Patrick van Rhijn - Dagboek van een hufter ****

In ‘Dagboek van een hufter’ staat het leven van Sjors van Linge centraal. Sjors heeft geen moeder meer, een vader die vaker dronken dan nuchter is en is het mikpunt van pesterijen. Hij is ontzettend eenzaam en kent het begrip “liefde” niet.

Dan ontmoet hij Feline, die net zo eenzaam is als hijzelf. Zij lijken in elkaar hun soulmate gevonden te hebben. Maar dan raakt Sjors onbedoeld betrokken bij enkele vervelende gebeurtenissen met verstrekkende gevolgen.

Jaren later leeft Sjors nog steeds met dit grote geheim dat hij aan niemand verteld heeft. Dan ontmoet hij Sacha op wie hij stapelverliefd wordt. Wat gebeurt er als Sjors zijn geheim aan Sacha verteld?

‘Dagboek van een hufter’ is alweer het derde boek van Patrick van Rhijn. Na twee boeken die gebaseerd waren op Van Rhijns leven en de situatie omtrent zijn dochtertje, gaat het deze keer over iets heel anders. Over “een hufter” welteverstaan. Want als je ontdekt wat Sjors heeft gedaan, is dat waarschijnlijk een van de eerste woorden die in je opkomt. Maar tegelijkertijd is Sjors dat ook weer niet. Doordat je over zijn jeugd leest – hoe vervelend en liefdeloos die eigenlijk was – kun je niet anders dan ook een beetje van hem gaan houden. Het is knap als je dat als auteur kunt bereiken.

Net als zijn twee voorgaande boeken (‘Weg van Lila’ en ‘Vaderstad’) leest ook dit boek heerlijk weg. Patrick van Rhijn heeft een prettige schrijfstijl en hij weet de spanning goed op te bouwen, zodat je het boek in een dag uit wilt lezen. Je wilt gewoon weten wat Sjors’ geheim is en hoe Sacha daarmee omgaat.

Ik heb wederom genoten van een boek van Patrick van Rhijn… en kijk al uit naar zijn volgende boek!

Auteur: Patrick van Rhijn
Titel: Dagboek van een hufter
Genre: Roman
Uitgeverij: Karakter Uitgevers BV
ISBN: 9789061123880
Aantal pagina’s: 269

Marjek - Gerechtigheid **

In ‘Gerechtigheid’ maken we kennis met Vania, een politieagente in België. Ze heeft samen met haar collega Jean een vreemd ongeluk gehad. Zij heeft er weinig aan overgehouden, maar Jean ligt in coma in het ziekenhuis.

Als Vania weer aan het werk gaat, mag ze geen onderzoek doen naar het ongeval. In plaats daarvan moet ze zich bezighouden met dreigtelefoontjes van Tanika, de manager / projectleider van een nog te openen winkelcentrum. Hoe verder Vania zich in de dreigtelefoontjes en het nieuwe winkelcentrum verdiept, hoe meer ze te weten komt over het vreemde ongeluk van Jean en haar. Is het dan toch geen ongeval geweest?

Ik las de flaptekst van dit boek en die klonk interessant. Ik had nog nooit een (thriller)boek met in de hoofdrol de Belgische politie gelezen, maar ik kijk wel regelmatig naar ‘Flikken’ en ‘Flikken: Gent’. Dus mijn nieuwsgierigheid was gewekt.

Helaas heeft het boek me niet voldoende kunnen boeien. De manier van schrijven vond ik vrij kinderlijk, waardoor het verhaal niet lekker leest. Ook de alinea-indeling helpt daar niet bij. Alle hoofdstukken bestaan uit een grote alinea, terwijl er vaak meerdere plaatsen en situaties in een hoofdstuk beschreven worden. Lees je in de ene zin nog over Vania op het politiebureau, ben je in de volgende zin ineens in een haven. Het gebruik van witregels was prettig geweest.

Er zitten voor mijn gevoel ook wat ongeloofwaardigheden in. Het beste voorbeeld daarvan is Tanika. Zij is een slachtoffer van dreigtelefoontjes en werkt als een soort projectleider bij een nieuw te bouwen winkelcentrum. Maar ineens wordt ze “de nieuwe partner” van Vania, en helpt ze mee met het politieonderzoek. Het lijkt me dat dat in het echte leven niet zomaar gebeurt.

Het boek eindigt met “Wordt vervolgd”, en heeft dus een open einde. Ik ben geen groot fan van open eindes. Ik vind het prettig als een verhaal binnen het boek wordt afgerond, of dat er voldoende aanknopingspunten zijn om het einde zelf in te vullen. Om het vervolg van dit verhaal te weten, moet je het volgende boek gaan lezen. En ik weet niet of ik dat nog zal gaan doen.

Wat ik dan nog wel leuk aan het boek vond, waren de Belgische woorden en uitdrukkingen die genoemd worden, zoals “flikken”, het veelvuldig gebruik van het woord “ge” en “een job”. Bij Belgische politieseries op de Nederlandse televisie worden deze woorden altijd naar een Nederlandse variant vertaald, dus het is leuk om de originele woorden eens te lezen.

Auteur: Marjek
Titel: Gerechtigheid
Genre: Thriller
Uitgeverij: Free Musketeers
ISBN: 9789048409563
Aantal pagina’s: 197

Camilla Läckberg - Vuurtorenwachter ****

Na een ziekteperiode gaat Patrick Hedström – inspecteur bij de politie van Fjällbacka – weer aan het werk. Hij hoopt rustig te kunnen beginnen, maar dan vindt er een moord plaats. Mats Sverin wordt dood in zijn appartement gevonden. Hij is vermoord. De grote vraag is wie heeft hem vermoord en waarom?

Patrick begint het leven van Mats in kaart te brengen om erachter te komen waarom Sverin vermoord is. Maar dat is het begin van een moeizaam proces, waarin Patrick en zijn team er uiteindelijk achter komen wie de dader is. Ondertussen speelt er privé ook nog het een en ander bij Patrick en zijn vrouw Erica, mede door de ziekteperiode van Patrick en het auto-ongeluk van Erica.

‘Vuurtorenwachter’ is het zevende deel in de serie boeken over Patrick Hedström. Elk boek behandelt een eigen zaak, die in elk boek afgerond wordt. Het verloop van het leven van Patrick en Erica loopt door alle delen heen. Het is afzonderlijk per boek wel te volgen, omdat er wat terugblikken in zitten. Maar het is het beste te volgen als je de delen ‘in de juiste volgorde’ leest.

Camilla Läckberg heeft een soort gave als het op het schrijven van literaire thrillers aankomt, vind ik. Ze krijgt het voor elkaar om een zeer sterk plot te schrijven, dat je meteen in het verhaal zuigt en pas weer loslaat als je het boek hebt dichtgeslagen. Dat geldt ook voor haar nieuwste boek ‘Vuurtorenwachter’.

Je leest in dit boek als het ware twee verhalen. In het heden gaat het over de moorzaak van Mats Sverin; in het verleden (in 1870) over Karl en Emelie die op het eiland Graskär wonen. In het begin lijken deze twee verhalen niks met elkaar te maken te hebben, maar daar komt geleidelijk verandering in. Je blijkt beide verhalen nodig te hebben om tot de ontknoping te komen en deze te begrijpen. Ik vind het heel sterk in dit boek hoe beide verhalen met elkaar verweven zijn.

De spanning richting de ontknoping van het verhaal verloopt geleidelijk. Je leert alle potentiële verdachten kennen, gaat een theorie vormen wie het heeft gedaan en waarom, probeert het verhaal uit het verleden en het heden aan elkaar te verbinden… en dan volgt ineens de ontknoping. Voor mij was het uiteindelijk een verrassing wie het gedaan had en wat het motief was.

Auteur: Camilla Läckberg
Titel: Vuurtorenwachter
Genre: Thriller
Uitgeverij: Anthos
ISBN: 9789041416018
Aantal pagina’s: 424

Patrick van Rhijn - Vaderstad ****

‘Vaderstad’ is het vervolg op ‘Weg van Lila’. In laatstgenoemde boek lezen we dat de 4-jarige Lila bij haar moeder Mikki in Zweden gaat wonen. Djon is hier kapot van. In ‘Vaderstad’ probeert Djon Maas zijn leven weer op de rails te krijgen. Hij gaat weer aan het werk, hij gaat weer uit… maar hij blijft met zijn gedachten bij Lila. Hij mist haar ontzettend.

Via de telefoon probeert hij zo goed en zo kwaad als het kan contact met haar te onderhouden. Maar als hij merkt dat Lila steeds meer Zweeds begint te praten, steeds minder de Nederlandse taal beheerst en – het ergste – steeds minder interesse in haar vader toont, neemt Djon een rigoureus besluit. Hij vertrekt naar Zweden om zijn dochtertje voor zichzelf terug te winnen. Maar is dit wel de juiste beslissing? Of maakt het alles alleen maar erger?

Na ‘Weg van Lila’ was ik ontzettend benieuwd naar het tweede boek van Patrick van Rhijn. Zijn debuutroman vond ik geweldig, dus ik had hoge verwachtingen voor ‘Vaderstad’. Patrick van Rhijn heeft mijn hoge verwachtingen waargemaakt in zijn tweede roman. ‘Vaderstad’ is een geweldig boek, dat je – net als ‘Weg van Lila’ – in een ruk uit wilt lezen. Je wilt gewoon weten hoe het verhaal afloopt.

Je leeft mee met Djon en zijn wanhoop, die steeds groter wordt. Of je nu wel of geen kinderen hebt, je kunt je wel een beeld vormen hoe het is om je kind kwijt te raken. Dat komt mede door de realistische en rechtdoorzee manier van schrijven. Patrick van Rhijn weet hoe hij je mee moet nemen in dit verhaal en hoe hij je mee kan laten leven met de hoofdpersoon. Knap hoe hij dat voor elkaar krijgt.

In principe kun je ‘Vaderstad’ als losse roman lezen, omdat het verhaal op zichzelf staand is. Maar voor het complete verhaal raad ik aan om eerst ‘Weg van Lila’ en daarna ‘Vaderstad’ te lezen.

Nog een leuk detail: bij dit boek zit een soundtrack, gezongen door de fantastische zangeres Nina June. Het nummer ‘Vaderstad’ past perfect bij het verhaal.

Auteur: Patrick van Rhijn
Titel: Vaderstad
Genre: Roman
Uitgeverij: Karakter Uitgevers BV
ISBN: 9789061123880
Aantal pagina’s: 271

Joost Zwagerman - Alles is gekleurd ****

‘Alles is gekleurd’ staat vol essays van de hand van Joost Zwagerman, die allen onder het motto Als je goed om je heen kijkt, zie je dat alles gekleurd is van K. Schippers vallen. Joost Zwagerman heeft het in zijn essays in de meeste brede zin van de woorden over kunst, literatuur en popcultuur.

Wat kun je zoal verwachten? ‘Het late werk van Mark Rothko’, ‘In gesprek met Lou Reed’, ‘Erwin Olaf schildert’, ‘Bril is dood’, ‘Ik Jan Cremer’, ‘Zwijgen en spreken van het supermodel’ en ‘Patiënt Vincent van Gogh’… om enkele voorbeelden te noemen. Elke essay is een op zichzelf staand verhaal, en alles wordt als het ware met elkaar verbonden door het eerdergenoemde motto van K. Schippers.

Joost Zwagerman is voor mij een begrip binnen de Nederlandse literatuur. Op de middelbare school maakte ik kennis met hem door middel van ‘Vals licht’ en ‘Chaos en Rumoer’. Dat laatste boek overigens tot ongenoegen van mijn docent Nederlands, die dat nou niet het meest geweldige boek van Zwagerman vond. Maar dat terzijde…

Sindsdien lees ik graag het werk van Joost Zwagerman, en luister ik graag naar zijn (televisie)optredens bij onder andere ‘De Wereld Draait Door’. Ik verheugde me dan ook ontzettend op dit nieuwste boek ‘Alles is gekleurd’. Ik vond de kaft er al prachtig uitzien, en hoopte dat het boek dat ook zou zijn. En dat was gelukkig het geval.

Wat schrijft Zwagerman geweldige essays over kunst, literatuur en popcultuur. En wat is het daardoor een genot om dit boek te lezen. Of het nu over Mark Rothko, Kate Moss of Martin Bril gaat… het wordt op een boeiende en meeslepende manier geschreven. Dat maakt het gemakkelijk en prettig om dit boek te lezen. We zijn weer een mooi juweeltje van Joost Zwagerman rijker, vind ik.

Ik wil nog wel een van mijn favoriete stukken uit dit boek noemen, en dat is het laatste verhaal ‘Busje schept man’. In amper vijf bladzijdes lees je hoe een man door een jongen geduwd wordt en daardoor door een busje wordt aangereden. Hij raakt gewond, maar is hier niet kwaad over. Zwagerman laat zien dat deze man niet bij de pakken neer gaat zitten, maar het verkeer weer ingaat om – zoals de hoofdpersoon het zelf zegt – “lieve mensen te ontmoeten”. Je moet dit verhaal (en de rest van het boek) gewoon lezen!

Auteur: Joost Zwagerman
Titel: Alles is gekleurd
Genre: Roman
Uitgeverij: Uitgeverij De Arbeiderspers
ISBN: 9789029573825
Aantal pagina’s: 386

Patrick van Rhijn - Weg van Lila *****

In ‘Weg van Lila’ maken we kennis met Djon Maas, een regisseur bij MTV in Londen. Hij heeft er een geweldige tijd. Hij ontmoet er allerlei beroemde sterren en deelt met vele mooie vrouwen het bed. Djon wil niks anders… totdat hij Mikki ontmoet.

Met Mikki is alles anders. Djon en Mikki trouwen en krijgen een dochtertje, genaamd Lila. Djon vindt het vaderschap geweldig. Hij is dol op zijn dochtertje. Mikki moet erg wennen aan het moederschap. Het huwelijk tussen Djon en Mikki komt op losse schroeven te staan en gaat uiteindelijk over. Mikki vertrekt naar Zweden; Lila blijft in Nederland bij Djon, met het idee dat er uiteindelijk een goede voogdijregeling tussen Djon en Mikki komt.

Maar als Mikki haar leven op orde heeft in Zweden, wil ze de volledige voogdij over Lila. Dit betekent dat Lila dan bij haar in Zweden komt wonen. Djon wil dit niet en een rechtszaak begint. Lila is dan een jaar.

De rechtszaak duurt enkele jaren, en al die tijd voedt Djon Lila op. Dan volgt de uitspraak van de rechtbank. Hoe gaan Djon, Mikki en Lila hiermee om?

Een paar jaar geleden kreeg ik via Hyves een krabbel van ene Patrick van Rhijn. Hij had gezien dat ik graag boeken las en dacht dat zijn debuut ‘Weg van Lila’ wellicht iets voor mij was. Ik las waar het boek over ging en werd nieuwsgierig, waarop ik het boek kocht. Daar heb ik nog steeds geen spijt van.

‘Weg van Lila’ is een prachtig boek, dat je in een ruk uit wilt lezen. Je leeft mee met Djon, met Lila en soms ook wel met Mikki; je wilt weten wat de uitspraak van de rechter is (ook al wordt dat op de achterkant van het boek al wel verklapt) en wat de gevolgen hiervan zijn voor Djon, Lila en Mikki.

Het is op een realistische manier geschreven en het lijkt recht uit het hart te komen. Dat komt waarschijnlijk mede doordat de auteur het verhaal gedeeltelijk zelf heeft meegemaakt. Zijn dochtertje woont niet meer bij hem, maar bij haar moeder in het buitenland. Dat geeft wel wat extra’s aan het boek, als je dit weet (Patrick vertelt hierover in de verantwoording van het boek).

Ik ben op een ochtend in dit boek begonnen, en ik had het diezelfde dag nog uit. Het is op een prettige manier geschreven; daardoor leest het gemakkelijk weg.

Ik ben blij dat Patrick van Rhijn mij via Hyves over zijn debuut verteld heeft. Ik had dit boek niet willen missen. Nederland is een geweldige auteur rijker.

Auteur: Patrick van Rhijn
Titel: Weg van Lila
Genre: Roman
Uitgeverij: Karakter Uitgevers BV
ISBN: 9789061120070
Aantal pagina’s: 317