Postcrossing-meeting in Den Bosch

Op Facebook ben ik lid van twee groepen die over Postcrossing gaan: Postcrossing berichten en Postcrossing Holland. De eerste groep gaat puur over het Postcrossen. De leden laten zien welke kaarten er verstuurd en/of ontvangen worden. Daar reageren de anderen op. De tweede groep gaat naast Postcrossing over allerlei andere zaken. Er is bijvoorbeeld een verjaardagslijst, zodat je elkaar een verjaardagskaartje kunt sturen, en de leden sturen elkaar ook wel eens een verrassingskaartje.

Vanuit beide groepen vindt er wel eens een Postcrossing-meeting plaats door heel Nederland. Afwisselend is dit een grote of een kleine meeting. Afgelopen zondag had ik met twee mede-Postcrossers (Marjan en Louise) afgesproken in Den Bosch. Ondanks dat het weer niet altijd meezat, hebben we een erg gezellige middag gehad.


We hadden om 11:00 uur op het station afgesproken. Nadat we koffie/thee/appelsap gedronken hadden, besloten we een rondvaart te maken. Gelukkig is het vrijwel de gehele tocht droog gebleven en hebben we bovenop het dek kunnen zitten.

 Tijdens de lunch hebben we allerlei verhalen over Postcrossing uitgewisseld. Erg leuk om van anderen te horen hoe zij Postcrossen. Dat blijkt iedereen toch op haar eigen manier te doen. Zo schrijf ik altijd als eerste het adres op, terwijl Louise dat juist als laatste doet.

Na de heerlijke lunch zijn we op zoek gegaan naar leuke kaarten voor Postcrossing. Gelukkig weet ik de leukste winkeltjes daarvoor inmiddels goed te vinden in Den Bosch. We hebben de gezellige middag afgesloten met een drankje en een taartje bij de Douwe Egberts.

Zeg het met een kus!

Er wordt steeds minder échte post verstuurd. Dat lijkt vervangen te zijn door emails, sms'jes en appjes. Heel jammer in mijn ogen, maar met een steeds duurder wordende postzegel kan ik het me wel voorstellen. Het weerhoudt mij er niet van om kaarten te blijven versturen... onder meer via Postcrossing.

PostNL komt regelmatig op een vrij negatieve manier in het nieuws. Deze week kwam het bedrijf echter met een erg leuke actie in het nieuws: wie zijn of haar Valentijn met een kaartje wil verrassen, hoeft geen postzegel te plakken. Het is voldoende om een kus met lippenstift te zetten op de plek waar normaal een postzegel zit. Deze bijzondere 'postzegel' is geldig op kaarten die vandaag vóór 17:00 uur gepost zijn. Ze worden morgen op Valentijnsdag bezorgd.

De actie wordt enthousiast ontvangen en krijgt veel aandacht in het nieuws en op social media. Hoeveel kaarten zullen de postbezorgers morgen gaan bezorgen? Ik denk dat het erg leuk is om morgen post te bezorgen. Mijn Valentijn krijgt dit jaar een speciale envelop. En die van jullie?

Terugblik 2014

De kerstdagen zijn voorbij en oudjaarsdag staat al bijna voor de deur. Tijd voor een terugblik naar 2014.

Dit jaar was een zeer bijzonder jaar voor mij en Robert. In november 2013 vroeg Robert mij ten huwelijk, waar ik natuurlijk 'JA' op zei. Na dit prachtige moment hebben we toegeleefd naar onze trouwdag, die dit jaar op 3 oktober heeft plaatsgevonden. Het grootste deel van dit jaar stond in het teken van de voorbereidingen voor de bruiloft. Wat komt daar veel bij kijken! En wat was het leuk om daarmee bezig te zijn. Het is dat het een dure aangelegenheid is, maar anders zou ik het zo weer willen doen ;-).

Vrijdag 3 oktober was een geweldige en perfecte dag voor Robert en mij. Ik heb er regelmatig over geschreven op mijn weblog en ik vind het heerlijk om af en toe terug te lezen over hoe ik alles beleefd heb. Onze trouwdag is een dag om nooit te vergeten. Het cliché is waar: het is echt de mooiste dag van je leven!

De huwelijksreis die volgde, was ook geweldig. Al heel lang wilde ik eens naar New York toe. Het leek me geweldig om deze stad te bezoeken. Robert en ik besloten daarom om naar Amerika te gaan als pasgetrouwd stel. Naast New York zijn we ook naar Boston en Washington geweest. Drie prachtige steden... waarbij ik Boston en Washington het meest geweldig vond en New York het meest overweldigend. Absoluut een reis om nooit te vergeten!

Onverwachts stond dit jaar ook in het teken van het kopen van een huis. Robert en ik keken wel voorzichtig rond naar een huisje, maar echt serieus waren we er nog niet mee bezig geweest. Begin april wilden we de Open Huizenroute doen. We hadden een aantal huizen in Dongen en in Rosmalen op het oog... tot Robert een nieuwbouwproject in Dongen tegenkwam. We waren nog net op tijd voor de deadline om ons hiervoor in te schrijven. Een paar dagen later werden we gebeld dat we een optie op onze eerste keuze hadden: een hoekhuis. Daarna is het vrij snel gegaan. Het project zag er goed uit en we zagen het allebei zitten, dus we besloten ervoor te gaan. Inmiddels gaat het allemaal definitief door en zal volgende maand de bouw beginnen. Hopelijk zitten we volgend jaar met de feestdagen in ons eigen huis. Een mooi project om ons het komende jaar mee bezig te houden.

Afvallen, gezonder leven en meer bewegen waren drie zaken waar ik me dit jaar ook op concentreerde. Ik wilde een gezonder lichaam en minder kilo's meesjouwen. Mijn doel was om binnen één jaar 15 kilo af te vallen. Dat is me helaas net niet gelukt (mede door de huwelijksreis (a)). Ik ben wel een mooi aantal kilo's afgevallen en ik wil door blijven gaan om uiteindelijk nog meer kilo's kwijt te raken. Tijdens de huwelijksreis ben ik helaas wat aangekomen en het is me nog niet gelukt om dat weer kwijt te raken. Ik heb er deze decembermaand meer moeite mee om van al het lekkers af te blijven dan vorig jaar om deze tijd. Ook al doe ik niet aan goede voornemens, ik ga ervoor om verder af te vallen. Op naar de -15 kilo (en verder...)!

Werkloos zijn anno 2014 is lastig. De banen liggen niet voor het oprapen en werkzoekenden zijn er - helaas - meer dan genoeg. Bedrijven gaan failliet, mensen komen op straat te staan en het aantal banen lijkt vaker te dalen dan te stijgen. Ik weet er alles van en ik word er soms vrij moedeloos van. Heb je in vier jaar tijd een prachtig universitair diploma gehaald, heb je een aantal jaren werkervaring opgedaan, maar zit je nu toch alweer een hele tijd thuis. Dat is mijn situatie helaas.
Elke week ga ik op banenjacht en verstuur ik sollicitaties. En vrijwel elke week krijg ik afwijzingen binnen. Het aantal gesprekken dat ik dit jaar heb gehad, is op één hand te tellen. Dan is het niet makkelijk om altijd positief te blijven. Ik heb af en toe een dag ertussen zitten dat ik er even helemaal klaar mee ben. Dan heb ik nergens zin in en blijf ik het liefste op bed liggen. Hoe vervelend die dagen ook zijn, ik weet nu dat ik zo'n dag gewoon maar moet laten gebeuren. Dan wordt het maar een dag dat ik in mijn hangkleding op de bank zit en tv kijk of een boek lees. De dag erna gaat het weer stukken beter en heb ik meer energie en meer zin in dingen. Ik denk dat vrijwel elke werkzoekende (dat klinkt toch positiever dan werkloze :-)) zich hierin zal herkennen.
Ik blijf naar werk zoeken, ik blijf sollicitaties versturen, ik blijf afwijzingen ontvangen (en vervelend vinden)... en ooit, ooit ben ik weer aan het werk. Hopelijk is dat in 2015 al het geval!

Gelukkig hoef ik me doordeweeks niet te vervelen (ook al zou ik mijn dagen liever vullen met werken). Het huishouden heeft altijd iets te doen voor je. Drie keer in de week sporten is fijn en geeft me energie. Samen met mijn moeder de boodschappen doen is gezellig. Oppassen op mijn lieve neefje Teun is erg leuk. Hij wordt groter en wijzer, maar gelukkig komt hij ook nog lekker op schoot zitten om even te knuffelen. Met mijn lieve nichtjes Isa en Eva spelen, blijft ook leuk. Rummikub en Pesten zijn momenteel de favoriete spelletjes. Kaarten schrijven voor Postcrossing is een heerlijke bezigheid en geeft lekker wat afleiding. Bloggen over van alles en nog wat, want het blijft prettig om zaken van je af te schrijven of om zaken met anderen te delen. En natuurlijk één van mijn grootste hobby's: met een boek op de bank en de wereld om me heen vergeten. Heerlijk! En wat heb ik een aantal mooie en spannende boeken gelezen dit jaar.

2014 zal voor altijd een bijzonder jaar voor mij blijven. Je trouwdag is een dag die je nooit zult vergeten. Ik blader nog regelmatig in ons trouwalbum en waan me dan weer even terug op de mooie, zonnige dag die 3 oktober was.

Ik wens jullie in 2015 vele mooie en geweldige momenten toe.

Maak er een prachtig jaar van om nooit te vergeten!

En onthoud het volgende:

Een glimlach dankzij Postcrossing

Ruim drie jaar geleden ben ik met Postcrossing begonnen. Ik vind het heerlijk om (passende) kaarten naar anderen in de wereld te versturen... en nog leuker om zelf kaarten te ontvangen. Vijf dagen in de week loop ik vol verwachting naar de brievenbus om te kijken wat voor moois of leuks erin te vinden is.

Sinds ik werkzoekend ben, ben ik - vanwege de financiën - wat minder kaarten gaan versturen. Dat betekent automatisch dat je ook minder kaarten ontvangt. Maar ik ben blij dat ik nog steeds kaarten kan versturen.

Elke kaart die je via Postcrossing verstuurd, wordt via de website geregistreerd. Als afzender krijg je daar een berichtje van (een zogenoemde 'Hurray'). De ontvanger kan zelf kiezen of hij/zij een bedankje erbij zet of alleen de kaart registreert. Gelukkig krijg je in de meeste gevallen er een bedankje bij. Dat is net wat leuker voor de afzender. Soms levert zo'n Hurray een glimlach op...

Drie weken geleden kreeg ik een profiel van een 10-jarige jongen uit Wit-Rusland. Hij vond allerlei soorten kaarten leuk. Ik koos voor een Sesamstraatkaart. Daarnaast vroeg hij als het mogelijk was om iets extra's mee te sturen, bijvoorbeeld een treinkaartje of decotape. Hij hoopte ooit een stukje échte Belgische chocolade te kunnen proeven. Dat leek hem de allerlekkerste chocolade in de wereld.

Als je zo'n profiel op je beeldscherm krijgt, krijg je zin om een leuke kaart uit te zoeken en om wat extra's te doen. Ik schreef de Sesamstraatkaart vol en versierde 'm met stickers en decotape. Daarnaast koos ik twee jongensachtige rolletjes decotape en die deed ik in de envelop erbij. Hopelijk zou alles goed bij hem aankomen. Dat is namelijk altijd wel de vraag :-).

Gisteren ontving ik een erg leuke Hurray uit Wit-Rusland:
"Thank you very much for such a cute envelop with masking tape and a pleasant postcard :)) It was so great to receive it and I'm so happy!"

Als je zo'n berichtje in je mailbox ontvangt, dan verschijnt er vanzelf een grote glimlach op je gezicht :-D!

Terugblik 2013

Het jaar 2013 loopt ten einde. Wat is het jaar snel voorbij gegaan en wat is er veel gebeurd. Het hoogtepunt voor mij persoonlijk kunnen jullie waarschijnlijk wel raden: Robert die op 4 november op zijn knie ging en mij DE vraag stelde. Wat was dat een geweldig moment! Het maken van de eerste keuzes voor onze grote dag was ook erg leuk om mee bezig te zijn. De datum, het stadhuis en de (feest)locatie liggen inmiddels vast. Nu de rest nog...

2013 was ook het jaar waarin mijn gewicht een dieptepunt bereikte. Het vele thuiszitten door mijn werkloosheid heeft mijn gewicht weinig goeds gedaan. Op baaldagen - die regelmatig voorkwamen - at ik tussendoor veel te veel. Daar moest verandering in komen. Dit jaar is het me gelukt om de knop om te draaien. Nee ik heb nog geen vaste baan gevonden, maar ik heb wel besloten om af te vallen. Weg met de (vr)eetbuien, weg met de overtollige kilo's en weg met de ongezonde levensstijl! Tijd voor gezond eten, genieten van het leven en meer bewegen. Dat heeft zijn vruchten inmiddels afgeworpen. Dat ga ik doorzetten in 2014.

Met twee nichtjes en een neefje voel ik me als tante een rijk mens. Ik heb dit jaar mooie momenten met hen beleefd. Deze terugblik zou veel te lang worden als ik alles zou noemen, dus ik kies er bij elk eentje uit. Zo heb ik met Isa op een middag een heleboel (3D-)kaarten gemaakt. Een stel daarvan heeft ze opgestuurd. Ze vond het geweldig om de kaarten vol te plakken met decotape, leuke postzegels uit te zoeken en ze vervolgens in de brievenbus te stoppen.
Eva vindt het fenomeen 'kussen' erg interessant. Volgens haar mogen alleen getrouwde mensen met elkaar kussen. Als (ome) Robert en ik elkaar een kus geven, begint ze altijd heel hard te giechelen. Nu we gaan trouwen, vertelt Eva ons iedere keer dat als we getrouwd zijn elkaar heel veel mogen kussen.
En dan kleine Teun. Sinds kort loopt hij. Geweldig om te zien! Op kerstavond liep hij rond bij zijn opa en oma toen hij ontdekte dat er een stukje rug zichtbaar was bij ome Robert. Hij bedacht zich geen moment, liep naar zijn oom toe en kietelde op zijn rug! Een van mijn favoriete momenten tijdens het oppassen is als ik Teuns luier verschoond heb en vraag of hij mee naar beneden gaat, dan slaat hij zijn armpjes om me heen en geeft hij me een knuffel. Zo lief!!

Wat heeft het jaar me nog meer gebracht? Onder andere prachtige boeken, leuke theater- en culturele uitjes, veel ontvangen kaartjes via Postcrossing, heel veel verstuurde sollicitaties (en helaas maar weinig gesprekken), een nieuwe vrijwilligersfunctie bij Natuurmonumenten, wandeling door de natuur, allerlei films en vele bezoeken aan Burgers' Zoo. Al met al was het een druk en veelzijdig jaar!

Ik wens jullie allemaal een prachtig 2014 toe! Ik kijk ontzettend uit naar het nieuwe jaar. Het zal voor Robert en mij een spannend en onvergetelijk jaar worden, verwacht ik... met als hoogtepunt vrijdag 3 oktober 2014. Ik hoop dat het voor jullie ook een geweldig jaar zal worden. Maak er wat moois van!

Mijn hobby Postcrossing wordt helaas alleen maar duurder...

Ruim twee jaar geleden ontdekte ik via een vriendin het fenomeen Postcrossing. Kort gezegd betekent dit het versturen en ontvangen van kaarten over de hele wereld. Het is tenslotte leuker om een ansichtkaart in de brievenbus te hebben dan een rekening, nietwaar?

In maart 2011 schreef ik me in op www.postcrossing.com. Je maakt een account aan, schrijft een gezellig verhaaltje in je profiel en vraagt de eerste adressen aan. Bij elk getrokken profiel zoek je een leuke kaart uit en schrijf je er een lang of kort tekstje op. Ik ga meestal voor de langere variant ;-). En dan is het afwachten tot je eerste kaart geregistreerd wordt. Vanaf dat moment doet jouw adres namelijk ook mee om kaarten te kunnen ontvangen.

Na zes dagen werd mijn eerste kaart geregistreerd. Hij was aangekomen in Amerika en de ontvanger was er blij mee. Je krijgt een "Hurray"-mail in je inbox, waarin de ontvanger je kan bedanken. Het is niet verplicht, maar gelukkig doen de meeste mensen dat wel. Ik mocht weer een nieuwe kaart schrijven... en ik kon nu ook zelf kaarten ontvangen. Elke dag hoopte ik dat mijn eerste kaart binnen zou komen. Maar dat duurde uiteindelijk nog twee weken. Op 31 maart 2011 ontving ik mijn allereerste ansichtkaart via Postcrossing! Deze treinenkaart kwam uit Finland op de deurmat in Dongen aan:

Toen had ik de smaak helemaal te pakken. Al gauw werden er meer kaarten van me geregistreerd en kwamen er ook steeds meer kaarten op de deurmat terecht. Mijn collectie te versturen kaarten breidde zich langzaamaan uit... en dat gold ook voor de postzegels. Dat laatste was meestal het duurste van de Postcrossing-hobby. In 2011 betaalde € 0,46 voor een kaart binnen Nederland, € 0,79 binnen Europa en € 0,95 voor de rest van de wereld.

Deze tarieven weerhielden me er niet van om kaartjes via Postcrossing te blijven versturen. Bij elke druk op de knop voor een nieuw adres ben ik benieuwd naar welk land de kaart mag en wat de ontvanger graag zou willen ontvangen. In mijn kaartenbak ga ik op zoek naar een geschikte kaart, schrijf er wat op en versier het met stickers en/of decotape. Ik probeer er een waar kunstwerkje van te maken :-).

In 2012 kwam PostNL met nieuwe tarieven voor postzegels: € 0,50 binnen Nederland, € 0,85 binnen Europa en € 0,95 voor de rest van de wereld. Weer duurder geworden, maar het was nog te overzien. Je bepaalt tenslotte zelf hoe duur je deze hobby maakt. Alhoewel het af en toe best "verslavend" is om een mooie, leuke of geweldige ansichtkaart in je brievenbus te vinden ;-).

Hoe langer je aan Postcrossing doet en hoe meer kaarten je verstuurd hebt, hoe meer kaarten je zelf mag versturen. Je begint met 5 kaarten die tegelijkertijd in omloop mogen zijn en dat loopt steeds meer op. Het zorgt er ook voor dat je steeds meer verschillende landen krijgt om naar te versturen. Je begint met "de standaardlanden", zoals Amerika, Rusland en Duitsland. Maar daar komen uiteindelijk ook allerlei andere landen bij, waaronder Nieuw-Zeeland, Indonesië en Servië. Uit het laatstgenoemde land heb ik tot nu toe een kaart mogen ontvangen:

Ik ben uiteraard niet de enige Postcrosser in Nederland. Via mijn schoonzusje ben ik lid geworden van een besloten Postcrossing-groep op Facebook. We wisselen ervaringen uit, delen de kaarten die we ontvangen en/of verstuurd hebben en sturen elkaar wel eens een verrassings- of verjaardagskaartje. Het is er erg gezellig en je leert het een en ander van elkaar over Postcrossing en de verschillende soorten kaarten die er bestaan. Soms vinden er zelfs meetings plaats. Ik ben bij een kleine meeting in Utrecht geweest. Met zijn vijven zijn we op kaartenjacht gegaan in Utrecht. Wat hebben ze daar veel leuke kaarten! Mijn kaartenbak was na afloop weer goed gevuld.

Zoals te verwachten was, stegen de postzegeltarieven ook in 2013. Per 1 januari van dit jaar waren de prijzen: € 0,56 (Nederland), € 0,90 (Europa) en € 0.95 (Wereld). Dat was echter niet de enige prijswijzing. Sinds 1 augustus betaal je € 0,60 binnen Nederland, € 0,96 binnen Europa en € 1,00 voor de rest van de Wereld. Als je dat met twee jaar geleden vergelijkt, maakt dat Postcrossing wel ineens een heel stuk duurder.

Vandaag las ik het volgende bericht op NU.nl
Postzegel volgend jaar 4 cent duurder
PostNL verhoogt de postzegelprijs op 1 januari van 60 naar 64 cent. Dat maakt het postbedrijf donderdag bekend.
Het nieuwe tarief geldt voor brieven tot 20 gram die binnen Nederland verstuurd worden. Voor post naar het buitenland geldt vanaf 1 januari een basistarief van 1,05 euro.
(Bron: http://www.nu.nl/geldzaken/3579374/postzegel-volgend-jaar-4-cent-duurder.html)

Postcrossing is een erg leuke hobby, maar het is ook een luxe hobby. Ik vind het erg fijn dat ik deze hobby al ruim twee jaar kan uitoefenen. Gisterenochtend heb ik zes profielen getrokken en de kaarten die hier links staan verstuurd. Ze zijn onderweg naar Letland, Engeland, Tsjechië, Frankrijk, Italië en Polen. Ik heb veel plezier gehad met het beschrijven en versieren van deze kaarten. Ik hoop dat de ontvangers er blij mee zijn, en dat ze dat uiten als ze de kaart registeren in hun "Hurray".

De kaarten aan de rechterkant heb ik onlangs zelf mogen ontvangen. Het zijn zogenoemde Kontraste-kaarten: zwart/wit-kaarten met een gekleurd detail. Dankzij de Facebook-groep heb ik deze kaarten leren kennen en aan mijn wensenlijstje toegevoegd.

Om terug te komen op de nieuwe tariefwijziging: het zal hoogstwaarschijnlijk betekenen dat ik mijn Postcrossing-hobby in mindere mate kan gaan uitoefenen. De postzegels worden wel erg duur. Mooie maar goedkope kaarten zijn nog wel te vinden..., postzegels hebben echter één vaste prijs. Ik mag mezelf wel gelukkig prijzen dat ik deze leuke hobby nog kan blijven uitoefenen... ook al is het dan in beperktere mate.

Laat ik eindigen met "mijn vaste kreet" op mijn verstuurde kaarten:

HAPPY POSTCROSSING!