De aaibaarheidsfactor van stokstaartjes

Het zal voor weinigen een verrassing zijn dat ik stokstaartjes hele leuke dieren vindt. Als Robert en ik naar Burgers' Zoo gaan, wil ik altijd eerst even bij de stokstaartjes kijken. Sinds ik vorig jaar voor het eerst een baby-stokstaartje heb gezien, vind ik ze nog leuker en liever. Zo'n baby-stokstaartje is zo klein en zo schattig; je zou er zo eentje mee naar huis willen nemen ;-).

Wat opvalt als je een tijdje bij de stokstaartjes staat, is dat ik absoluut niet de enige ben die fan is van stokstaartjes. Wat is het toch dat zoveel mensen deze diertjes zo leuk vinden? Je ziet de meeste mensen eerst even zoeken wat er in dit verblijf te vinden is. Daarna vragen ze zich af of het nu Timon of Pumba is. En dan volgen er een hoop "oooh's" en "aaah's"... vooral als er ook nog baby-stokstaartjes tevoorschijn komen.

Af en toe hoor je erg leuke opmerkingen of vragen bij de stokstaartjes. Zo vroeg afgelopen donderdag een klein meisje heel serieus aan haar moeder: "Mag ik een stokstaartje voor mijn verjaardag?" Het antwoord heb ik helaas gemist...

Wat vinden jullie eigenlijk van stokstaartjes?

De bruidstaart

Vanochtend was het dan eindelijk zover: Robert en ik mochten onze bruidstaart gaan uitzoeken... en - misschien wel belangrijker - ook gaan proeven! Om 9:30 uur hadden we een afspraak bij Cake 5 in Tilburg.

Al bij binnenkomst werden we getrakteerd op een aantal fantastische creaties, waaronder een Miniontaart. Die wilde ik hebben! Wat mij betreft, waren we meteen klaar ;-). Robert wilde liever nog even verder kijken...

Allereerst bespraken we onze wensen met Pim, waarbij we ook diverse voorbeelden bekeken. Al pratende kwamen we gezamenlijk tot een paar mooi ideeën. Pim zag naar aanleiding hiervan een mooie bruidstaart voor zich. Samen met zijn vrouw Claudia gaat hij een schets uitwerken, die wij over enkele weken toegestuurd krijgen.

Vervolgens was het tijd voor het lekkerste moment van de ochtend: de proeverij! Om de keus niet te moeilijk te maken, werd het beperkt tot drie verschillende smaakcombinaties. Welke het uiteindelijk is geworden, zullen onze gasten op 3 oktober aanstaande proeven. Ik kan je wel verklappen dat het héél lekker is!

We hebben een heerlijke ochtend bij Cake 5 gehad, waarbij we kunnen zeggen dat Pim verstand heeft van zijn vak en er vol passie over praat. We kunnen nu al niet wachten tot we het eindresultaat te zien krijgen...

Judith Visser - Stuk *****

Elizabeth zit in de vierde klas van het Mercatuscollege in Rotterdam. Al vanaf de eerste klas wordt ze op gruwelijke wijze door een aantal klasgenoten gepest. Haar ouders zijn gescheiden. Haar moeder heeft het te druk met haar verdriet en daarom heeft ze niet door hoe het met haar dochter gaat. Elizabeth raakt meer en meer geïsoleerd.

Gelukkig ziet Elizabeth ook een klein lichtpuntje. Ze zit sinds dit schooljaar bij Alec in de klas. Hij is rustig, ontzettend knap en een stuk wijzer dan al haar andere klasgenoten. Helaas heeft hij al verkering met Riley. Ook zij is ontzettend mooi en lief en leuk en blond. Eigenlijk is zij alles wat Elizabeth wil zijn. Het zorgt ervoor dat Elizabeth steeds vaker gaat fantaseren hoe het zou zijn om daadwerkelijk Riley te zijn. En dan wordt de grens tussen fantasie en werkelijkheid steeds kleiner...

'Stuk' is mijn eerste kennismaking met Judith Visser. Van mede-recensenten heb ik al veel positieve recensies over haar boeken gelezen en dat maakte me nieuwsgierig. Mede omdat de verfilming van 'Stuk' in juni in de bioscopen verschijnt, besloot ik om dit boek eens te gaan lezen.

Het verhaal is zeer heftig en aangrijpend. Het verhaal wordt vanuit de ik-persoon van Elizabeth verteld. Hierdoor lees je al haar ideeën en gedachten en dat maakt het allemaal nog heftiger. Je kruipt als het ware in haar hoofd, maakt mee wat zij meemaakt en voelt wat zij voelt. Knap hoe de auteur dit voor elkaar heeft gekregen. Je blijft doorlezen, omdat je wilt weten wat Elizabeth allemaal van plan is. Ook hoop je ergens dat haar moeder zich meer bezig gaat houden met haar dochter, voor het te laat is.

Visser heeft een heel realistisch verhaal geschreven over een (jammer genoeg) tijdloos onderwerp. Het boek laat zien wat voor (psychologische) schade een kind hiervan kan ondervinden. En dat is op zijn zachtst gezegd schokkend te noemen. Als lezer vraag je je af hoe de situatie zou zijn geweest als Elizabeths ouders niet waren gescheiden of als haar moeder minder overuren op haar werk had gemaakt of als de docenten op school er meer grip op hadden. Ondertussen gaat het steeds slechter met Elizabeth.

De auteur heeft de nodige verrassingen in petto voor de lezer. Ook dat zorgt ervoor dat je dit boek niet weg wilt leggen voordat je het uithebt. Na afloop blijft het verhaal nog in je hoofd zitten. Het zet je aan het denken. Volgens mij zou een vervolg op dit boek absoluut de moeite waard zijn om te lezen. Wie weet schrijft Visser dat ooit nog eens...

Auteur: Judith Visser
Titel: Stuk
Genre: Thriller
Uitgeverij: Eenvoudig Communiceren B.V.
ISBN: 9789086961863
Aantal pagina's: 312

Marjan van den Berg - Sanne: Het leven is leuk ****

Sanne staat op het punt om een geheel nieuw leven te beginnen. Met haar geliefde Thijs denkt ze al het geluk weer gevonden te hebben. Ze hebben zelfs besloten om te gaan trouwen. Maar op de trouwdag slaat ineens de twijfel toe bij Sanne. Thijs is een acteur. Is hij wel eerlijk naar haar toe of speelt hij een rol?

De dierbaren in Sannes leven hebben zo hun eigen moeilijkheden? De man van juffrouw Schaap – Rokus – is ernstig ziek. Hij kan zelfs niet meer beter worden. Juffrouw Schaap die altijd klaarstaat met advies, heeft nu zelf hulp en steun nodig. Zoon Wichard krijgt een fantastische baan in het buitenland aangeboden, maar wat vinden schoondochter Jennifer en kleindochters Rinke en Eefje daarvan?

Marjan van den Berg schrijft sinds 1994 het feuilleton Sanne in tijdschrift Margriet. 'Sanne: het leven is leuk' is inmiddels het twaalfde boek dat in deze serie verschenen is. Lezers en lezeressen van de Margriet zullen de belevenissen van Sanne kennen en voor hen zal dit boek waarschijnlijk weinig verrassends hebben. Toch zullen zij ook van dit boek kunnen genieten.

Sinds een tijdje heeft mijn moeder een abonnement op de Margriet, waardoor ik het blad nu ook lees inclusief Sanne. Ongeveer de helft van dit boek had ik daardoor al eens gelezen. Waar je normaal in het tijdschrift een bladzijde leest over de avonturen van Sanne en haar dierbaren, kun je nu een heleboel achter elkaar lezen. Dat maakt het boek ook een aanrader voor Margriet-lezers. Doordat ik niet meer precies wist hoe alles liep, had 'Sanne: het leven is leuk' toch nog verrassende elementen.

Van den Berg heeft een hele prettige schrijfstijl. Ze zorgt ervoor dat het verhaal echt gaat leven. Je ziet de personages voor je en je waant je bijna in de omgeving waar zij zijn. Je wilt graag eens op bezoek bij juffrouw Schaap voor advies. Of een keer op bezoek bij Daan en Abel om een lekker glas wijn te drinken. Prachtig hoe de auteur dit voor elkaar krijgt. Het is natuurlijk niet voor niets dat Sanne al twintig jaar in de Margriet staat. Ik hoop dat er nog minstens twintig jaren bij komen.

Auteur: Marjan van den Berg
Titel: Sanne: Het leven is leuk
Genre: Roman
Uitgeverij: The House of Books
ISBN: 9789044344332
Aantal pagina's: 272

Jo Baker – Landgoed Longbourn **

Weesmeisje Sarah werkt in het huishouden van de familie Bennett. Ze brengt haar dagen door met het schrobben van de vloeren, het legen van de verschillende po's en het wassen van alle kleding. In haar 'vrije tijd' zit ze vooral in de kelderruimtes waar alle bedienden - waaronder mevrouw Hill en Polly - van de familie Bennett mogen zijn.

Op een dag komt er een nieuwe knecht, genaamd James Smith. Hij heeft iets mysterieus over zich. Sarah lijkt meteen van slag na haar eerste ontmoeting met hem. En zij blijkt niet de enige te zijn. Het voorspelbare leven van de bedienden dreigt geheel overhoop gehaald te worden. Welke gevolgen zal dit hebben?

'Landgoed Longbourn' van Jo Baker wordt aangekondigd als hét verhaal van de bedienden uit 'Pride and Prejudice'. Dat kan wellicht enige verwachtingen scheppen voor de liefhebbers van dat verhaal. Daarnaast staan er diverse lovende woorden vermeld, onder andere door 'The New York Times' en 'People'. Dat laatste zorgde er bij voor mij dat ik met vrij hoge verwachtingen aan het verhaal begon. Helaas is dat niet waargemaakt.

Baker heeft een gemakkelijke schrijfstijl, waardoor je het verhaal op zich snel kunt lezen. Helaas zorgt de oppervlakkigheid van het verhaal ervoor dat je het boek regelmatig weg wilt leggen. 'Landgoed Longbourn' boeit je te weinig om er in door te blijven lezen. Er gebeurt niet veel met de personages. De hoofdstukken zijn vaak te kort om echt lekker in het verhaal te komen. Kortom: het verhaal heeft het helaas allemaal net niet.

Nu heb ik 'Pride and Prejudice' nooit gelezen, dus wellicht is 'Landgoed Longbourn' interessanter voor mensen die dat wel hebben gedaan. Ik kan me helaas niet aansluiten bij de vele positieve woorden uit de buitenlandse media die bij dit boek vermeld waren.

Leesfanaten Leesclub
'Landgoed Longbourn' stond centraal tijdens de eerste leesclub van Leesfanaten. Als recensent voor Leesfanaten nam ik hieraan deel. In een paar weken tijd hebben we het boek gelezen en besproken. Allereerst de verwachtingen die het boek en de auteur wekten (fase 1); daarna je ervaringen over het boek tijdens het lezen (fase 2); en tenslotte het eindoordeel inclusief hoeveel sterren je het boek zou geven (fase 3).

De meeste leden waren uiteindelijk wat positiever in hun oordeel; zij gaven het boek 3 of 4 sterren. De karakters uit het boek waren interessant, maar de auteur had er meer mee kunnen doen. Het verhaal kent weinig verrassende wendingen, maar dat was niet voor iedereen storend. Jo Baker heeft een prettige en plezierige schrijfstijl, die past bij de tijd waarin het verhaal zich afspeelt.

Voor de meeste leesclubleden zijn de verwachtingen die vooraf gewekt waren niet uitgekomen. Toch heeft vrijwel iedereen alsnog van het verhaal genoten. Het is echter wel een boek dat je gemakkelijk weg kunt leggen. Een van de lezer vatte zijn conclusie mooi samen: "'Landgoed Longbourn' is een lekker leesbaar boek zonder uitschieters en met gemiste kansen."

Auteur: Jo Baker
Titel: Landgoed Longbourn
Genre: Roman
Uitgeverij: Cargo
ISBN: 9789023485377
Aantal pagina's: 416

Zomerkleding

Sinds vrijdag laat de zon zichzelf goed zien in ons kikkerlandje. Heerlijk! Dat betekent dat de zomerbroeken uit de kast gehaald kunnen worden. Meestal betekende dit voor me het moment om te kijken of ik er überhaupt nog in zou kunnen of niet...

Deze keer was het gelukkig helemaal anders. De meeste broeken die vorig jaar eigenlijk nét niet konden, zitten nu als gegoten. En als klap op de vuurpijl waren twee broeken veel te groot. Deze broeken kon ik met rits en knoop dicht met gemak uitdoen... en dat hoort natuurlijk niet ;-). Ik breng ze naar de kledingcontainer, zodat iemand anders er nog veel plezier van kan hebben.

En laat de zon nu maar lekker lang blijven schijnen... :-)

Ronald Giphart – De Nederlandse coming of age-literatuur in 100 verhalen ***

In samenwerking met de Koninklijke Bibliotheek heeft Ronald Giphart ontroerende, spannende, bijzondere, indrukwekkende en vrolijke verhalen bij elkaar gezocht en samengevoegd in de bloemlezing 'De Nederlandse coming of age-literatuur in 100 verhalen'. De verhalen hebben met elkaar gemeen dat ze over het verschijnsel "de moeilijke jaren" gaan. De auteur heeft gezocht in de Nederlandse literatuur vanaf 1880 tot nu.

Vanaf het moment dat jonge mensen te maken krijgen met het rijpen van hun lichaam en geest gaat dit gepaard met heftige emoties, diverse conflicten met de maatschappij, verschillende liefdes en verlangens. De verhalen uit de bloemlezing laten dit op verschillende manieren zien. De hoofdpersonen uit de verhalen ontdekken hoe de volwassenwereld eruitziet en moeten erachter zien te komen wat hun rol daarin wordt.

Als je 'De Nederlandse coming of age-literatuur in 100 verhalen' in je handen hebt, valt de dikte van het boek meteen op. Niet geheel verrassend natuurlijk vanwege de titel. Als je fragmenten van 100 boeken gaat gebruiken, heb je daar wel een aantal pagina's voor nodig. Deze bloemlezing is daardoor geen boek dat je in een keer uitleest. Je leest per keer een aantal verhalen. Dat hoeft niet per se op volgorde waarin ze in het boek zijn opgenomen. Ik heb dat wel gedaan.

Een verrassend element aan de bloemlezing is de volgorde van de verhalen. Giphart heeft ervoor gekozen om van het heden naar het verleden te werken. Na een voorwoord van de auteur – waarin hij zich meteen afvraagt wie er een voorwoord leest en waarom – begint de bloemlezing met een fragment uit 'De belofte van Pisa' (2013) van Mano Bouzamour. Het laatste verhaal dateert uit 1889: 'De kleine republiek' van Lodewijk van Deyssel. Mijn verwachting vooraf was dat de verhalen op chronologische volgorde zouden lopen: van verleden naar heden. De auteur heeft mij hiermee op een positieve manier verrast. Als lezer begin je met verhalen die je pas gelezen zou kunnen hebben, waarvan je laatst nog iets gehoord kan hebben of die nog op je "te lezen-stapel" ligt. De kans op herkenning is in ieder geval groot dankzij deze volgorde.

Met plezier heb ik de verhalen uit deze bloemlezing gelezen. Er zaten auteurs bij die ik al kende en waar ik wel eens iets van gelezen had (zoals Marga Minco en Herman Brusselmans); er zaten fragmenten tussen van boeken die ik gelezen had (zoals 'Het leven is vurrukkulluk' en 'Een vlucht regenwulpen); en ik heb nieuwe auteurs ontdekt waarvan ik meer wil lezen (zoals Philip Huff en Maartje Wortel). Liefhebbers van lezen zullen net als ik genieten van deze bloemlezing.

Auteur: Ronald Giphart
Titel: De Nederlandse coming of age-literatuur in 100 verhalen
Genre: Overig – bloemlezing
Uitgeverij: Prometheus
ISBN: 9789044625844
Aantal pagina's: 1127

Emily Barr - De perfecte leugen ***

Lucy Riddick droomt ervan om eens naar Venetië te gaan. Dit komt door de poster van Venetië die haar moeder in haar keuken had hangen. Lucy ziet deze romantische plaats als dé plek om jezelf helemaal te verliezen. Daar heeft ze behoefte aan nu haar grote geheim openbaar dreigt te worden.

Lucy heeft geen tijd te verliezen en wil zo snel mogelijk weg uit Engeland. Ze vlucht naar Italië, zonder verdere uitleg aan haar dierbaren. Zij blijven daardoor met een heleboel vragen achter. Maar is Lucy wel veilig in Venetië? Of wordt ze daar alsnog achtervolgd door haar verleden?

In 'De perfecte leugen' lees je het verhaal vanuit twee perspectieven: vanuit Lucy en vanuit Marianne. Het duurt eventjes voor je precies doorhebt hoe deze personages met elkaar verbonden zijn. Dat brengt meteen de spanning in het verhaal. Emily Barr geeft de lezer telkens een klein beetje informatie waarmee je aan de slag kunt. Je gaat zelf op ontdekkingstocht om te zien welk geheim Lucy met zich meedraagt en wie Marianne nu eigenlijk is.

Barr gebruikt korte hoofdstukken, waardoor je het verhaal lekker vlot kunt lezen. Voor je het weet, ben je alweer een paar hoofdstukken verder. 'De perfecte leugen' is boeiend en maakt je nieuwsgierig. De ontknoping is verrassend en hier en daar wat absurd. Je kunt je bijna niet voorstellen dat dit in het echt zou kunnen gebeuren. Maar dat betekent natuurlijk niet dat het niet zo zou kunnen zijn. Het doet verder niks af aan het verhaal. Het is namelijk een spannend, interessant en ontroerend verhaal.

Auteur: Emily Barr
Titel: De perfecte leugen
Genre: Roman
Uitgeverij: Boekerij
ISBN: 9789022568941
Aantal pagina's: 352

Boekentips gevraagd

Dit jaar heb ik besloten om mee te doen aan de Boekenbingo. Ik heb inmiddels al een aantal vakjes weg kunnen strepen, maar ik heb nu jullie hulp nodig bij twee vakjes: een vergeten klassieker en een aanrader van een vriend(in).

Mijn vragen aan jullie zijn:
- Welke vergeten klassieker mag er niet ontbreken op mijn leeslijst?
- En welk boek vond jij zo geweldig dat ik dat ook gelezen moet hebben?

Ik ben erg benieuwd naar jullie reacties.

Michelle Visser - Opstand ****

Sabine en Karlijn zijn een tweeling en wonen met hun vader in Utrecht. Ze verschillen echter van elkaar als dag en nacht. Sabine is rustig, terwijl Karlijn druk en onstuimig is. In 1829 wordt Sabine door haar vader uitgehuwelijkt aan Bernard, een banketbakker uit Brussel. Sabine verhuist naar Brussel, terwijl Karlijn haar vader helpt bij zijn drukkerij. Ze droomt ondertussen van een heel ander leven.

Als het conflict tussen de Zuidelijke en de Noordelijke Nederlanden zijn hoogtepunt bereikt, wordt er hevig gestreden in Antwerpen en Brussel. Sabine heeft het zwaar in Brussel; de inwoners zien haar als een Nederlandse en vertrouwen haar daardoor niet. Karlijn is intussen in Antwerpen terechtgekomen; ze is de man die ze leuk vindt – Gijs – achterna gegaan. Het conflict en alles wat daarbij komt kijken, zorgt ervoor dat de tweelingzussen recht tegenover elkaar komen te staan. Hoe zal dit aflopen? Is hun familieband sterker dan de liefde voor een man of het vaderland?

Als je het boek 'Opstand' in je handen hebt, trekt de kaft meteen je aandacht. Je ziet een prachtige afbeelding van twee vrouwen in donkere kleding met een lichtere achtergrond. Daar zal je oog op vallen in een boekhandel of bibliotheek. Je zult er geen spijt van krijgen als je dit boek gaat lezen.

Michelle Visser heeft zich goed verdiept in de geschiedenis van de Zuidelijke en Noordelijke Nederlanden in de 19e eeuw. Dat merk je als je het verhaal leest. Naast een prachtige roman over twee zussen en hun verschillende levens is het een leerzaam verhaal. In het voorwoord vertelt de auteur over het stukje geschiedenis over koning Willem I waar maar weinig mensen weet van hebben. Zij las erover en wist dat ze het in een boek wilde verwerken. Dat heeft ze op een mooie manier gedaan.

Visser vertelt het verhaal op een prachtige manier. Ze zorgt ervoor dat het verhaal helemaal gaat leven. Je leert de twee zussen goed kennen en voelt je betrokken bij ze. Sabine en Karlijn maken op hun eigen manier de opstand mee. Je kiest als lezer geen partij voor één van de twee; je leeft met allebei mee. Als je eenmaal in 'Opstand' begonnen bent, leg je het maar met moeite weg.

Auteur: Michelle Visser
Titel: Opstand
Genre: (Historische) roman
Uitgeverij: De Boekerij
ISBN: 9789022565049
Aantal pagina's: 350

Boeken - april

De maand april zit er weer op, dus het is tijd voor een overzicht van mijn gelezen boeken. Het was een afwisselende maand qua boeken. Er zaten een paar mooie en boeiende boeken tussen, maar er zaten er ook een stel tussen die ik achteraf gezien niet per se gelezen hoefde te hebben :-). Dat heb je wel eens, nietwaar? In totaal heb ik één vakje bij de Boekenbingo af kunnen vinken.

34. Brad Thor – Zwarte lijst
Ergens in de Verenigde Staten houdt de regering in het diepste geheim een lijst bij. Een zwarte lijst. Leden van het Amerikaans congres krijgen hem nooit te zien, alleen de president en een geheim team van adviseurs is van het bestaan ervan op de hoogte. Als je naam er eenmaal op staat, gaat hij er niet meer vanaf... totdat je komt te overlijden.
Iemand heeft de naam van contraterrorisme-agent en ex-Navy SEAL Scot Harvath op de lijst gezet. En niet alleen die van hem, maar die van iedereen binnen de Carlton Group, zijn opdrachtgever. Met als gevolg dat Harvath de getrainde moordenaars die eropuit zijn gestuurd om hem uit te schakelen van zich af moet zien te schudden zodat hij met zijn nog levende teamleden in contact kan komen. Brad Thor gebruikt heel veel personages in ‘Zwarte lijst’. Het kost je moeite om te onthouden wie wie is, waardoor je niet lekker in het verhaal komt te zitten. Ook haalt het helaas regelmatig de spanning uit het verhaal.

35. Jeroen van Inkel – Kortsluiting
DJ Vrank van Houten heeft een goed beluisterd programma op de landelijke radio, daarnaast heeft hij een misdaadprogramma bij een lokale omroep. Hij wil niets liever dan doorbreken in de misdaadjournalistiek. Wanneer hij wordt getipt over een oude zaak, ziet hij zijn kans schoon. Als hij dit mysterie weet op te lossen, staat hij definitief op de kaart als dj en misdaadjournalist. ‘Kortsluiting’ is een aardig boek om als tussendoortje te lezen.

36. Michelle Visser – Opstand
De zussen Sabine en Karlijn mogen dan een tweeling zijn, ze verschillen van elkaar als dag en nacht. Sabine, de rustigste van de twee, vertrekt na haar huwelijk in 1829 naar Brussel, waar ze het succes van de banketbakkerij van haar man Bernard uitbouwt. Dan escaleert het conflict tussen Zuid- en Noord-Nederland, waarbij Antwerpen en Brussel een slagveld worden en er vele slachtoffers vallen. Als Nederlandse wordt Sabine ineens met wantrouwen bekeken. Intussen moet de onstuimige Karlijn haar vader helpen in zijn drukkerij in Utrecht, maar in plaats daarvan reist ze in het geheim haar geliefde Gijs achterna, die dienst heeft genomen in het leger. Hij blijkt echter in de strijd om Antwerpen gesneuveld te zijn. Karlijn zoekt haar toevlucht bij Sabine, maar daar is het niet langer veilig. Tegen hun wil zijn de zussen in tegenover elkaar staande kampen terechtgekomen. Wat is sterker: liefde, familiebanden, of loyaliteit aan het vaderland? Prachtige roman over een relatief onbekend stukje geschiedenis (over koning Willem I in de 19e eeuw). Erg van genoten.

37. J.D. Robb – Bij nacht vermoord
De eerste kerst die Eve Dalles en haar man Roarke samen doorbrengen wordt ruw verstoord door een gruwelijke moordzaak. Het gemartelde lichaam van de vooraanstaande rechter Harold Wainger draagt een briefje met een lijst met namen. Eve Dallas is er een van. Ze herkent onmiddellijk het werk van een seriemoordenaar die ze drie jaar geleden naar de gevangenis stuurde. Al snel zijn er nog twee moorden gepleegd, en moet Eve alles op alles zetten om het volgende slachtoffer te bevrijden uit de handen van de moordenaar – voordat hij genoeg heeft van zijn experiment… ‘Bij nacht vermoord’ is een spannend, kort verhaal. Als je nog niet eerder iets gelezen hebt van J.D. Robb (pseudoniem van Nora Roberts), is dit een mooie kennismaking. Ik had al twee boeken uit deze serie gelezen, maar ik heb ervan genoten.

38. Per Petterson – Twee wegen
Twee mannen komen elkaar tegen op een brug. Er volgt een ongemakkelijk gesprek: Tommy en Jim waren vroeger vrienden, maar hebben elkaar al vijfendertig jaar niet meer gezien. Door deze toevallige ontmoeting komen veel herinneringen uit hun jeugd boven, toen ze allebei opgroeiden in gebroken gezinnen en kracht putten uit hun vriendschap. Tommy en Jim zijn ieder hun eigen weg gegaan, maar kunnen niet aan hun veelbewogen verleden ontsnappen. ‘Twee wegen’ is een prachtig verhaal over vriendschap, waarin je als lezer af en toe wel even aan het werk wordt gezet om te ontdekken hoe het een en ander in elkaar steekt.

39. Writers on heels – De verleiding
A book of short stories
Susan Smit en Siska mulder stelden de verhalenbundel 'De verleiding' samen. De 'Writers on heels' hebben flink wat stof doen opwaaien. Ze deinzen er niet voor terug hun literatuur met de nodige zwier te presenteren - tot voor kort een taboe in de literaire wereld. Schrijvers van het verbond streven echter bovenal naar een bundeling van krachten en wederzijdse inspiratie. Zij lieten zich inspireren door het thema met als resultaat een gevarieerde bundel met krachtige, stuk voor stuk nieuwe verhalen. ‘De verleiding’ bevat sterke en minder sterke verhalen. Het blijft volgens mij een vak apart om een kort verhaal te kunnen schrijven. Karin Giphart en Simone van der Vlugt hebben in mijn ogen de beste verhalen in deze bundel geschreven. Leuke manier om met een heleboel auteurs kennis te maken.

40. Jo Baker – Landgoed Longbourn
Het weesmeisje Sarah brengt haar dagen door met vloeren schrobben, kleding wassen en het legen van kamerpos van de familie Bennet. Maar in de bedompte personeelsvertrekken is er sprake van evenveel liefdesverdriet, ontluikende liefde en intrige als in de luxe vertrekken van de Bennets. Als er een mysterieuze nieuwe knecht wordt aangenomen, dreigt het voorspelbare leven van het personeel totaal overhoopgehaald te worden. Er gebeurt weinig in het verhaal van ‘Landgoed Longbourn’. Het verhaal blijft oppervlakkig en heeft me maar amper geboeid.

Een weegmoment (5)

Tot nu toe heb ik bij elk weegmoment een vreugdemomentje met jullie kunnen delen. Waar ik nu al een beetje bang voor was, is deze keer waarheid geworden: ik ben niet zoveel afgevallen. Het ligt er niet aan dat ik niet heb gesport; dat doe ik nog steeds 3 tot 4 keer in de week. De maand april bestond vooral uit verjaardagen, etentjes en een weekendje weg. Hoewel ik me tijdens al deze gelegenheden niet "vol heb gevreten" - waar ik voorheen nog wel eens de neiging toe had -, heb ik de vorige maand toch wel meer gegeten dan goed voor me was.

Robert en ik hebben een heerlijke tijd in Antwerpen gehad. Maar vooral dat weekendje weg heeft mijn gewicht niet veel goeds gedaan. Als je drie dagen uit lunchen en eten gaat, merk je dat (stiekem) toch wel. Dat herkennen jullie vast. Ik was vrij nieuwsgierig welk getal de weegschaal aan zou geven: helaas was ik toen 0,5 kilo aangekomen. Tot zover het mindere nieuws.

Het goede nieuws is dat ik bij mijn officiële maandelijkse weegmoment die halve kilo weer kwijt ben... en dat er zelfs nog een ons extra af is gegaan. Het betekent helaas ook dat ik in vergelijking met het vorige weegmoment slechts 0,1 kilo ben afgevallen. Dat brengt de teller nu op -14,6 kilo.

Ik vind het natuurlijk erg jammer dat er in een maand tijd zo weinig is afgegaan, maar ik ben er wel trots op dat ik in een half jaar tijd 14,6 kilo ben afgevallen. Dat had ik van tevoren echt niet verwacht! Zorgde een dompertje als deze er in het verleden voor dat ik mezelf verloor in een vreetbui; nu wil ik de komende maand juist extra mijn best doen om bij het volgende weegmoment weer een mooi resultaat te kunnen delen.