Marcel de Jong – Coma ****

De vader van Andreas Witteven raakt na een hersenbloeding in coma. De situatie ziet er slecht uit en de vraag is of Andreas’ vader nog uit de coma zal ontwaken. Dat wordt alleen maar onzekerder nadat hij overgaat naar de vegetatieve fase en in een verpleeghuis wordt opgenomen. Andreas vraagt zich af of zijn vader nog wel zijn vader is. Ondertussen raakt een bekende Nederlander na een ongeluk ook in coma. Dit zorgt ervoor dat vrijwel het hele land in discussie raakt over leven en dood.

Andreas besluit samen met zijn partner Ellen het ouderlijk huis op te ruimen. De kans dat zijn vader daar ooit weer zal wonen, is nihil. Samen komen ze op een spoor dat Andreas’ ouders iets voor hem geheim hebben gehouden. De enige persoon die hem antwoorden kan geven, ligt in coma. Andreas besluit samen met Ellen op onderzoek te gaan naar zijn verleden. Is Andreas wel wie hij denkt te zijn?

Het verhaal van ‘Coma’ wordt in de ik-vorm verteld. Je leert Andreas goed kennen en ontdekt welke gedachten en gevoelens hij heeft. Daardoor leef je erg met hem mee, vooral als het steeds slechter met zijn vader gaat.

Marcel de Jong laat afwisselend gebeurtenissen uit het heden en het verleden voorbij komen. Op deze manier lees je wat voor jeugd Andreas vroeger heeft gehad en hoe hij dit beleefd heeft. Dat geeft af en toe een aantal verrassende wendingen. Het lijkt alsof Andreas terugdenkt aan de band die hij vroeger met zijn vader heeft, maar uiteindelijk blijken de terugblikken je als lezer te helpen naar het geheim van Andreas’ ouders. Net voordat hij dit geheim ontdekt, weet jij het al.

Andreas worstelt met een aantal frustraties van vroeger en over de situatie van zijn vader. De auteur beschrijft dit op een goede wijze, waardoor je als lezer bijna voelt wat hij voelt. Knap hoe hij dit voor elkaar heeft gekregen.

De Jong behandelt in ‘Coma’ een zeer interessant thema. Wat doe jij als een dierbare in coma ligt? Tot hoe ver ga jij? Deze vragen komen in je op tijdens het lezen van het boek. Nadat je het uit hebt, denk je hier nog even over na. Het is een boek dat je niet zomaar loslaat nadat je de laatste bladzijden hebt gelezen…

Auteur: Marcel de Jong
Titel: Coma
Genre: Roman
Uitgeverij: Passage
ISBN: 9789054522898
Aantal pagina's: 196

"Verplicht" lezen

Ruim 3,5 jaar ben ik recensent voor Leesfanaten.nl geweest. Ik heb dat met veel plezier gedaan. Ik heb hierdoor nieuwe genres én nieuwe auteurs ontdekt.

Toch zat er op een gegeven moment ook een kleine keerzijde aan het recenseren. Het lezen voelde soms als een verplichting. Een recensieboek moest gelezen worden (binnen twee weken), ook al vond je er niks aan. Een recensie moest geschreven worden, zo snel mogelijk nadat het boek uit was. Bij een leuk, boeiend of spannend boek was dat geen probleem. Dan had ik een recensie zo geschreven. Maar helaas gold dat niet voor elk recensieboek. En dat maakte het schrijven van een recensie dan best lastig. Dat neemt overigens niet weg dat ik mijn periode als recensent als leuk en leerzaam heb beschouwd. Het schrijven van een recensie over een minder boeiend boek was soms zelfs leerzamer dan van een leuk boek.

Ik merk nu ik geen recensiewerk meer doe dat ik weer met meer plezier lees. Ik heb eindelijk tijd om mijn 'nog-te-lezen-stapel' te verkleinen. Als ik zin heb om een recensie voor mijn weblog te schrijven, dan doe ik dat. Ik blijf het namelijk leuk vinden om mijn mening over boeken met anderen te lezen. Maar het verschil is dat het nu niet hoeft. Als ik een boek niks vind, hoef ik me er niet doorheen te worstelen om 'm uit te lezen maar kan ik ermee stoppen. Dat vind ik heerlijk! Herkennen jullie (oud-)recensenten dat?

Het lijkt me hartstikke leuk om in de toekomst weer 'officieel' recensiewerk te doen. Maar voor nu houd ik het even bij mijn eigen weblog... met af en toe een boek voor de leesclub 'Not Just Any Book'.

Camilla Läckberg – Leeuwentemmer ****

Inspecteur Patrik Hedström en zijn team zijn bezig met een vermissingszaak van een jong meisje. Victoria is van de ene op de andere dag verdwenen en niemand heeft gezien waar en wanneer ze is meegenomen. De zaak komt in een stroomversnelling als ze dood gevonden wordt. Ze is tijdens haar ontvoering ernstig verminkt geraakt. Patrik vermoedt dat er een verband is met enkele andere vermiste meisjes. Hij zet alles op alles om te ontdekken wie hierachter zit en waar de meisjes zijn.

Ondertussen is Erika bezig met een nieuw boek, dat ze baseert op een oude zaak. Het gaat om een familietragedie die eindigde met de dood van de echtgenoot. Ze gaat in gesprek met Laila die haar man heeft vermoord en daardoor haar twee kinderen is kwijtgeraakt. Erika probeert uit te zoeken wat er nu precies is gebeurd bij het gezin van Laila en haar man Vladek.

Halverwege 2012 las ik ‘Engeleneiland’ van Camilla Läckberg en eindigde ik mijn recensie met de hoop dat het negende deel met Patrick en Erika in de hoofdrol snel zou verschijnen. Daar hebben we even op moet wachten, maar vorige week verscheen eindelijk dit boek met de titel ‘Leeuwentemmer’. Het is het wachten waard geweest… alhoewel ik hoop dat een eventueel tiende deel wat sneller verschijnt.

‘Leeuwentemmer’ is vanaf het begin spannend en boeiend. Je leert een heleboel personages kennen. Sommigen ken je uit de voorgaande delen, zoals het team van politieagenten en de familieleden van Patrik; anderen komen voor het eerst in dit verhaal voor. Het duurt altijd eventjes voor je precies weet wie wie is en welke rol ze binnen het boek hebben. Dat komt ook omdat de auteur meerdere personen in een hoofdstuk aan het woord laat. Daardoor moet je goed opletten wie wanneer iets doet. De auteur laat wel een witregel tussen de verschillende passages om de overgang van de ene naar de andere persoon te markeren.

In principe kun je elk verhaal van Läckberg als losstaand geheel lezen; de auteur grijpt af en toe terug naar zaken uit het verleden bij de vaste personages. Doordat het 2,5 jaar geleden was dat ik het vorige boek had gelezen, moest ik soms even goed nadenken wat er ook alweer precies in ‘Engeleneiland’ gebeurd was. Gelukkig helpt de auteur je daar wel bij.

Zoals in al haar boeken gebruikt Läckberg ook in ‘Leeuwentemmer’ schuingedrukte passages. Dit zijn fragmenten uit het verleden die met de zaak in het heden te maken hebben. Hoe dat precies het geval is, weet je vaak pas tegen het einde van het boek. Het zorgt er wel voor dat je zelf extra gaat meepuzzelen hoe alles in elkaar zit (en er vaak achter komt dat je het niet helemaal of helemaal niet bij het rechte eind hebt). Deze passages geven het verhaal extra spanning.

‘Leeuwentemmer’ is met recht een échte Läckberg te noemen. Het boek is spannend, verrassend en boeit van het begin tot het einde. De fans van Patrik en Erika zullen – net als ik – blij zijn dat er een nieuw deel verschenen is.

Auteur: Camilla Läckberg

Titel: Leeuwentemmer
Genre: Thriller

Uitgeverij: Ambo Anthos

ISBN: 9789041420145

Aantal pagina's: 369

Claire Sandy – De taarten van Marie ***

Marie Dunwoody is getrouwd met Robert en samen hebben ze drie kinderen: tienerzoon Agnus en de tweeling Iris en Rosie. Ze heeft het maar druk met alles. Ze probeert haar tandartspraktijk lopende te houden, terwijl er zich in dezelfde straat een concurrent vestigt. Ze probeert haar man zo goed mogelijk bij te staan als blijkt dat hij zijn baan niet meer zeker is. En ze probeert haar kinderen zo goed mogelijk op te voeden en te helpen waar ze kan.

Haar buurvrouw Lucy is de perfecte vrouw, in de ogen van Marie. Ze kan alles en wordt vooral geroemd om haar bakkunsten. Marie is hier ontzettend jaloers op en heeft het gevoel dat ze aan het falen is in het leven. Dan krijgt ze het allerbeste bakboek in haar handen en weet ze hoe ze weer grip op het leven moet krijgen: als ze de perfecte cake kan bakken, kan ze daarna alles! Maar of dat nu echt de oplossing is?

In mijn zoektocht op de website van de bibliotheek naar een nieuw boek om te lezen werd mijn aandacht getrokken door de kaft van ‘De taarten van Marie’. De kaft zag er gezellig uit en ook de flaptekst nodigde uit om dit boek te gaan lezen. Daar heb ik geen spijt van gekregen.

Claire Sandy heeft met ‘De taarten van Marie’ namelijk een heerlijk boek geschreven. Soms haast letterlijk als je leest over de verschillende bakrecepten die ze aan het uitproberen is. Ik kreeg meteen zin om mijn bakboeken van Rutger van den Broek (eerste winnaar van ‘Heel Holland Bakt’) erbij te pakken en zelf weer iets te gaan maken. Het is leuk om te lezen hoe Marie van een onbekende bakster steeds meer haar weg weet te vinden in de keuken. Dit zal voor menig thuisbakker herkenbaar zijn.

Wat mij betreft, hadden de recepten die Marie maakt achterin het boek volledig vermeld mogen worden. Sommigen daarvan had ik graag zelf eens willen uitproberen. Ik heb begrepen dat als je het boek gekocht hebt, er een receptenschrift bij zit.

Er komen allerlei personages en onderwerpen voor in het boek, zoals de perikelen van een tiener, een oudere patiënt die zijn bezoekjes aan de tandarts als een uitstapje ziet en het plannen van een huwelijk. Ondanks dat er soms relatief zware onderwerpen voorbij komen, heeft Sandy het vrij luchtig gehouden en dat past prima binnen dit verhaal. Al met al is ‘De taarten van Marie’ een leuk boek om te lezen. Het doet je denken aan de boeken van Jill Mansell.

Auteur: Claire Sandy
Titel: De taarten van Marie
Genre: Roman
Uitgeverij: De Fontein
ISBN: 9789026136979
Aantal pagina's: 399

Karin Fossum – De nacht van vier november *

Op de avond van vier november wordt de nachtmerrie van iedere ouder de waarheid voor Jon en Magnhild Moe: hun 17-jarige dochter Jonna verdwijnt spoorloos. Niemand weet waar ze is of wat er met haar is gebeurd. Het enige dat naar voren komt, is dat Jonna die avond tegen haar ouders heeft gelogen. Ze zei dat ze met een vriendin had afgesproken, maar ze is daar nooit naartoe gegaan.

Jon en Magnhild hebben elk hun eigen manier waarop ze met de vermissing van hun dochter omgaan. Dat zorgt ervoor dat ze steeds verder uit elkaar worden gedreven. Komt dit nog goed? En – nog belangrijker – zullen ze hun dochter ooit weer terugzien?

‘De nacht van vier november’ behandelt een boeiend onderwerp: hoe gaan ouders ermee om als hun dochter vermist wordt. Wat is er met Jonna gebeurt? Zien Jon en Magnhild haar ooit nog terug? En wat betekent de hele situatie voor hun relatie?

Karin Fossum heeft ervoor gekozen om de rol van de achterblijvers centraal te stellen, in plaats van de daders en/of de recherche. Op zich is het een interessant gegeven om vanuit dit oogpunt naar een vermissing te kijken, maar helaas resulteert het in een oninteressant verhaal. Het verloopt erg traag en nodigt niet uit om door te blijven lezen. Nadat ik een deel van het boek had gelezen, heb ik het weggelegd en heb ik eerst nog drie andere boeken gelezen voor ik weer verder ging.

Het boek kent geen hoofdstukindelingen. Dat maakt het lezen er niet gemakkelijker op. Ik vraag me af waarom de auteur hiervoor gekozen heeft. Af en toe is er een sterretje als afscheiding, maar verder wordt het verhaal als het ware aan één stuk door verteld. Doordat er niet zoveel gebeurt, kabbelt het verhaal maar voort zonder dat het echt interessant wordt. Erg jammer. Ik had er meer van verwacht nadat ik de flaptekst had gelezen.

'De nacht van 4 november' was mijn eerste kennismaking met Fossum. Ik denk niet dat ik snel nog een ander boek van haar zal gaan lezen.

Auteur: Karin Fossum
Titel: De nacht van vier november
Genre: Thriller
Uitgeverij: Anthos
ISBN: 9789041411327
Aantal pagina's: 226

Snoeiwerkzaamheden

Vrijwel elke week ben ik wel in Dongen te vinden; de toekomstige woonplaats van Robert en mij. En aangezien mijn ouders vlakbij ons nieuwbouwproject wonen, ga ik iedere keer even kijken of er al iets te zien is. Ook al weet ik dat er pas vanaf week 4 iets kan gaan gebeuren...

Inmiddels zijn we in de vierde week van 2015 aanbeland en zijn de eerste kleine ontwikkelingen van ons bouwproject zichtbaar. Volgens een officiële brief die we pas geleden ontvangen hebben, zouden in week 4 de hekken geplaatst worden en in week 5/6 de eerste grondwerkzaamheden beginnen.

Mijn ouders zijn de afgelopen dagen even gaan kijken en lieten Robert en mij door middel van foto's zien dat het snoeien is begonnen (en inmiddels is afgerond):

Hopelijk kunnen de grondwerkzaamheden volgende week van start gaan...

Esther Kreukniet - En passant ***

Michelle van Kempenaarde is getrouwd met Lennart Huijbers. Ze wonen in een prachtig huis in Kralingen en hebben twee kinderen: Thomas en Sophie. Michelle werkt in een kunstgalerij. Klasse en uiterlijke schijn zijn ontzettend belangrijk in de wereld waarin Michelle en Lennart zich begeven. Zolang de buitenwereld denkt dat alles perfect gaat, is het goed.

Na een ernstig auto-ongeluk komt Michelle in een coma terecht. Terwijl ze probeert om hieruit te komen, schieten herinneringen aan haar zorgeloze leventje in flarden aan haar voorbij. Michelle lijkt alles te hebben wat ze zich maar kan wensen. En toch begint ze een affaire met een van de vrienden van haar man, namelijk Jacob. Zijn al haar geheimen nog wel veilig nu ze er zelf geen controle meer over heeft? En zal het Michelle lukken om uit haar coma te ontwaken?

‘En passant’ begint met een spannend eerste hoofdstuk, waardoor je meteen vol vragen zit. Daarna volgt een niet-chronologisch verteld verhaal. Soms is het binnen een hoofdstuk niet helemaal chronologisch. Dat is in het begin verwarrend voor de lezer. Je moet goed opletten wanneer Michelle in het ziekenhuis is en wanneer ze terugdenkt aan iets. Tegelijkertijd geeft dit spanning aan het verhaal. Wat hebben al deze herinneringen te betekenen?

Esther Kreukniet laat goed zien hoe Michelle zelf voelt, terwijl ze in een coma ligt. Michelle weet dat ze niet wakker is, maar toch hoort ze vrijwel alles wat er om haar heen gebeurt. Ze hoort dierbaren tegen haar praten, wil graag antwoorden maar kan dat niet. De wanhoop die het hoofdpersonage soms voelt, is zeer overtuigend neergezet door de auteur.

Af en toe zit er in het boek een bladzijde met een notitie. Van wie zijn deze notities? Aan wie zijn ze gericht? En wat hebben ze met de rest van het verhaal te maken. Lange tijd heb je geen idee wat de antwoorden op deze vragen zijn.

Kreukniet gebruikt korte hoofdstukken en laat de gebeurtenissen snel op elkaar volgen. Dat zorgt ervoor dat er veel vaart in ‘En passant’ zit. Door dit tempo blijf je lekker doorlezen, omdat je al gauw in het boek meegezogen bent. De ontknoping is redelijk verrassend en maakt het verhaal compleet. De auteur geeft je stof tot nadenken over hoe ver jij voor je eigen familie zou gaan... mede door haar dankwoord na afloop van het verhaal.

Auteur: Esther Kreukniet
Titel: En passant
Genre: Thriller
Uitgeverij: The House of Books
ISBN: 9789044345391
Aantal pagina's: 312

Negen jaar tante

Ik weet het nog bijna als de dag van gisteren dat mijn oudste zus vertelde dat ze zwanger was. Dat is inmiddels alweer ruim negen jaar geleden. Wat vond ik het spannend en leuk om tante te worden. In mijn gedachten waren tantes (relatief) oud... en nu zou ik op mijn 20e al tante worden.

Ik dacht dat mijn zus en zwager een jongetje zouden krijgen en daarom noemde ik de baby 'Bram'. Niets bleek minder waar, want vandaag negen jaar geleden werd mijn nichtje (en petekindje) Isa geboren. Wat was ze klein en lief en leuk.

Ik kan niet anders zeggen dan dat het geweldig is om tante te zijn. Het is heel bijzonder om je nichtje van dichtbij te zien opgroeien. Terwijl ik bezig was met afstuderen, ging ik één dag in de week met mijn moeder mee oppassen. Dat vond ik geweldig! Je ziet een baby opgroeien naar een peuter en vervolgens een kleuter.

Nu is ze 9 jaar geworden en zit ze in groep 5. Ze kan lezen en schrijven... en heeft binnenkort haar allereerste boekbespreking. Hoe cliché het ook klinkt: wat gaat de tijd snel! Negen jaar geleden zag ik haar voor het eerst in het ziekenhuis toen ze net geboren was... en nu speel ik Monopoly met haar, leest zij me soms voor (in plaats van andersom), knutselen we samen, gaan we naar de dierentuin, zingt ze mee met Nederlandse én Engelse liedjes... en nog veel meer!

Gefeliciteerd lieve Isa met je 9e verjaardag!

Marcha de Groof – Man o Man ***

Sara werkt op een kinderdagverblijf en is sinds kort weer vrijgezel, nadat ze haar vriend Loek met een ander in bed betrapte. Ze vindt haar bazin verschrikkelijk en heeft geen goede band met haar moeder, zus en zwager. Het liefste brengt ze haar avonden en weekenden onder een dekentje op de bank door. Maar daar zijn haar beste vriendin Lea en haar lieve buurvrouw Tilly het niet mee eens.

Als Sara en Lea op een avondje op stap zijn, ontmoet Sara een leuke man. Ze doet er verder niks mee, omdat ze nog niet helemaal over Loek heen is. Maar ze kan deze man niet uit haar hoofd zetten. Als ze hem - Menno - weer ontmoet en wat beter leert kennen, ontdekt ze dat ze hem heel erg leuk vindt. Is dit wederzijds of niet…?

In ‘Man o Man’ maken we kennis met Sara, het ik-personage uit het verhaal. Ze leek een leuk leven te hebben met een vriend en een baan. Dan blijkt haar vriend vreemd te gaan… en dat ontdekt ze zelf in de slaapkamer. Als lezer leef je hierdoor meteen met Sara mee. Dat medeleven wordt versterkt als je haar familie ontmoet: moeder, zus en zwager. Sara’s moeder hemelt haar andere dochter Irene op. Deze dochter heeft hét gemaakt in het leven, en wat Sara doet en uitspookt telt eigenlijk niet mee. Marcha de Groof laat duidelijk zien dat er nooit een goede band tussen de beide zussen is geweest.

De Groof heeft een vlotte en prettige schrijfstijl, waardoor je lekker door blijft lezen in het boek. De auteur voert een aantal leuke personages op. Sara’s beste vriendin Lea is een excentriek type. Je ziet haar meteen helemaal voor je door de manier waarop ze wordt beschreven. Buurvrouw Tilly is een buurvrouw die iedereen volgens mij graag zou willen hebben. En Menno komt knap en mysterieus over. De auteur zorgt er met haar beschrijvingen voor dat je een goed beeld vormt van iedereen die een rol in het boek heeft. Knap gedaan!

‘Man o Man’ is het debuut van Marcha de Groof en het is een typische chicklit. Ondanks de voorspelbaarheid van dit genre, kan ik daar op z’n tijd echt van genieten. Ik had het verhaal in mum van tijd uit. Het smaakt absoluut naar meer…

Auteur: Marcha de Groof
Titel: Man o Man
Genre: Chicklit
Uitgeverij: Zomer & Keuning
ISBN: 9789401902069
Aantal pagina's: 304

Tineke Beishuizen – Schaduwtuin ***

Wat hebben een excentrieke illustratrice, de kleindochter van een bekende strafpleiter, een ambitieuze televisiepresentatrice en een gewetenloos gangsterliefje met elkaar gemeen? Of hebben ze juist helemaal niets met elkaar te maken?

Wat in ieder geval wel duidelijk is, is dat er met alle vier iets aan de hand is. De illustratrice wordt dood onderaan de trap van haar (afgelegen) landhuis gevonden. De kleindochter wordt ontvoerd en op verschrikkelijke wijze mishandeld. De tv-presentatrice heeft bijna alles over om hoge kijkcijfers te hebben bij haar dagelijkse roddelprogramma. En het gangsterliefje doet er alles aan om zelf eens een grote slag te slaan. Kan dit allemaal wel goed aflopen?

‘Schaduwtuin’ leest in eerste instantie vooral als een roman. Carien treft haar goede vriendin Simone dood aan in haar huis. Ze heeft ooit met haar afgesproken dat als ze zou overlijden dat Carien de nalatenschap zou regelen. Deze verhaallijn vormt de rode draad door het boek. Carien mist haar vriendin en vindt het soms lastig om de persoonlijke spullen te moeten opruimen.

Tussendoor gaat het over de ontvoering van Merel, de kleindochter van strafpleiter Blaauw. Dat is meteen de spannende verhaallijn uit het boek. Je leest hoe de opa, moeder en stiefvader van Merel ermee omgaan. Sommigen gaan er wat nonchalanter mee om dan anderen. Dat maakt je nieuwsgierig naar de achtergronden van de verschillende personages. Helaas is het boek te dun om iedereen goed uit te diepen. Wat mij betreft, had ‘Schaduwtuin’ wat dikker mogen zijn met wat meer diepgang.

Het boeiende aan dit boek is dat Tineke Beishuizen het qua personages bijvoorbeeld wel voor elkaar krijgt dat je een hekel krijgt aan tv-presentatrice Natasha Currie. Zij heeft er werkelijk alles voor over om haar roddelprogramma met informatie te vullen. In mijn ogen gaat ze daarin soms te ver. Maar de manier waarop Beishuizen dit karakter beschrijft, vind ik wel zeer geloofwaardig.

Op een gegeven moment krijg je als lezer meer informatie over de daders achter de ontvoering. Toch haalt dat niet alle spanning uit het verhaal. Je blijft namelijk geïnteresseerd naar de afloop van het hele gebeuren. Al met al is ‘Schaduwtuin’ een heerlijk boek om lekker even tussendoor te lezen.

Auteur: Tineke Beishuizen
Titel: Schaduwtuin
Genre: Thriller
Uitgeverij: Arbeiderspers
ISBN: 9789029571241
Aantal pagina's: 205

J.D. Robb – Plechtig vermoord ****

Brigadier Frank Wojinski wordt dood gevonden. Het lijkt een natuurlijke dood, maar Eve Dallas krijgt het verzoek om – in het geheim – hier onderzoek naar te doen. Daardoor begeeft ze zich op glad ijs en moet ze professionaliteit vóór persoonlijke loyaliteit laten gaan. Dat is voor Eve moeilijker dan ze aanvankelijk had verwacht.

Binnen korte tijd krijgt Dallas met nog een overlijden (dat een ongeluk lijkt te zijn) en twee moorden te maken. Hebben deze zaken verband met elkaar? Of is er sprake van natuurlijke dood en moord? Eve verdiept zich samen met haar man Roarke in alle zaken en komt in de wereld van het mystieke en occulte terecht. Dat is niet geheel zonder gevaar…

‘Plechtig vermoord’ is alweer het vijfde deel in de Eve Dallas-reeks. J.D. Robb (pseudoniem van Nora Roberts) heeft met deze reeks laten zien dat ze meetelt in de wereld van de thrillers. Haar boeken boeien vanaf de eerste bladzijden en laten je regelmatig op het puntje van je stoel zitten. Dat geldt ook voor dit nieuwste boek.

Dallas krijgt het zwaar te verduren als ze in het geheim onderzoek moet doen. Alleen haar assistente Peabody en haar man Roarke weten ervan. Zodra ze in de wereld van hekserij en wicca’s terechtkomt, vertrouwt Dallas het niet. Zij gelooft in de wetenschap en houdt zich daaraan vast, ook al lijkt het tegendeel soms te kloppen. Deze tegenstelling maakt het verhaal extra interessant en laat je nadenken over zowel de wetenschap als de mystiekere wereld.

Doordat er redelijk wat verdachten in ‘Plechtig vermoord’ zijn, blijf je doorlezen in het boek om erachter te komen wie nu uiteindelijk de dader is. Zijn alle sterfgevallen met elkaar verbonden of niet? Voor mij was de ontknoping uiteindelijk toch nog redelijk verrassend. Dat vind ik altijd prettig bij thrillers. Ik word graag op het verkeerde been gezet dan dat ik al door heb wie uiteindelijk de dader is.

Net zoals in de voorgaande delen kom je weer wat meer te weten over het Eves verleden. Robb laat stukje bij beetje hierover informatie los. Dat wekt de nieuwsgierigheid van de lezer en geeft haar boeken extra spanning. Al met al is ‘Plechtig vermoord’ een spannend boek vol actie en sensatie. Absoluut een aanrader voor de liefhebbers van deze reeks.

Auteur: J.D. Robb
Titel: Plechtig vermoord
Genre: Thriller
Uitgeverij: Boekerij
ISBN: 9789022569108
Aantal pagina's: 340

Hoe staat het met... afvallen?

Het is alweer een tijdje geleden dat ik een blog heb geschreven over het afvallen. In mijn terugblik heb ik verteld dat ik het lastig vond om al het lekkers in december te laten liggen. Het was daarom geen verrassing toen ik op 1 januari op de weegschaal stond dat ik iets was aangekomen sinds de laatste keer dat ik me gewogen had (en dat was eind oktober).

Daar is helaas niets meer aan te veranderen. Wat ik wel kan doen, is er weer voor de volle 100% voor gaan. Daar ben ik meteen op 1 januari mee begonnen! Mijn doel voor dit jaar: 10 kilo afvallen (en alles wat er eventueel extra af zou gaan, is natuurlijk mooi meegenomen).

Ik heb me aangemeld voor de Margriet Fit Challenge en de Frisse Start van 24Kitchen. Elke dag ontvang ik vanuit beide initiatieven een mail met tips, gezonde recepten en oefeningen. Helaas kan ik niet alle oefeningen van de Margriet Fit Challenge uitvoeren vanwege mijn zwakke knieën, maar op de dagen dat ik thuis sport kies ik een aantal oefeningen uit die ik wel kan zonder daarna kniepijn te hebben.

Het sporten heb ik ook weer helemaal opgepakt. Thuis zit ik twee tot drie keer in de week op de hometrainer (zo'n 45 minuten per keer) en doe ik er enkele oefeningen bij. Daarnaast ga ik één keer in de week baantjes zwemmen met mijn moeder. We zwemmen dan 45 minuten (en mogen daarna van onszelf lekker even 10 minuten in het bubbelbad). Deze week heb ik 35 minuten in hetzelfde tempo als mijn moeder gezwommen en 10 minuten in mijn eigen hogere tempo.

Aangezien ik benieuwd was of ik in een week tijd al resultaat geboekt had, ben ik afgelopen donderdag op de weegschaal gaan staan. En wat bleek: er was 1,4 kilo af! Dat geeft een mooie extra motivatie.

Vanaf nu ben ik van plan om weer een keer in de maand te gaan wegen. Daar zal ik jullie van op de hoogte houden. Op naar een gezonder gewicht!

Chantal van Gastel – Zoek het maar uit ****

Ella Droomer werkt in een boekwinkel en heeft een relatie met Owen. Haar leventje lijkt perfect te zijn… totdat ze ternauwernood een gewapende overval in de boekwinkel overleefd. Vanaf dat moment houdt ze zich bezig met verschillende vragen: ‘Wanneer gaat ze nu eindelijk eens een boek schrijven (iets waar ze al jaren van droomt)?’ ‘Waarom gaat ze niet samenwonen met haar vriendje Owen?’ en ‘Hoe komt het dat Dex – haar eerste grote liefde – ineens weer in haar hoofd zit?’

Ella wil alles even op een rijtje zetten en besluit een tijdje bij haar broer Boris door te brengen. Dat Dex de huisgenoot van Boris is, maakt het niet altijd even gemakkelijk voor haar. Gelukkig kan ze met alles bij haar oma terecht, die haar zelfs een zetje geeft voor het schrijven van een boek. Haar oma draagt namelijk een geheim met zich mee, waar zelfs Ella’s vader niets van af weet.

‘Zoek het maar uit’ is een heerlijk boek om te lezen. Ella lijkt alles mee te hebben in haar leven: een lieve familie, een goede baan en een leuke vriend. Maar nadat ze een gewapende overval heeft meegemaakt, twijfelt ze over allerlei zaken. Je leeft als lezer ontzettend met haar mee tijdens én na de overval. Het lijkt me verschrikkelijk om dat mee te moeten maken. Chantal van Gastel beschrijft geloofwaardig hoe iemand om kan gaan met zo’n traumatische gebeurtenis.

Door de vlotte schrijfstijl leest de roman als een trein. De auteur gebruikt flashbacks zodat je meer te weten komt over de jeugd van Ella, Boris en Dex. Daarnaast lees je fragmenten uit het (nog uit te brengen) boek van Ella, waarin het geheim van haar oma verteld wordt. Al deze elementen zorgen ervoor dat je door blijft lezen in het boek. Je bent benieuwd hoe het met de personages af zal lopen.

Als je dan de laatste bladzijden van ‘Zoek het maar uit’ gelezen hebt, kun je alleen maar hopen dat Van Gastel ooit een vervolg zal schrijven waarin al deze leuke personages nog eens voorbij komen. Het verhaal smaakt absoluut naar meer!

Auteur: Chantal van Gastel

Titel: Zoek het maar uit
Genre: Roman

Uitgeverij: The House of Books

ISBN: 9789044343311

Aantal pagina's: 428

Een vraag per dag

Het nieuwe jaar is begonnen en dat vind ik een mooi moment om met een nieuw project te beginnen. Een tijdje terug zag ik in de boekhandel het boek 'Een vraag per dag' liggen. Dat leek me erg leuk om de komende vijf jaar bij te houden.

Wat houdt het in?
Dit is niet zomaar een dagboek, maar een soort tijdcapsule voor de volgende vijf jaar van je leven. Elke dag stelt het boek je één vraag. Sommige zijn heel eenvoudig en concreet, andere geven je wat meer stof tot nadenken. Onder elke vraag is de schrijfruimte verdeeld in vijf vakken, voor elk jaar één. Begin bij vandaag en noteer 365 (of 366) dagen lang je antwoord op de vraag van de dag. Na een jaar kom je vanzelf weer bij de eerste vraag en noteer je je antwoord in het schrijfvak eronder. Als je dit vijf jaar doet krijg je een heel bijzonder dagboek waarin je kunt lezen hoe je smaken, meningen en ideeën evolueren en hoe je leven door de jaren heen is veranderd.

Ik begin vandaag met het invullen van de eerste vraag en zal op 31 december 2019 de laatste vraag (voor de vijfde keer) invullen. Een keer per maand zal ik erover vertellen op mijn weblog.

Mijn eerste vraag luidt als volgt:

Ik heb allerlei dingen waar ik me dit jaar bezig mee wil houden, waaronder het vinden van een baan en me weer goed focussen op het afvallen. Aangezien ik bijna vergroeid ben met mijn mobiele telefoon, wordt mijn antwoord op deze vraag: "Minder snel uit gewoonte mijn mobieltje of iPad pakken"

Wat zou jouw antwoord op deze vraag zijn?