hadden wij besloten er maar gelijk een week vakantie op Texel van te maken, want ja, als je er dan toch bent…

Terwijl een groot deel van Nederland gebukt ging onder een hittegolf, genoten wij op Texel van een stuk aangenamere temperaturen. Voor het eiland waren het hoge temperaturen, maar wij vonden het heerlijk! We hebben gefietst en gewandeld met een lekker zonnetje erbij. We bezochten Ecomare, waar de gevonden baby-zeehondjes erg lief waren. De nieuwe walviszaal zag er gaaf uit. Ook gingen we naar een vlinder-/vogeltuin. Wat waren daar veel verschillende uilen!

Op vrijdag vond de grote dag van Anne en Tim plaats. Het weer zat heel erg mee: de zon scheen volop en er was een zacht briesje. Het bruidspaar zag er geweldig uit. Ze straalden helemaal! De ceremonie was mooi, vooral de onderonsjes die Anne en Tim hadden én natuurlijk de eerste kus als man en vrouw.
Na de lunch met fish & chips was er een leuke activiteit met gidsen van Ecomare op het strand. Met behulp van netten gingen we op zoek naar zeedieren in de branding, zoals krabben, heremietkreeftjes, garnalen. Heerlijk om met je blote voeten over het strand en door de zee te lopen op een bruiloft. De barbecue op het einde vormde een lekkere afsluiting. De dag paste perfect bij Anne en Tim. Ze genoten zichtbaar, net zoals de gasten. Erg leuk om daarbij aanwezig te mogen zijn.

De resterende dagen op Texel vermaakten we ons met wandelen door de natuur, ijsjes eten bij ijsboerderij Labora, verkoeling zoeken in het zwembad en lekker lezen. Texel heeft prachtige natuur, waarbij De Slufter toch wel een van de mooiste plekken is. Bij een volgend verblijf op Texel zullen we dit gebied nog verder gaan ontdekken en verkennen. Dit was namelijk zeker niet de laatste keer dat Robert en ik dit mooie eiland hebben bezocht.

Het vogelhuisje met pimpelmezen

Mijn ouders hebben in hun achtertuin zolang als ik me kan herinneren een vogelhuisje aan hun schuur hangen. Vrijwel elk jaar maken pimpelmezen daarin een nestje. Dat is ook dit jaar het geval.

Afgelopen maandag zat ik in de achtertuin van mijn ouders al lezend te genieten van het zonnetje. Ondertussen hield ik het vogelhuisje in de gaten. Het viel me namelijk op dat twee pimpelmezen regelmatig het huisje in gingen en dat ik af en toe gepiep hoorde. Jaaa... er zitten jonkies in het vogelhuisje.

Wat is het leuk om te zien hoe vaak de vader en de moeder het huisje invliegen om eten te geven aan hun kinderen. Meestal zitten ze eerst in de boom die tegenover de schuur staat en gaan ze daar vandaan het vogelhuisje in. Ik vind het echt fascinerend om te zien.

Op een gegeven moment heb ik de fotocamera van mijn vader erbij gepakt om wat leuke plaatjes te schieten. Het resultaat: heel vaak alleen het vogelhuisje ;-)... maar ook af en toe een pimpelmees erbij.

Het staartje is nog nét te zien

Daar is -ie weer!

Wandelen in het Dommeldal

Afgelopen zondag scheen onverwachts het zonnetje. Na het ontbijt besloten Robert en ik om een wandeling te gaan maken. We kozen een wandeling uit het boek ‘Wandelen – langs water in Midden-Brabant’, dat we een keer van Waterschap De Dommel hadden ontvangen.

We reden naar Liempde waar het startpunt van onze route was. De route werd als volgt omschreven: Vanuit het gezellige Brabantse dorp Liempde maakt u een wandeling in het Dommeldal. Het landschap aan weerszijden van de kronkelende rivier is hier op z’n mooist.

Het was een prachtige wandeling over verharde en onverharde wegen. Dat was meteen een goede training voor mijn knieën en benen ;-). In totaal hebben we 10 kilometer gewandeld (met een gemiddelde snelheid van 5,2 km/u). Tussendoor hebben we genoten van de mooie natuur, foto’s gemaakt en onze eigengemaakte lunch genuttigd. Het weer werkte goed mee, waardoor we het grootste deel van de route zonder jas hebben gelopen.

Onderweg kwamen we in totaal vijf kijkpunten tegen, die in het boekje beschreven stonden. Een daarvan was het ‘Duits lijntje’. De Noord-Brabantsch-Duitsche Spoorweg Maatschappij (NBDSM) van Boxtel naar Goch en Wesel werd in 1873 aangelegd. Dit ‘Duits lijntje’ was populair bij bedevaartgangers naar Kevelaer. Het voormalig station is in 1894 gebouwd. Tegenwoordig is het een woonhuis. In 1937 kwam er een eind aan het personenvervoer; in 1984 aan het goederenvervoer.

Duits lijntje

Lekker wandelen

Gisterenochtend besloten Robert en ik even een rondje door de polder te gaan wandelen. Bepakt met onze camera's vertrokken we. Vanuit onze straat ben je zo in het natuurgebied, waar je amper merkt dat het vlak langs de snelweg ligt. We waren niet de enigen die lekker even naar buiten gingen; we kwamen hardlopers, fietsers en andere wandelaars tegen.

De natuur was volop in bloei. We zagen allerlei bloemen staan. Dat zag er prachtig uit. De bijen waren er ook erg blij mee; bij de meeste bloemenvelden was er wel een bij van de ene naar de andere bloem aan het vliegen. Mooi om te zien!

Robert hoopte een roofvogel op de foto te kunnen zetten. Op een paar zwaluwen en duiven na hebben we geen vogels gezien.

Wel hebben we een aantal prachtige vlinders gezien. Meestal hebben we pech en is de vlinder er al vandoor voor we 'm op de foto hebben kunnen zetten. Gisteren zaten we even op een bankje wat te drinken toen er achter ons enkele vlinders mooi stil bleven zitten... alsof ze wisten dat we ze wilden fotograferen ;-).

Benieuwd naar de rest van mijn foto's van gisterenochtend? Kijk dan eens op mijn Flickr-pagina.

Toevalstreffer

Gisterenochtend besloten Robert en ik om een rondje over de Kampina te wandelen. In augustus staat de heide in bloei en dat wilden we deze keer wel eens met eigen ogen zien.

Om half tien begonnen we met onze wandeling. Al vrij snel aan het begin van de wandeltocht zagen we prachtige paarse heide. Erg mooi om te zien! Onze camera's werden meteen aan het werk gezet ;-).

Naast de vele heide kwamen we ook allerlei (wilde) dieren tegen, waaronder wilde koeien, kikkers, wilde paarden en een ree. Het resultaat: vaak stoppen en veel foto's maken. Het weer werkte gelukkig mee. Op een paar druppels na is het droog gebleven. Zelfs de zon heeft zich nog laten zien. Al met al was het een heerlijke wandeling.

Na het avondeten besloot ik mijn foto's uit te zoeken en te gaan bewerken. Nadat ik daarmee klaar was, bekeek ik was met Robert het eindresultaat. We kwamen er toen achter dat ik een toevalstreffer had gemaakt. Bij de onderstaande foto wilde ik de waterlelie fotograferen... maar wie kwam er even om de hoek kijken? (Klik eventueel even op de foto om 'm vergroot te zien.) Van een gewone foto van een waterlelie is het ineens een bijzondere foto geworden. Hebben jullie dat ook wel eens meegemaakt?

Naast deze twee foto's heb ik er nog een aantal gemaakt. Benieuwd naar geworden? Kijk dan eens op mijn Flickr-pagina.