Gezellige Preview eindigt anders dan verwacht

Als je in Dongen woont, hoef je niet ver weg te gaan voor een avondje in het theater. Elk jaar komt Stichting Donckhuys met een leuk en gevarieerd theaterprogramma. In De Cammeleur kun je naar deze voorstellingen kijken. Als voorproefje op het nieuwste theaterseizoen vond op vrijdag 24 mei de zogenoemde Preview plaats.

In een uitverkochte zaal konden de bezoekers die avond genieten van enkele artiesten die een klein stukje van hun nieuwste show lieten horen. De avond werd aan elkaar gepraat door cabaretier Marlon Kicken. Wat deed deze Brabander dat op een leuke en grappige manier. In mei treedt hij zelf in De Cammeleur op. Het kan haast niet anders dan dat de zaal op die avond uitverkocht is. Hij had goede grappen, wist op een leuke manier op het publiek in te spelen en kreeg het voor elkaar om de manager van het theater voor hem te laten lopen. Een geweldige host om naar te kijken.

In beweging
Gedurende de avond kwam het hele theaterprogramma voorbij. Of je kreeg een filmfragmentje / afbeelding met korte beschrijving te horen of iemand was live aanwezig in het theater om een voorproefje te geven. Als bezoeker kreeg je op deze manier een mooi en volledig beeld van het thetaerseizoen 2019-2020.

Muzikant Mile Lukić van de band LUKIC liet solo horen wat voor muziek zijn band maakt. Hij vertelde dat zijn muzikale boodschap zou overkomen, ondanks dat niet iedereen zou verstaan wat hij zong. Met een van zijn snellere nummers kreeg hij het publiek lekker even in beweging. De Mannen van Naam, die onder meer hun sporen bij Pater Moeskroen hebben verdiend, kregen de zaal nog verder in beweging. Ze vertelden verhalen en speelden tussendoor leuke liedjes. De sfeer bleef er goed in.

Bizarre afsluiting
Niet alleen Marlon Kicken liet horen dat hij een grappige cabaretier was. Dat gold ook voor Andy Marcelissen en Nabil Aoulad Ayad. Het was wel te merken dat Andy zijn programma nog niet rond had. Hij had wat papieren bij zich om enkele grappen uit te testen. Maar daar moet wel bij vermeld worden dat hij last minute gevraagd was om een voorproefje te geven, omdat Kees van Amstel helaas verhinderd was. Knap hoe Andy dan wel de lachers op zijn hand kreeg. Dat kreeg Nabil vanaf zijn eerste grap ook voor elkaar. Hij staat komend seizoen met een reprise van zijn show in het theater. Het was te merken dat hij zijn verhalen goed kent. De zaal lag regelmatig in een deuk, vooral met zijn jeugdherinneringen naar speelgoed uit de jaren ’80 en ’90.

Als laatste was het de beurt aan cabaretier Jim Speelmans. Hij was wat later aan de beurt dan gepland was, maar het publiek zat klaar voor een laatste lachkwartiertje. Dat kwartier werd uiteindelijk ruim drie kwartier en dat lachen… dat hield al heel snel op. Jim kreeg het niet voor elkaar om het publiek mee te krijgen in zijn verhaal. In het begin werd er nog wel gelachen, maar al gauw werd de zaal steeds stiller en werden de grappen steeds grover. Het resulteerde er uiteindelijk in dat mensen de zaal verlieten. Marlon probeerde op voorzichtige wijze het optreden van Jim te stoppen, maar daar reageerde Jim heel gepikeerd op. Hij gooide zijn notitieboekje richting Marlon, zijn microfoon naar de grond en hij verliet boos het podium. Marlon rondde het geheel nog prima af, maar het optreden van Speelmans gaf wel een nare bijsmaak aan een gezellige en verder geslaagde avond.


Inmiddels is de voorstelling van Jim Speelmans geannuleerd. Alle bezoekers aan de Preview hebben vanuit Stichting Donckhuys een mailtje ontvangen met excuses vanuit hen en het impresariaat.

Afscheidsconcert Acda en De Munnik

In maart vorig jaar maakten Thomas Acda en Paul de Munnik bekend dat ze zouden gaan stoppen als muzikaal duo. Na twintig jaar zijn de beide mannen toe aan een nieuwe uitdaging. Maar voordat ze definitief zouden stoppen, stond er nog wel een afscheidstournee gepland. Als groot fan wilde ik daar graag bij zijn.

Afgelopen dinsdag en woensdag traden de heren op in Theater aan de Parade in ’s-Hertogenbosch. Robert en ik hadden kaartjes bemachtigd voor de dinsdag. De zaal was compleet uitverkocht. Iedereen wilde het duo graag nog één keer zien optreden. Alhoewel er ook een aantal mensen tussen zat die het afscheidsconcert inmiddels voor de tweede of derde keer zagen.

In een twee uur durende show kon het publiek genieten van een geweldige show. Je zag Thomas en Paul zichtbaar genieten tijdens het zingen en het vertellen. Dat was prachtig om te zien! Ze zongen gouwe ouwe, wat onbekender materiaal en zelfs drie nieuwe nummers die ze nooit hadden uitgebracht. Het was gewoon echt genieten!

Op een gegeven moment vertelde Thomas een verhaal over zijn begintijd in Amsterdam. Hij had toen een Museumjaarkaart, waarmee hij onder andere het Van Gogh-museum bezocht. Een van de schilderijen van Van Gogh vond hij geweldig. En drie jaar lang bezocht hij elke maand het museum om dat schilderij te bekijken. Totdat het er op een dag niet meer hangt. De suppoost vertelde hem dat het naar de kelder is verhuisd. Daar ontdekte Thomas hoeveel werk van Van Gogh er niet zichtbaar is voor publiek omdat er geen plek voor is in het museum. Wat hij hiermee wil zeggen, is dat Acda en De Munnik een heleboel liedjes hebben gemaakt en dat ze daar maar een klein deel van kunnen laten horen tijdens hun afscheidsconcerten. Mooie metafoor!

In de afgelopen jaren ben ik vaak naar een optreden van Acda en De Munnik geweest. Ik vind hun muziek mooi en leuk, en ik heb altijd genoten van hun optredens met de wat serieuzere Paul en de grappige Thomas. Bij het afscheidsconcert hebben we gelachen, gezongen en vooral genoten.

Bedankt heren voor jullie prachtige bijdrages aan de Nederlandstalige muziek. Ik zal jullie cd’s nog regelmatig draaien… en tot over 15 jaar bij jullie reünie (zoals lachend werd gezegd tijdens de uitzending van ‘De Wereld Draait Door’ op 4 maart 2014).

Jochem Myjer - Even geduld aub

In het voorjaar van 2011 speelde Myjer enkele try-outs van deze show. Helaas moest hij zijn tournee onderbreken, nadat er een tumor in zijn ruggenmerg werd gevonden. Na een geslaagde operatie revalideerde hij ruim een jaar om eind 2012 - tegen alle verwachtingen in - weer kiplekker het podium op te springen. 

Wie had verwacht dat cabaretier Jochem Myjer weer druk springend, dansend en zingend op het podium zou staan toen bij hem een tumor in zijn ruggenmerg werd ontdekt? Hijzelf had het in ieder geval vlak na de operatie niet verwacht. En velen met hem, denk ik. Maar hij staat weer op het podium en hij weet nog steeds hele groepen mensen aan het lachen te krijgen.

Wat Myjer tegenwoordig ook voor elkaar krijgt, is om een hele zaal stil te krijgen. Hier en daar zelfs met een kleine traan erbij. Naast de zaal ontzettend veel te laten lachen, staat 'Even geduld aub' ook in het teken van de ziekte en hoe hij het toen beleefd heeft. Hij leest voor uit zijn dagboek, en laat daarmee zijn kwetsbare kant zien. Prachtig hoe hij zijn beide kanten laat zien in deze show. Dat maakt hem nog veelzijdiger dan hij al was.

Myjer weet nog steeds perfect hoe hij de mensen moet laten lachen. Of hij nu zingt, danst, druk heen en weer loopt, iemand imiteert of een anekdote verteld; de gehele zaal ligt helemaal dubbel. Ook zorgt hij ervoor dat je niet meer normaal naar een musical kunt kijken of naar een nummer van Enrique Iglesias kunt luisteren ;-). Hij waarschuwt je daar van tevoren wel even voor, maar meteen daarna komt de grap... en dan is het al te laat, haha.

'Even geduld aub' is een show die menig cabaretliefhebber gezien wil hebben (of al gezien heeft). Met een grote lach en af en toe een kleine traan is het gewoon genieten. Ik hoop dat ik nog eens naar een show van hem zal gaan.

Als afsluiting een klein stukje uit Myjers vorige show 'De rust zelve'

Van der Laan & Woe - Buutvrij

Van der Laan & Woe zijn gekomen om te blijven. Dit duo is bekend van de Oudejaarsconferences met onder andere Erik van Muiswinkel, van de satirische Kwis bij Paul de Leeuw en uit het theater. Na het winnen van de Neerlands Hoop (de prijs voor de meest veelbelovende kleinkunstenaar), toeren zij met hun vierde programma Buutvrij door het land.

Met deze aankondiging gelezen ging ik gisterenavond met mijn moeder en Robert naar het theater in Den Bosch. Een paar jaar geleden hebben mama en ik Van der Laan & Woe in Dongen zien optreden tijdens de aankondiging van het theaterprogramma in dat dorp. We vonden ze toen zo leuk dat we meteen kaartjes besteld hebben voor hun show 'Superlatief'. Wat hebben we veel gelachen die avond.

Inmiddels zijn Niels van der Laan en Jeroen Woe een stuk bekender geworden, mede dankzij hun televisieoptredens bij Paul de Leeuw. De grote zaal in het Theater aan de Parade was gisterenavond helemaal gevuld. En wat hebben we wederom een leuke avond gehad.

Het sterke aan de shows van Van der Laan & Woe is de veelzijdigheid van de twee cabaretiers. Ze spelen typetjes, zingen liedjes en schakelen rap om van de ene naar de andere sketch om net zo snel nog even terug te gaan naar die ene sketch. In 90 minuten zie je van alles voorbij komen: een boer met zijn banjo (Alles is rustig en alles komt goed), een twitterdeskundige, een politicus, twee "balletjes" in hun vrije tijd en een zeer spannende bingomiddag. Je kunt het haast zo gek niet bedenken of de mannen maken er wel een grappige sketch van. Het was een avondje lachen, gieren en brullen...

Als afsluiting plaats ik een kort filmpje uit hun vorige show 'Superlatief':

Pieter Derks - Een oudejaars

In zijn allereerste oudejaarsconference gaat Pieter Derks vrolijk en scherpzinnig door het afgelopen jaar heen. Het eerste jaar voor koning, paus en kabinet - dat levert ongetwijfeld grappen op, verhalen, misschien zelfs hier en daar een liedje. Over paardenvlees, bijvoorbeeld. Of wielrenners. Of bankdirecteuren. Hoe dan ook zal hij het jaar afsluiten zoals hij ook regelmatig bij De Wereld Draait Door de week afsluit: in razend tempo, met rake volzinnen en altijd op zoek naar de juiste vragen. Zodat u aan het eind van het jaar in elk geval nergens mee blijft zitten.

Dit was de aankondiging in de media over een 'oudejaars' van Pieter Derks, die zijn bekendheid vooral te danken heeft aan zijn verschillende leuke optredens bij 'De Wereld Draait Door' en aan zijn deelname dit jaar bij 'De Slimste Mens'. Deze quiz won hij zelfs. Dat beloofde een mooie avond uit.

Pieter Derks verscheen in een duurzaam blauw pak dat hij speciaal voor deze oudejaarsconference had laten maken. Hij wist niet precies wat er duurzaam aan was - net zoals hij dat niet weet bij duurzame kippen: hebben de kippen of de boer dan een beter leven gehad? - maar het pak zat als gegoten. Hij had de zaal meteen mee.

Volgens Derks gaat 2013 de geschiedenisboeken in als het jaar dat er feesten verpest werden. Zo is de troonswisseling door Mark Rutte verpest door te zeggen dat het een feestelijke gebeurtenis moest worden, maar wel in de sobere sfeer die er nu heerst. De kroningsdag had er een stuk anders uit gezien als we een ander koningslied gehad hadden. En het Sinterklaasfeest zal nooit meer hetzelfde zijn door de bemoeienis van de VN met de Zwarte Pieten. Gelukkig is de intocht zelf niet verpest door de tegenstanders van Pieterman. De cabaretier vraagt zich af hoe Oud & Nieuw nog verpest gaat worden...

Pieter Derks neemt het jaar op een vlotte en leuke wijze door. Je dient je hoofd er wel bij te houden, anders heb je zo een paar grappen gemist. De treinen en hun vertragingen komen aan bod ("Je hebt mensen die niet tegen treinen zijn, maar ProRail."), de het Nederland-Rusland-jaar, de uitspraak van onze minister-president over het uitgeven van geld aan grote aankopen om de economie te stimuleren ("Meedoen (in de participatiemaatschappij) is belangrijker dan pinnen."), de dopingaffaires en de toeslagenfraude.

Het leukste moment van de avond is als Derks ons meeneemt in Het Protocol stranding levende grote Walvisachtigen van de Rijksoverheid. De cabaretier heeft zich verdiept in dit protocol, met name bijlage 2 (Meldingsformulier de stranding van een grote, levende walvisachtige), bijlage 4 (Eerste hulp toepassen bij een levend gestrande, grote walvisachtige) en bijlage 5 (De beslisboom). Hij vertelt ons wat je allemaal in dient te vullen als je een levende, grote walvisachtige tegenkomt ("meestal zal dit op het strand zijn en niet zomaar in een woonwijk) en hoe je zo'n dier eventueel kunt redden. Ik raad jullie aan om het document waarin het protocol staat even te openen en bijlage 4 (op pagina 25) te lezen. Ook zonder dat je Derks dit hoort vertellen, is het al ontzettend grappig om te lezen. Nadat de hele zaal uitgelachen was over het eerste hulp-stuk vertelde Derks ons nog hoe de beslisboom in zijn werk gaat. Zijn conclusie was dat een gevonden levende, grote walvisachtige meestal uiteindelijk toch dood zou gaan in plaats van dat hij terug in zee zou komen. Al met al was dit het hilarische hoogtepunt van de avond.

Op een geweldig grappige manier heeft Pieter Derks 2013 met ons doorgenomen. Ik verwacht dat we hem over een paar jaar wel de oudejaarsconference op televisie zien doen. Ik zal dan in ieder geval voor de buis zitten.

Als afsluiting van de avond bracht Derks nog een liedje ten gehore uit zijn show 'Van nature', getiteld 'Het anti-Facebook-lied'. Dat liedje wil ik graag nog even met jullie delen:

Een bijzondere theatervoorstelling met de 3J's

Voor de derde keer gingen mijn zus en ik gisterenavond naar een theatertour van de 3J’s. Na Theater de Bussel (Oosterhout) en het Chassé Theater (Breda) gingen we deze keer naar Theater aan de Parade (Den Bosch) voor de voorstelling ‘Bronnen’. Het zou een speciale avond worden; het is de laatste keer dat wij Jaap de Witte zien optreden bij de 3J’s.

In het begin van dit jaar werd bekend dat Jaap de Witte om medische redenen noodgedwongen de 3J’s moet verlaten. Hij zal wel bij het creatieve proces betrokken blijven, maar hij zal niet meer op het podium te vinden zijn. Zijn zoon Jan neemt deze rol over.

Na het eerste nummer van de avond vertelt Jaap dat hij bezig is met zijn laatste theatertour. Zijn hand laat hem in de steek. “Het wordt moeilijk gitaarspelen als je hand er zo uit ziet…”, aldus Jaap, en hij laat een haak zien. De sfeer zit er meteen goed in.

En dat blijft de rest van de avond. We leren welke muzikale bronnen centraal staan in het leven van Jan, Jaap en Jaap. Dat zijn onder andere Radiohead, Herman van Veen en Coldplay. De heren laten naast hun eigen vertrouwde nummers ook wat van hun muziekhelden horen. Het klinkt allemaal geweldig.

Als de toegift voorbij is, is het dan echt zover: het publiek moet afscheid nemen van Jaap de Witte. Hij krijgt een overweldigend applaus van iedereen. Jaap werd toch wel gezien als de vaderfiguur in de band.

Na afloop gaan mijn zus en ik nog even in de rij staan om onze cd’s te laten signeren. Het is tenslotte de laatste keer dat we een handtekening van Jaap de Witte krijgen J. Voor deze muzikant hebben we een roos meegenomen… om hem toch even te bedanken voor alle optredens en mooie nummers. Hij waardeert het enorm. “Bij bloemen krijg je een knuffel!” En zo hebben wij afscheid genomen van deze J, en zijn we klaar voor de nieuwe J.

Wil je al mijn foto's van het optreden bekijken? Kijk dan eens op mijn Flickr-pagina.