Terugblik 2019

We naderen het einde van 2019. Over twee dagen is het 31 december en daarna start alweer 2020. Ik hoop dat jullie een fijn jaar achter de rug hebben met mooie herinneringen. 2019 was voor mij een minder bewogen jaar dan 2018. Ik neem jullie graag even mee naar mijn 2019.

2019, het jaar waarin...
- we voor de eerste keer verjaardagen hadden waar mijn vader en schoonvader niet meer bij waren;
- ons zoontje voor de eerste keer ‘mama’ tegen me zei;
- ik een nieuwe baan vond;
- ik met ups en downs leerde hoe het was om een werkende moeder te zijn;
- ons zoontje zijn allereerste ingreepje in het ziekenhuis had;
- het één jaar geleden werd dat mijn vader en schoonvader waren overleden;
- het me niet lukte om dat stomme emotie-eten de baas te zijn;
- ik het zo ontzettend mooi, leuk en geweldig vind dat ik moeder ben;
- ik ook ontdekte dat het op sommige momenten ook zwaar kan zijn om moeder te zijn;
- ik nog steeds een hele trotse tante ben;
- ons kleine baby een lieve, leuke en ondeugende dreumes werd;
- mijn man en ik af en toe even met z’n tweetjes op pad gaan;
- ik op de meest vreemde momenten heel hard moet huilen omdat mijn vader er niet meer is;
- we mooie, leuke en bijzondere momenten met familie en vrienden hebben beleefd;
- we voor de eerste keer als gezinnetje op vakantie gingen;
- ik 177 boeken las;
- ik genoot van de vele wandelingen die ik op mijn vrije dagen met ons zoontje maakte:
- ons zoontje steeds bewuster werd van onze bezoekjes aan de Efteling;
- ik leerde dat je gewoon eerlijk kan zijn hoe het met je gaat (en je niet altijd een sociaal wenselijk antwoord hoeft te geven op de vraag ‘hoe gaat het?’).

Ik wens jullie een hele fijne jaarwisseling en een prachtig 2020 toe!

Boekenwurm zoekt baan!

Al sinds jonge leeftijd ben ik bezig met lezen, schrijven en taal. Ik vond het leuk om korte verhaaltjes te schrijven en ik las graag én veel. Het was een heus uitje voor me als ik met mijn moeder mee mocht naar de bibliotheek om nieuwe boeken uit te zoeken. De reeksen van Floortje Bellefleur, Balletclub de Zwaantjes en Cindy waren favorieten toen ik op de basisschool zat. Het vele lezen is gebleven, maar de soort boeken veranderden wel. Tegenwoordig lees ik vooral met thrillers feelgood romans en chicklits. Daarnaast lees ik voor uit prenten- en andere kinderboeken.

Boekenbeschrijfster
Als ik op de basisschool een vriendenboekje mocht invullen, schreef ik altijd dat ik later “boekenbeschrijfster” wilde worden. Ik dacht dat je zo genoemd werd als je boeken schreef. Mijn ouders hebben me uiteindelijk uitgelegd dat je dan “(boeken)schrijfster” bent. Dus dat vulde ik daarna bij mijn toekomstige beroep in.

Omdat er geen opleiding tot schrijfster bestaat, besloot ik communicatie te gaan studeren. Dan was ik toch lekker met taal bezig en kon ik een leuke en interessante studie volgen. In vier jaar tijd rondde ik de opleiding ‘Tekst & Communicatie’ af. Dat was net op het moment dat de banenmarkt instortte en de communicatieafdelingen als eerste leken te sneuvelen. Toch heb ik in de afgelopen jaren werkervaring in de communicatie op kunnen doen, onder meer als webredacteur, projectmedewerker cultuur & educatie, tekstschrijfster en redacteur/correspondente. Het is me zelfs gelukt om ook “boekenbeschrijfster” te worden dankzij mijn eigen website www.boekenbeschrijfster.nl. Daar publiceer ik mijn recensies van gelezen boeken op. Gemiddeld lees ik tien boeken per maand en ik laat graag weten wat ik van een boek vond en waarom.

Werk gezocht
Ik ben op zoek naar een nieuwe uitdaging in de communicatie, bijvoorbeeld als (web)redacteur, tekstschrijfster of communicatiemedewerker. Ik wil graag parttime werken (tussen de 16 en 32 uur) en ik ben per direct beschikbaar. Weet jij een leuke en passende functie voor me? Dan hoor ik dat graag!

Triangel - Bijzondere boekentips

Al zolang als ik me kan herinneren, ben ik dol op lezen. Met mijn moeder mocht ik regelmatig mee naar de bibliotheek om nieuwe boeken uit te zoeken. Dat vond ik echt een feestje om te doen. Hoe meer boeken ik mee mocht nemen, hoe leuker ik het vonden. Tegenwoordig koop ik de meeste boeken die ik graag wil lezen of krijg ik via een uitgeverij een recensie-exemplaar om te lezen en recenseren voor mijn boekenblog www.boekenbeschrijfster.nl.

Gedurende de wintermaanden lees ik vaak meer dan tijdens de zomermaanden. Ik kruip nu graag met een boek, een dekentje en een kopje thee op de bank. Hebben jullie dat ook? Mocht je nog op zoek zijn naar een bijzondere boekentip, ik deel graag een aantal goede boeken die ik pas gelezen heb. Te beginnen met ‘Wie niet weg is’ van M.J. Arlidge. Arlidge heeft met dit zesde deel uit de Helen Grace-serie wederom een spannend en goed boek geschreven. ‘Wie niet weg is’ zit vol spannende en verrassende elementen dat je alleen maar wil lezen en lezen… totdat je bij de ontknoping bent. Het verhaal zit zo goed in elkaar dat je het hele boek volop aan het genieten bent. Een van de fijne zaken uit de boeken van Arlidge zijn de korte hoofdstukken. Dat zorgt ervoor dat het verhaal vlot verloopt en dat je lekker snel kunt lezen. Voor je het weet, ben je alweer tien hoofdstukken verder waarin veel is gebeurd. De fans van Helen Grace zullen enorm genieten van dit deel en regelmatig op het puntje van hun stoel zitten. Gelukkig kunnen we in het voorjaar van het zevende deel gaan genieten. Ik kijk al uit naar ‘Klein, klein kleutertje’…

Of wat dacht je van ‘Koningslaan’ van Ellen Lina? Meteen van de proloog ben je geïntrigeerd en wil je weten wat er allemaal precies aan de hand is. Dat zorgt ervoor dat direct goed in het boek zit. Hoofdpersonage Charlie van Amerongen is een interessant personage. Ze is een bescheiden en verlegen vrouw, waarin ik mezelf soms wel een beetje herkende. Grappig detail is dat Ellen Lina deze karaktereigenschappen best lastig vond, omdat zijzelf het tegenovergestelde is van Charlie. Ze heeft dit personage heel geloofwaardig neergezet. Je leert haar telkens wat beter kennen, waardoor je haar keuzes meer begrijpt. Ook de andere personages komen goed tot hun recht. Ze worden zodanig beschreven dat je bij elk van hen een bepaald beeld vormt hoe ze eruit zouden zien. Knap als een auteur dat voor elkaar krijgt. Naarmate het boek vordert, wordt het steeds spannender. Lina zorgt voor een aantal onverwachte wendingen, die de nodige spanning met zich meebrengen. Het is andere spanning dan bij haar vorige boek ’Crash’, maar je wil op dat moment wel door blijven lezen. Je moet gewoon weten of je het bij het rechte eind hebt of niet… En tegen het einde van ‘Koningslaan’ komt alles bij elkaar en kun je concluderen dat Lina wederom een sterk verhaal met een mooi afgerond geheel heeft geschreven. Aanrader om te lezen!

En tenslotte het leuke kinderboek ‘Mag ik je Omi noemen?’ van Nathalie van den Thillart. Ze heeft een leuk, grappig en leerzaam verhaal geschreven. Van den Thillart heeft een prettige en toegankelijke schrijfstijl. Ze vertelt het verhaal vanuit de ik-vorm van Lilly en ze heeft zich goed ingeleefd in de belevingswereld van de doelgroep. Tieners zullen zich vast in een of meerdere situaties uit het boek herkennen. En dat zal ook voor ouders en grootouders gelden. Dat zorgt ervoor dat het verhaal lekker leest. Oma Noortje, Lilly en Bo beleven allerlei avonturen, in en rondom het ziekenhuis. Zonder teveel details weg te geven, hebben de drie een missie. En daarbij kunnen ze de hulp van een bekende Nederlander wel gebruiken. Dat zorgt voor leuke en grappige situaties. Wil je weten wie dat is? Lees dan ‘Mag ik je Omi noemen?’ Je zult er geen spijt van krijgen… Alvast veel leesplezier toegewenst met één van deze boeken of een ander mooi, goed, spannend of ontroerend verhaal dat je gaat lezen.

Deze Triangel verscheen in Weekblad Dongen, 15 februari 2018

Triangel - Mijn quote

Vorig jaar besloot ik om het recenseren van boeken wat serieuzer op te pakken en een .nl-domein aan te vragen. Omdat ik als klein meisje altijd riep dat ik later boekenbeschrijfster wilde worden, was de naam voor mijn website zo gekozen. Gelukkig was deze domeinnaam ook nog beschikbaar. Samen met mijn man maakte ik de website, waarbij hij vooral het technische gedeelte voor zijn rekening nam en ik me met de inhoud bezighield.

Voorzichtig schreef ik de eerste uitgeverijen aan voor recensie-exemplaren. Ik vond het toch wel even spannend of ik als beginnend klein boekenblog al interessant genoeg was om recensieboeken te ontvangen. En ja hoor, binnen korte tijd lagen de eerste twee boeken op de deurmat: ‘De geluksoma’ van Patrick van Hees en ‘Kunnen krokodillen huilen?’ van Paul Heiney. Twee totaal verschillende boeken, maar allebei erg leuk om te lezen. Mocht je ze nog niet kennen, dan raad ik je aan ze te lezen.

Langzaamaan ontving ik meer recensieboeken en schreef ik meerdere uitgeverijen aan. De ene keer had ik geluk en kreeg ik een te recenseren boek; de andere keer waren de exemplaren al op of was mijn website toch nog te klein. Met elk boek dat ik ontvang ben ik even blij, want het blijft bijzonder om op deze manier boeken te mogen lezen.

Laatst beleefde ik als boekblogger toch iets bijzonders. Aan het begin van het jaar had ik ‘Drie vrienden, een huis (en een klusjesman)’ van Astrid Harrewijn mogen lezen. Een geweldig boek dat ik binnen één dag uit had. Ik mailde de link van mijn recensie naar de uitgever en keek al uit naar het tweede deel uit deze serie dat in augustus zou verschijnen. Tot mijn verbazing zag ik dat een quote van mij in de aanbiedingsbrochure van de uitgever stond bij dit tweede boek getiteld ‘Daar heb je vrienden voor’. Inclusief een vermelding naar mijn website. Wat stoer! Ik had dat al wel vaker van anderen zien staan en vond het erg gaaf dat ik er nu ook tussen stond.

Halverwege augustus bracht de postbode een pakketje met daarin het nieuwste boek van Harrewijn. Ik begon meteen te lezen en had al ongeveer een derde erop zitten toen ik me bedacht dat de uitgever op de achterkant van een boek ook vaak citaten plaatst. Laatst was een mede-boekblogger nog geciteerd op een spannende thriller van diezelfde uitgeverij. Ik draaide het boek om en zag tot mijn verbazing dat de tweede quote van mij was. Ik stond gewoon met citaat én website op de achterkant van een boek. Als mensen dit boek kochten, zagen ze mijn website gewoon staan. Hoe gaaf is dat?! Ik kreeg een grijns op mijn gezicht die de hele dag is blijven staan. Als boekblogger is dit toch wel het hoogst haalbare.

Uiteraard heb ik dit vreugdemoment meteen met familie, vrienden en andere bekenden gedeeld. Dit maak je tenslotte niet elke dag mee. Daarna heb ik met veel plezier het boek uitgelezen. Nu is het wachten op het derde en laatste deel uit deze reeks. Heb je ‘Drie vrienden, een huis (en eenklusjesman)’ en/of ‘Daar heb je vrienden voor’ nog niet gelezen? Doe dat dan! En niet alleen omdat mijn quote op het tweede boek staat, maar vooral omdat het heerlijke boeken zijn om te lezen.

Deze Triangel verscheen in Weekblad Dongen, 22 september 2016

Wat zou jij willen lezen in het lokale krantje?

Zoals jullie wellicht hebben meegekregen, ben ik vorige week als correspondent voor Weekblad Dongen begonnen. De meeste Dongenaren zouden het haast niet gemist kunnen hebben; mijn voorstelstukje stond op de voorpagina van het lokale krantje. Erg leuk natuurlijk!

Wat mij na donderdag opviel – dat was na de dag dat het weekblad bij de mensen thuis bezorgd is – is dat de mensen die daadwerkelijk Weekblad Dongen lezen over het algemeen wat ouder is. Veel mensen van rond mijn leeftijd die ik sprak, zeiden dat ze het erg leuk vinden dat ik voor het krantje ga schrijven maar dat ze het zelf eigenlijk nooit lezen. Bij de meesten verdwijnt het vrijwel meteen in de papierbak. En daar wil ik natuurlijk graag verandering in brengen.

Vandaar de vraag die ik de titel van deze blog staat: 

“Wat zou jij willen lezen in het lokale krantje?”

Ook als je niet in de gemeente Dongen woont, kun je natuurlijk antwoord geven op deze vraag. Het kan mij helpen om inzicht te krijgen in wat mensen graag willen lezen. Lees je überhaupt het lokale krantje uit je woonplaats? Waarom wel/niet? Mis je bepaalde onderwerpen waar je graag over zou willen lezen? Wat zou ervoor zorgen dat je het krantje wel gaat lezen? Ik ben erg benieuwd naar jullie reacties. Alvast bedankt voor jullie hulp.

Een eigen boekenwand

Zo lang als ik me kan herinneren, ben ik dol op lezen. Je deed me als kind geen groter plezier dan met een bezoekje aan de bibliotheek. Mijn moeder leest ook veelvuldig, dus vroeger mocht ik regelmatig mee naar de bieb.

Naarmate ik ouder werd, werd het lezen niet minder. Zelfs niet in de bovenbouw van de middelbare school tijdens de verplichte leeslijst van het vak Nederlands. Lezen vond (én vind) ik heerlijk. Lekker wegdromen in een andere wereld of iets leren over een onbekend onderwerp of even voorlezen aan een nichtje of een neefje… ik ben een echte boekenwurm.

Naast het lenen van boeken via de bibliotheek kocht ik ook veel boeken. Niet dat ik altijd plaats had om ze mooi op te bergen, maar dat zou later wel komen als ik een eigen huis had.

Dat later is inmiddels een feit geworden.
Lees verder op: http://www.boekenbeschrijfster.nl/content/een-eigen-boekenwand

Uit het leven van een werkzoekende

Zoals de meesten van jullie wel weten, ben ik alweer enige tijd op zoek naar een baan. Dat dit niet gemakkelijk is, hoef ik jullie niet te vertellen. Daar wil ik het nu niet over hebben.

Regelmatig krijg ik de vraag of ik me thuis niet verveel. Het antwoord op die vraag wisselt. Natuurlijk verveel ik me wel eens en ben ik het thuiszitten helemaal beu. Ik probeer daar alleen niet continu mee bezig te zijn. Ik zal er niet sneller een baan door vinden. Daarom maak ik er gewoon het beste van. Hoe ik dat doe? Dat zal ik eens vertellen…

Drie dagen in de week sport ik. Ik wil mijn conditie op peil houden; ik wil afvallen; en ik wil de spieren rondom mijn knieën sterk houden. Meestal ziet mijn sportschema er als volgt uit. Op maandag en woensdag zit ik thuis op de hometrainer. Op donderdag ga ik baantjes zwemmen met mijn moeder.

Een dag in de week pas ik op mijn neefje Teun. Dat is op dinsdag. Op deze manier krijg ik de kans om een speciale band met mijn neefje op te bouwen en om hem van dichtbij op te zien groeien. Ook is het erg fijn om die dag in een andere omgeving te zijn.

Als ik met mijn moeder ga zwemmen, doen we altijd van tevoren boodschappen. Dat vind ik leuk om te doen. We gaan naar meerdere supermarkten, de slager en de groenteboer. De ochtend is dan zo gevuld. En zo heb ik nog een dag in de week in een andere omgeving. Heel fijn!

Een dagdeel in de week ben ik bezig met solliciteren. Er zijn te weinig nieuwe vacatures om er vaker mee bezig te zijn. Gemiddeld verstuur ik drie sollicitaties per week. Ik lees er per week een stuk meer ;-)… en ik krijg helaas ook wekelijks afwijzingen.

Ik doe vrijwilligerswerk als webmaster voor KVG Dongen en heb ik het vooral druk als het nieuwe boekje met activiteiten uit is. Dat gebeurt twee keer per jaar. Tussendoor krijg ik foto’s van activiteiten aangeleverd. Deze plaats ik op de Terugblik-pagina. Dankzij dit vrijwilligerswerk ben ik toch enigszins bezig met mijn communicatie-achtergrond.

En verder vul ik mijn dagen met het bijhouden van het huishouden; artikelen en recensies schrijven voor mijn weblog; lezen, lezen en nog meer lezen; kaarten schrijven voor Postcrossing; naar de brievenbus wandelen om kaarten te posten (en vaak met een groter rondje teruglopen); televisie kijken; boekvouwen; fantaseren hoe ik het huis van Robert en mij wil inrichten; computerspelletjes spelen; cupcakes of iets anders lekkers bakken; lunchen met mijn moeder en mijn nichtjes als mijn moeder aan het oppassen is…

Natuurlijk zou ik mijn dagen het liefste vullen met werken. Zolang dat niet het geval is, maak ik er het beste van en zorg dat ik lekker bezig ben. En af en toe een baaldag hebben, hoort daar helaas bij…

Terugblik 2014

De kerstdagen zijn voorbij en oudjaarsdag staat al bijna voor de deur. Tijd voor een terugblik naar 2014.

Dit jaar was een zeer bijzonder jaar voor mij en Robert. In november 2013 vroeg Robert mij ten huwelijk, waar ik natuurlijk 'JA' op zei. Na dit prachtige moment hebben we toegeleefd naar onze trouwdag, die dit jaar op 3 oktober heeft plaatsgevonden. Het grootste deel van dit jaar stond in het teken van de voorbereidingen voor de bruiloft. Wat komt daar veel bij kijken! En wat was het leuk om daarmee bezig te zijn. Het is dat het een dure aangelegenheid is, maar anders zou ik het zo weer willen doen ;-).

Vrijdag 3 oktober was een geweldige en perfecte dag voor Robert en mij. Ik heb er regelmatig over geschreven op mijn weblog en ik vind het heerlijk om af en toe terug te lezen over hoe ik alles beleefd heb. Onze trouwdag is een dag om nooit te vergeten. Het cliché is waar: het is echt de mooiste dag van je leven!

De huwelijksreis die volgde, was ook geweldig. Al heel lang wilde ik eens naar New York toe. Het leek me geweldig om deze stad te bezoeken. Robert en ik besloten daarom om naar Amerika te gaan als pasgetrouwd stel. Naast New York zijn we ook naar Boston en Washington geweest. Drie prachtige steden... waarbij ik Boston en Washington het meest geweldig vond en New York het meest overweldigend. Absoluut een reis om nooit te vergeten!

Onverwachts stond dit jaar ook in het teken van het kopen van een huis. Robert en ik keken wel voorzichtig rond naar een huisje, maar echt serieus waren we er nog niet mee bezig geweest. Begin april wilden we de Open Huizenroute doen. We hadden een aantal huizen in Dongen en in Rosmalen op het oog... tot Robert een nieuwbouwproject in Dongen tegenkwam. We waren nog net op tijd voor de deadline om ons hiervoor in te schrijven. Een paar dagen later werden we gebeld dat we een optie op onze eerste keuze hadden: een hoekhuis. Daarna is het vrij snel gegaan. Het project zag er goed uit en we zagen het allebei zitten, dus we besloten ervoor te gaan. Inmiddels gaat het allemaal definitief door en zal volgende maand de bouw beginnen. Hopelijk zitten we volgend jaar met de feestdagen in ons eigen huis. Een mooi project om ons het komende jaar mee bezig te houden.

Afvallen, gezonder leven en meer bewegen waren drie zaken waar ik me dit jaar ook op concentreerde. Ik wilde een gezonder lichaam en minder kilo's meesjouwen. Mijn doel was om binnen één jaar 15 kilo af te vallen. Dat is me helaas net niet gelukt (mede door de huwelijksreis (a)). Ik ben wel een mooi aantal kilo's afgevallen en ik wil door blijven gaan om uiteindelijk nog meer kilo's kwijt te raken. Tijdens de huwelijksreis ben ik helaas wat aangekomen en het is me nog niet gelukt om dat weer kwijt te raken. Ik heb er deze decembermaand meer moeite mee om van al het lekkers af te blijven dan vorig jaar om deze tijd. Ook al doe ik niet aan goede voornemens, ik ga ervoor om verder af te vallen. Op naar de -15 kilo (en verder...)!

Werkloos zijn anno 2014 is lastig. De banen liggen niet voor het oprapen en werkzoekenden zijn er - helaas - meer dan genoeg. Bedrijven gaan failliet, mensen komen op straat te staan en het aantal banen lijkt vaker te dalen dan te stijgen. Ik weet er alles van en ik word er soms vrij moedeloos van. Heb je in vier jaar tijd een prachtig universitair diploma gehaald, heb je een aantal jaren werkervaring opgedaan, maar zit je nu toch alweer een hele tijd thuis. Dat is mijn situatie helaas.
Elke week ga ik op banenjacht en verstuur ik sollicitaties. En vrijwel elke week krijg ik afwijzingen binnen. Het aantal gesprekken dat ik dit jaar heb gehad, is op één hand te tellen. Dan is het niet makkelijk om altijd positief te blijven. Ik heb af en toe een dag ertussen zitten dat ik er even helemaal klaar mee ben. Dan heb ik nergens zin in en blijf ik het liefste op bed liggen. Hoe vervelend die dagen ook zijn, ik weet nu dat ik zo'n dag gewoon maar moet laten gebeuren. Dan wordt het maar een dag dat ik in mijn hangkleding op de bank zit en tv kijk of een boek lees. De dag erna gaat het weer stukken beter en heb ik meer energie en meer zin in dingen. Ik denk dat vrijwel elke werkzoekende (dat klinkt toch positiever dan werkloze :-)) zich hierin zal herkennen.
Ik blijf naar werk zoeken, ik blijf sollicitaties versturen, ik blijf afwijzingen ontvangen (en vervelend vinden)... en ooit, ooit ben ik weer aan het werk. Hopelijk is dat in 2015 al het geval!

Gelukkig hoef ik me doordeweeks niet te vervelen (ook al zou ik mijn dagen liever vullen met werken). Het huishouden heeft altijd iets te doen voor je. Drie keer in de week sporten is fijn en geeft me energie. Samen met mijn moeder de boodschappen doen is gezellig. Oppassen op mijn lieve neefje Teun is erg leuk. Hij wordt groter en wijzer, maar gelukkig komt hij ook nog lekker op schoot zitten om even te knuffelen. Met mijn lieve nichtjes Isa en Eva spelen, blijft ook leuk. Rummikub en Pesten zijn momenteel de favoriete spelletjes. Kaarten schrijven voor Postcrossing is een heerlijke bezigheid en geeft lekker wat afleiding. Bloggen over van alles en nog wat, want het blijft prettig om zaken van je af te schrijven of om zaken met anderen te delen. En natuurlijk één van mijn grootste hobby's: met een boek op de bank en de wereld om me heen vergeten. Heerlijk! En wat heb ik een aantal mooie en spannende boeken gelezen dit jaar.

2014 zal voor altijd een bijzonder jaar voor mij blijven. Je trouwdag is een dag die je nooit zult vergeten. Ik blader nog regelmatig in ons trouwalbum en waan me dan weer even terug op de mooie, zonnige dag die 3 oktober was.

Ik wens jullie in 2015 vele mooie en geweldige momenten toe.

Maak er een prachtig jaar van om nooit te vergeten!

En onthoud het volgende:

High tea met Chantal en Rutger

Deze maand verscheen de roman 'Ik wist het' van Chantal van Gastel. Dat mocht natuurlijk niet zomaar onopgemerkt voorbij gaan. Via diverse kanalen kon je kans maken om op high tea te gaan met Chantal van Gastel. De hapjes werden verzorgd door Rutger van den Broek, de winnaar van het eerste seizoen van 'Heel Holland Bakt'.

Afgelopen maandag kreeg ik een berichtje van Kristie. Zij had twee plaatsen bij de high tea gewonnen en vroeg of ik mee wilde gaan. Daar zei ik natuurlijk geen 'nee' tegen :-).

Gisterenmiddag vond de high tea in 'In de ruimte' in Utrecht plaats. Na een kort welkomstwoord van de uitgeverij waarbij verteld werd dat er 1200 mensen aan de verschillende prijsvragen hadden meegedaan, nam Chantal van Gastel even het woord. Ze heette iedereen welkom en vertelde dat ze aan elke tafel even plaats zou nemen. Ook bedankte ze Rutger voor zijn hapjes.

Daarna kon het smikkelen en smullen beginnen. Rutger had een aantal heerlijke hapjes gemaakt. Het was lastig kiezen, maar gelukkig mochten we meerdere keren naar het buffet om iets te halen :-). Mijn ultieme favoriet was de brownie! Die ben ik dan ook drie keer gaan halen...

Kristie en ik hadden geluk, want Chantal begon bij ons aan tafel met kletsen en signeren. Iedereen die bij de high tea was, kreeg een exemplaar van 'Ik wist het'. Ik had het boek digitaal al in mijn bezit; nu heb ik 'm als papieren editie. We hebben gezellig even gekletst met Chantal en tussendoor signeerde ze onze boeken. Ik vroeg of ze mijn achternaam erbij wilde zetten, omdat ik pasgetrouwd was. Ik ben nu in het bezit van een 'Voor Kim de Bruijn'-boek ;-).

Al met al hebben we genoten van een heerlijke high tea en een erg gezellige middag gehad. Uiteraard ben ik ook nog even met Chantal en Rutger op de foto gegaan :-).

 

Boekenbingo

Afgelopen week kwam ik deze bingokaart tegen bij iemand op haar Facebookpagina: bingo spelen met de boeken die je leest. Dat is wel heel erg leuk voor een boekenwurm zoals ik.

Op de website van Retreat at Randomhouse was er meer informatie over de boekenbingo te lezen. Het doel van deze kaart is om jezelf op leesgebied uit te dagen, het assortiment van je gelezen boeken uit te breiden en vooral om lol te hebben. Dat zie ik wel zitten!

Ik heb besloten om eens te kijken of ik de bingokaart dit jaar vol krijg. Elke maand bij mijn boekenoverzicht plaats ik meteen deze kaart met kruisjes erdoor welke ik al gehad heb. Wie doet er met me mee?