Triangel - Afscheid

Zo is je gewaardeerde collega met pensioen gegaan en heb je haar redactietaken mogen overnemen, en zo is het moment aangebroken dat je van je zwangerschapsverlof mag gaan genieten. Als dit weekblad bij jullie in de bus is gevallen, is de eerste dag van mijn verlof begonnen. Daar was ik stiekem wel een beetje aan toe. Volgens mijn man ga ik me de komende tijd ontzettend vervelen, omdat we vrijwel alle voorbereidingen al getroffen hebben. De babykamer is klaar, de kleertjes zijn gewassen en gestreken, een deel van de enveloppen is beschreven, de kraamzorg is geregeld, verschillende zwangerschapscursussen zijn gevolgd en het meeste van de uitzetlijst hebben we al in huis. Ik denk dat het allemaal wel mee zal vallen. Genoeg Netflix-series die ik nog wil gaan kijken, genoeg mensen in mijn omgeving die ik kan gaan ‘vervelen’ (en gelukkig hebben zij niet allemaal op dezelfde dag vrij) en genoeg tijd om overdag wat extra dutjes te doen (nu het nog kan…).

De titel van deze Triangel slaat niet alleen op het tijdelijke afscheid dat ik van Weekblad Dongen ga nemen. Het gaat ook over een groot en verdrietig verlies, waar ik de komende tijd nog veel mee bezig zal zijn en bij stil zal staan: het overlijden van mijn vader. Mijn lieve papa is er niet meer en hij heeft niet meer de kans gekregen om onze baby te leren kennen. Dat maakt mijn zwangerschap heel dubbel. Aan de ene kant is er blijdschap omdat mijn man en ik onze kinderwens in vervulling mogen zien gaan, en aan de andere kant is er een heel groot verdriet en gemis omdat mijn vader er niet meer is. In één van de laatste gesprekken die ik met hem voerde, vroeg hij me naar de naam van ons kindje. Dat was precies op de dag dat ik aan hem had willen vragen of hij de naam wilde weten. Hoe toevallig is dat? Buiten mijn man en ik weet mijn vader voorlopig als enige hoe ons zoontje zal gaan heten. En hij vond het een hele mooie naam.

Mijn zwangerschapsverlof zal anders verlopen dan ik voorafgaand had verwacht. Dat schijnt bij het leven te horen, maar dat maakt het niet altijd even gemakkelijk. De komende tijd neem ik mijn rust en bereid ik me voor op de komst van ons zoontje (voor zover dat kan). Daarnaast houd ik me vast aan de herinneringen aan mijn vader, die ik nu nog meer koester.

Weekblad Dongen is de komende maanden in goede handen van mijn vervangster en de correspondenten. Zij zorgen ervoor dat er elke week weer een leuke en interessante krant bij jullie verschijnt, waarin onder andere de kermis, de Zomerspelen, de opening van de nieuwe Cammeleur, De Dongense DorpsQuiz en de Vaortse Oldtimerdag natuurlijk niet zullen ontbreken. Blijf vooral ook zelf mooie, boeiende en leuke artikelen insturen. Daar wordt ‘ons krantje’ alleen maar beter van. Ik wens mijn collegaatjes heel veel succes toe en tegen onze lezers zeg ik: tot ziens!

Deze Triangel verscheen in Weekblad Dongen, 28 juni 2018