maandag 19 september 2011

Jacques Klöters - Toon, de biografie ****

In ‘Toon, de biografie’ staat een van de meest geliefde Nederlandse artiesten van de twintigste eeuw centraal: Toon Hermans. Jacques Klöters heeft jarenlang onderzoek gedaan naar deze artiest. Wat voor jeugd had hij? Wat betekende de plaats Sittard voor hem? Hoe was hij met vrouwen? Wat betekende Rietje precies voor hem? Hoe voedde hij zijn kinderen op? Hoe zagen zijn kinderen hem? Hoe stond hij eigenlijk in het leven? Deze en vele andere vragen worden door Klöters beantwoord in de biografie over Toon Hermans.

Het is inmiddels meer dan tien jaar geleden dat Toon Hermans stierf, maar hij is nog lang niet vergeten. Zijn sketches en liedjes zijn ook nu nog populair. Er is niet voor niets een musical over hem geschreven, die erg goed bezocht is (en momenteel nog steeds in de theaters te zien is). Toon Hermans leeft nog voort in de harten van vele mensen.

Naast de musical is er vorig jaar een biografie verschenen over Toon. Een ware aanrader voor de fans van Toon Hermans, maar ook de moeite waard als je niet zo’n groot fan van hem was of hem niet zo goed kende. Het is een boeiend geschreven boek, waarin je Toon Hermans (beter) leert kennen. Je leest over zijn jeugd, over het moment dat hij langzaamaan bekend gaat worden, over de liefde van zijn leven en nog veel meer.

Klöters heeft een mooie en interessante manier van schrijven. Het boek is vrij dik (534 pagina’s), maar dat heb je eigenlijk niet door als je erin aan het lezen bent. Het is op een prettige manier geschreven, waardoor het gemakkelijk wegleest. Nederland heeft met Toon Hermans een groot artiest gekend, die voorlopig nog in vele mensen door zal leven.

Auteur: Jacques Klöters
Titel: Toon, de biografie
Genre: Biografie
Uitgeverij: Nijgh & Van Ditmar
ISBN: 9789038893198
Aantal pagina’s: 534

zondag 18 september 2011

Karel Glastra van Loon - De passievrucht *****

Wat doe je als je ontdekt dat je al je hele leven onvruchtbaar bent, terwijl je een zoon van 13 jaar hebt? Daar krijgt de ik-persoon in ‘De passievrucht’ mee te maken. Samen met zijn overleden vrouw Monika heeft hij een zoon Bo. Als hij met zijn nieuwe vrouw Ellen kinderen wil en dit niet lukt, ontdekt hij dat hij onvruchtbaar is. En dat dit altijd het geval is geweest.

De wereld van de ik-persoon komt op zijn kop te staan. Als hij niet de vader van Bo is, wie is dat dan wel? En hoe moet hij Bo vertellen dat hij niet zijn echte vader is? Een zoektocht volgt… met een zeer verrassende en onverwachte ontknoping.

Karel Glastra van Loon is een van mijn favoriete Nederlandse schrijvers. Wat een geweldige boeken heeft hij geschreven. En wat is hij veel te vroeg gestorven.

‘De passievrucht’ is mijn favoriete boek van Karel Glastra van Loon (en zelfs één van mijn favoriete boeken aller tijden). Het boek is op een mooie en ontroerende wijze geschreven. Je zit meteen in het boek en je leeft helemaal mee met de hoofdpersoon. Hij komt er in het eerste hoofdstuk al achter dat hij onvruchtbaar is, terwijl hij dus dacht al dertien jaar een kind te hebben. De moeder van zijn kind is overleden, dus aan haar kan hij geen uitleg vragen.

Je volgt de hoofdpersoon in zijn zoektocht naar antwoorden op zijn vragen. Zijn voornaamste doel is een antwoord te krijgen op de vraag ‘Wie is de biologische vader van Bo?’ Via herinneringen van zijn relatie en huwelijk met Monika komt hij langzaamaan tot de waarheid. En die is schokkender dan hij voor ogen had kunnen hebben.

Glastra van Loon heeft dit verhaal feilloos en tot in de details perfect uitgewerkt. Het verhaal klopt gewoon helemaal. En dat maakt dit boek goed, interessant en een absolute aanrader om te lezen.

Auteur: Karel Glastra van Loon
Titel: De passievrucht
Genre: Roman
Uitgeverij: Uitgeverij L.J. Veen
ISBN: 9046701743
Aantal pagina’s: 237

vrijdag 16 september 2011

René Appel - Schone handen ****

Sylvia en Eddie zijn gelukkig getrouwd en hebben twee kinderen. Ze wonen in een prachtig huis in Amsterdam. Het ontbreekt hen werkelijk aan niets dankzij het vele geld dat Eddie binnen brengt.

Het enige vervelende aan dit geld is dat het crimineel is. Eddie bevindt zich al jaren in het criminele circuit, en dat heeft Sylvia altijd geaccepteerd. Maar nu ze kinderen heeft, begint haar geweten te knagen en krijgt ze spijt. Ze wil weg bij haar man. Maar kan ze dit zonder gevolgen doen?

De literaire thriller in Nederland wordt gedomineerd door vrouwelijke auteurs, zoals Loes den Hollander, Esther Verhoef en Simone van der Vlugt. Daartussen is er een mannelijke auteur die zich goed staande weet te houden. En dat is René Appel. Hij weet elke keer weer een spannende en realistische roman neer te zetten. Dat geldt ook voor ‘Schone handen’.

Sylvia probeert uit het criminele circuit van haar man te ontsnappen. Maar dat gaat natuurlijk niet zonder slag of stoot. Haar man Eddie wil haar niet zomaar laten gaan. Ze weet tenslotte veel te veel.

René Appel krijgt het voor elkaar om de lezer aan de ene kant ‘een hekel’ aan Sylvia te laten krijgen (ze wist tenslotte dat haar man in het criminele circuit zit), en aan de andere kant medelijden met haar te krijgen. Het is haar eigen schuld dat ze hierin zit, maar haar kinderen hebben er niet zelf voor gekozen. Knap hoe Appel dit voor elkaar krijgt.

Hij heeft sowieso een zeer realistische en menselijke manier van schrijven. Het denken en doen van de mens staat centraal. Dat zorgt ervoor dat je geboeid blijft door dit boek, en dat je door blijft lezen. Een echte aanrader!

Auteur: René Appel
Titel: Schone handen
Genre: Thriller
Uitgeverij: Anthos
ISBN: 9789041413727
Aantal pagina’s: 293

vrijdag 9 september 2011

Christopher Bookmyre – Verborgen lichamen **

Inspecteur Catherine McLeod is nog bezig met haar laatste vakantiedagen als er een onderwereldfiguur in een steegje dood gevonden wordt. Ze gaat meteen weer aan het werk, want ze wil de misdaad in Glasgow tegengaan en ze heeft het idee dat het niet bij deze ene dode uit de onderwereld zal blijven. Wat ze dan nog niet beseft, is dat ze op verschillende geheimen uit zowel de onder- als de politiewereld zal stuiten. Mogen deze geheimen allemaal wel openbaar worden?

Aan de andere kant van Glasgow werkt Jasmine Sharp sinds kort samen met haar oom Jim als privédetective. Jasmine moet erg wennen aan dit werk, maar krijgt daar amper de tijd voor als haar oom plotseling verdwijnt. Zijn verdwijning leidt naar twee sporen: Glenn Fallan, een huurmoordenaar die al twintig jaar dood zou zijn, en een corruptieweb binnen de gehele politiemacht. Lukt het Jasmine om haar oom levend terug te vinden of is ze daar al te laat voor?

De titel ‘Verborgen lichamen’ klonk veelbelovend: een spannend boek waarin diverse moordzaken opgelost zouden worden. Dat leek me wel interessant. Helaas heeft de titel mijn verwachtingen niet waargemaakt.

In het boek spelen zich twee verhaallijnen af: het verhaal van Catherine McLeod aan de ene kant en het verhaal van Jasmine Sharp aan de andere kant. Op zich is de grens tussen beide verhalen duidelijk: het ene hoofdstuk gaat over McLeod en het andere over Sharp. Toch wekt het af en toe verwarring waar Bookmyre nu precies heen wilt met beide verhalen, wat het boek niet altijd even gemakkelijk te lezen maakt.

Er zit zeker spanning in dit verhaal, maar op de een of andere manier komt het allemaal niet even goed tot zijn recht in het boek. Ik had in ieder geval moeite om in het verhaal te komen, en daardoor moeite om het boek uit te lezen. Ik was wel benieuwd waar de oom van Jasmine was gebleven en hoe het politiegebeuren uit Glasgow ermee te maken had. Maar al met al vond ik het geen fijn boek om te lezen.

Auteur: Christopher Bookmyre
Titel: Verborgen lichamen
Genre: Thriller
Uitgeverij: Unieboek
ISBN: 9789047520603
Aantal pagina’s: 336