zaterdag 28 juni 2014

Wiep-Fenna de Jong – Misstappen ****

In een schattig en leuk dorpje wonen de verwende Maria, de tobberige Leonie en de zweverige Willemien. Ze hebben elk hun eigen zorgen, problemen en geheimen, waarmee ze goed proberen te leven. Elk jaar vindt er een dorpsfeest plaats. Daar gaan de vrouwen altijd naartoe. Dit jaar besluiten ze – na het nuttigen van allerlei dranken – om een dagtocht te gaan lopen in de Highlands van Schotland. Ze hebben er alle drie hun eigen reden voor waarom ze dit willen doen. Een vriendin van Leonie – Liz uit Engeland – gaat met hen mee.

De dagtocht blijkt geen gemakkelijke tocht te zijn. De vrouwen komen in zwaar weer terecht, waardoor het wandelen een stuk lastiger wordt. Dat zorgt ervoor dat de verhoudingen onderling aan veranderingen onderhevig zijn. Hoe loopt dit af?

'Misstappen' begint met een korte proloog, die enkele vragen voor de lezer oproept. Wiep-Fenna de Jong zorgt daarmee dat je meteen goed in het verhaal zit. Na slechts één pagina ben je al benieuwd wat er precies aan de hand is en wie de personages uit de proloog zijn. En gelukkig verslapt het verhaal daarna niet.

In een vlotte schrijfstijl vervolgt de auteur het verhaal. Ze wisselt het verhaalperspectief tussen de drie personages af: Maria, Leonie en Willemien. Elk van hen is een paar hoofdstukken in de ik-vorm aan het woord, waarna een van de anderen het overneemt. Doordat de auteur telkens voorafgaand aan de hoofdstukken aangeeft wie de ik-persoon is, is het allemaal goed te volgen. Op deze manier leer je de drie vrouwen goed kennen en kun je hun gevoelens en gedachten meelezen. Knap hoe De Jong dat voor elkaar heeft gekregen.

De hoofdpersonages uit 'Misstappen' komen herkenbaar over. Het zijn vrouwen die je zomaar op straat tegen kunt komen of die je wellicht in je familie- of vriendenkring hebt. Dat maakt het een heerlijk boek om te lezen. De verrassende ontknoping op het einde draagt daaraan bij.

Auteur: Wiep-Fenna de Jong
Titel: Misstappen
Genre: Roman
Uitgeverij: Elikser Uitgeverij
ISBN: 9789089546319

vrijdag 27 juni 2014

Sue Grafton - W staat voor Wild **

Kinsey Millhone wordt in het najaar van 1988 geconfronteerd met twee doden. Een daarvan was een bekende, de ander niet. De bekende was een dubieuze detective - Pete Wolinsky -, die bij het strand van Santa Teresa werd neergeschoten. De ander werd in het zand gevonden met een briefje met de naam en het telefoonnummer van Millhone erop.

Wat hebben een moord en een natuurlijke dood met elkaar te maken? Op het eerste gezicht niets. Kinsey besluit echter om beide zaken dieper te onderzoeken. Waarom had de dakloze onbekende haar naam en telefoonnummer op zak? En waarom werd Wolinsky doodgeschoten? De zaken lijken meer met elkaar gemeen te hebben dan op het eerste gezicht lijkt.

'W staat voor Wild' is het 23e deel in de moordalfabetserie van Sue Grafton, waarin privédetective Kinsey Millhone de hoofdrol speelt. Voor mij was het mijn eerste kennismaking met dit personage. Volgens mij kun je de delen prima afzonderlijk lezen. De moordzaken in het verhaal worden namelijk helemaal afgerond. Ik denk echter dat je het hoofdpersonage beter begrijpt en kent als je alle delen hebt gelezen.

Grafton laat Kinsey Millhone het verhaal vanuit de ik-persoon vertellen. Dat zorgt ervoor dat je alle gedachten van haar mee kan lezen. Het zorgde er echter ook voor dat je niet meteen meegezogen wordt in het verhaal. Het personage was nog vrij onbekend voor me, en de ietwat verwarrende proloog hielp daar niet aan mee. Je krijgt in die proloog vrij veel informatie te verwerken, waar je op dat moment niet veel raad mee weet. Daardoor duurt het wel even voor je goed en wel in het verhaal zit.

'W staat voor Wild' kent enige spanning, maar het boek zorgt er niet voor dat je op het puntje van je stoel zit. Je bent wel benieuwd wat de beide zaken met elkaar gemeen hebben, maar daar houdt het verder eigenlijk wel mee op. Misschien is dit boek boeiender als je de andere delen ook gelezen hebt.

Auteur: Sue Grafton
Titel: W staat voor Wild
Genre: Thriller
Uitgeverij: Boekerij
ISBN: 9789022569986
Aantal pagina's: 429

Een glimlach dankzij Postcrossing

Ruim drie jaar geleden ben ik met Postcrossing begonnen. Ik vind het heerlijk om (passende) kaarten naar anderen in de wereld te versturen... en nog leuker om zelf kaarten te ontvangen. Vijf dagen in de week loop ik vol verwachting naar de brievenbus om te kijken wat voor moois of leuks erin te vinden is.

Sinds ik werkzoekend ben, ben ik - vanwege de financiën - wat minder kaarten gaan versturen. Dat betekent automatisch dat je ook minder kaarten ontvangt. Maar ik ben blij dat ik nog steeds kaarten kan versturen.

Elke kaart die je via Postcrossing verstuurd, wordt via de website geregistreerd. Als afzender krijg je daar een berichtje van (een zogenoemde 'Hurray'). De ontvanger kan zelf kiezen of hij/zij een bedankje erbij zet of alleen de kaart registreert. Gelukkig krijg je in de meeste gevallen er een bedankje bij. Dat is net wat leuker voor de afzender. Soms levert zo'n Hurray een glimlach op...

Drie weken geleden kreeg ik een profiel van een 10-jarige jongen uit Wit-Rusland. Hij vond allerlei soorten kaarten leuk. Ik koos voor een Sesamstraatkaart. Daarnaast vroeg hij als het mogelijk was om iets extra's mee te sturen, bijvoorbeeld een treinkaartje of decotape. Hij hoopte ooit een stukje échte Belgische chocolade te kunnen proeven. Dat leek hem de allerlekkerste chocolade in de wereld.

Als je zo'n profiel op je beeldscherm krijgt, krijg je zin om een leuke kaart uit te zoeken en om wat extra's te doen. Ik schreef de Sesamstraatkaart vol en versierde 'm met stickers en decotape. Daarnaast koos ik twee jongensachtige rolletjes decotape en die deed ik in de envelop erbij. Hopelijk zou alles goed bij hem aankomen. Dat is namelijk altijd wel de vraag :-).

Gisteren ontving ik een erg leuke Hurray uit Wit-Rusland:
"Thank you very much for such a cute envelop with masking tape and a pleasant postcard :)) It was so great to receive it and I'm so happy!"

Als je zo'n berichtje in je mailbox ontvangt, dan verschijnt er vanzelf een grote glimlach op je gezicht :-D!

woensdag 25 juni 2014

J.D. Robb - Vermoorde schoonheid ***

Inspecteur Eve Dallas heeft het druk met haar werk als inspecteur en haar bruiloft met Roarke. Voor haar gevoel heeft ze op een zwak moment toegezegd op het huwelijksaanzoek van Roarke. Toch probeert ze er het beste van te maken... ook al lijkt dat niet altijd van harte te gaan. Roarke weet wel beter en trekt zich niets van haar gemekker aan.

Als topmodel Pandora op een gewelddadige manier vermoord wordt en Dallas' beste vriendin Mavis de hoofdverdachte is, heeft Eve nog maar weinig tijd om zich met de bruiloft bezig te houden. Ze zet alles op alles om Mavis vrij te pleiten. Ook al lijken de bewijzen zich steeds meer op te stapelen in de richting van Mavis. Maar Eve zou Eve niet zijn als ze de onderste steen boven wil krijgen om achter de waarheid te komen. Lukt het haar om Mavis' onschuld te bewijzen? En vergeet ze daarbij haar grote dag met Roarke niet?

'Vermoorde schoonheid' is alweer het derde deel in de Eve Dallas-serie. Mocht je de eerste twee delen – 'Vermoord naakt' en 'Vermoorde reputaties' – nog niet gelezen hebben, dan raad ik je dat wel aan. In elk deel wordt de behandelde moordzaak opgelost, maar je mist wel wat cruciale informatie over Dalles en Roarke als je de andere boeken nog niet gelezen hebt. Het verhaal van deze twee personen (en hun vrienden en familie) loopt door de delen heen.

Net als in de eerste twee boeken zorgt J.D. Robb (pseudoniem van Nora Roberts) voor vaart in het verhaal. Het lijkt rustig te beginnen met Dallas' zoektocht naar een trouwjurk, maar daar komt vrij snel verandering in na de eerste moord. Als daarop al snel een tweede volgt, ben je als lezer ontzettend benieuwd of en hoe deze moorden met elkaar verbonden zijn.

Ondertussen leer je inspecteur Dallas op persoonlijk gebied weer wat beter kennen. Uit de eerdere delen weet je dat zij op jonge leeftijd iets gruwelijks heeft meegemaakt. Wat dat precies is, wordt in dit deel duidelijk. De auteur zorgt er daarmee voor dat je nog meer begrip en respect voor Dallas krijgt. Het is knap hoe ze uiteindelijk als persoon is geworden. Het had namelijk ook een heel andere kant op kunnen gaan.

Robb werkt op een spannende manier naar de ontknoping van 'Vermoorde schoonheid' toe. Het is af en toe haast jammer dat de zoektocht naar de moordenaar wordt onderbroken door ontwikkelingen naar de bruiloft toe. Het is erg leuk dat Roarke en Dallas gaan trouwen, maar je bent eigenlijk vooral benieuwd wie de dader is en wat zijn of haar motief was. Zonder iets te verklappen, kan ik je wel vertellen dat het voor mij als een verrassing kwam. Ik kijk al uit naar het vierde deel 'Vermoord in extase', dat in juli zal verschijnen.

Auteur: J.D. Robb
Titel: Vermoorde schoonheid
Genre: Thriller
Uitgeverij: De Boekerij
ISBN: 9789022569085
Aantal pagina's: 327

maandag 23 juni 2014

Truuske de Bruin

Toen ik acht jaar was, kwam ik voor het eerst bij de opticien. Ik vond dat toen erg spannend. Wat zou er allemaal gaan gebeuren? Volgens mij had de opticien dat wel door. Hij zorgde er in ieder geval voor dat ik me vrij snel op mijn gemak voelde door grapjes te maken.

Bij de eerste kennismaking begon dat met "Ah hallo, daar hebben we Truuske de Bruin weer". Op het intakeformulier schreef hij ook telkens deze naam op. Ik bleef hem verbeteren, maar hij noemde me altijd weer "Truuske de Bruin". Voor zover ik me kan herinneren, vond ik het nooit erg om naar de opticien te gaan. Zeker niet nadat ik ontdekte dat de bomen blaadjes hadden toen ik voor het eerst een bril op had... :-)

Zou de opticien 21 jaar geleden al hebben geweten dat ik ooit met een "De Bruijn" zou gaan trouwen ;-)?! Ik vind het in ieder geval wel grappig dat ik vroeger zo genoemd werd... en over 3,5 maand daadwerkelijk "De Bruijn" zal gaan heten (zonder Truuske ervoor en met een -j in de achternaam erbij... ;-)).

vrijdag 20 juni 2014

Een klein vreugdemomentje

Al sinds mijn 18e weet ik dat mijn linkerknie niet mijn sterkste knie is. Dat was het moment dat mijn knieschijf voor de eerste keer uit de kom ging (en gelukkig ook weer terugschoot). Vijf jaar later ontdekte de orthopeed via een kijkoperatie dat het kraakbeen in die knie scheurtjes vertoont. En kraakbeen dat weg is, komt helaas niet meer terug. Inmiddels weet ik niet beter dan dat mijn linkerknie mijn zwakke plek is. Sinds ik gezonder ben gaan eten, meer ben gaan sporten en ben afgevallen, heb ik er bijna geen last meer van.

Van mijn rechterknie daarentegen heb ik eigenlijk nog nooit last gehad. Ik heb wel te horen gekregen dat wat in mijn linkerknie zit waarschijnlijk ook rechts zit, maar het zou nog jaren kunnen duren voordat dat merkbaar zou worden.

Afgelopen zaterdag stond ik op en kreeg ik ineens een ontzettende pijnscheut in... jawel... mijn rechterknie. Het voelde hetzelfde als elf jaar geleden; mijn knieschijf uit mijn rechterknie ging uit de kom (en gelukkig ook nu weer meteen terug). Balen, balen, balen! Nu had ik definitief niet één maar twee slechte knieën... en dat op je 29e.

Inmiddels heb ik twee bezoeken aan de huisartsenpost en een bezoek aan mijn eigen huisarts achter de rug en heb ik een doorverwijzing naar de orthopeed op zak. Toch lijkt het minder ernstigs dan ik zaterdag zelf dacht. Er zit nog wel vocht in mijn knie en niet elke beweging lukt zonder dat het pijn doet. Maar ik kan (en mag) al meer dan ik had gedacht. Het is zoeken naar de juiste balans tussen rust houden en bewegen. Teveel rust houden betekent een stijve knie; teveel bewegen betekent overbelasting.

Ik hoor jullie bijna denken: wat heeft dit voorafgaande verhaal nu met de titel van deze blog 'Een klein vreugdemomentje' te maken? Zoals jullie weten, ben ik sinds oktober fanatiek drie tot vier keer in de week aan het sporten om een betere conditie te krijgen én om af te vallen. Afgelopen zaterdag zag ik alles even helemaal in duigen vallen. Hoe moest het nu met sporten? Het ging net zo lekker. En zou mijn trouwjurk nog wel passen als ik nu ineens een tijd niet meer goed kon sporten? Mijn eerste echte stressmoment vanwege de bruiloft leek eraan te komen...

Gelukkig vertelde de huisarts me dat ik de sporten die ik beoefen (fietsen en zwemmen) gewoon mag blijven doen, als ik het maar echt rustig aan doe zolang er nog vocht in mijn knie zit en ik nog niet volledig pijnloos ben. Gisteren en vandaag heb ik op mijn gemak 20 minuten op de hometrainer gefietst. Dat ging gelukkig goed. Op deze manier kan ik toch in beweging blijven zonder dat ik mijn knie teveel belast.

En dan nu mijn vreugdemomentje van vanochtend. Officieel hoef ik pas over drie weken weer op de weegschaal te staan, maar ik was vanochtend toch wel erg benieuwd wat een week zonder sporten voor mijn gewicht betekende. Tot mijn verbazing ben ik in vergelijking met vorige week 3 ons afgevallen :-D. Ik heb de afgelopen week wel op mijn eten gelet, maar ik had niet verwacht dat ik iets was afgevallen.

Dat brengt de teller inmiddels op -14,7 kilo. De mijlpaal van -15 kilo loert al om de hoek... ;-)

vrijdag 13 juni 2014

Een weegmoment (6)

Bij het vorige weegmoment vertelde ik dat ik een lastige maand achter de rug had en uiteindelijk slechts 0,1 kilo was afgevallen. Ik nam me toen voor om in de maand mei er weer helemaal voor te gaan.

Zoals jullie in mijn blog van vorige week hebben kunnen lezen, heb ik vorige maand helaas wat koekjes en snoepjes door de vingers gezien. Meer dan ik achteraf had gewild. Sinds die blog is het me gelukt om mijn gezondere levensstijl weer beter op te pakken. Het sporten gaat lekkerder en ik heb een stuk minder gesnoept / gesnackt.

Deze week was het weer tijd om op de weegschaal te gaan staan. Ik vond het een van de spannendste keren tot nu toe. Helaas ben ik in vergelijking met mijn vorige weegmoment 0,2 kilo aangekomen. Daar ben ik uiteraard niet blij mee, maar het had natuurlijk een stuk erger gekund.

Ik ga ervoor dat ik jullie volgende maand na mijn weegmoment kan vertellen dat ik eindelijk in totaal 15 kilo ben afgevallen!

zondag 8 juni 2014

Nicola Moriarty - In vrije val ***

Andy is overleden. Dat moeten zijn moeder Evelyn en zijn verloofde Belinda zien te verwerken. Tegelijkertijd moeten de beide vrouwen doorgaan met hun leven. Ze hebben hier zo hun eigen manier voor. Belinda is ervan overtuigd dat Andy's dood haar schuld is. Het maakt het voor haar niet gemakkelijker dat Evelyn dit op de begrafenis ook zegt. Ze besluit zich op te sluiten in haar flat, waar ze ontdekt dat Andy's geest in ieder geval nog op aarde is. Helpt dit haar om haar leven weer op de rails te krijgen?

Evelyn besluit het nieuws te verwerken door Belinda als zondebok aan te wijzen, door een keer een winkeldiefstal te plegen en door een parachutesprong te maken. Hoewel ze hoopte zo het overlijden van haar zoon te verwerken, komt ze er vooral achter dat haar houding richting Belinda niet netjes is geweest. Heeft ze de moed om dat hardop tegen Belinda te zeggen?

'In vrije val' wordt vanuit de beide hoofdpersonen verteld: Belinda en Evelyn. Boven het hoofdstuk staat vermeld wie er op dat moment aan het woord is. Dat is wel gemakkelijk voor de lezer. Je moet namelijk aan het begin van het boek wel even wennen aan het verhaal en aan de personages. Het duurt even voor je als lezer goed in het verhaal zit.

Nicola Moriarty heeft wel een prettige schrijfstijl, waardoor je toch in het boek blijft lezen. Als je eenmaal weet hoe de vork in de steel zit, maakt dat het lezen meteen een stuk aangenamer. Je bent benieuwd of het de beide hoofdpersonen lukt om hun leven weer op te pakken na de dood van Andy.

De auteur heeft ervoor gekozen om de terugblikken in het verhaal in een ander lettertype te zetten. Dat zorgt in eerste instantie voor verwarring, omdat ze vrij onverwachts komen. Later vallen deze herinneringen alsnog op hun plaats in het verhaal, en kun je ze beter in hun perspectief zien. Ze helpen dan mee om de gedachten en acties van Belinda en Evelyn beter te begrijpen.

Nicola Moriarty woont met haar gezin in Australië. Ze geeft les aan de universiteit van Sydney. 'In vrije val' is haar eerste roman.

Auteur: Nicola Moriarty
Titel: In vrije val
Genre: Roman
Uitgeverij: De Fontein Romans & Spanning
ISBN: 9789032513146
Aantal pagina's: 320

donderdag 5 juni 2014

De knop (weer) omzetten

In het tijdschrift 'Vriendin' staat wekelijks een column van Larissa: een vrouw die tegen de kilo's vecht en inmiddels 30 kilo is afgevallen. Ik lees regelmatige herkenbare situaties in haar columns. Dat geldt ook voor haar stukje van deze week.

"Het lukt me niet goed om in balans te blijven wat voeding betreft, maar ook mentaal niet. Ik sport wel, maar ik zie qua eten te vaak te veel door de vingers. Mijn gewicht en ik zijn weer vijanden aan het worden." ['Larissa' in Vriendin 23]

Dit beschrijft precies hoe het afgelopen maand bij mij ging. In april vond ik het al lastiger worden, maar in mei helemaal. Een etentje hier, een feestje daar, een lang weekend vrij. Ik heb me niet vol gevreten, maar ik heb op die momenten wel wat meer gegeten. Ik merk dat ik 's avonds of in het weekend weer gemakkelijker naar een extra koekje of een bakje chips grijp, terwijl het hiervoor zo goed ging. En daar baal ik van! Waarom lukt het me nu niet om wat strenger voor mezelf te zijn?

Ik weet nog niet wat de maand mei voor mijn gewicht betekend heeft; mijn weegmoment is volgende week pas. Maar voor mijn gevoel is 'de min 15 kilo' ver weg...

"Het is de hoogste tijd om weer actie te ondernemen. Zou ik nog weten hoe het moet? Hoe zat het ook alweer? Hoe krijg ik die onzichtbare knop weer omgezet?" ['Larissa' in Vriendin 23]

Voor het te laat is, wil ik de knop gauw weer omzetten. Ik wil blijven genieten van bijvoorbeeld een etentje of een verjaardagsfeestje, maar verder wil ik weer strenger voor mezelf worden. Doordeweeks één koekje bij de koffie/thee en meer niet. Dat moet me toch weer gaan lukken...?!

dinsdag 3 juni 2014

Boeken - mei

De maand mei zit er alweer op, dus tijd voor een overzicht van mijn gelezen boeken. Ik heb deze maand een aantal mooie en goede boeken gelezen. Dat maakte het een leuke leesmaand. In totaal heb ik drie vakjes af kunnen strepen van de bingokaart. Ik heb in mei diverse boekentips gekregen voor de vakken 'A forgotten classic' en 'A book your friend loves'. Daar wil ik er in juni eens een paar van gaan lezen.

41. Ronald Giphart – De Nederlandse coming of age-literatuur in 100 verhalen
In De Nederlandse coming of age-literatuur in 100 verhalen heeft Ronald Giphart, in samenwerking met de Koninklijke Bibliotheek, ontroerende, vrolijke, ontregelende, bijzondere, spannende en indrukwekkende verhalen gebundeld over het verschijnsel “de moeilijke jaren”. Giphart heeft hiervoor geput uit de Nederlandse literatuur van 1880 tot nu. Heerlijk om zo nu en dan een paar hoofdstukken uit dit boek te lezen met fragmenten uit verschillende verhalen. Geen boek om in één keer te lezen, maar om af en toe in te lezen.

42. Emily Barr – De perfecte leugen
Voor Lucy Riddick is Venetië altijd een droombestemming geweest. Een droom die werd geïnspireerd door de romantische poster aan de muur van haar moeders keuken. Venetië lijkt Lucy de ideale plaats om jezelf te verliezen. En dat is precies wat ze nodig heeft wanneer het grote geheim dat ze al jaren voor haar geliefde en haar vrienden verborgen houdt, dreigt uit te komen. Ze moet verdwijnen, en snel. Lucy pakt haar koffers en vlucht naar Italië, haar dierbaren verbijsterd achterlatend. Maar stel dat degene voor wie ze al die tijd bang was haar ook in Venetië blijft achtervolgen? Moet ze verder vluchten, of is het tijd om eindelijk haar verleden onder ogen te zien? ‘De perfecte leugen’ is een spannend, boeiend en ontroerend boek met een ietwat absurde ontknoping.

43. Marelle Boersma – Nobody
Vivian maakt zich zorgen over een van haar HAVO-leerlingen. De 17-jarige Lynn is afwezig en stil tijdens de lessen en lijkt zich meer en meer terug te trekken. Vivian vermoedt dat het meisje misbruikt wordt, maar Lynn laat niets los. Wanneer ze uiteindelijk achter de gruwelijke waarheid komt, is die erger dan ze ooit had kunnen bedenken... ‘Nobody’ heb ik in één dag uitgelezen. Heftig en spannend verhaal dat je niet zomaar loslaat. Verschrikkelijk dat dit soort zaken gebeuren!

44. Marjan van den Berg – Sanne: het leven is leuk
Sanne staat op de drempel van een nieuw leven. Ze denkt met Thijs het geluk te hebben gevonden. Maar terwijl ze op haar trouwdag naar voren loopt, klaar om ja te zeggen, slaat de twijfel hard toe. Thijs is acteur. Speelt hij nu ook toneel? Juffrouw Schaap, die altijd klaarstaat voor Sanne met haar bijzondere gave, haar raad en daad, heeft nu zelf steun nodig. Haar Rokus wordt zo ziek dat iedereen beseft dat hij niet meer beter zal worden. Zoon Wichard krijgt een geweldige baan aangeboden in het buitenland. Maar of Jennifer en de kinderen daar zo blij mee zijn? En net als Sanne het toch weer aandurft met Thijs, grijpt het noodlot in en is ook haar eigen leven in gevaar. Toch laat Sanne zich niet uit het veld slaan. Daarvoor vindt ze het leven simpelweg te leuk. ‘Sanne: het leven is leuk’ is alweer het twaalfde boek over Sanne en haar dierbaren. Herkenning voor Margriet-lezers, aangezien de Margriet wekelijks afsluit met Sanne. Heerlijk boek om te lezen, waarin je je helemaal in de wereld van Sanne en de rest waant. 

45. Diverse auteurs – Wat een feest!
A book with a mystery
Zet de slagroomtaart klaar en haal de slingers maar tevoorschijn, want dit boek is één groot feest! De tien populairste kinderboekenschrijvers van Nederland hebben er allemaal een speciaal feestverhaal voor geschreven. Wat denk je van spiksplinternieuwe verhalen over Dummie de Mummie, Mees Kees, 100% Mila, Spekkie en Sproet, Superjuffie en Meester Jaap? Of de feestelijke verhalen van Paul van Loon, Francine Oomen, Manon Sikkel en Carry Slee? De supergrappige illustraties van je favoriete tekenaars maken het helemaal compleet. Het feest kan beginnen! ‘Wat een feest!’ is een heerlijk boek vol leuke verhalen. Het eerste verhaal gaat over een mysterie op een briefje… met een zeer verrassende ontknoping. Elk verhaal is leuk en grappig. Aanrader voor kinderen van 7 t/m 12 jaar… en voor iedereen die nog een beetje kind in zichzelf heeft J.

46. Arjen Lubach – IV
A book with a number in the title
Wanneer Elsa op haar vakantieadres in Zuid-Frankrijk hoort dat haar vader is vermoord, neemt ze direct het eerste vliegtuig terug naar Nederland. Eenmaal in Amsterdam ontdekt ze dat haar vader, een emeritus hoogleraar, een groot staatsgeheim op het spoor was, waarvan het uitlekken onvoorstelbare gevolgen zou hebben.  Met de hulp van Maarten van Eck, de beroemde televisieprofessor, besluit Elsa door te gaan waar haar vader is gebleven. Wat hebben de geschriften van Cicero met het geheim te maken? En wie is toch de mysterieuze Vier? Terwijl ze op de hielen wordt gezeten door politie én moordenaars, volgt er een ijzingwekkende achtervolging van 24 uur, een rit die leidt van Amsterdam, via de Noord-Hollandse duinen, naar Zuid-Frankrijk. ‘IV’ is een spannend en boeiend boek. Ik heb het in één ruk uitgelezen. Absolute aanrader.

47. Judith Visser – Stuk
A book that became a movie
Elizabeth zit in 4b van het Mercatuscollege in Rotterdam. Ze wordt door een aantal klasgenoten op een gruwelijke maar vrijwel onzichtbare manier gepest. Haar ouders zijn sinds een paar jaar gescheiden en haar moeder heeft zich op haar werk gestort om het verdriet te verdringen. Elizabeth raakt steeds meer geisoleerd. Het enige positieve van haar klas is de aanwezigheid van Alec. Alec is een rustige, knappe jongen, die ouder en wijzer is dan de andere jongens. Hij heeft verkering met Riley, een uitzonderlijk mooi, blond en ook nog lief meisje. Elizabeth stelt zich voor hoe het leven eruit zou zien als ze Riley was. En dan neemt ze een fatale beslissing… ‘Stuk’ is een zeer aangrijpend boek, waarin de onderwerpen pesten en de relatie tussen moeder en dochter centraal staan. Het verhaal wordt vanuit Elizabeth in de ik-persoon verteld. Dat maakt het nog heftiger, omdat je op die manier de gedachten van Elizabeth meekrijgt. Vanaf 11 juni draait de verfilming van dit boek in de bioscoop. 

48. Marjan van den Berg - Die Sanne
Het aanstaande huwelijk van haar zoon Wichard met Jennifer biedt een vrolijk vooruitzicht. Sanne geniet van haar werk in 'De Roos en de Koekoek'. Er lijkt eindelijk wat rust in haar leven te komen. En er is die man. Ze kwam hem tegen op een van haar lange wandelingen met haar trouwe hond Hazel. Het lijkt erop dat de boeiende, zwijgzame vreemdeling een bijzondere rol in haar leven zal gaan vervullen. Maar welke rol? En wat heeft de vondst van een klein dagboekje daarmee te maken? Sanne vindt haar weg... met hulp van juffrouw Schaap, Daan, Abel en alle anderen die haar zo lief zijn. 'Die Sanne' is het tiende boek in de Sanne-reeks. Een heerlijk boek om te lezen. Leuk detail (voor mij): Sanne is ook fan van stokstaartjes!

49. Nicola Moriarty – In vrije val
Andy is dood. En nu moeten zijn verloofde Belinda en zijn moeder Evelyn verder met hun leven. Maar hoe? Belinda sluit zich op in haar flat, ervan overtuigd dat zijn dood háár schuld is. Het helpt ook niet dat Andy's moeder dat luidkeels verkondigde op de begrafenis. Een serie onverklaarbare gebeurtenissen overtuigt haar ervan dat als Andy er zelf niet meer is, zijn geest in elk geval nog wel rondwaart. Maar is zijn laatste geschenk aan haar genoeg om haar weer vaste grond onder de voeten te geven? Evelyn reageert op het nieuws door winkeldiefstal te plegen (één keer maar), een zondebok te zoeken (Belinda, natuurlijk), en een parachutesprong te gaan maken (dat leek heel logisch, op het moment zelf). In vrije val beseft ze dat haar houding naar Belinda toe geen schoonheidsprijs verdient. Maar dat hardop zeggen gaat méér moed kosten dan ze nodig had om uit een vliegtuig te springen... Het is even wennen aan het verhaal en de personages in ‘In vrije val’. Maar als je er even in gelezen hebt, ontstaat er een prachtig verhaal over twee vrouwen die het overlijden van een dierbare een plekje proberen te geven.

50. Marelle Boersma – De babymakelaar
Femkes leven is bijna volmaakt. Ze heeft een fijne relatie met Björn en eindelijk heeft ze de door haar zo innig gewenste rol in een musical gekregen. Haar grote kinderwens blijft echter onvervuld. Ze ziet zich gedwongen haar toevlucht te nemen tot het illegale circuit van commercieel draagmoederschap. Het wordt haar echter al snel duidelijk dat in de wereld van de babymakelaar andere regels gelden. Als Björn bij een raadselachtig ongeluk om het leven komt, staat ze er opeens alleen voor en beseft ze dat ook haar kind gevaar loopt. Dan begint Femke aan een ijzingwekkende zoektocht naar haar kind, dat ergens in de buik van een voor haar onbekende draagmoeder zit. ‘De babymakelaar’ is een spannend en boeiend boek. Je zit af en toe op het puntje van je stoel, en je blijft doorlezen tot je bij de ontknoping bent.