donderdag 17 mei 2018

Triangel - Heel gewoon allemaal

Vorige week verscheen bij Omroep Brabant het bericht dat Dongen doodgewoon was. Dat was gebleken uit ‘een objectief onderzoek’ van de redactie van het magazine Quest. Dongen bleek de gewoonste plaats van Nederland te zijn. De redenen? Dongen is een naam zonder fratsen, de inwoners heten er nog ‘gewoon’ Cor en Anna, en er gebeurt helemaal niets in Dongen.

Als we naar de laatstgenoemde reden kijken, weten wij als inwoners van de gemeente Dongen dat er hier juist heel veel gebeurt. Dongen staat bekend om verschillende evenementen, waarvan de Zomerspelen waarschijnlijk het meest bekend is. Veel ouders houden er met hun vakantie rekening mee, zodat hun kinderen mee kunnen doen aan deze gezellige activiteit. Niet alleen de Zomerspelen is een belangrijk evenement in Dongen; dat geldt bijvoorbeeld ook voor Verrassend Dongen, de Dag van het Park, de Avondvierdaagse, de Dongense Dorpsquiz en DongenIce. Waarschijnlijk bedoelt de Quest dat er op crimineel gebied niets gebeurt in Dongen, maar dat terzijde…

Als ik naar mezelf kijk, woon ik al lang met veel plezier in Dongen. Ik ben hier geboren en getogen. Tussendoor heb ik vier jaar in een stad gewoond, maar sinds een paar jaar ben ik weer terug ‘op het oude nest’. Dat schijnt wel iets typerend voor ons dorpje te zijn. De meeste Dongense kinderen gaan nog wel in Dongen naar de middelbare school, maar voor het échte studeren zijn ze op de grote steden aangewezen. Veel studenten gaan dan meteen op kamers. Weg uit het kleine dorp en gezellig wonen in de grote stad! Tegen de tijd dat ze dan afgestudeerd zijn, hun eerste baan gevonden hebben en het tijd is om te gaan settelen komen ze vaak weer terug naar Dongen. Dé ideale plek om samen te wonen, te trouwen en eventueel een gezin te stichten. Ik heb geen idee eigenlijk of dat ook bij andere dorpen het geval is, maar ik merk wel dat veel oud-klasgenootjes van de basisschool inmiddels weer in Dongen wonen.

Het leuke aan wonen in een dorp vind ik onder meer het ons-kent-ons-sfeertje. Het is gewoon leuk dat je op verschillende plekken herkend wordt. Zo kom ik bijna elke week bij dezelfde slagerij. De eerste keer dat ik daar samen met mijn man kwam, werd meteen gezegd: “Oh, dus jij bent de man van…” Ja, ik had het daar wel eens over hem gehad. Mijn man is opgegroeid in Vught, ook een dorpje. Maar daar zijn de mensen heel erg gericht op ’s-Hertogenbosch, waardoor dat dorpse karakter er heel anders is dan bij ons. Hij moest daarom in het begin wel even wennen aan dat ons-kent-ons-sfeertje. Inmiddels zijn we een aantal jaren verder en is ook hij “het helemaal gewoon”.

De Quest kan ook ons dorpje gewoon noemen, ik ben gewoon hartstikke blij dat ik een echte Dongense Pee ben!


Deze Triangel verscheen in Weekblad Dongen, 17 mei 2018