Linda Jansma - Schuilplaats *****

Mayke en Han wonen samen met hun zes pleegkinderen in een grote boerderij in een dorpje in Friesland. Het leven op de boerderij is heerlijk, zowel voor de ouders als voor de kinderen.

Op een dag krijgen ze het verzoek van Jeugdzorg om crisisopvang te bieden aan drie zusjes. Mayke en Han bedenken zich geen moment en nemen de meisjes van 0, 2 en 14 jaar liefdevol op in hun huis. De meisjes hebben een heftige tijd achter de rug. Ze zijn zwaar mishandeld en zeer angstig. Dat geldt vooral voor de 14-jarige Nikki. Ze praat niet en is voortdurend op haar hoede. Kan Mayke hier doorheen prikken?

Tegelijkertijd wordt Mayke lastiggevallen door iemand uit het verleden. Ze weet in eerste instantie niet zo goed wat ze daarmee aan moet. Maar dan verdwijnt één van de kinderen. Wat is er gebeurd? En hoe zal dit aflopen?

Je leest ‘Schuilplaats’ vanuit Mayke in de ik-persoon. Daardoor bouw je vrij snel een band op met deze geweldige moeder. Ze heeft twee biologische kinderen, die inmiddels uit huis zijn. En nu heeft ze zes pleegkinderen en verleent ze soms crisisopvang. Linda Jansma laat op een geloofwaardige manier zien hoe het leven eruit kan zien met pleegkinderen en welke problemen en obstakels dat met zich mee kan brengen. Als lezer krijg je veel bewondering voor haar en haar man.

Het boek kent een sterke spanningsopbouw. Het grootste deel van het verhaal lees je in het heden. Sommige passages hebben in het verleden plaatsgevonden en sommige staan schuingedrukt. Die delen roepen meteen vragen bij je op. Over wie gaat dit? En wat hebben ze met de rest van het verhaal te maken? Gedurende het verhaal zorgt Jansma ervoor dat er nog meer vragen door je hoofd spoken, zoals: Wat is er precies met de drie zusjes aan de hand? Wat is er in het verleden van Mayke en Han gebeurd? Wie is Mus en wat is zijn rol in het verhaal? Op het einde snap je hoe het allemaal in elkaar steekt. Knap hoe de auteur het uiteindelijk prachtig met elkaar verweven heeft.

‘Schuilplaats’ is mijn eerste kennismaking met Jansma geweest. Nu ik ‘m voor de tweede keer gelezen heb, vind ik het nog steeds een erg heftig én erg goed boek. De auteur stelt maatschappelijke thema’s aan de orde waar je niet altijd veel over leest. Wat mij betreft, is dit haar beste boek tot nu toe.

Auteur: Linda Jansma
Titel: Schuilplaats
Genre: Thriller
Uitgeverij: De Crime Compagnie
ISBN: 9789461091055
Aantal pagina's: 348

Linda en Loes on tour

In het kader van ‘De Maand van het Spannende Boek’ gingen Linda Jansma en Loes den Hollander samen “on tour”. Ze bezochten enkele boekhandels, waar ze elkaar onder meer over hun nieuwste boek zouden interviewen. Afgelopen zaterdag waren ze in Tilburg bij boekhandel Gianotten Mutsaers.

De beide auteurs zaten aan een lange tafel. Belangstellenden konden aan diezelfde tafel plaatsnemen. Iets na tweeën begon het  tafelgesprek. Linda en Loes hadden enkele vragen voor elkaar voorbereid en tussendoor mocht het publiek ook vragen stellen. Al met al een erg gezellige samenstelling.

Linda Jansma on tour

Linda Jansma schrijft al van kinds af aan. Haar grote droom was (en is eigenlijk nog steeds) dierenarts worden. Dat is er uiteindelijk niet van gekomen. Gemiddeld schrijft ze in 2,5 maand een verhaal. Ze heeft één proeflezer die tijdens het schrijfproces al stukken levert en zeer bruikbaar commentaar levert. Ze doet veel onderzoek over de onderwerpen die in haar boek voorkomen. Ook heeft ze een bevriende rechercheur aan wie ze alles kan vragen, zodat het verhaal klopt. Tot nu toe heeft ze nog geen last gehad van vervelend commentaar op haar boeken. Ze denkt dat dat onder andere komt omdat ze “de slechterik” ook aan het woord laat. Ze laat zien dat de wereld niet helemaal zwart/wit is. Er komt een vervolg op ‘Verbroken’. Het verhaal zoals het nu verteld is, is rond maar het heeft een halfopen einde. Haar uitgeefster zei dat de lezers dit niet zouden pikken (en dat doen we toch wel ;-)), maar Linda wilde het zo schrijven. Ze heeft nu verteld dat er een vervolg zal komen, maar eerst moet er een ander verhaal af waar ze nu mee bezig is.

Loes den Hollander on tour
Loes den Hollander schrijft al vanaf jonge leeftijd; ze dacht dat iedereen gewoon altijd schreef. Gemiddeld doet ze 2,5 maand over het schrijven van een verhaal. In tegenstelling tot Linda gebruik Loes geen proeflezers. Zodra alles af is laat ze haar verhaal wel lezen door een manuscriptbeoordelaar. Tussentijds laat ze stukken wel door deskundigen lezen. In het boek dat ze nu aan het schrijven is (Dossier Metselaer II), komen bijvoorbeeld gevangenisscènes voor die ze laat lezen door een gevangenisdirecteur. Zodra dit boek af is, schrijft ze nooit meer een serie. Loes voelt vrij veel druk om het eerste deel te overtreffen, terwijl ze die druk anders nooit ervaart tijdens het schrijven. Ze kiest bewust voor titels met één woord, want die komen sterk en krachtig over. Ze controleert bij bol.com of en hoe vaak een titel voorkomt. Uitzondering is ‘Vrije val’. Daar heeft ze dat niet bij gedaan en later bleek dat er heel veel boeken met die titel bestaan. Ze heeft naargeestige reacties gehad op boeken waarin het geloof voorkomt, zoals ‘Broeinest’.

Na afloop van alle vragen signeerden de beide auteurs boeken en kon je met ze op de foto. Het was een leuke, leerzame en gezellige middag. We kunnen gaan uitkijken naar de nieuwe boeken: in oktober verschijnt die van Loes den Hollander en in januari van Linda Jansma.

Rendez-vous

De verfilming van een boek kan twee kanten opgaan: het verhaal wordt verfilmd zoals jij het (gedeeltelijk) voor ogen had of het is helemaal anders geworden dan jij in je hoofd had tijdens het lezen. Ik heb er een soort haat/liefde-verhouding mee. Aan de ene kant vind ik het gaaf als een boek waar ik enthousiast over was het witte doek haalt. Maar aan de andere kant valt het meestal tegen en blijkt dat het boek beter was. Het neemt overigens niet weg dat ik toch regelmatig naar een boekverfilming ga.

Wat vond ik het gaaf toen bekend werd dat ‘Rendez-vous’ van Esther Verhoef verfilmd zou worden. Een erg goed en spannend boek van één van mijn favoriete auteurs. Hoe zou dat er op het witte doek uit komen te zien? Daar was ik erg nieuwsgierig naar. Zeker nadat de cast bekend werd gemaakt: Loes Haverkort (als Simone), Mark van Eeuwen (als Eric) en Peter Paul Muller (als Peter). De rol van de Franse bouwvakker Michel zou door een Franse acteur vertolkt worden: Pierre Boulanger.

4 juni jongstleden ging de film in première. Afgelopen zaterdag ben ik met Robert naar deze film geweest. Ik had expres het boek niet herlezen, omdat de film dan meestal bij voorbaat al tegenvalt. Nu had ik het verhaal niet tot in de details in mijn hoofd.

De film start met een flashforward, waardoor je als kijker al een vermoeden krijgt welke kant het verhaal opgaat. Wat mij betreft, hadden ze deze scène achterwege kunnen laten. Dat had de spanning wat meer in de film gehouden. De daaropvolgende scène vond ik persoonlijk beter passen als beginscène: moeder Simone, vader Eric en hun twee kinderen zitten in de auto op weg naar hun nieuwe huis in Frankrijk en zingen gezellig mee met een Franstalig liedje.

De acteurs en actrices zetten hun rollen wel vrij overtuigend neer. Eric (Van Eeuwen) gaat helemaal op in de verbouwing en vergeet daardoor aandacht aan zijn gezin te besteden. Simone (Haverkort)is gevoelig voor aandacht en gaat gretig in op de avances van Michel (Boulanger). Iets te gemakkelijk laat ze zich door hem verleiden en lijkt ze te vergeten dat ze getrouwd is en moeder is van twee kinderen. Ze laat haar zus Lian (Jennifer Hoffman) wel erg gemakkelijk de zorg voor haar kinderen op zich nemen. Als Michel op het witte doek ziet, snap je wel waarom ze zich aangetrokken voelt tot hem ;-). Peter (Muller) is de ultieme ‘foute’ makelaar, die weet wat hij wil en daar vrijwel alles voor over heeft.

De film wijkt hier en daar af van het boek, maar dat was te verwachten. ‘Rendez-vous’ is een aardige film, die de moeite waard is om te zien. De spannende ontknoping waar naartoe gewerkt wordt vanaf de eerste flashforward, valt alleen wat tegen. Het einde komt wat afgeraffeld over. Dat is jammer, want daar hadden de regisseur en scriptschrijver volgens mij wel wat meer van kunnen maken.

Gayle Forman – Als ik blijf ****

Het leven van de 16-jarige Mia draait om muziek. Dat geldt ook voor haar ouders en haar jongere broertje Teddy. Mia speelt de cello en heeft net auditie gedaan bij het beroemde Julliard in New York. Ze is in afwachting of ze wordt aangenomen of niet. Haar vriend Adam speelt in een populaire band. Alles lijkt perfect te verlopen.

Op een onverwachte vrije dag vanwege een hevige sneeuwval besluiten Mia, haar ouders en Teddy een dagje naar opa en oma te gaan. Maar onderweg gebeurt er een verschrikkelijk ongeluk!

In eerste instantie lijkt er niets aan de hand te zijn. Mia hoort nog steeds de muziek die op de autoradio speelde en ze draagt nog steeds de kleding die ze die dag uit had gekozen. Maar dan ontdekt ze dat haar ouders zijn overleden, dat ze haar broertje niet kan vinden en dat er een arm uit de auto steekt met een zilveren armbandje dat van haar is… terwijl ze dat zelf ook om heeft. Mia wordt in de 24 uur die volgen voor een onmogelijke keuze gesteld.

‘Als ik blijf’ begint als een onschuldig verhaal over een Amerikaans gezin met twee opgroeiende kinderen, waarbij muziek een belangrijke rol speelt voor alle gezinsleden. Helaas verandert dat al snel in een drama nadat ze betrokken zijn geraakt bij een auto-ongeluk. Gayle Forman stelt haar lezers voor dezelfde moeilijke keuze als Mia: wat doe je als je als enige het ongeluk overleeft? Blijf je of ga je naar je ouders en je broertje?

Wat volgt, is een prachtig en ontroerend verhaal. Het heden en het verleden lopen door elkaar heen. Mia kijkt terug naar haar leven tot nu toe en ‘ziet’ in het ziekenhuis hoe het er daar aan toe gaat. Ze probeert een keuze te maken door haar eigen leven door te nemen. Heeft ze nu haar ouders en broertje er niet meer zijn nog iets om voor te leven? De auteur heeft dit dilemma op een mooie en geloofwaardige wijze neergezet. Ze laat je zien hoe een 16-jarige hierop reageert en hiermee omgaat.

Forman heeft een prachtige schrijfstijl. Ze zorgt ervoor dat je regelmatig even kippenvel krijgt, doordat je je probeert in te leven in Mia. Je waant je als het ware bij Mia in het ziekenhuis en hoopt ergens dat ze blijft, ondanks alle pijn die ze dan zal hebben. Met tranen in mijn ogen heb ik ‘Als ik blijf’ uitgelezen. Echt een prachtig boek dat nog even in je gedachten blijft zitten.

Auteur: Gayle Forman
Titel: Als ik blijf
Genre: Young Adult
Uitgeverij: Moon
ISBN: 9789048821716
Aantal pagina's: 224

De knop moet weer om!

Wat valt het me zwaar om goed op mijn eten te letten sinds Robert en ik terug zijn van onze huwelijksreis. Ik begon het langzaamaan te merken aan mijn kleding en aan mezelf, maar het heeft even geduurd voor ik het aan mezelf wilde toegeven. Afgelopen week besloot ik maar weer eens op de weegschaal te gaan staan. Het getal dat ik zag, maakte me niet blij. Gelukkig was ik niet terug bij af... maar dat het teveel was, was overduidelijk!

Onbewust is de bruiloft een grotere stimulans geweest dan ik had gedacht. En ik vind het nu zo zonde dat er weer kilo's bij zijn gekomen. Ik had zo'n goed afvaljaar achter de rug (okt 2013 - okt 2014). Daar valt helaas niks meer aan te veranderen. Wat ik wel kan doen, is er opnieuw weer volop voor gaan!

Ik stel mezelf twee doelen:
- Minder snoepen en snacken... dat vind ik toch echt het lastigste.
- Meer plezier krijgen in het sporten. Zwemmen is altijd leuk gebleven; de hometrainer niet. Dat wordt weer leuker nu ik 'm naar de woonkamer heb verplaatst en een serie van Netflix erbij kan kijken.

Aangezien ik toch een soort haat/liefde-verhouding met de weegschaal heb, zet ik 'm voorlopig uit het zicht. Dan ben ik minder snel geneigd om erop te gaan staan. Ik merk het vanzelf wel aan mijn kleding... en dan kan ik mezelf tegen die tijd wel weer eens wegen.

Voor nu moet de knop weer om! Weg met al die overtollige kilo's!

Daniëlle Hermans & Esther Verhoef – Stil in mij: Overleven bij de nonnen ****

Opgroeien bij de nonnen. Dat gebeurde vroeger regelmatig. Hoe dat voor sommige vrouwen toen is geweest, wordt duidelijk in het boek ‘Stil in mij’. Daniëlle Hermans heeft tientallen vrouwen geïnterviewd over hun tijd bij de nonnen; Esther Verhoef heeft deze verhalen vervolgens uitgewerkt. En wat zij te horen hebben gekregen, is ronduit schokkend te noemen. De auteurs besloten samen een boek te maken, omdat er tot nu toe bijna geen aandacht is geweest voor deze vorm van misbruik.

Afzonderlijk hebben de vrouwen hun verhaal verteld, waarbij regelmatig overeenkomsten terug te vinden waren. De zusters bleken lang niet altijd liefdevol te zijn, zoals vaak wel gedacht werd. Meisjes werden misbruikt en geestelijk en/of lichamelijk mishandeld. Ze werden bijvoorbeeld gedwongen om hun eigen braaksel op te eten. Als je dat niet wilde, werd het vaak met geweld aan je gevoerd. En dat is slechts een voorbeeld van de vele verschrikkingen die de meisjes hebben moeten ondergaan.

De stijl in ‘Stil in mij’ is sober en past helemaal bij de verhalen die verteld worden. De korte verhalen van de verschillende vrouwen lezen haast als gesprekken. Bij sommige gebeurtenissen wordt langer stilgestaan dan bij andere. Precies zoals je in een gesprek zou verwachten. Het zorgt ervoor dat het bij de lezer echt goed binnenkomt. Wat is het heftig wat deze vrouwen in hun jeugd hebben moeten meemaken. Dat gun je niemand.

‘Stil in mij’ is een boek waar je af en toe in leest. De verhalen zijn heftig en blijven door je hoofd spoken, waardoor je niet alles in één keer leest. Ontzettend goed van Hermans en Verhoef dat ze deze vrouwen de kans hebben gegeven om hun verhaal te doen.

Auteur: Daniëlle Hermans & Esther Verhoef
Titel: Stil in mij: Overleven bij de nonnen
Genre: Non-fictie
Uitgeverij: A.W. Bruna
ISBN: 9789400504257
Aantal pagina's: 294

Linda Jansma – Verbroken *****

Mara de Wolff heeft een eigen bedrijf. Ze werkt als ethisch hacker en wordt regelmatig ingehuurd door bedrijven om te controleren hoe het met hun beveiliging staat. Dat is ook het geval als Richard Moorman van het mediabedrijf Dutch Broadcasting Group haar hulp vraagt.

Mara gaat vrijwel meteen aan de slag met deze nieuwe opdracht. Het duurt dan niet lang voor ze informatie onder ogen krijgt die zowel voor het bedrijf als voor haarzelf gevaarlijk zijn. Zonder het te willen, raakt ze betrokken bij een terroristisch netwerk dat bezig is met een grote aanslag op Nederland. Ze kan niet anders dan meewerken, want de inzet is hoog: haar kinderen die door haar ex-man naar Irak zijn ontvoerd.

‘Verbroken’ wordt vanuit Mara in de ik-persoon verteld. Hierdoor leer je haar goed kennen en leef je ontzettend met haar mee. Vooral vanwege het gegeven dat ze haar kinderen al een aantal jaren moet missen. Dat moet verschrikkelijk voor haar zijn. Je vraagt je af hoe het zo ver is gekomen en je hoopt dat ze ooit haar kinderen weer in haar armen kan sluiten. Langzaamaan krijg je antwoorden op je vragen. De hoofdstukken uit het verleden die tussendoor voorbij komen, helpen daarbij. In eerste instantie leveren ze meer vragen op, maar uiteindelijk komt alles bij elkaar.

Vanaf het eerste hoofdstuk zit je in het verhaal en blijf je doorlezen. Linda Jansma weet hoe ze spanning in een boek moet krijgen én kan behouden. Ze zorgt ervoor dat de spanning in het gehele boek aanwezig is en voor de lezer haast voelbaar is. Dat komt ook omdat het verhaal erg realistisch is. De gebeurtenissen uit ‘Verbroken’ zouden zomaar echt kunnen plaatsvinden. De auteur heeft zich uitstekend ingelezen en laten informeren, waardoor het verhaal zeer geloofwaardig overkomt. Overigens hoop ik dat het nooit waarheid zal worden.

Al met al heeft Jansma wederom een geweldige thriller afgeleverd. Absoluut een aanrader om te lezen! En zorg dat je voldoende tijd hebt, want als je eenmaal in ‘Verbroken’ begonnen bent wil je niet meer stoppen met lezen.

Auteur: Linda Jansma
Titel: Verbroken
Genre: Thriller
Uitgeverij: De Crime Compagnie
ISBN: 9789461091352
Aantal pagina's: 393

The Reading Challenge - foto-overzicht

De ’30 dagen FotoChallenge’ vanuit het boekje ‘The Reading Challenge’ zit er alweer op. Het was een erg leuke opdracht om te doen. Inmiddels heb ik het boekje in mijn bezit en er zitten nog meer leuke opdrachten tussen.

Zoals beloofd zou ik een overzicht laten zien van de door mij gemaakte foto’s. Per tien uitdagingen laat ik de foto’s zien.

01. Introduceer jezelf
02. Ik lees nu…
03. Laatste aankoop
04. Hardcover
05. Paperback
06. Favoriete serie
07. Personage look-a-like
08. Boekenkast
09. Favoriete cover
10. Raar einde

11. Mag ik hier wonen?
12. Interessant
13. Ik kan niet wachten!
14. Niet uitgelezen
15. Mijn held of heldin
16. Zielig… heel erg zielig
17. Boekenlegger
18. Aanbevolen
19. Goed plot
20. Moet verfilmd worden!

21. Mijn volgende boek
22. Moet ik hebben!
23. Mijn ‘te lezen’ stapel
24. Wil ik nog een keer lezen
25. Boekverfilming
26. Top 3 favorieten
27. Favoriete schurk
28. Quote
29. Hoofdstuk
30. Deze maand gelezen (18 mei t/m 16 juni)

Ian Caldwell – Het vijfde evangelie ****

Het is 2004 en Johannes Paulus II zit op de pauselijke troon. In de Vaticaanse Musea wordt de tentoonstelling van een mysterieus object voorbereid. Maar één week voor de opening gebeurt er iets vreselijks: curator Ugolino Nogara wordt vermoord. In diezelfde nacht wordt er bij de Grieks-katholieke priester Alex Andreou ingebroken. Alex en Ugolino waren vrienden en hielpen elkaar waar nodig was. Wat hebben deze twee gebeurtenissen verder met elkaar te maken?

De politie in Vaticaanstad lijkt het niet voor elkaar te krijgen om de dader(s) te identificeren. Alex besluit zelf op onderzoek uit te gaan. Hij krijgt daarbij hulp van zijn broer Simon, die een belangrijke functie binnen het Vaticaan bekleedt. De broers ontdekken dat ze het geheim van Nogara moeten reconstrueren om erachter te komen wie de moordenaar was. En daar komt meer bij kijken dan de broers ooit voor ogen hadden kunnen hebben…

‘Het vijfde evangelie’ wordt verteld vanuit Alex Andreou in de ik-persoon. Je leert dit personage daardoor goed kennen. Je komt van alles te weten over hem, zijn familie, zijn achtergronden en zijn werk. Ian Caldwell zet de gedachten en gevoelens van Alex op een uiterst gedetailleerde en mooie manier neer. Je krijgt echt het gevoel dat je hem goed leert kennen.

‘Het vijfde evangelie’ is geen doorsnee thriller. Dat komt mede door de vele Bijbelse wetenswaardigheden. Het duurde daardoor even voor ik goed en wel in het verhaal zat, maar als je er eenmaal in zit blijf je doorlezen. Caldwell zorgt voor ruim voldoende spanningselementen en laat je puzzelen. Wie zit er achter de moord op Nogara? Wie heeft er bij Andreou ingebroken? Hoe gevaarlijk is het dat de broers nu zelf op onderzoek uit gaan? Genoeg vragen komen er in je op, waar je heel graag een antwoord op wilt hebben.

In zijn dankwoord vertelt Caldwell dat hij tien jaar bezig is geweest met dit boek. Dat bevestigt alleen maar hoe uitgebreid hij onderzoek heeft gedaan naar bijvoorbeeld de Bijbelse verwijzingen die erin voorkomen.

Auteur: Ian Caldwell
Titel: Het vijfde evangelie
Genre: Thriller
Uitgeverij: A.W. Bruna
ISBN: 9789400502680
Aantal pagina's: 459

Geschenk Maand van het Spannende Boek: Marion Pauw – Grijs gebied ****

Na een avondje werken in Amsterdam fietst Naomi naar huis als ze onder een viaduct ineens wordt vastgegrepen. Ze wordt op een afschuwelijke, gewelddadige manier aangerand door een man. Na afloop kan ze haar aanrader amper beschrijven.

Maar dan blijkt er een getuige te zijn. Een man die niet kan slapen en daarom een sigaretje op zijn balkon aan het roken is. Hij ziet wat er gebeurt, maar grijpt niet in. Waarom niet?

‘Grijs gebied’ begint meteen spannend met Naomi die op haar fiets zit en een man ziet die haar een akelig gevoel geeft. Ze heeft op dat moment nog geen idee wat hij met haar van plan is, maar dat duurt helaas niet lang. Marion Pauw zorgt ervoor dat je als lezer meteen in het verhaal zit, en dat is ook wel nodig bij een kort verhaal. De auteur heeft slechts 95 pagina’s om het verhaal te vertellen, en dat doet ze op overtuigende wijze.

Je komt van zowel Naomi als de getuige te weten hoe ze met de situatie omgaan. Dat geeft je een vrij compleet verhaal en het zet je als lezer aan het denken. Wat zou jij doen als je getuige met van iets gewelddadigs? Kijk je weg, bel je 112 of schiet je te hulp? Knap hoe Pauw het voor elkaar heeft gekregen om met zo weinig woorden zo’n krachtig verhaal weg te zetten.

‘Grijs gebied’ is het geschenk van de Maand van het Spannende Boek. Bij aankoop van minimaal € 12,50 aan Nederlandstalige boeken ontvang je in de maand juni dit boekje van je boekhandel.

Auteur: Marion Pauw
Titel: Grijs gebied
Genre: Thriller
Uitgeverij: Collectieve Propaganda van het Nederlandse Boek
ISBN: 9789059652828
Aantal pagina's: 95

Very Important Reader-avond

De drie Almeerse thrillerschrijfsters Ilse Ruijters, Linda Jansma en Jet van Vuuren besloten tijdens deze editie van ‘De Maand van het Spannende Boek’ hun krachten te bundelen met een gezamenlijk evenement: de Very Important Reader-avond op donderdag 11 juni in de bibliotheek van Almere. Kaarten voor dit evenement waren alleen via Facebook te winnen. En ik had het geluk om erbij te mogen zijn.

Samen met Robert ging ik al op tijd naar Almere, zodat we geen last zouden hebben van eventuele files. Vanaf half acht was de inloop. Je kon je dan aanmelden, kreeg een geheimhoudingsformulier om te ondertekenen en een briefje om een vraag op in te vullen. De drie auteurs zouden uit nog te verschijnen materiaal voorlezen… en dat mocht natuurlijk niet uitlekken. Alhoewel we het formulier van Jet met een knipoog mochten nemen ;-).

De avond begon met een vragenuurtje van journaliste Petra Onderwater. Ze stelde leuke vragen, waardoor je als lezer onder andere meer te weten kwam over het schrijfproces van de schrijfsters, waar ze hun inspiratie vandaan halen en hoe ze met recensies omgaan. Zowel Linda als Jet krijgen op de meest vreemde momenten nieuwe ideeën voor een boek. Linda had het laatst toen ze met haar vader aan tafel zet en Jet tijdens het lezen van een kort krantenbericht. Linda bedenkt van tevoren het onderwerp en (een groot deel van) de personages; de rest komt vanzelf. Ze kan altijd en overal schrijven, en schrijft minimaal 1500 woorden per dag. Bij Jet vertellen haar personages als het ware het verhaal. Zij schrijft weer met een vaste structuur: op tijd opstaan, tussendoor de hond uitlaten en dan weer verder. Ilse heeft in haar eerste boek veel emoties gebruikt. Ze denkt heel lang na over de woorden en de zinnen die ze gebruikt. Ze schrijft 1500 tot 2000 woorden per dag, maar schrapt er daar dan weer 1400 van.

Qua het ontstaan en beschrijven van de personages werken de auteurs alle drie op een andere wijze. Jet gebruikt bijvoorbeeld wel eens plaatjes uit de Libelle. Deze knipt ze uit en plakt ze op; zo ziet ze de personen uit haar boek letterlijk voor zich. Ook maakt ze schema’s van de karakters. Bij Linda ontstaan de uiterlijkheden en karaktertrekken tijdens het schrijven. Soms komt ze haar personages letterlijk op straat tegen; ze zou ze dan het liefste meteen fotograferen. Ze maakt geen schema’s. Dat heeft ze alleen gedaan bij de pleegkinderen uit ‘Schuilplaats’. Ilse zet haar plot schematisch in een exceldocument. Haar personages blijven vaag, zowel in haar hoofd als in haar boek.

Daarna was het tijd voor enkele voorstukjes van nog niet-gepubliceerd werk. Hier mag ik uiteraard niks over verklappen. Het enige dat ik wil zeggen, is dat de drie dames met spannende dingen bezig zijn. Het belooft voor ons lezers weer geweldig leesmateriaal te worden. Dus houd deze drie auteurs in de gaten!

Tijdens de pauze heb ik even met Judith (oftewel: biebmiepje) gekletst. Leuk om iemand die je digitaal ‘volgt’ eens in het echt te ontmoeten. Na de pauze was het tijd voor de vragen van de lezers. Deze vragen waren verzameld in een bak en werden er door de auteurs uit gehaald. De eerste vier vragen die getrokken werden, wonnen een boekenpakket. En ik had geluk: mijn vraag (‘Waar halen jullie je inspiratie vandaan?’) kwam als tweede aan bod. Ik won ‘Verbroken’ van Linda Jansma, ‘Bed & Breakfast’ van Jet van Vuuren; en ‘De onderkant van sneeuw’ van Ilse Ruijters.

Met mijn gewonnen boeken

Het was een erg gezellige, leuke en interessante avond. De drie auteurs vertelden veel over hoe zij werken, hoe het is om van schrijven je beroep te maken, of er goed van te leven valt en nog veel meer. Ik heb genoten van deze avond… en volgens mij gold dat ook voor de andere aanwezigen. Absoluut voor herhaling vatbaar!

Een vraag per dag - overzicht mei

De maand mei zit erop en dat betekent dat ik weer een maand lang vragen heb beantwoord. Robert heeft vijf vragen uitgezocht, die ik jullie met mijn antwoorden erbij laat zien.

Vraag: Vandaag was hilarisch omdat...
Mijn antwoord: ...ik de grootste lol had met én om mijn nichtjes en neefje bij Kinderparadijs Monkeytown in Waalwijk.

Vraag: Bad of douche? Waarom?
Mijn antwoord: Douche -> gemakkelijk én snel

Vraag: Wie is je favoriete schurk?
Mijn antwoord: Gru (uit 'Verschrikkelijke Ikke') -> oftewel: de baas van de Minions :-)

Vraag: Wat zou je veranderen als je terug zou kunnen gaan in de tijd?
Mijn antwoord: Ik zou terug willen gaan naar de middelbare school en het gymnasium volgen i.p.v. het atheneum (vanwege Latijn)

Vraag: Wat is het gekste dat je ooit hebt gedaan uit liefde?
Mijn antwoord: Vanuit Dongen naar Den Bosch gereden om Robert een sleutel van het appartement te geven... die hij zelf vergeten was

De keukenmachine

Vanaf het moment dat ik Rudolph van Veen op de televisie beslag zag maken met een keukenmachine, wilde ik er ook eentje. Wat zag zo'n apparaat er gaaf uit! Ik zag mezelf al helemaal bakken met een keukenmachine in een mooie grote keuken. Tot die tijd moest ik het doen met een handmixer...

Toen Robert en ik met onze bruiloft een tegoedbon van een kookwinkel kregen, besloten we om bij die winkel eens te gaan kijken voor een keukenmachine. Niet meteen; in ons nieuwe huis zouden we er meer dan genoeg plek voor hebben. Dus het had geen haast om er al eentje te halen.

Een paar weken geleden liepen we langs de kookwinkel van de tegoedbon en besloten we eens te informeren welke soorten er verkocht werden. Dat bleek er één te zijn: een Zweeds merk. De eigenaresse nam alle tijd voor ons en liet zien hoe de keukenmachine werkt en welke attributen er allemaal bij zaten. Dat zag er zeer goed uit. We kregen een foldertje mee met alle informatie, zodat we er even over konden nadenken.

Nog diezelfde middag besloten we dat dit ‘m werd! We gingen terug naar de kookwinkel en kochten ‘m. Ook namen we er meteen een blender bij. De rest van het weekend hebben we de keukenmachine uitgeprobeerd… en wat is het een leuk én handig apparaat. De eerste cake mislukte helaas, maar die daarna lukten allemaal wel. En ze smaakten heerlijk.

De blender hebben we inmiddels ook uitgeprobeerd. Wat is het leuk om daar zelf milkshakes mee te maken. En lekker natuurlijk ;-). Ik denk dat Robert en ik nog veel plezier aan deze keukenmachine zullen beleven!

Gelezen boeken in mei

De maand mei zit erop en dat betekent dat ik weer een overzicht heb van mijn gelezen boeken. In totaal heb ik 17 boeken gelezen, vooral uit de Sanne-reeks van Marjan van den Berg. Afgelopen maand heb ik weinig recensies geschreven, mede doordat ik een griepje heb gehad. 

Nog een leuk nieuwtje: vorige maand kreeg ik te horen dat ik recensent ben geworden bij De Thriller. Mijn eerste recensie staat inmiddels op hun website.

Overzicht mei

56. J.D. Robb - Vermoord uit wraak

57. Marjan van den Berg - Echt Sanne

58. Simone van der Vlugt - De lege stad

59. Loes den Hollander - Aangetast

60. Frank Gunning - Meisje van glas

61. Marjan van den Berg - Die Sanne

62. Marjan van den Berg - Zeker Sanne

63. Marjan van den Berg - Sanne

64. Marjan van den Berg - Uit het leven van Sanne

65. Jet van Vuuren - Bed & Breakfast

66. Laura Lippman - Verdwenen zusjes

67. Marjan van den Berg - Sanne: Het leven is leuk

68. Marjan van den Berg - Dag Sanne

69. Marjan van den Berg - Sanne, Sanne

70. Marjan van den Berg - Alleen Sanne

71. Linda van Rijn - Vive La France

72. Linda van Rijn - Voetbalvrouwen