Dag 2018!

Het is inmiddels alweer eventjes december. Nog even en dan gaat het nieuwe jaar beginnen. Vorig jaar rond deze tijd hadden mijn man en ik de eerste termijnecho gehad, waren al onze ouders nog in leven en werkte ik als redacteur voor lokale weekbladen. Wat is er in één jaar tijd veel veranderd!

Ik merk dat ik deze maand veel aan mijn vader en schoonvader moet denken. De eerste feestdag zonder hen is al geweest en de volgende feestdagen staan voor de deur. De eerste verjaardag van mijn schoonvader dat hij er niet meer was, is ook al voorbij. En die van mijn vader komt eraan. Dit jaar was ik ziek op zijn verjaardag en ben ik een dagje later geweest. Komend jaar is hij op zijn verjaardag al ruim een half jaar overleden. Soms voelt het al heel lang geleden, soms nog maar heel kort. Soms kan ik er goed over praten, soms probeer ik het weg te stoppen. Dat laatste is niet goed natuurlijk. En inmiddels weet ik uit ervaring dat het er toch uitkomt, vaak op de meest vreemde momenten... Zo was ik een tijdje terug de vriezer aan het ontdooien en stond ik ineens huilend in de keuken omdat ik aan mijn vader moest denken toen daar een keer de vriezer ontdooid moest worden en mijn man en ik hem daarbij hielpen. Ik ben maar even op de bank gaan zitten voordat ik verder ben gegaan met onze vriezer ontdooien.

(c) Kristie Raaijmakers
Fotografie

Verdriet en geluk kunnen heel dicht bij elkaar liggen. Ook dat weet ik inmiddels uit ervaring. De geboorte van ons zoontje deze zomer is het allermooiste dat ik tot nu toe heb mogen meemaken. De bevalling zelf was heftig, maar het moment dat ons zoontje bij mij werd gelegd was zo mooi. Amper te beschrijven hoe bijzonder dat was. Na negen maanden was hij daar en kon ik me al vrij snel niet meer voorstellen dat hij er eerst niet was. Ik geniet zoveel van hem: zijn wijze blik, zijn lachjes, zijn gebrabbel (en ja, ik heb hem inmiddels al een paar keer ‘mama’ horen zeggen), hoe hij de wereld aan het ontdekken is, hoe lief hij ligt te slapen en hoe hij lekker tegen me aan kan kruipen. Ik vind het prachtig om te zien hoe mijn man als vader is. Ik kan intens genieten als mijn man en mijn zoontje samen aan het spelen zijn, als ze samen een boekje lezen of als hij ons kindje een schone luier geeft en ondertussen volop met hem aan het kletsen is. Het leven met z’n drietjes is nóg leuker dan met z’n tweetjes! Wat gun ik dit geluk aan iedereen die dat graag zou willen.

Vorig jaar rond deze tijd hoopte ik dat ik een goede zwangerschap zou hebben en dat ik in 2018 een gezond kindje op de wereld zou zetten... niet wetende wat er nog meer in het nieuwe jaar zou gaan gebeuren. En nu? 2019 zal verder in het teken staan van rouwen (eerste keren zonder...), van vreugde (eerste keren met...), van bedenken waar ik naartoe wil (met name op werkgebied) en van genieten. Ik kijk niet te ver vooruit en ga het nieuwe jaar stapje voor stapje aan. Bedankt voor jullie luisterende oor, op welke manier dan ook. Het helpt mij om het van me af te schrijven en te delen met jullie. Ik wens jullie fijne feestdagen en een mooi 2019!

Terugblik 2014

De kerstdagen zijn voorbij en oudjaarsdag staat al bijna voor de deur. Tijd voor een terugblik naar 2014.

Dit jaar was een zeer bijzonder jaar voor mij en Robert. In november 2013 vroeg Robert mij ten huwelijk, waar ik natuurlijk 'JA' op zei. Na dit prachtige moment hebben we toegeleefd naar onze trouwdag, die dit jaar op 3 oktober heeft plaatsgevonden. Het grootste deel van dit jaar stond in het teken van de voorbereidingen voor de bruiloft. Wat komt daar veel bij kijken! En wat was het leuk om daarmee bezig te zijn. Het is dat het een dure aangelegenheid is, maar anders zou ik het zo weer willen doen ;-).

Vrijdag 3 oktober was een geweldige en perfecte dag voor Robert en mij. Ik heb er regelmatig over geschreven op mijn weblog en ik vind het heerlijk om af en toe terug te lezen over hoe ik alles beleefd heb. Onze trouwdag is een dag om nooit te vergeten. Het cliché is waar: het is echt de mooiste dag van je leven!

De huwelijksreis die volgde, was ook geweldig. Al heel lang wilde ik eens naar New York toe. Het leek me geweldig om deze stad te bezoeken. Robert en ik besloten daarom om naar Amerika te gaan als pasgetrouwd stel. Naast New York zijn we ook naar Boston en Washington geweest. Drie prachtige steden... waarbij ik Boston en Washington het meest geweldig vond en New York het meest overweldigend. Absoluut een reis om nooit te vergeten!

Onverwachts stond dit jaar ook in het teken van het kopen van een huis. Robert en ik keken wel voorzichtig rond naar een huisje, maar echt serieus waren we er nog niet mee bezig geweest. Begin april wilden we de Open Huizenroute doen. We hadden een aantal huizen in Dongen en in Rosmalen op het oog... tot Robert een nieuwbouwproject in Dongen tegenkwam. We waren nog net op tijd voor de deadline om ons hiervoor in te schrijven. Een paar dagen later werden we gebeld dat we een optie op onze eerste keuze hadden: een hoekhuis. Daarna is het vrij snel gegaan. Het project zag er goed uit en we zagen het allebei zitten, dus we besloten ervoor te gaan. Inmiddels gaat het allemaal definitief door en zal volgende maand de bouw beginnen. Hopelijk zitten we volgend jaar met de feestdagen in ons eigen huis. Een mooi project om ons het komende jaar mee bezig te houden.

Afvallen, gezonder leven en meer bewegen waren drie zaken waar ik me dit jaar ook op concentreerde. Ik wilde een gezonder lichaam en minder kilo's meesjouwen. Mijn doel was om binnen één jaar 15 kilo af te vallen. Dat is me helaas net niet gelukt (mede door de huwelijksreis (a)). Ik ben wel een mooi aantal kilo's afgevallen en ik wil door blijven gaan om uiteindelijk nog meer kilo's kwijt te raken. Tijdens de huwelijksreis ben ik helaas wat aangekomen en het is me nog niet gelukt om dat weer kwijt te raken. Ik heb er deze decembermaand meer moeite mee om van al het lekkers af te blijven dan vorig jaar om deze tijd. Ook al doe ik niet aan goede voornemens, ik ga ervoor om verder af te vallen. Op naar de -15 kilo (en verder...)!

Werkloos zijn anno 2014 is lastig. De banen liggen niet voor het oprapen en werkzoekenden zijn er - helaas - meer dan genoeg. Bedrijven gaan failliet, mensen komen op straat te staan en het aantal banen lijkt vaker te dalen dan te stijgen. Ik weet er alles van en ik word er soms vrij moedeloos van. Heb je in vier jaar tijd een prachtig universitair diploma gehaald, heb je een aantal jaren werkervaring opgedaan, maar zit je nu toch alweer een hele tijd thuis. Dat is mijn situatie helaas.
Elke week ga ik op banenjacht en verstuur ik sollicitaties. En vrijwel elke week krijg ik afwijzingen binnen. Het aantal gesprekken dat ik dit jaar heb gehad, is op één hand te tellen. Dan is het niet makkelijk om altijd positief te blijven. Ik heb af en toe een dag ertussen zitten dat ik er even helemaal klaar mee ben. Dan heb ik nergens zin in en blijf ik het liefste op bed liggen. Hoe vervelend die dagen ook zijn, ik weet nu dat ik zo'n dag gewoon maar moet laten gebeuren. Dan wordt het maar een dag dat ik in mijn hangkleding op de bank zit en tv kijk of een boek lees. De dag erna gaat het weer stukken beter en heb ik meer energie en meer zin in dingen. Ik denk dat vrijwel elke werkzoekende (dat klinkt toch positiever dan werkloze :-)) zich hierin zal herkennen.
Ik blijf naar werk zoeken, ik blijf sollicitaties versturen, ik blijf afwijzingen ontvangen (en vervelend vinden)... en ooit, ooit ben ik weer aan het werk. Hopelijk is dat in 2015 al het geval!

Gelukkig hoef ik me doordeweeks niet te vervelen (ook al zou ik mijn dagen liever vullen met werken). Het huishouden heeft altijd iets te doen voor je. Drie keer in de week sporten is fijn en geeft me energie. Samen met mijn moeder de boodschappen doen is gezellig. Oppassen op mijn lieve neefje Teun is erg leuk. Hij wordt groter en wijzer, maar gelukkig komt hij ook nog lekker op schoot zitten om even te knuffelen. Met mijn lieve nichtjes Isa en Eva spelen, blijft ook leuk. Rummikub en Pesten zijn momenteel de favoriete spelletjes. Kaarten schrijven voor Postcrossing is een heerlijke bezigheid en geeft lekker wat afleiding. Bloggen over van alles en nog wat, want het blijft prettig om zaken van je af te schrijven of om zaken met anderen te delen. En natuurlijk één van mijn grootste hobby's: met een boek op de bank en de wereld om me heen vergeten. Heerlijk! En wat heb ik een aantal mooie en spannende boeken gelezen dit jaar.

2014 zal voor altijd een bijzonder jaar voor mij blijven. Je trouwdag is een dag die je nooit zult vergeten. Ik blader nog regelmatig in ons trouwalbum en waan me dan weer even terug op de mooie, zonnige dag die 3 oktober was.

Ik wens jullie in 2015 vele mooie en geweldige momenten toe.

Maak er een prachtig jaar van om nooit te vergeten!

En onthoud het volgende: