Boodschappen doen

Boodschappen is een vrij egoïstische bezigheid, als ik het zo mag noemen. Je bent - met of zonder boodschappenlijstje - bezig om je kar te vullen met je dagelijkse of wekelijkse boodschappen... en als het kan, doe je dit zo snel mogelijk. Het is niet zoals bijvoorbeeld in een kledingwinkel dat je op je gemak rondloopt en kijkt wat de winkel zoal heeft. In een supermarkt loop je doelgericht rond.

Zoals wel vaker op woensdagochtend deed ik vandaag de wekelijkse boodschappen. Ik heb een vaste supermarkt waar ik altijd heenga (te herkennen aan de kangoeroe), en ga voor bepaalde aanbiedingen naar de supermarkt die er tegenover zit (momenteel te herkennen aan kleine, pluizige wezens). De ene keer is het op woensdag druk in mijn supermarkt - zoals vandaag -; de andere keer erg rustig. Ik heb nog geen regelmaat gevonden waarin het rustig en wanneer het druk is.

Tijdens het boodschappen doen merk je wel dat er ook andere mensen in de supermarkt zijn; alleen al aan de karretjes die her en der worden weggezet als men iets uit de schappen wil pakken. Is er overigens iemand die mij kan vertellen waarom mensen vrijwel altijd midden in de pad hun kar zetten en dan op hun dooie gemak het juiste product gaan zoeken? Dat heb ik nooit helemaal begrepen...

Maar goed... met je boodschappenlijstje in de hand ben je druk bezig om de juiste producten te pakken en alles op het lijstje af te strepen. Je bemoeit je niet met de anderen om je heen en dat geldt andersom ook.

Totdat je bij de kassa aankomt. Dan wissel je een beleefde blik uit met degene die voor of achter je staat en maak je soms een kort praatje met de kassière. Daar blijft het meestal bij.

Vandaag maakte ik echter iets anders mee. Als ik met een volle boodschappenwagen nog sta te wachten tot ik mijn spullen op de band mag leggen en er komt achter mij iemand met een paar producten staan, dan mag diegene voor me. Dat vind ik omgekeerd ook fijn, als ik toevallig net iets vergeten ben om mee te nemen. Je krijgt een bedankje en dan doet ieder zijn of haar eigen ding. De man die ik vandaag voorliet, was daar zo blij mee; hij hielp mee om al mijn boodschappen op de band te zetten. Dat vond ik erg aardig van hem, en had ik nog niet eerder meegemaakt. Ik heb hem daar uiteraard ook voor bedankt.

En zo is het boodschappen doen toch niet elke week hetzelfde...

Mijn pita is nog heel!

Amsterdam – Gisterenavond vond in het People’s Palace een speciale avond plaats voor Jamie Cullum-fans. Dat is voor één van de fans een andere avond geworden dan ze van tevoren had kunnen bedenken.

Peter van der Vorst mocht overdag Jamie Cullum interviewen voor zijn programma ‘Van der Vorst ziet sterren’. ’s Avonds zou de heer Cullum vragen van fans beantwoorden en enkele nummers van zijn nog te verschijnen album ‘Momentum’ spelen. Slechts enkele uitverkorenen mochten hierbij aanwezig zijn.

Één van deze uitverkorenen was mevrouw De Moor – De Ligt, die zich overigens onder haar meisjesnaam had aangemeld. Ruim op tijd stond zij samen met drie vriendinnen voor de deuren van People’s Palace te wachten. Aangezien zij nog niks gegeten had, besloot ze aan haar pitabroodje te beginnen. Net op dat moment zag zij mannen met grote tassen van Tommy Hilfiger voorbij komen. Naast de ingang van People’s Palace ging het rolluik open en daar leken de mannen in te verdwijnen. Mevrouw De Moor – De Ligt bedacht zich geen moment en dook erachteraan. Maar het rolluik ging alweer dicht toen ze erheen dook. Het gevolg: mevrouw zat vast.

De brandweer en de politie moesten eraan te pas komen om deze Jamie Cullum-fan te bevrijden. Gelukkig vielen de verwondingen mee. Dat bleek ook wel uit haar eerste woorden nadat ze weer herenigd was met haar vriendinnen: “Mijn pita is nog heel!”  

Ze heeft haar pita nog opgegeten, een glaasje cola voor de schrik gedronken en daarna genoten van ‘An evening with Jamie Cullum’. Vanavond is ze aanwezig bij het optreden van Jamie. Als ze daar deze keer maar wel helemaal vlekkeloos aankomt…

Maria Genova – Man is stoer, vrouw is hoer ***

Anna woont met haar zoontje in Oekraïne bij haar moeder. Ze droomt ervan om filmster te worden, en hoopt dit in Nederland te kunnen worden. Ze weet dan nog niet dat haar leven op een dramatische film gaat lijken als ze voor de charmes van een loverboy valt. Ze wordt mishandeld en verkracht door haar eigen man, maar toch gaat ze niet bij hem weg. De grote vraag is: waarom niet?

'Man is stoer, vrouw is hoer' vertelt het waargebeurde verhaal van Anna. Ze heeft twaalf jaar samen met een loverboy gewoond zonder dat ze het zelf doorhad. Zij werd wel mishandeld, misbruikt en verkracht door haar man Sertan, maar ze wist niet dat hij dit ook met andere vrouwen deed. Ze ontdekte wel dat hij vreemdging met meerdere vrouwen, maar op de een of andere manier bleef ze toch van hem houden.

Maria Genova wordt na een boekpresentatie aangesproken door Anna. Ze wil haar verhaal kwijt en ze wil dat Genova het boek erover gaat schrijven. In eerste instantie staat de auteur hier niet om te springen, maar uiteindelijk raakt ze er steeds meer bij betrokken. Ze gaat met Anna mee naar de rechtszittingen, ze probeert Anna waar mogelijk te helpen en ze krijgt de persoonlijke dagboeken van Anna te lezen.

Elk hoofdstuk uit 'Man is stoer, vrouw is hoer' begint met een dagboekfragment van Anna, waarna je het verhaal verder leest vanuit Genova. Het is een non-fictie boek, maar het leest meer als een spannende roman. Je kunt je bijna niet voorstellen dat dit verhaal echt heeft plaatsgevonden. Hoe kan het dat een vrouw zo lang bij haar man is gebleven? Deze vraag stel je jezelf regelmatig. Als je zo door je man behandeld wordt, waarom ga je dan niet bij hem weg? Ook de auteur probeert een antwoord op deze vraag te vinden.

Auteur: Maria Genova
Titel: Man is stoer, vrouw is hoer
Genre: Non-fictie
Uitgeverij: Conserve
ISBN: 9789054292975
Aantal pagina's: 200

Werkloosheid

"De groei van de werkloosheid lijkt onstuitbaar, nu er al 643.000 mensen zonder baan zitten. Dat is 8,1 procent van de beroepsbevolking. Daarmee is het werkloosheidsrecord van 639.000 mensen van eind 1983 gebroken." 

(Bron: nu.nl op 18/04/2013)

Zo begon twee dagen geleden een nieuwsbericht op nu.nl met vragen aan arbeidsmarktdeskundig Ton Wilthagen. En ik ben één van die 643.000 mensen...

Ik heb een leuke communicatiestudie gevolgd aan de Universiteit van Tilburg en ik ben "netjes" in vier jaar afgestudeerd. Na drie jaar had ik mijn bachelordiploma. Een jaar later volgende mijn masterdiploma. In 2007 was ik er klaar voor om de arbeidsmarkt te bestormen; ik wilde mijn kennis nu eindelijk in de praktijk gaan brengen. Het bleek toen al niet heel gemakkelijk te zijn om als starter een baan te vinden, maar gelukkig had ik mijn bijbaantje nog (ook al was dat niet in mijn vakgebied).

Nu - zes jaar na het behalen van mijn diploma - is de arbeidsmarkt slecht, in heel veel vakgebieden maar zeker in de communicatie. Was ik in 2007 nog verbaasd als er soms 200 mensen op één vacature hadden gereageerd (hoe moeten ze daar nu een keuze uit maken?), in 2013 lijkt dat het minimum. Ik kijk er tegenwoordig in ieder geval niet meer vreemd van op als ik een mailtje krijg met de reactie: "Uit de 700 reacties bent u het niet geworden".

Liep je jaren geleden een uitzendbureau binnen om werk te zoeken, dan stonden de intercedenten om je te springen. Tegenwoordig gaan ze al niet meer voor je op zoek als je aangeeft dat je in de communicatiebranche aan de slag wilt: "U weet onze website te vinden? Houd daar onze vacatures maar in de gaten!".

En ondertussen zegt onze minister-president dat we vooral auto's en huizen moeten kopen. "Neem het risico!" wordt dan gezegd. De economie moet namelijk weer aantrekken. Ik zou best een huis willen kopen, maar daarvoor heb je toch echt eerst een (vaste) baan nodig. En die heb ik op dit moment niet.

En hoe leuk ik mijn vrijwilligerswerk voor Leesfanaten.nl, Natuurmonumenten en het Rode Kruis ook vind en hoe fijn het is om tijd te hebben boeken te lezen in een heerlijk voorjaarszonnetje... ik wil heel graag weer aan het werk!

Anita Augustin – Dwerg aan de winkel ***

Almut, Karlotta, Marlene en Suzanna kennen elkaar al erg lang. Ze zitten in de gevangenis, omdat ze zijn aangeklaagd voor een geweldsdelict. Als een van hen met een psychiater gaat praten, kunnen ze eerder uit de gevangenis komen. Almut wordt door de anderen aangewezen om te gaan praten. Ze is namelijk depressief, rookt als een ketter en kan niet slapen.

Almut vertelt over het plan: ze besloten met z'n vieren naar het verzorgingshuis te gaan om na een pensioen nog wat van het leven te genieten. In de praktijk valt het tegen. De dames krijgen met verschillende soorten mensen te maken: onbekwame vrijwilligers, een corrupte directeur en een verschrikkelijke hoofdzuster. Waar zijn de dames aan begonnen?

'Dwerg aan de winkel' heeft een leuke titel en zeer een opvallende kaft. Die is namelijk knalroze. Dit boek valt meteen op in een boekwinkel. En dat geldt ook voor het verhaal.

Anita Augustin heeft een prachtig plot bedacht: vier oudere dames gaan het verzorgingshuis in en komen uiteindelijk in de gevangenis terecht. Ze vervelen zich in het verzorgingshuis en gaan zelf op zoek naar wat uitdaging.

Het verhaal begint nadat ze de uitdaging hebben gevonden en in de gevangenis zitten. Langzaamaan lees je wat de dames hebben uitgespookt en wat het verhaal van Almut is. Zij gaat telkens naar de psychiater om haar verhaal te doen. Waarom is ze depressief? Hoe komt het dat ze niet kan slapen? En wat heeft dit te maken met de misdaad die gepleegd is? Op deze vragen geeft Augustin uiteindelijk het antwoord.

'Dwerg aan de winkel' is een grappig verhaal, dat doet denken aan 'De 100-jarige man die uit het raam klom en verdween'.

Auteur: Anita Augustin
Titel: Dwerg aan de winkel
Genre: Romans
Uitgeverij: Karakters Uitgevers B.V.
ISBN: 9789045202105
Aantal pagina's: 336

Aloys van der Stoep – Judith ***

Hoe is het om als ouder machteloos toe te kijken hoe je dochter de grip op het leven verliest? En hoe is het om weggehouden te worden bij je kleinkinderen? Aloys van der Stoep en zijn vrouw weten – helaas – hoe dit is.

Hun dochter Judith heeft op veertienjarige leeftijd iets verschrikkelijks meegemaakt. En dat heeft haar getekend voor de rest van haar leven in haar doen en laten. Dat is vooral te merken in al haar relaties. Met een Amerikaanse man krijgt ze uiteindelijk drie kinderen. Judith lijkt wat op te leven, maar dat verandert snel als haar vriend haar valselijk beschuldigt van mishandeling. De gevolgen zijn dramatisch...

Aloys van der Stoep neemt ons in 'Judith' mee naar het leven van zijn gelijknamige dochter. Meteen in het begin lees je wat de verschrikkelijke gebeurtenis is, en word je meteen met je neus op de feiten gedrukt. Daarna vertelt Van der Stoep in gemakkelijke zinnen hoe de jeugd van zijn dochter verder is verlopen en wat zij na de middelbare school ging doen. Het is informatie die je nodig hebt om te begrijpen hoe het leven van de volwassen Judith is gegaan.

Het tweede deel van het boek is het meest heftige deel. Judith ontmoet haar Amerikaanse vriend Mark, krijgt drie kinderen met hem en raakt ze ook weer kwijt. De relatie tussen haar en Mark is allesbehalve standaard te noemen. Dat blijkt ook wel uit de manier waarop ze uit elkaar gaan.

Van der Stoep probeert gerechtigheid voor zijn dochter te vinden. Ze heeft haar kinderen nooit mishandeld en wil dat Bureau Jeugdzorg en de Raad voor de Kinderbescherming dat weten en aanpassen. Het is een strijd die tot op de dag van vandaag nog niet gestreden is. In het laatste hoofdstuk lees je hoe Van der Stoep, zijn vrouw en hun andere dochter deze strijd blijven voortzetten tot hun dochter / zus eerherstel heeft gekregen.

'Judith' is wel een boek waar je nog even over nadenkt als je het uit hebt. Je vraagt je af hoe zoiets kan gebeuren in ons land. Als jij graag dit genre leest, dan zul je ook dit boek waarderen.

Auteur: Aloys van der Stoep
Titel: Judith
Genre: Non-fictie
Uitgeverij: Uitgeverij De Geus B.V.
ISBN: 9789044525939
Aantal pagina's: 349

Max Allan Collins – Criminal Minds: Moordcyclus ***

In Bemidji (Minnesota) worden in de bossen drie ondiepe graven gevonden. In elk graf ligt een jong meisje, gewikkeld in een laken en bedekt met plastic. Al gauw blijkt dat de meisjes heel goed verzorgd zijn en een slaapmiddel toegediend hebben gekregen. Wat is er met deze meisjes gebeurd?

De lokale politie roept al snel de hulp van het BAU-team in. Het team komt erachter dat de meisjes tien jaar geleden vlak na elkaar zijn ontvoerd. Waar hebben deze meisjes al die tijd gezeten? En waarom worden ze tussen hun 12e en 14e ingeslapen? Het team moet snel handelen voor er wellicht weer kleine meisjes ontvoerd worden...

Criminal Minds is een populaire serie op televisie. Ik volg het al jaren en ben daardoor bekend met alle karakters uit het BAU-team. Toch is 'Moordcyclus' een boeiend boek om te lezen. Niet alleen voor de fans, maar ook voor mensen die de serie nog nooit gezien hebben. Max Allan Collins stelt in het begin van het boek alle teamleden voor. Natuurlijk heb je meer voorkennis als je de serie hebt gevolgd, maar het boek is zonder die voorkennis ook prima te volgen.

In dit boek volg je het team op de voet bij het onderzoek naar de moord op drie jonge meisjes. Als lezer krijg je echter extra informatie. Collins schrijft af en toe vanuit de dader, zonder zijn of haar naam te noemen. Je ontdekt daardoor eerder dan het team waarom de meisjes ontvoerd worden. Je weet dan nog niet wie het heeft gedaan. Dat krijg je tegelijkertijd met het team te weten.

'Moordcyclus' is de moeite waard voor liefhebbers van het thrillergenre. Als je van dit boek genoten hebt en nog niet bekend bent met de tv-serie, raad ik je aan deze ook eens te gaan kijken.

Auteur: Max Allan Collins
Titel: Criminal Minds: Moordcycus
Genre: Thrillers
Uitgeverij: Karakter Uitgevers B.V.
ISBN: 9789045202402
Aantal pagina's: 224

Marian Keyes – Kom bij me terug ****

Anna Walsh had het goed voor elkaar. Gelukkig getrouwd met haar knappe man Aidan, woonachtig in een prachtig appartement in Manhatten en een geweldige baan. En nu ligt ze ziek en gewond bij haar ouders op de bank in Dublin. Ze kan echter maar aan een ding denken: waar is Aidan?

Anna probeert hem dagelijks te pakken te krijgen via de mail of per telefoon, maar ze krijgt niks van hem te horen. Ondanks dat ze nog niet helemaal hersteld is, besluit ze terug naar New York te gaan. Terug naar haar huis en haar werk. Zou ze haar oude leventjes weer op kunnen pakken en zou ze haar echtgenoot weer terugvinden?

'Kom bij me terug' is een chicklit, maar het is eigenlijk meer dan dat. Marian Keyes laat je vanaf de eerste bladzijden met hoofdpersoon Anna meeleven. Ze heeft iets heel vervelends meegemaakt; je weet als lezer alleen nog niet wat dat is. Je leest over haar verwondingen, maar hoe ze die precies heeft opgelopen... daarvoor moet je blijven lezen. Stukje bij beetje ontdek je hoe Anna's leven eerst was. Je krijgt antwoorden op vragen als 'Hoe heeft ze Aidan ontmoet?' en 'Hoe is ze bij haar fantastische baan terechtgekomen?'

Keyes zorgt ervoor dat je 'Kom bij me terug' met een lach en een traan leest. Anna heeft zoveel meegemaakt, waardoor je haar al het geluk van de wereld gunt. Het leven terug in New York gaat haar niet gemakkelijk af. Zij is veranderd, het leven in New York is doorgegaan en daardoor is het er anders dan voor haar verwondingen. Dat haar man spoorloos verdwenen lijkt te zijn, helpt niet mee om haar leven weer volledig op te pakken. Waar is Aidan toch gebleven?

En dan krijgt het verhaal een onverwachte en schokkende wending, die je niet aan hebt zien komen. Dat maakt dit boek zeer de moeite waard om te lezen.

Auteur: Marian Keyes
Titel: Kom bij me terug
Genre: Chicklit
Uitgeverij: The House of Books
ISBN: 9789044337235
Aantal pagina's: 448

Een bijzondere theatervoorstelling met de 3J's

Voor de derde keer gingen mijn zus en ik gisterenavond naar een theatertour van de 3J’s. Na Theater de Bussel (Oosterhout) en het Chassé Theater (Breda) gingen we deze keer naar Theater aan de Parade (Den Bosch) voor de voorstelling ‘Bronnen’. Het zou een speciale avond worden; het is de laatste keer dat wij Jaap de Witte zien optreden bij de 3J’s.

In het begin van dit jaar werd bekend dat Jaap de Witte om medische redenen noodgedwongen de 3J’s moet verlaten. Hij zal wel bij het creatieve proces betrokken blijven, maar hij zal niet meer op het podium te vinden zijn. Zijn zoon Jan neemt deze rol over.

Na het eerste nummer van de avond vertelt Jaap dat hij bezig is met zijn laatste theatertour. Zijn hand laat hem in de steek. “Het wordt moeilijk gitaarspelen als je hand er zo uit ziet…”, aldus Jaap, en hij laat een haak zien. De sfeer zit er meteen goed in.

En dat blijft de rest van de avond. We leren welke muzikale bronnen centraal staan in het leven van Jan, Jaap en Jaap. Dat zijn onder andere Radiohead, Herman van Veen en Coldplay. De heren laten naast hun eigen vertrouwde nummers ook wat van hun muziekhelden horen. Het klinkt allemaal geweldig.

Als de toegift voorbij is, is het dan echt zover: het publiek moet afscheid nemen van Jaap de Witte. Hij krijgt een overweldigend applaus van iedereen. Jaap werd toch wel gezien als de vaderfiguur in de band.

Na afloop gaan mijn zus en ik nog even in de rij staan om onze cd’s te laten signeren. Het is tenslotte de laatste keer dat we een handtekening van Jaap de Witte krijgen J. Voor deze muzikant hebben we een roos meegenomen… om hem toch even te bedanken voor alle optredens en mooie nummers. Hij waardeert het enorm. “Bij bloemen krijg je een knuffel!” En zo hebben wij afscheid genomen van deze J, en zijn we klaar voor de nieuwe J.

Wil je al mijn foto's van het optreden bekijken? Kijk dan eens op mijn Flickr-pagina.

Boekpresentatie Zwaar Verguld

Heb jij de avonturen van Isa en Ruben gevolgd? Was jij erbij toen ze verliefd werden in 'Zwaar verliefd'? En hoe vond jij het toen hun relatie op de proef werd gesteld in 'Zwaar beproefd'? Dan keek jij natuurlijk ontzettend uit naar de trouwerij in 'Zwaar verguld'. Ik wel in ieder geval!

Afgelopen woensdag was het eindelijk zover: 'Zwaar verguld' kwam uit. De 'Zwaar'-trilogie wordt afgesloten en het belooft een prachtig einde te worden als ik de flaptekst lees. Isa en Ruben gaan trouwen. Mooier kan het niet worden, toch? Isa kennende uit de eerste twee boeken zal dit niet zonder slag of stoot gaan.

Gisteren vond de officiële boekpresentatie plaats in boekhandel Plantage in Etten-Leur. De avond begon met het uitreiken van het officiële allereerste exemplaar van 'Zwaar verguld' aan Chantal van Gastel. Daarna werd ze geïnterviewd door Melissa van Chicklit.nl.

In het interview vertelde Chantal dat ze inmiddels wat meer gewend was aan het fulltime schrijverschap. Ze was gewend om naast haar kantoorbaan te schrijven, waardoor ze vooral 's avonds en 's nachts schreef. Nu kon ze dat ook ineens overdag. Het kostte wel een paar maanden voor ze daar structuur in kreeg.

Bij het schrijven heeft Chantal het begin- en eindpunt al in haar hoofd. Voor de rest laat ze zich vooral leiden door het verhaal. Ze wil wel weten waar het uiteindelijk heengaat, maar hoe ze er komt... dat mag ook voor haar nog een verrassing blijven. Aansluitend hierop vraagt Melissa of Chantal tips heeft voor de nieuwe "Chantal van Gastel". Voordat hier antwoord op gegeven kan worden, zegt Chantals oma: 'Daar is er maar één van!'

Natuurlijk kwam 'Zwaar verguld' uitgebreid aan bod. Het is voor Chantal een chicklit met diepgang geworden. Dat komt onder andere door de verhaallijn over de vroeggeboorte van de baby van Floor. Ze heeft hier niet te veel over verteld. Alleen dat ze het soms wel lastig vond om de gevoelens van Floor en Mas weer te geven. Ze schreef tenslotte vanuit Isa en niet vanuit hen.

Ook vertelde ze dat haar eigen droomhuwelijk heel erg lijkt op het droomhuwelijk van Isa. Dus mocht ze ooit gaan trouwen met de liefde van haar leven, dan weten wij al hoe de dag zou kunnen verlopen.

Chantal wil in de toekomst graag chicklits blijven schrijven. Ze ziet daar nog genoeg uitdaging in voor haarzelf en voor haar lezers. Omdat ze op vroege leeftijd al las – vooral boeken van Roald Dahl –, lijkt het haar wel leuk om ook ooit een jeugdboek te schrijven.

Na afloop van het interview nam Chantal van Gastel plaats achter een tafel en konden alle aanwezigen hun boek(en) laten signeren. Uiteraard werd daar veelvuldig gebruik van gemaakt.

Hoe laat je een e-book signeren?

Het digitale lezen is steeds meer in opkomst. Je kunt via de iPad of de e-reader heel gemakkelijk e-books lezen. Dat doe ik inmiddels al bijna twee jaar. Maar toch zijn er bepaalde boeken die ik in papieren vorm blijf kopen.

In de tijd dat er alleen nog maar papieren boeken bestonden, was ik al een fanatiek lezer en kocht ik graag boeken in plaats van ze bijvoorbeeld bij een bibliotheek te lenen. Ik zorgde dat ik van mijn favoriete auteurs al hun boeken in huis had, en – als het lukte – liet ik ze signeren. Dat gold bijvoorbeeld voor Esther Verhoef, Patrick van Rhijn en Loes den Hollander.

Ongeveer twee jaar geleden kreeg ik een e-reader cadeau. Wat een geweldige uitvinding is dat! Eerst had ik altijd teveel gewicht in mijn koffer als ik op vakantie ging, doordat ik minstens vijf leesboeken meenam. Of ik koos een dun boekje om in mijn tas mee te nemen als leesvoer voor onderweg, want een hele dag een dik boek sjouwen merk je 's avonds wel aan je schouders. Deze problemen waren dankzij het digitale lezen verleden tijd. Ik hoef niet meer te kiezen welke boeken ik mee op vakantie of onderweg wil nemen; er staan namelijk honderden boeken op mijn e-reader die overal mee naartoe gaat.

Er zijn echter wel bepaalde auteurs die bij mij op de e-reader ontbreken. Ik heb bijvoorbeeld van Loes den Hollander alle boeken in papieren vorm, die ze tot nu toe heeft uitgebracht, inclusief het literaire juweeltje. Laatst heeft ze ze zelfs allemaal voor me gesigneerd. Dat gaat (nog) niet bij een digitaal boek. Ik blijf haar boeken dan ook fysiek kopen, omdat ik het ten eerste leuk vind om haar hele collectie compleet in mijn boekenkast (en later in mijn boekenkamer) te hebben staan. Ten tweede blijft het fijn om af en toe een echt boek in je handen te hebben tijdens het lezen. En ten derde is het leuk om de boeken van je favoriete auteur van een handtekening te laten voorzien.

Desalniettemin ben ik een groot voorstander van de e-reader. Het leest gemakkelijk en het neemt niet zoveel ruimte en gewicht in. Wat van mij nog wel aangepast zou mogen worden, is de prijs. Het kopen van een e-book is in de meeste gevallen niet veel voordeliger dan het aanschaffen van een fysiek boek. En het zou leuk zijn als je digitale boeken ook door een auteur zou kunnen laten signeren. Een gesigneerd exemplaar geeft je boek toch net wat extra's.

Gelezen boeken in maart

De maand maart zit erop, dus het is weer tijd voor een boekenoverzicht. Deze maand heb ik er niet zoveel gelezen, maar met een totaal van 25 mag ik niet klagen :-). Mijn favoriet van deze maand is 'Kom terug bij me' van Marian Keyes.

20. Charlotte Link – De toeschouwer

Hij observeert ze dag en nacht. Vrouwen die hij niet kent. Uit de verte slaat hij de mooie Gillian Ward gade. Een succesvolle vrouw, gelukkig getrouwd, moeder van een reizende dochter: hij idealiseert haar. Totdat hij erachter komt dat hij tegen een façade aankijkt en niets is wat het lijkt. Gelijktijdig schrikt een serie van drie moorden Londen op. De slachtoffers zijn drie alleenstaande vrouwen, op een raadselachtige, sadistische wijze omgebracht. De politie is op zoek naar de psychopaat die dit op zijn geweten heeft. Een gestoorde man. Een zieke man. Een man die vrouwen haat. Een vrij langdradig boek met erg veel personages, waardoor het verhaal soms verwarrend overkomt. De ontknoping is wel spannend. Zie uitgebreide recensie op Leesfanaten.

21. Nele Neuhaus – Diepe wonden

De 92-jarige overlevende van de holocaust Jacob Goldberg wordt in zijn huis even ten noorden van Frankfurt vermoord. Maar de patholoog-anatoom ontdekt dat hij in feite niet was wie hij zei te zijn. Een tatoeage verraadt dat hij tot de SS behoorde. Er worden nog twee andere gelijksoortige moorden op bejaarden gepleegd. Het moordwapen is een pistool uit de Tweede Wereldoorlog. Er zijn genoeg mogelijke verdachten, maar geen bewijs. Zeer spannend boek, dat op een boeiende manier is geschreven. Neuhaus weet hoe je de spanning in een boek vast kan houden.

22. Kim Moelands – Verdieping X

Tijdens een party in Club Energy in Utrecht overlijden twaalf jongeren, 38 anderen raken in coma. Ze blijken allen partydrug ELF gedronken te hebben. Melissa Donkers is een van hen. Hematoloog Floor van Schaick onderzoekt de slachtoffers en ontdekt dat ze een te lage Hb-waarde hebben. Sven, de vriend van de zwangere Merel, is verdwenen en zij gaat naar hem op zoek. Paramedisch medewerker Linda werkt bij een bloedbank en levert in ruil voor een riant banksaldo bloed aan criminele figuren. Politieagente Vicky Hogendoorn en haar collega’s proberen de identiteit van de slachtoffers te achterhalen en onderzoeken de zaak. Vlot geschreven verhaal, waarin alle verhaallijnen uiteindelijk samenkomen in een spannende ontknoping.

23. Jan Brokken – De vergelding

Rhoon, geboortedorp van Jan Brokken onder de rook van Rotterdam, was op 10 oktober 1944 het toneel van een verzetsdaad of een sabotagedaad tegen een paar Rhoonse vrouwen die aanpapten met de Duitse bezetter. Wie legde de onder stroom staande elektriciteitsdraad over de weg, waardoor een Duitse soldaat gedood werd en Rhoon moest lijden onder executies en razzia's? Het is een vraag die Rhoon tot ver voorbij de Tweede Wereldoorlog bezig hield. Een boek waar je even goed in moet komen door de vele personages, en die je daarna aan het boek zet: hoe zwart-wit was alles tijdens de Tweede Wereldoorlog eigenlijk? Zie de uitgebreide recensie op Leesfanaten.

24. Paige Toon – Knuffel mij

Lily is woest wanneer haar moeder verliefd wordt op een Australische man en naar de andere kant van de wereld verhuist. Lily moet mee naar Adelaide; ze kan nergens anders terecht. Gelukkig houdt ze van dieren en krijgt ze een baantje in het natuurpark. Daar werkt ook Ben, de koalaverzorger. Vermakelijke chicklit.

25. Marian Keyes – Kom terug bij mij

In dit boek volgen we Anna Walsh (de ik-figuur) in haar wanhopige zoektocht naar haar man Aidan. Haar verhaal begint in Dublin, waar ze bij haar ouders thuis herstelt van ernstige verwondingen. Door flashbacks in het eerste deel geeft de auteur stilaan inzicht in hoe de vork in de steel zit. Anna keert terug naar New York, naar haar 'beste job van de wereld' als pr-meisje voor het make-upmerk Candy Grrrl en haar Big Apple-life (tweede en derde deel). Waarom beantwoordt Aidan haar mails en boodschappen op zijn voicemail evenwel niet? Hoe moet het met haar verder, ondanks de steun van haar beste vriendin Jacqui, haar vrienden en haar familie? Heerlijke chicklit om te lezen, die meer diepgang heeft dan de gemiddelde chicklit.