Een nieuw tijdperk gaat beginnen

Oei, dat klinkt wel heel groots als ik naar de titel van deze blogpost kijk. Maar stiekem is het dat ook wel: ons zoontje gaat namelijk bijna naar de basisschool. Hij heeft er al helemaal zin in en kan niet wachten tot de eerste schooldag gaat beginnen. Ik vind het leuk en spannend tegelijkertijd.

Laatste keer kinderopvang
Voordat die eerste schooldag aanbreekt, is het vandaag de laatste keer dat ons zoontje naar de kinderopvang gaat. Sinds hij 4 maanden is, gaat hij twee dagen in de week naar de kinderopvang. Eerst zat hij op een groep waarin kinderen vanaf 0 jaar zaten. Nadat hij 3 jaar werd, mocht hij steeds vaker naar de zogenoemde 3+ groep waar hij al een beetje werd voorbereid op de basisschool en waar allemaal kinderen van dezelfde leeftijd zaten. Hij had het daar enorm naar zijn zin en binnen een half jaar ging hij alleen nog maar naar die groep.

En nu is het moment aangebroken dat hij voor de allerlaatste keer bij de kinderopvang gaat spelen. Nog één dagje bij zijn favoriete juffen spelen, nog één keer een feestje bij de kinderopvang en nog één keer met zijn vriendjes en vriendinnetjes spelen. Ik weet natuurlijk al een hele tijd dat deze dag eraan gaat komen, maar ik heb het er toch wel een beetje moeilijk mee. Ondanks dat ons dochtertje voorlopig nog op die kinderopvang zit en ondanks dat de bso straks op dezelfde locatie van de kinderopvang is, alleen in een ander lokaal en met andere juffen. Het is wel een fase die je nu af gaat sluiten. En het duurt ook wel weer eventjes voor we de juffen van ons zoontje weer vaak zien en spreken, aangezien ons dochtertje voorlopig nog geen 3 jaar is.

Ik heb vanochtend al wel even een traantje gelaten toen we ons zoontje voor de laatste keer naar de kinderopvang brachten. Hij gaat vandaag veel plezier maken en lekker feesten. De juffen gaan heel veel foto’s maken. Dan kunnen we daar vanavond nog even met z’n allen naar kijken. Kleine jongetjes worden groot. En dat is maar goed ook! Maar deze mama zal vanmiddag bij het ophalen ook nog wel een paar traantjes laten.

Het vinden van een balans

Ruim één maand geleden schreef ik over mijn eeuwige strijd met de kilo’s. Ik ging voortvarend aan de gang en de eerste kilo’s gingen eraf. Ik gaf mezelf een eerste doel en dat was om 5 kilo af te vallen. Het leek me fijner om in kleine stapjes te werken dan om meteen voor mijn einddoel te gaan.

De laatste twee weken gaat het wat minder goed. Niet dat ik ben aangekomen (gelukkig niet), maar er gaan maar 1 of 2 ons per week vanaf. Ik weet dat het in het allereerste begin altijd harder gaat dan na verloop van tijd, maar toch… En ik weet ook dat we wat feestjes en wat barbecues hebben gehad, waardoor je toch net wat meer eet dan normaal. Nogmaals: ik ben vooral blij dat ik sinds begin juli niet meer ben aangekomen.

Op dit moment ben ik 3,7 kg afgevallen en daar ben ik natuurlijk al heel blij mee. Ik voel me energieker en ik slaap beter (met uitzondering als één van de kindjes ’s nachts wakker wordt of ’s nachts gaat spoken). De eerste paar dagen in juli merkte ik echt dat ik moest wennen aan minder suikers eten en drinken. Ik wist wel dat suikers verslavend werken, maar het viel me toch wel even tegen hoor. Ik heb er gewoon een paar dagen hoofdpijn van gehad. Dat verdween gelukkig snel, maar het zette me wel even op scherp om te ontdekken hoe verslavend suiker voor je lichaam is.

Nu wil ik vooral de balans zoeken. Hoe zorg ik ervoor dat ik niet teveel ga bewegen om maar van alles te willen compenseren? Hoe zorg ik ervoor dat ik af en toe zonder schuldgevoel van iets lekkers kan genieten? Hoe vind ik een eet-, drink- en beweegmodus die ik vast kan blijven houden? Ik wil natuurlijk naar een modus die goed vol te houden is. Ik zal altijd moeten opletten met wat ik eet en drink, omdat ik nu eenmaal gemakkelijk aankom en heel veel lust. Het is voor nu even zoeken naar een goede balans tussen al die verschillende zaken.

En… ik moet mezelf niet teveel druk geven. Ik ben ook niet in een korte tijd die kilo’s aangekomen, dus ik moet ook niet verwachten dat het er in korte tijd meteen weer af is. Ik wandel vrijwel elke dag; ik heb een vaste sportdag om thuis op de hometrainer te zetten; ik let goed op mijn eten en drinken; ik geniet in het weekend van wat extra’s… en ik merk gewoon dat ik beter in mijn vel kom te zitten.

Ik zeg het regelmatig tegen mijn oudste kindje en nu ook maar even tegen mezelf: “Soms moet je even geduld hebben.” Dus ik ga verder met waar ik mee bezig ben en dan bereik ik vanzelf mijn eerste doel. Het komt goed… zolang ik maar niet te streng ben voor mezelf en niet terugval in mijn oude gewoontes.