Pijnstillers

Carry Slee was vroeger mijn favoriete schrijfster. Ik las al haar boeken... en de meesten wel meer dan één keer. 'Spijt' en 'Pijnstillers' vond ik haar mooiste en indrukwekkendst boeken. Ik kende ze bijna uit mijn hoofd. Laatst heb ik beide boeken herlezen... en ik ken ze nog steeds bijna helemaal uit mijn hoofd :-).

Vanaf het moment dat er boeken van Carry Slee verfilmd werden, hoopte ik dat 'Spijt' en 'Pijnstillers' ook in de bioscoop zouden komen. Vorig jaar was 'Spijt' te zien. Dit boek is geweldig verfilmd, vind ik. Met tranen in mijn ogen heb ik deze film gekeken.

Vlak daarna werd bekend dat 'Pijnstillers' de volgende verfilming werd. Afgelopen donderdag heb ik deze film in de bioscoop gezien. Kennen jullie het verhaal van 'Pijnstillers'? Casper (15 jaar) woont alleen met zijn moeder. Zijn vader kent hij niet. In zijn vrije tijd speelt hij graag piano. Hij is door het dolle heen als hij in het jeugdorkest mag spelen. Maar dan wordt er kanker bij zijn moeder geconstateerd. Casper is bang dat hij alleen achterblijft. Hij besluit op zoek te gaan naar zijn vader...

De hoofdrollen in 'Pijnstillers' zijn voor Gijs Blom (in de rol van Casper), Birgit Schuurman (in de rol van Marit, de moeder van Casper) en Raymond Thiry (in de rol van Robert van Laren, de vader van Casper). Ze spelen alledrie hun rol goed en met overtuiging. Toch raakte de film me niet helemaal. Ik miste bepaalde details uit het boek in de film. Ik weet dat een film een deel van het boek is, maar ik vond het jammer dat de rol van Caspers vader anders was dan in het boek. Hoe Casper zijn vader ontmoet en uiteindelijk een band met hem krijgt, was een van mijn favoriete passages uit het boek. Misschien dat de film daardoor wat tegenviel voor me.

'Pijnstillers' is een mooie film, zeker als je het boek niet kent. Robert heeft het boek niet gelezen en vond het een goede film. Na afloop ging ik niet helemaal met een voldaan gevoel naar huis. Naar mijn mening had er meer in gezeten...

Mijn trouwjurk... volgens Robert

Zijn jullie bekend met het programma 'Als de bruid van huis is'? Hierin staat een stel centraal dat wil trouwen. Ze krijgen € 10.000,- voor hun bruiloft. Daaraan zitten twee voorwaarden: de bruiloft moet binnen drie weken plaatsvinden én de man moet alles regelen.

Sinds Robert mij ten huwelijk heeft gevraagd, vind ik het leuk om allerlei trouwgerelateerde programma's te kijken, zoals 'Say yes to the dress'. Sinds kort heb ik 'Als de bruid van huis is' op Net5 ontdekt. Het is hilarische televisie, omdat de man vrijwel altijd een geheel andere bruiloft organiseert dan de vrouw zou willen.

Het onderdeel 'de trouwjurk' vind ik het meest fascinerend. De vrouw heeft vaak een heel beeld in haar hoofd van DE jurk... en de man geeft daar zo zijn eigen interpretatie aan (als hij al geluisterd heeft). Het maakte mij nieuwsgierig wat voor jurk Robert voor mij uit zou zoeken. Daarom heb ik gevraagd welke jurk hij denkt dat ik vrijdag aan heb.

Gisterenavond is hij zijn zoektocht naar DE jurk begonnen. Hij vond het nog vrij lastig, maar er is ook zoveel keuze ;-). Hij twijfelde of ik een gekleurde jurk zou hebben of toch iets in een wittint. Ook zag hij soms een bepaalde jurk die hem wel wat leek, maar twijfelde of die jurk wel in de kleur leverbaar zou zijn die hij voor ogen had voor mij. Uiteindelijk is het hem gelukt om een jurk uit te kiezen... en dit is 'm geworden:

Wat denken jullie? Zal ik aanstaande vrijdag in deze jurk trouwen of heb ik iets totaal anders uitgekozen? Over vier dagen weten we het antwoord... :-)

Dick Wolf - Executie ***

Jeremy Fisk is lid van een speciale antiterreureenheid. Het doel van deze eenheid: aanslagen in New York voorkomen. Deze keer moet Fisk ervoor zorgen dat het bezoek van een Mexicaanse minister veilig en goed verloopt.

Voor deze opdracht moet Fisk samenwerken met de Mexicaanse Cecilia Garza. Hij vindt haar prachtig maar tegelijkertijd ontzettend koppig. Ze zijn in vrijwel alles elkaars tegenpolen, maar moeten dat op de een of andere manier aan de kant zetten als ze op zoek zijn naar de huurmoordenaar Chuparose. Deze persoon en alles wat daarbij hoort vormen een bedreiging voor zowel de Verenigde Staten als Mexico. Lukt het Fisk en Garza om de huurmoordenaar te pakken te krijgen?

Als je de naam Dick Wolf hoort, denk je waarschijnlijk vrijwel meteen aan een aantal spannende televisieseries, zoals 'Law & Order' en 'Miami Vice'. Deze man heeft een indrukwekkende carrière als televisiemaker. Met 'Executie' heeft hij zijn tweede thriller afgeleverd.

Het verhaal begint met een spannende en redelijk verwarrende proloog. Als lezer heb je meteen een heleboel vragen, die natuurlijk niet meteen beantwoord worden. Dat hoeft ook niet; het zorgt er alleen wel voor dat het eventjes duurt voor je goed en wel in het verhaal zit. Maar als je daar eenmaal bent beland, kom je terecht in een spannend en zeer beeldend geschreven verhaal.

Je merkt dat Wolf talloze afleveringen voor televisieseries heeft geschreven. Hij weet de spanning goed vast te houden en legt - waar nodig - zaken uit. Weet jij bijvoorbeeld waarom iemand die verdrinkt naar de bodem zakt? Na het lezen van 'Executie' heb je het antwoord. En uiteindelijk krijg je ook de antwoorden op de vragen die je had na het lezen van de proloog. Al met al een spannende, boeiende én leerzame thriller.

Auteur: Dick Wolf
Titel: Executie
Genre: Thriller
Uitgeverij: De Boekerij
ISBN: 9789022567753
Aantal pagina's: 317

Een jaar oppastante

Ik kom er net achter dat het vandaag precies een jaar geleden is dat ik voor het eerst een hele dag alleen aan het oppassen was op Teun. Op die dag hebben Teun en ik vooral liedjes gezongen uit zijn Sesamstraatboekje. Dat boekje ligt inmiddels (gedeeltelijk kapot) ergens opgeborgen, maar we zingen nog steeds samen liedjes :-).

Het leuke is dat Teun de teksten nu voor een deel zelf kan zingen. Vandaag heeft hij al een paar keer het volgende liedje voor me gezongen:
Mickey Mouse ging vissen vangen
Bleef met zijn neus aan de hengel hangen
Mickey Mouse zie 'au, au, au'
Heel mijn neus is rood, wit, blauw

Ik vind het heel bijzonder om Teun van zo dichtbij te zien opgroeien. Toen ik vorig jaar met het oppassen begon, was hij net 1 jaar. Hij kroop rond en brabbelde af en toe wat. Boekjes lezen, liedjes zingen en 'Pieter Post' kijken deden we graag.

Vanaf het moment dat hij ging lopen (dat deed hij nog net voor de Kerstdagen), leek alles ineens sneller te gaan. Zijn wereldje werd groter... en hij wilde vooral veel lopen (en rennen). Als we naar buiten ging, gaf hij me een handje en gingen we samen de wereld verkennen. Elke speeltuin die we tegenkwamen, moest even bezocht worden. De glijbanen waren daarbij vooral favoriet... en dat zijn ze nu nog steeds!

Teun kan steeds meer zelf. Zelf een boterham smeren (met een beetje hulp), zelf zittend de trap af, zelf een kleurplaat inkleuren (oftewel: op elke kleurplaat een streep zetten en dan snel door naar de volgende), zelf liedjes zingen, enz. enz. Gelukkig komt hij nog wel regelmatig gezellig bij mij op schoot zitten/liggen om samen een boekje te lezen of om lekker even televisie te kijken (bij voorkeur 'Kleine Rode Tractor', 'Woezel en Pip', 'Thomas de trein', 'Brandweerman Sam', 'Pieter Post' of 'Barbapapa').

Ik heb tijdens het oppassen al veel leuke, mooie en grappige momenten met Teun meegemaakt. Ik hoop dat er daar nog een heleboel bij zullen komen. Het moment dat hij mij voor het eerst 'Kim' (en daarna 'tante Kim) noemde, blijft één van mijn favorieten :-).

Het zal jullie niet ontgaan zijn dat ik het geweldig vind om tante te zijn. Naast neefje Teun (2 jaar) heb ik ook twee nichtjes (Isa 8 jaar en Eva 6 jaar). Ik vind het heel leuk om iets met ze te ondernemen, variërend van een (bord)spelletje spelen en een kleurplaat inkleuren tot een dagje ergens naartoe gaan. Ik hoop dat ik dat nog heel vaak met ze kan doen... :-)

Nog 9 dagen...

De grote dag komt steeds dichterbij... en daarmee stijgt de spanning ook. Volgende week vrijdag is het al zover! Ik kan bijna niet wachten... ;-)

Afgelopen week zijn we bij de notaris geweest om de zaken die we op papier hadden laten zetten door te nemen. Daarna moesten we onze handtekeningen zetten. Binnen een half uurtje was dat geregeld.

Zaterdags hebben we allebei ons vrijgezellenfeest gehad. We wisten van tevoren al wel de datum, maar daar hield het ook mee op. In een aparte blog heb ik al uitgebreid verteld over mijn dag. Robert heeft ook een hele leuke dag gehad met Harold, Jeroen, Dennis, Roland, Tim, Lars en Serge. De mannen begonnen met koffie of thee en een Bossche Bol erbij. Daarna zijn ze in Oirschot gaan golfen. Weer terug in Den Bosch hebben ze uitgebreid een hapje gegeten (met cola erbij ;-)) en daarna nog een drankje gedronken. Ook een geslaagde vrijgezellendag.

Gisteren ben ik samen met mijn moeder naar de bruidswinkel geweest. Mijn trouwjurk past nog steeds. De coupeuse vroeg of ik was afgevallen; ze vond dat mijn jurk nu nog beter zat dan de vorige keer. Ik heb niet meer op de weegschaal gestaan, dus ik moest haar het antwoord verschuldigd blijven. Ze zei ook nog dat ik er prachtig uitzag in mijn jurk. Dat is natuurlijk erg leuk om te horen. Er moesten nog een paar kleine dingetjes aangepast worden. Aanstaande zaterdag ga ik terug voor de allerlaatste pasbeurt... en dan is de jurk écht klaar voor 3 oktober.

Die zaterdag staan er nog twee afspraken gepland. Ik krijg dan een gezichtsbehandeling bij de visagiste die op de trouwdag mijn make-up doet en de kapster knipt mijn haren (en die van Robert).

Op dinsdag kunnen we de trouwbedankjes voor de volwassenen ophalen. Dan mogen we nog even wat erbij knutselen en dan zijn die ook alweer klaar. Volgende week woensdag krijgen jullie nog een kleine update... en daarna is het zo 3 oktober. Spannend :-D!!

Daniel Silva - Portret van een spion ****

Gabriel Allon is kunstrestaurateur en spion. Hij besluit met zijn vrouw Chiara een romantisch weekendje naar Londen te gaan. Het stel heeft zich hier erg op verheugd. Deze vreugde is van korte duur als ze horen dat er twee bomaanslagen zijn gepleegd: één in Parijs en één in Kopenhagen.

Als Gabriel met zijn vrouw in Covent Garden wandelt, merkt hij een verdachte man op. Deze man transpireert enorm, terwijl het helemaal niet warm is. Gabriel denkt dat de man een zelfmoordterrorist is. Hij bedenkt zich geen moment en komt in actie. Helaas lukt het hem dit niet goed, omdat hij wordt weggeduwd. Daarna vindt er een enorme explosie plaats. Gabriel besluit om op jacht te gaan naar het brein achter deze aanslagen. Zal hem dat lukken voor een volgende explosie plaatsvindt?

'Portret van een spion' is – zoals de titel al doet vermoeden – een heuse spionagethriller. Het is alweer het elfde boek met Gabriel Allon in de hoofdrol. Voor mij is dit boek een eerste kennismaking met Allon en ook met de auteur Daniel Silva. Je ondervindt overigens geen hinder dat dit het elfde boek uit een serie is; het verhaal is prima zelfstandig te lezen.

De auteur weet hoe hij spanning in een verhaal moet brengen. Door middel van korte hoofdstukken die in verschillende steden plaatsvinden, word je als lezer in het verhaal getrokken. Je krijgt telkens kleine stukjes informatie, die in eerste instantie meer vragen oproepen dan duidelijkheid verschaffen. Het gevolg: je blijft lezen in 'Portret van een spion'. Je wilt weten wie er achter de explosies zit en waarom. En je hoopt dat Allon daar snel achter komt voor het te laat is en er een nieuwe explosie heeft plaatsgevonden.

Silva zet je regelmatig op het verkeerde been en gebruikt hier en daar verrassende wendingen. Dat resulteert in een spannend en boeiend boek, waarbij je af en toe op het puntje van je stoel zit. Absoluut een aanrader voor fans van spionagethrillers.

Auteur: Daniel Silva
Titel: Portret van een spion
Genre: Thriller
Uitgeverij: Boekerij
ISBN: 9789022568149
Aantal pagina's: 351

What happens at Pukkemuk...

Afgelopen zaterdag was het zover: mijn vrijgezellenfeest! Rond half elf werd ik door mijn schoonzussen Suzanne en Dagny opgehaald. Op naar Dongen waar de rest zich bij Joyce had verzameld: Linda, Femke, Kristie, Anne, Eline, Elise, Wendy en Xandrine. Een gezellig clubje bij elkaar!

De dag werd geopend met een glaasje Jip&Janneke- of Sprookjesboomchampagne. Het vrijgezellenfeest kon beginnen! Iedereen had iets lekkers voor de lunch gemaakt en/of meegenomen, o.a. quiche, gevulde eieren, sandwiches, donuts, bowl en scones. Het zag er allemaal heerlijk uit. We hebben lekker gegeten en gezellig gekletst.

Als verrassing kreeg ik na een tijdje een Heidi-kostuum te zien en het verzoek of ik het wilde dragen. Vooraf had ik geroepen dat ik geen pakje wilde dragen... maar je trouwt maar één keer en hebt ook maar één keer een vrijgezellenfeest. Dus ik besloot het jurkje aan te doen... en ik heb 'm de hele dag aangehouden. Het zat eigenlijk best lekker.

Nadat we allemaal lekker gesmuld en gedronken hadden, kwam mijn moeder even langs om groepsfoto's te maken. We liepen naar de plek waar het toekomstige huis van Robert en mij gebouwd gaat worden. Daar zijn een aantal leuke foto's gemaakt.

Met de drie auto's reden we  vervolgens naar de volgende bestemming: Pukkemuk. Iets dat ik als kinderparadijs ken, maar je kunt er ook creatief bezig zijn. Wij hebben er twee kleine klompjes versierd. Iedereen maakte een klompje voor zichzelf en een voor het nieuwe huis van Robert en mij. Heel leuk! Na afloop mocht ik nog even in het waterparadijs 'spelen'.

Op naar de volgende locatie: bowlen bij Merlijn in Oosterhout. De ballen die ik de baan op gooide, gingen het langzaamste... maar ik heb wel de meeste kegels omgegooid en gewonnen met 116 punten.

Als laatste hebben we met z'n allen heerlijk gegeten en gedronken bij Merlijn. We hebben ontzettend gelachen en het over van alles en nog wat gehad. Iedereen had het goed naar haar zin.

Al met al heb ik een erg leuk en gezellig vrijgezellenfeest gehad. Ik heb er ontzettend van genoten. Het was een geweldige dag! En gelukkig hebben we de foto's en de herinneringen nog... :-D

Nieuwe handtekening?

Toen Robert en ik half april in ondertrouw gingen, moest ik een keuze maken over mijn achternaam. Er waren vier mogelijkheden:

- de Bruijn
- Rompa

- de Bruijn - Rompa

- Rompa - de Bruijn

Deze keuze was snel gemaakt, namelijk de derde optie. De naamstickers met deze "nieuwe" achternaam heb ik inmiddels al in huis :-).

Laatst dacht ik na over mijn handtekening. Zal ik die veranderen of niet? Tijdens een treinreis vanuit Groningen heb ik geoefend op een handtekening met "mijn nieuwe achternaam". Het lukte me toen niet om er iets van te maken... Daarna heb ik er verder niks meer mee gedaan.

Ik ben eigenlijk wel benieuwd wat jullie - getrouwde en bijna getrouwde vrouwen - hebben gedaan. Hebben jullie de naam van je man aangenomen (of ga je dat doen)? En zo ja: heb je je handtekening veranderd?

Nog 16 dagen...

Bijna elf maanden geleden begonnen Robert en ik met de planning van onze bruiloft. Op dat moment leek het nog erg lang te duren voor het 3 oktober zou zijn. Over 16 dagen is het gewoon al zover. Hoe meer de datum nadert, des te spannender het wordt én des te meer zin ik in de dag krijg :-).

Afgelopen vrijdag was een spannende dag op zichzelf. Na de niet zo goed verlopen eerste pasbeurt was het tijd voor een herkansing van deze pasbeurt. De medewerksters van de bruidswinkel vonden het bijna net zo spannend als ik ;-). Zoals jullie wellicht al op Facebook hebben zien staan: de jurk past!! En je ziet er niks van dat de jurk versteld is. Ik was weer helemaal blij met mijn trouwjurk... en dat straalde ik ook uit :-). Ik kan niet wachten tot iedereen mij op 3 oktober in de jurk ziet. Volgende afspraak is dinsdag 23 september. De jurk moest iets korter gemaakt worden en bij mijn borsten iets ingenomen worden. 

Op zaterdag zijn Robert en ik naar een bloemenzaak in Vught gegaan om mijn bruidsboeket uit te zoeken. Met een vijftal boeken waren we even zoet om een mooi boeket uit te zoeken. Onze smaak in boeketten bleek aardig overeen te komen. We waren het daardoor vrij snel eens over het definitieve boeket. Met de bloemiste heb ik - zonder Robert - even besproken welke kleuren het mooiste bij mijn jurk passen. Ik ben zelfs nog even teruggegaan met een stukje stof - dat mijn schoonmoeder had - om er zeker van te zijn dat ik de goede kleur gekozen heb.

Verder hebben we in het weekend van een schoenendoos een enveloppendoos gemaakt. Dit was een tip van onze ceremoniemeester. Een schoenendoos heeft daar een prima formaat voor. Versierd met cadeaupapier ziet het er nog leuk uit ook :-).

Hoe dichter we bij de trouwdag komen, des te minder we nog te regelen hebben. Voor de komende week staat op vrijdag een afspraak bij de notaris gepland om wat zaken vast te leggen. En op dinsdag is het dan alweer tijd om mijn trouwjurk te gaan passen...

Kees van Wouw - Hamer ***

Het zit Patrick Hamer niet mee. Zijn bedrijf wordt failliet verklaard en zijn huwelijk is voorbij. Dat laatste is tenminste Patricks conclusie als hij zijn reistas en –koffer bij de voordeur van de woning ziet staan. Vlak na deze gebeurtenissen wordt de curator die het faillissement van Patricks bedrijf zou begeleiden vermoord. Patrick is de enige verdachte...

Patrick weet dat hij niet de moordenaar is, maar wie dan wel? Tijdens de politieverhoren ontdekt hij dat iemand hem voor de moord probeert op te laten draaien. Ook zijn bedrijf is niet zomaar failliet gegaan. De politie moet hem uiteindelijk laten gaan. Patrick probeert zijn leven weer op te bouwen, zowel op zakelijk gebied als privé. Dat gaat echter niet zo gemakkelijk. Ondertussen wil hij erachter komen wie zijn bedrijf om zeep heeft geholpen. Dat brengt hem terug naar zijn verleden...

'Hamer' is het debuut van ingenieur en ondernemer Kees van Wouw. De auteur heeft het boek in drie delen opgedeeld: Verliezen, Nieuw begin en Ingehaald door het verleden. Het eerste deel vond ik het meest taaie deel uit het verhaal. Ik had moeite om in het verhaal te komen en om een soort band met de hoofdpersoon op te bouwen. Het lijkt gewoon alsof Patrick zijn bedrijf failliet heeft laten gaan en daardoor zijn vrouw is kwijtgeraakt.

Pas vanaf het tweede deel (als je een kwart van het verhaal gelezen hebt) kom je wat beter in het verhaal te zitten en wordt het spannender. Van Wouw gebruikt korte hoofdstukken, waardoor het tempo in het verhaal relatief hoog zit. Doordat het verhaal dan meer spanningselementen krijgt, leest het vlotter en leg je het boek minder gemakkelijk weg.

De auteur gebruikt een aantal verrassende elementen in zijn boek, die je als lezer niet ziet aankomen. Knap hoe hij dit bij zijn debuut al voor elkaar heeft gekregen. Dat belooft nog wat voor eventuele andere boeken die hij uit kan brengen. Al met al heeft Van Wouw met 'Hamer' een prima debuut afgeleverd.

Auteur: Kees van Wouw
Titel: Hamer
Genre: Thriller
Uitgeverij: Elikser
ISBN: 9789089546401

Gezonde spanning...

Met het liedje op de achtergrond aan dat als eerste tijdens de trouwceremonie wordt gedraaid, ben ik de foto's terug aan het kijken van eind januari. Toen ging ik voor het eerst naar de bruidswinkel om een trouwjurk uit te zoeken. Wie had toen gedacht dat de allereerste jurk die ik aanpaste ook DE jurk zou worden? Van tevoren had ik dat niet verwacht...

Met een paar tranen in mijn ogen kijk ik terug naar die foto's. Ik zie mezelf stralen en blij zijn, omdat ik mijn jurk gevonden heb. Dé jurk waarin ik over drie weken en één dag mijn ja-woord aan Robert ga geven. Dé jurk die ik draag als mijn vader mij "weggeeft" op het stadhuis. Ik krijg wat traantjes in mijn ogen als ik daaraan denk...

Drie weken geleden heb ik ook teruggekeken naar de foto's. Dat was toen de dag voor de eerste pasbeurt. Wat was ik blij en zenuwachtig tegelijkertijd dat ik mijn jurk weer mocht gaan passen. Zoals jullie gelezen hebben, is die eerste pasbeurt niet helemaal vlekkeloos verlopen.

Morgen is er een herkansing. De bruidswinkel heeft op 12 september bij mijn afspraak opnieuw "eerste pasbeurt" gezet. Met gezonde spanning ga ik morgenmiddag samen met mijn moeder, mijn schoonmoeder en Linda opnieuw naar de bruidswinkel. Ik kan je zeggen dat ik nu wel wat meer gespannen ben dan drie weken geleden. Rationeel weet ik dat het goed gaat komen met mijn jurk, maar ik ben pas echt helemaal overtuigd als ik morgenmiddag de jurk aankrijg en hij gaat dan wel dicht :-). Wordt vervolgd...

Nog 23 dagen...

De afgelopen week hebben Robert en ik nog het een en ander voor de bruiloft geregeld. Robert is op donderdag samen met zijn moeder zijn trouwpak en de andere benodigdheden gaan halen. Hij is qua kleding helemaal klaar voor de grote dag.

Afgelopen vrijdag heb ik een belangrijke vraag aan Isa en Eva gesteld :-). Ze kregen een klein cadeautje waarin voor elk een snoepring zat. Ik heb toen gevraagd of de meiden op de bruiloft de trouwringen willen komen brengen. Dat vonden ze heel leuk om te doen. Ik heb er wel even bij gezegd dat het niet de gekregen snoepringen zijn, maar de échte ringen ;-).

Vrijdagavond hebben Robert en ik onze trouwbedankjes besteld. Ik verwacht dat ze heel leuk worden. Meer kan ik er eigenlijk niet over zeggen ;-). De dinsdag voor de trouwdag kunnen we ze ophalen en zelf nog even helemaal afmaken.

Maandagavond kregen we bezoek van de Ambtenaar van de Burgerlijke Stand die ons op 3 oktober gaat trouwen. Ze vertelde hoe de ceremonie zal gaan verlopen. Daarna was het woord aan ons: het verloop van de trouwdag; onze eerste ontmoeting; de start van onze relatie; het samenwonen; wat voor werk we doen; welke hobby's we hebben; en tenslotte de reden waarom we gaan trouwen. Het was een gezellig gesprek. Erg leuk om samen met Robert herinneringen op te halen.

Gisterenavond kwam onze ceremoniemeester Linda eten. We hebben de laatste zaken met haar besproken, zodat ze helemaal up-to-date was :-). Rond koffietijd kwam de fotograaf langs om de dag door te nemen. Hij kon meteen even kennismaken met Linda. De begroeting was grappig. Net op het moment dat de fotograaf binnen kwam, las Linda nog het laatste iPhone-nieuws en riep uit: "Wat een verrassing!" De fotograaf dacht even dat het over hem ging ;-). We hebben de dag doorgenomen en de fotomomenten besproken. Binnen een half uurtje waren we klaar.

Wat staat er de komende week te gebeuren? Vrijdag vindt er een spannende dag plaats... in ieder geval voor mij. Dan mag ik mijn trouwjurk weer gaan passen. Ik heb er vertrouwen in dat de jurk nu wel past, maar dat neemt niet weg dat ik het toch wel spannend vind. Verder gaan we aankomend weekend het bruidsboeket uitzoeken. Dat is een van de laatste dingen om nog te regelen... Het is verder vooral een kwestie van aftellen :-D.

Milou van der Will - In mijn bloed ****

Misdaadjournaliste Benthe Berg bevindt zich regelmatig in gevaarlijke of benarde situaties om zo het beste verhaal te kunnen schrijven. Als ze erachter komt dat haar vijfjarige dochtertje één van de kinderen is die slachtoffer is geworden van pedofiel Rick V., bijt ze zich vast in deze zaak. Ze wil koste wat het kost alles rondom de zaak zelf schrijven. Dat nemen de inwoners van Ringerdam haar niet in dank af. Rick V. krijgt slechts een lage straf opgelegd. Iets waar Benthe zich niet bij neer kan leggen. Ze wil wraak op hem nemen. Voor haar dochtertje. En voor alle andere slachtoffers. Op de dag dat hij vrijkomt, wil ze haar slag slaan…

Vanaf de eerste bladzijde van ‘In mijn bloed’ zit je vrijwel meteen in het verhaal. Journaliste Benthe Berg laat in de eerste hoofdstukken zien dat ze heel veel over heeft voor haar werk. Misschien zelfs wel teveel. Vanaf het moment dat Benthe ontdekt dat haar dochter slachtoffer is van een pedofiel wordt ze nog bedrevener. Ze wil alles rondom de dader en zijn familie te weten komen… en daarbij vergeet ze een beetje haar eigen gezin. Daar is haar man Raoul op zijn zachtst gezegd niet blij mee.

Milou van der Will zorgt ervoor dat je Benthe goed leert kennen. Vanuit de ik-persoon van Benthe wordt het verhaal verteld. Het geeft een goed beeld hoe iemand om kan gaan met deze nachtmerrie. Ook de ouders van andere slachtoffers komen even in beeld. De auteur laat zien dat iedere ouder dit op zijn/haar eigen manier verwerkt. Dat versterkt de geloofwaardigheid van het verhaal.

Door de vlotte schrijfstijl van Van der Will en de korte hoofdstukken zit er veel vaart in het boek. Je blijft doorlezen omdat je wil weten hoe het verhaal verdergaat en afloopt. Gaat Benthe echt wraak nemen? Met een bloedstollende ontknoping eindigt dit verhaal… maar de laatste zinnen uit het boek vragen om een tweede deel met Benthe Berg in de hoofdrol. Hopelijk komt dat er nog. ‘In mijn bloed’ is in ieder geval een absolute aanrader om te lezen.

Auteur: Milou van der Will
Titel: In mijn bloed
Genre: Thriller
Uitgeverij: The House of Crime
ISBN: 9789044344639
Aantal pagina’s: 335

Nog een maand te gaan...

Tien maanden geleden hadden Robert en ik een heerlijk weekendje in Kootwijk gehad. Nadat we op de maandag uitgecheckt waren, besloten we om nog een bezoek aan Burgers' Zoo te brengen. Daar zaten we nu toch vlakbij.

We waren net binnen toen het zachtjes begon te regenen. We besloten gauw naar de Bush te gaan om daar op ons gemak rond te lopen. Op het hoogste punt in de Bush gebeurde er iets bijzonders, zoals jullie al weten. Robert vroeg mij ten huwelijk... en ik zei dolblij JA!

In de afgelopen tien maanden is er veel gebeurd en hebben we de hele bruiloft gepland. Vandaag duurt het nog precies één maand voor onze grote dag is. In deze maand moeten we nog een aantal dingetjes regelen. Ik zal jullie nu wekelijkse een update geven wat we nog moeten regelen.

Afgelopen weekend ben ik bezig geweest met de trouwbedankjes voor de kinderen die komen. Dat is leuk geworden, al zeg ik het zelf :-). De trouwbedankjes voor de volwassenen gaan we aanstaande vrijdag bestellen. Dat is uiteindelijk toch iets anders geworden dan we in eerste instantie bedacht hadden. Na de bruiloft zal ik jullie vertellen en laten zien wat het is geworden. Dat houd ik voor nu nog even geheim... :-)

Robert gaat morgenmiddag met zijn moeder zijn trouwpak ophalen. Die heeft hij mooi op tijd binnen :-). Ik ben erg benieuwd wat voor pak het is geworden. We houden voor elkaar geheim hoe onze trouwkleding eruit ziet. Voor iemand die het lastig vindt om zaken geheim te houden, vind ik het best knap van mezelf dat ik (nog) niet verraden heb hoe mijn jurk eruit ziet. Nog 30 dagen en dan weet iedereen het...

De Bossche Bollen-fietstocht

Zoals jullie waarschijnlijk wel weten, fiets ik nu alweer bijna een jaar twee tot drie keer in de week. In het begin voelde het als een verplichting om te helpen bij het afvallen en om mijn conditie op te bouwen. Tegenwoordig vind ik het heerlijk! Dat geldt zowel voor het fietsen op de hometrainer als het fietsen in de buitenlucht.

Een paar weken geleden las Robert in een regionaal krantje over de Bossche Bollen-fietstocht. Deze fietstocht vindt jaarlijks in Den Bosch plaats en is een steun voor het Vicki Brown-huis. Dit is een inloophuis voor mensen met kanker en hun naasten. Je kunt voor € 7,50 per persoon meedoen aan deze fietstocht. Het opgehaalde geld gaat naar het Vicki Brown-huis. Er zijn drie verschillende tochten: 14 km, 37 km en 50 km. Robert en ik besloten ons voor deze fietstocht in te schrijven.

Afgelopen zondag vond de Bossche Bollen-fietstocht plaats. Vooraf was de weersvoorspelling voor deze dag niet denderend, maar op de dag zelf zag het er beter uit. Om 9:00u vertrokken we op de fiets naar Restaurant Croy, waar we ons konden aanmelden. De eerste vijf kilometer hadden we al te pakken :-).

Bij het aanmelden gaf je aan welke afstand je wilde fietsen. Robert en ik besloten voor de 50 km te gaan. Het maximum aantal kilometers dat ik tot nu toe buiten had gefietst was net geen 40 km, dus de langste route van deze fietstocht leek me een mooie uitdaging.

Na een prachtig openingswoord van Hans van Breukelen werd om 10:15u het officiële startschot gegeven. Vol goede moed vertrokken we. Al na 10 km kwamen we de eerste controlepost tegen, waar we een stempel op konden halen. Dit stuk was goed gegaan. Vervolgens fietsten we 23 km om bij de tweede controlepost aan te komen. De modderige stukken waren niet fijn fietsen, maar we zagen wel prachtige natuur om ons heen. We besloten om hier onze lunch op te eten en even uit te rusten.

Hierna hadden we in totaal nog 17 km te gaan, met na 12 km controlepost drie. Dit waren meteen de zwaarste kilometers van de route. We reden namelijk een vrij lang stuk langs het kanaal mét tegenwind. Dat was zwaar... vooral voor mijn knieën. Maar het is gelukt... mede dankzij de bemoedigende woorden die Robert me gaf.

De derde controlepost zat bij een gezellig theehuisje. We besloten om daar even wat te drinken... en namen daar een heerlijk aardbeiengebakje erbij! Dat was genieten :-). De laatste vijf kilometer die volgde, ging gelukkig een stuk gemakkelijker ondanks de tegenwind die er was. Om half drie kwamen we weer bij Restaurant Croy aan. Daar kregen we een pen als aandenken.

We besloten om meteen terug naar huis te fietsen. Daar aangekomen gaf mijn kilometerteller aan dat we in totaal 60 km hadden gefietst. Dat voelde ik inmiddels wel in mijn benen ;-). Even douchen, omkleden en de rest van de zondag hebben we lekker gerelaxed. Ik zeg: volgend jaat weer! Wie doet er mee :-)?

Boeken - augustus

De maand augustus zit erop; tijd voor een overzicht van mijn gelezen boeken. De teller staat inmiddels op 75. Ik heb de afgelopen maand een aantal mooie en goede boeken gelezen. Ook heb ik "een vergeten klassieker" gelezen om aan mijn bingokaart toe te voegen. Nog vier vakjes te gaan en ik heb een volle bingokaart :-).

65. Mariette Middelbeek – Moederhart

Anna is net negen weken zwanger als ze samen met haar man Luca het blije nieuws aan haar moeder komt vertellen, haar vader is kort daarvoor overleden. Anna zit vol met vragen over haar de zwangerschap van haar moeder en haar eigen bevalling. Maar als haar moeder haar uitlegt dat ze nooit zwanger is geweest, komt het leven van Anna komt op zn kop te staan: de twee mensen tegen wie ze al haar hele leven papa en mama zegt zijn niet haar werkelijke ouders. Anna heeft tegengestelde gevoelens, ze houdt zielsveel van haar moeder en mist haar vader enorm, maar ze is ook boos en verdrietig en voelt zich ontworteld. Wie is haar moeder? Waar komt ze vandaan? Wie is ze zelf eigenlijk? Waar hoort ze bij? Ze weet het niet. Dat ze zelf op het punt staat moeder te worden, maakt alles nog emotioneler. En ze heeft enorme twijfels of ze in staat is een moeder voor haar kind te zijn, nu blijkt dat ze al die jaren de verkeerde vrouw mama heeft genoemd. Ze besluit alles uit te gaan vinden en vraagt zich tegelijkertijd af of dat nou wel de juiste beslissing is. ‘Moederhart’ is een prachtig boek. De zoektocht naar de biologische moeder verloopt snel en iets te gemakkelijk, maar verder is het een heerlijk boek om te lezen.

66. Suzanne Vermeer – Zwarte piste

Saskia van Lieshout wil weg uit Nederland. Weg van haar agressieve ex-man Richard die haar niet met rust kan laten en weg van haar baan als supermarktcheffin, terwijl ze voor de crisis binnenhuisarchitecte was.  Dan ziet ze een advertentie voor een gecombineerde oppas en gastvrouw in Zwitserland van een Nederlands echtpaar met kinderen dat vakantiehuisjes verhuurt en bouwt. Saskia wordt aangenomen, maar merkt na een tijdje dat ook daar niet alles is wat het lijkt.

Jules en Zalia Laponder delen een groot verdriet daar voor een steeds grotere spanning zorgt. Gelukkig zorgt haar nieuwe vlam Klaus nog voor wat afleiding. Maar alles verandert als ze een gesprek tussen Jules en een andere vrouw opvangt en Richard opeens weer voor de deur staat. Hij heeft er alles voor over om Saskia terug te krijgen... Toch? ‘Zwarte piste’ is een heerlijk boek om even tussendoor te lezen. Niet alles wat de karakters uit het boek doen, is even geloofwaardig. Maar het verhaal zorgt voor een aantal ontspannende leesuurtjes.

67. Linwood Barclay – Dicht bij huis

Promise Falls is niet de soort buurt waar een gezin thuis wordt doodgeschoten. Maar dat is precies wat er met de Langleys gebeurt op een warme zomeravond, en niemand is geschokter dan de aangrenzende buren Jim en Ellen Cutter. Ze zagen elkaar af en toe bij een barbecue, en hun zoon Derek was bevriend met Adam, de zoon van de Langleys. Maar hoe goed kenden ze elkaar eigenlijk?

Dit is wat Jim Cutter zich nu afvraagt en de antwoorden die hij vindt zijn niet erg geruststellend. Promise Falls blijkt meer geheimen te herbergen dan iemand kon vermoeden. Jim hoeft alleen maar naar zijn eigen huis en naar zijn vrouw Ellen te kijken en hij weet dat niet alles is wat het lijkt. Maar wat deed hun zoon in het huis van de Langleys op de avond dat ze werden vermoord? De angst dat de moordenaar dichterbij is dan gevreesd, blijkt niet ongegrond als er meer doden vallen… ‘Dicht bij huis’ is een spannend verhaal met ietwat voorspelbare personages. 

68. John Boyne – De jongen die zijn vader zocht

Op de dag dat de Eerste Wereldoorlog uitbreekt, belooft de vader van Alfie Summerfield aan zijn zoon dat hij niet zal gaan meevechten - maar de volgende dag moet hij die belofte al breken. Hij gaat op een zeer speciale, geheime missie, en de hele oorlog lang heeft Alfie geen idee waar zijn vader zou kunnen zijn. Is hij inmiddels gesneuveld? Na de oorlog werkt de nu negenjarige Alfie als schoenpoetser op King's Cross Station. Dan leest hij onverwachts zijn familienaam op een vel papier dat toebehoort aan een legerarts. Zijn vader leeft nog, en ligt met een oorlogstrauma in een ziekenhuis ver weg. Alfie besluit dat het tijd wordt voor zijn eigen geheime missie: hij zal zijn vader in het ziekenhuis opzoeken en hem terugbrengen naar hun huis op Damley Road... ‘De jongen die zijn vader zocht’ is een prachtige roman, die je vanuit de belevingswereld van een negenjarige leest. Absoluut een aanrader als je ‘De jongen in de gestreepte pyjama’ mooi vond.

69. Sir Arthur Conan Doyle – Sherlock: Een studie in rood

De eerste aflevering was geïnspireerd op het eerste Sherlock Holmes boek, A Study in Scarlet. Met deze nieuwe editie kunnen Sherlock-fans de kracht van dat klassieke verhaal (her-)ontdekken.Dit boek is de bron van alle moderne crimefictie. Het is een krachtige combinatie van seriemoord, spanning, cryptische aanwijzingen, dwaalsporen en wraak en het introduceert Doyle"s legendarische personages. Hier ontmoeten Sherlock Holmes en John Watson elkaar voor het eerst en volgen ze het spoor van de killer die de straten van Londen onveilig maakt.Naast een nieuwe vertaling heeft deze editie een introductie waarin Sherlock-regisseur Steven Moffat uitlegt hoe het verhaal het script inspireerde. Even wennen in het begin aan het boek, maar daarna volgt een boeiend en spannend boek. Vooral een aanrader voor Sherlock-fans.

70. José Vriens – Nooit meer

De zwangere Rachelle krijgt een e-mail waarin haar man wordt beschuldigd van seksueel misbruik... van zijn eigen kinderen. Ze doet het af als onzin, want Frenk is niet eens vader. Maar ze blijkt hem minder goed te kennen dan ze dacht, want al snel komt de waarheid eruit: hij heeft inderdaad twee dochters, en de afzender van de mail is zijn ex-vrouw. Hij bezweert echter dat hij zijn kinderen nooit heeft misbruikt. Ze gelooft hem, maar daarmee houden de beschuldigingen niet op. ‘Nooit meer’ behandelt een niet-alledaags onderwerp en laat je nadenken over de vraag “Wat zou jij doen als je partner van kindermisbruik wordt verdacht?” Niet alles in het verhaal is even geloofwaardig, maar het boeit wel dat je door blijft leven om te ontdekken wat Rachelle allemaal gaat doen. Zie ook de uitgebreide recensie op Leesfanaten.

71. Sir Arthur Conan Doyle – Sherlock: Het teken van vier

In dit boek ontmoeten John Watson en Mary Morstan elkaar als Mary Sherlock een puzzel voorlegt. Ieder jaar ontvangt ze een parel van een onbekende afzender. Nu wil die afzender een ontmoeting en ze vraagt Sherlock en Watson haar te vergezellen. Het brengt hen op het spoor van moordenaars, dieven en een fabuleuze schat. Wederom een boeiend en spannend verhaal, net zoals het eerste deel. Zeker een aanrader voor Sherlock-fans.

72. Isa Maron – De Noordzeemoorden: Galgenveld

Meedogenloos. Meedogenloos. Zijn nieuwe mantra. Het woord bevalt hem. Meedogenloos. Te lang is hij die lieve jongen geweest. Zijn moeder zei het vroeger zo godvergeten vaak dat hij dacht dat het wel waar moest zijn. Het is zo’n lieve jongen. Niet meer. Nooit meer. Op een mistige zondagochtend, op het stilste uur van de beginnende dag, koerst de veerpont van Amsterdam CS naar Noord recht op een lijk af. Aan een van de hoge lantaarnpalen aan de kade bungelt het lichaam van een man, zijn gezicht gruwelijk vertrokken, zijn broek op zijn enkels. Kyra die een obsessie voor crime heeft springt meteen op haar scooter, scheurt langs het Noordhollands Kanaal en komt tegelijk met de politie aan bij het IJ. Hevig geïnteresseerd in de live moord, wat er op een PD allemaal gebeurt, hoe de politie zich gedraagt en wat de eerste stappen in het onderzoek zijn, laat Kyra zich niet zomaar wegsturen. Ze krijgt woorden met Maud Mertens, de verantwoordelijke rechercheur. Op dat moment draait de wind het lichaam een beetje, en stelt Kyra verbaasd vast dat ze de man kent. Het is Marc Gaullier, de populaire docent kunst van haar school. ‘Galgenveld’ is het eerste deel van ‘De Noordzeemoorden’ en mijn eerste kennismaking met Isa Maron. In het begin moest ik even aan het verhaal en vooral aan personage Kyra wennen, maar wat was het uiteindelijk een spannend en goed boek. Ik kon het niet wegleggen en heb het in één dag uitgelezen. Absolute aanrader!

73. Kathleen Flynn-Hui - Hoogblond

Georgia blijkt een groot talent te hebben voor het verven van haar en ze verlaat haar dorp in New Hampshire om het te gaan maken in de Big Apple. Ze gaat werken in de gloednieuwe 'salon' Jean-Luc. Jean-Luc wordt al snel dé plek voor alle vrouwen in New York die iets te betekenen hebben en die gezien willen worden. Het duurt niet lang voordat Georgia en haar collega Patrick zelf de nieuwe sterren van de New Yorkse beautyscene zijn geworden. ‘Hoogblond’ is een aardige chicklit om lekker even tussendoor te lezen.

74. Kees van Wouw – Hamer

Als Patrick zijn reistas en -koffer voor de deur van zijn woning ziet staan weet hij dat die dag naast zijn bedrijf ook zijn huwelijk failliet is verklaard. Kort daarna wordt de curator op gruwelijke wijze vermoord. Patrick is de enige verdachte. Tijdens de politieverhoren beseft hij dat het geen toeval is. Zijn bedrijf is moedwillig om zeep geholpen en iemand probeert hem voor de moord op te laten draaien. De politie moet hem laten gaan.  Patrick probeert zijn leven weer op te bouwen en de relatie met zijn vrouw te herstellen. Ondertussen zoekt hij naar wie er achter het faillissement van zijn bedrijf zitten. Hij stuit op mannen die gedreven door macht geen middel schuwen. Dan blijken ze verbonden door hun verleden, door een weddenschap, door een jonge vrouw. ‘Hamer’ is opgedeeld in drie delen. Het eerste deel vond ik af en toe taai, waardoor ik maar met moeite in het verhaal kwam. Vanaf het tweede deel (als je een kwart van het boek gelezen hebt) werd het verhaal boeiender en kwam de spanning erin. Met een verrassende ontknoping was het uiteindelijk toch een goed boek.

75. Agatha Christie – Moord in de orient-express

A forgotten classic

Als Poirot vanuit Istanboel met de Oriënt-Expres naar Engeland terugkeert, verwacht hij een rustige reis. Maar rond middernacht strandt de trein in de sneeuw en de volgende ochtend blijkt één van de passagiers op een gruwelijke manier te zijn vermoord. Poirotvindt bij het ondervragen van zijn medepassagiers zo veel tegenstrijdige aanwijzingen, dat hij algauw t dat dit de meest wonderlijke moordzaak uit zijn carriére zal worden. ‘Moord in de orient-express’ is een echte Agatha Christie vol spanning en mysterie. Heerlijk boek om te lezen met een verrassende ontknoping.

Sir Arthur Conan Doyle - Sherlock Holmes: Het teken van vier ***

Sherlock Holmes en John Watson krijgen bezoek van Mary Morstan. Ze heeft de hulp van de beide heren nodig bij een vrij ongebruikelijke zaak. Mary ontvangt al zes jaar lang elk jaar een prachtige en vooral kostbare parel van een voor haar onbekende afzender. Nu heeft deze persoon te kennen gegeven dat hij haar wil ontmoeten.

Mary wil echter niet alleen naar deze ontmoeting gaan. Daarom vraagt ze Holmes en Watson of ze met haar mee willen gaan. De heren zeggen hier geen nee tegen en gaan met Mary op pad. Het resulteert in een geheimzinnige landkaart, vier wanhopige dieven en een zeer spannende en geweldige schat. Komt het drietal erachter wie de mysterieuze afzender is?

'Sherlock: Het teken van vier' is het tweede deel in de opnieuw uitgebrachte Sherlock-boeken van Sir Arthur Conan Doyle. Het eerste deel heette 'Sherlock: Een studie in rood'. Dit tweede deel bevat een kort voorwoord van Martin Freeman. Hij speelt Sherlock Holmes in de BBC-hitserie 'Holmes'.

Net als het eerste deel wordt ook dit boek vanuit John Watson verteld. Gelukkig begint het verhaal niet weer met hoe Sherlock en Watson elkaar ontmoet hebben (zoals in 'Sherlock: Een studie in rood' wel het geval was), maar begint het gewoon meteen met "het volgende avontuur". Overigens kun je dit tweede deel prima lezen zonder dat je het eerste hebt gelezen. Voor de echte fans is het natuurlijk wel het leukste om het op volgorde te lezen.

Doyle heeft een vrij boeiende manier van schrijven, vooral als hij de persoon Sherlock uitbeeldt. Net zoals in boek 1 zijn dat de leukste momenten uit het verhaal. De zaak die de beide heren onderzoeken, had naar mijn mening wat meer vaart mogen hebben. Hier en daar zakt het verhaal een beetje in en dat had wel voorkomen kunnen worden. Het neemt niet weg dat 'Sherlock: Het teken van vier' een vermakelijk boek is om lekker even tussendoor te lezen.

Auteur: Sir Arthur Conan Doyle
Titel: Sherlock Holmes: Het teken van vier
Genre: Thriller
Uitgeverij: Boekerij
ISBN: 9789022571231
Aantal pagina's: 204