Het wordt steeds echter...

Het is alweer bijna een maand geleden dat ik voor het laatst een blog over de vorderingen van ons huis geschreven heb. In die tijd is er wel het een en ander gebeurd.

Afgelopen zaterdag hebben Robert en ik een kijkje genomen bij ons huis. Zoals jullie op de foto's kunnen zien, zijn de steigers weg. Dat betekent dat alles aan de buitenkant gevoegd is. Het begint steeds meer op een echt huis te lijken, vinden jullie ook niet?

19-09-2015

19-09-2015

De uitbouw was op dat moment bedekt met een stuk blauw zeil (om het water buiten de houden aangezien de muren binnen al "sausklaar" zijn). Het metselwerk is daar ook klaar, zoals we een week eerder al gezien hadden. De plastic regenpijp die er gedurende de bouwvak hing, is inmiddels vervangen door een echte.

19-09-2015

12-09-2015

Verder is de keuken definitief uitgekozen en besteld. We hebben een paar kleine zaken veranderd, meestal omdat wat we vorig jaar uitgekozen hadden nu niet meer leverbaar was. Het keukenbedrijf legt beneden ook de vloer, dus die is ook meteen besteld.

De bouw ligt nog steeds op schema. De verwachting is dat we eind november de sleutel zullen krijgen, dus we kunnen langzaamaan gaan aftellen én gaan inpakken. Volgende week vrijdag staat de eerstvolgende kijkdag gepland. Ik ben erg benieuwd hoe het er van binnen nu allemaal uitziet, want dat kunnen we nu nog niet goed zien.

Wandelen door de Oisterwijkse Bossen en Vennen

Wandelen in de natuur met je fotocamera erbij, dat is iets dat Robert en ik graag doen. Een van onze favoriete natuurgebieden zijn de Oisterwijkse bossen en vennen. Niet in de laatste plaats omdat we bij dat gebied twee jaar lang vrijwilliger voor Natuurmonumenten zijn geweest.

Vorige week zondag besloten we om weer eens een wandeling door dat natuurgebied te maken. Het was alweer eventjes geleden dat we daar geweest waren. Dat merkte we meteen toen we de parkeerplaats opreden. Wat was het hier veranderd! Grotere parkeerplaats, een nieuw bezoekerscentrum én het horecapunt Groot Speijck was geopend. Het ziet er allemaal prachtig uit.

Nadat we een korte rondleiding door het nieuwe gebouw van iemand van Natuurmonumenten hadden gehad, begonnen we met onze wandeling. De natuur liet ons zien dat de herfst begonnen was. We kwamen onderweg veel paddenstoelen tegen. De blaadjes aan de bomen waren nog wel groen, maar dat zal binnenkort wel anders zijn.

Onderweg kwamen we een pad tegen. In eerste instantie zat hij op de bruine bladeren, waardoor hij bijna niet opviel. Later sprong hij op wat mos en toen viel hij beter op. Alhoewel er toch heel wat mensen gewoon aan voorbijliepen… Robert heeft een aantal gave foto’s van het diertje gemaakt.

In totaal hebben we 4,5 kilometer gewandeld. Lekker op ons gemak en regelmatig stilgestaan om een natuurfoto te maken. Heerlijk! Op naar nog meer prachtige natuurwandelingen…

Benieuwd naar alle foto’s van onze wandeling door de Oisterwijkse Bossen en Vennen? Neem dan eens een kijkje op mijn Flickr-pagina.

Favoriete momenten in Burgers’ Zoo

Robert en ik hebben een aantal vrijetijdsbestedingen gemeen. Het bezoeken van een dierentuin is er daar één van. In de tijd dat wij nu een relatie hebben, hebben we al verschillende dierentuinen bezocht. Burgers’ Zoo is een van onze favoriete.

Twee jaar lang hebben Robert en ik een abonnement op Burgers’ Zoo gehad. We zijn in die tijd vaak naar deze leuke dierentuin geweest. Als we met z’n tweeën waren, namen we meestal onze camera’s mee. Je kunt je voorstellen dat we in al die tijd veel foto’s gemaakt hebben. Daarom leek het me leuk om een top-5 van favoriete momenten met foto’s te maken en die met jullie te delen.

Top-5 in Burgers’ Zoo

01. Mijn voorliefde voor stokstaartjes is in Burgers’ Zoo geboren, vooral nadat ik baby-stokstaartjes had gezien. Ons bezoek begon steevast bij de stokstaartjes. En als het op 4 november 2013 droog was geweest, was dit waarschijnlijk de plek geweest waar Robert mij ten huwelijk had gevraagd.

02. Deze vogel zag ik voor het eerst in de dierentuin in Arnhem. Wat een prachtig beestje. Op een gegeven moment wist ik een van de favoriete plekjes van deze vogel in de Bush en daar ging ik dan iedere keer even een kijkje nemen.

03. Wandelen en speuren door de Bush deden we graag. Je zag elke keer weer iets anders. Deze foto is gemaakt op onze favoriete plek, namelijk op het hoogste punt van de Bush waar Robert mij dé grote vraag heeft gesteld.

04. In Burgers’ Zoo werden regelmatige jonge dieren geboren. Een van de bijzonderste geboortes was de cheeta-zesling. Op deze foto zie je twee van de zes kleintjes.

05. Naast de grote Bush kent Burgers’ Zoo ook een kleinere variant, genaamd de Mangrove. Waar de meeste bezoekers hier snel doorheen lopen en slechts enkele vogels zien, bleven Robert en ik hier vaak wat langer. In de bomen is meer te zien dan op het eerste gezicht lijkt.

Vorige maand liep ons abonnement af en zijn we (voorlopig) voor het laatst naar Burgers' Zoo geweest. Inmiddels hebben we een abonnement op De Efteling, dus zullen we daar de komende tijd vaak te vinden zijn.

Ben je benieuwd geworden naar al mijn foto's van Burgers' Zoo? Ik heb ze verdeeld over twee mappen op mijn Flickr-pagina staan: Burgers' Zoo 2013-2014 en Burgers' Zoo 2014-2015

Een vraag per dag - overzicht augustus

De maand augustus zit er alweer eventjes op en dat betekent dat ik weer een maand lang vragen heb beantwoord. Hierbij laat ik jullie een aantal vragen met mijn behorende antwoorden zien.

Vraag: Beschrijf de ruimte waarin je op dit moment bent?
Mijn antwoord: Buiten... lopend en rondsnuffelend op de Deventer Boekenmarkt

Vraag: Als deze dag een dier was, welk dier zou dat dan zijn?
Mijn antwoord: Een koe -> omdat ik vandaag veel het boerderijspel 'Hay Day' heb gespeeld

Vraag: Met wie wil je een dagje ruilen?
Mijn antwoord: Met Ilse Karman (eigenaresse van de Crime Compagnie) -> lijkt me een geweldige baan

Vraag: Wat zou je meenemen naar een onbewoond eiland?
Mijn antwoord: Boeken... héél véél boeken

Van blog naar website

Schrijven vind ik heerlijk om te doen. Ik schrijf over van alles dat me bezighoudt en deel dat graag via deze weblog. Dat varieert van recensies over gelezen boeken tot ontwikkelingen over ons nieuwbouwhuis en van de aanloop naar onze bruiloft tot belevenissen in de dierentuin.

Sinds Leesfanaten.nl gestopt is en ik voor die website geen recensies meer hoefde te schrijven, besloot ik om wat vaker via mijn eigen weblog recensies te publiceren. Lezen is tenslotte mijn grootste hobby en dat deel ik graag. Doordat ik nu soms ook een uitgeverij aanschreef voor een recensieboek werden de recensies een steeds belangrijker onderdeel op mijn blog.

Mede daardoor liep ik al een tijdje rond met het idee om als boekenblogger een website te starten. Zou ik wel genoeg te vertellen hebben om een website te vullen? Hoe zou ik de website dan gaan noemen? Zitten mensen wel te wachten op nóg een website over boeken en lezen? Allemaal vragen waardoor ik de knoop telkens maar niet doorhakte… tot een donderdagavond eind augustus. Ineens kreeg ik een ingeving voor een leuke naam die ik aan Robert voorlegde. Hij vond ‘m erg leuk, vooral nadat hij mijn motivatie erbij hoorde.

Die avond zijn we meteen aan de slag gegaan: de domeinnaam registeren en het twitteraccount (https://twitter.com/lezenmetkim) aanmaken. De volgende dag heb ik de eerste artikelen voor de nieuwe website geschreven en zijn we ’s avonds samen verder gegaan. Het resultaat is er inmiddels: www.boekenbeschrijfster.nl. Op deze website deel ik voortaan mijn enthousiasme over gelezen (en te verwachten) boeken. 

Wat gebeurt er dan met deze weblog? Die blijft ook bestaan. Ik schrijf namelijk ook graag over andere zaken dan boeken. Hier ga ik verder over de vorderingen van ons huis, over Postcrossing, over mijn lieve nichtjes en neefje, over de Efteling en over alle andere zaken die mij interesseren.

Ontmoeting met Jacques Vriens

Vanaf het moment dat ik op de basisschool leerde lezen, heb ik dat veelvuldig gedaan. Ik las zoveel en zo vaak mogelijk als ik kon. Als mijn moeder naar de bibliotheek ging, ging ik vaak mee. Wat vond (en vind) ik het heerlijk om rond te snuffelen tussen alle boeken en iets nieuws uit te zoeken om mee naar huis te nemen.

Tijdens mijn basisschooltijd had ik twee favoriete schrijvers: Carry Slee en Jacques Vriens. Ik wilde alles lezen dat zij geschreven hadden. En gelukkig voor mij had onze bibliotheek veel boeken van deze twee auteurs. Ik vond hun verhalen geweldig! Carry Slee en Jacques Vriens zijn toch wel echt jeugdhelden van mij.

Naarmate ik ouder werd, las ik steeds minder boeken van mijn jeugdhelden. Daar kwamen andere auteurs voor in de plaats. Maar ik ben mijn jeugdhelden nooit vergeten. Ik heb van hen allebei diverse boeken in mijn bezit, die ik op latere leeftijd nog wel eens herlezen heb. Ik blijf het geweldige verhalen vinden en lees ze ook nu nog met veel plezier.

Toen bekend werd dat Jacques Vriens het verhaal rondom de nieuwste attractie van De Efteling zou schrijven, wist ik meteen dat ik dat boek wilde hebben. Wat vond ik het gaaf dat Jacques Vriens naar het pretpark zou komen op de dag dat het boek zou verschijnen. Daar wilde ik dolgraag bij zijn.

Gisteren was het zover: de boekpresentatie van Jacques Vriens in De Efteling. Na een officieel gedeelte bij Baron 1898 kwam de auteur naar De Efteldingen, waar het boek vanaf klokslag 15:00 uur te koop was. Mijn moeder ging in de rij staan om het boek te halen; ik in de rij voor het signeren.

Het heeft eventjes geduurd, maar ik heb één van mijn jeugdhelden mogen ontmoeten. En wat is hij een aardige man, die de tijd voor zijn lezers nam. Ook al stond de rij tot buiten de winkel, hij signeerde elk boek, nam tijd voor een kort praatje en ging op de foto. Hij vertelde dat hij – ondanks zijn hoogtevrees – één keer in Baron 1898 is geweest. Hij vond dat hij er wel een keer in moest zijn geweest, aangezien hij er een boek over had geschreven. Hij had niet verwacht dat het zo druk zou worden voor het signeren; dat had hij alleen maar durven dromen.

Als een kind zo blij liep ik met mijn gesigneerde boek de winkel uit. Mijn moeder en ik vervolgde ons dagje Efteling. En Jacques Vriens? Die heeft nog wel een tijdje zijn boeken mogen signeren… mét zijn allermooiste handtekening, zoals hij zelf bij binnenkomst zei.

Corine Nijenhuis – Een vrouw van staal ****

In 1901 gleed een Zeeuwse zeilklipper van de helling. Ze zag er zo fier uit dat iedereen haar nakeek. Twee Wereldoorlogen en de grote crisis in de jaren ’30 doorstond ze. Dat geldt ook voor vreselijke armoede, ijskoude winters en de macht van de kroegbevrachters. Ze werd door de nazi’s beroofd, bracht ontheemden weer naar huis en hielp mee bij het bouwen van de Afsluitdijk en de Zeelandbrug. Oftewel: dit binnenvaartschip heeft heel veel meegemaakt in ruim 100 jaar tijd.

In al die tijd heeft ze vijf schippers gehad, die elk hun eigen levensverhaal hebben. Dat staat centraal in ‘Een vrouw van staal’. Het boek is in vijf delen opgedeeld, waarin in elk deel een schipper aan bod komt. Je leert hierdoor niet alleen wat het binnenvaartschip heeft meegemaakt, maar ook hoe de Nederlandse binnenvaart en het leven aan wal door de jaren heen is veranderd.

Corine Nijenhuis heeft werkelijk een prachtige schrijfstijl. Met mooie woorden en interessante achtergronden vertelt zij het verhaal van een binnenvaartschip. ‘Een vrouw van staal’ is een uniek boek te noemen. Hoe vaak lees je een biografie over een binnenvaartschip? Ik had dat nog nooit eerder gedaan. De auteur neemt je mee terug in de tijd, te beginnen in 1901 en eindigt uiteindelijk in 2006. In ruim een eeuw gebeurt er veel, ook met een schip.

In de epiloog laat Nijenhuis zien hoe het na 2006 met het binnenvaartschip is verder gegaan en hoe haar onderzoek verlopen is. Dat maakt het boek helemaal af. ‘Een vrouw van staal’ is een genot om te lezen.

De Nederlandse binnenvaart en alles wat daarbij komt kijken, was een vrij onbekende wereld voor mij. Na het lezen van dit boek is dat veranderd. Er zal nog genoeg te lezen én te leren zijn over de binnenvaart, maar dankzij Nijenhuis weet ik er nu wel wat meer vanaf.

Auteur: Corine Nijenhuis
Titel: Een vrouw van staal
Genre: Non-fictie
Uitgeverij: Brandt
ISBN: 9789492037121
Aantal pagina's: 396

Gelezen boeken in augustus

De maand september is begonnen, dus heb ik voor jullie een overzicht van mijn gelezen boeken in augustus. In totaal las ik 13 boeken. Dat brengt de teller van dit jaar op 116.

Overzicht augustus

104. Marc Elsberg - Zero

105. Rosamund Lupton - Later

106. John Green - Paper towns

107. Marique Maas - Muren van glas: De bestemming

108. Aaf Brandt Corstius - Het jaar dat ik 30 werd

109. Kees Vroege - Flikken Maastricht: Kogelvis

110. Sebastian Fitzek: Passagier 23

111. Marianne en Theo Hoogstraaten - Lokvrouw

112. Saroo Brierley - Mijn lange weg naar huis

113. Josten & Smits - Kroongetuige

114. Rosita Steenbeek - Rosa

115. Samantha Hayes - Voor je sterft

116. Liselotte Stavorinus - Het reservaat