Triangel - Fietsen in eigen land

Laatst waren mijn man en ik een paar dagen naar Friesland. Lekker even samen op pad in eigen land. We hadden onze fietsen mee om wat kilometers te maken. Tenslotte zie je op de fiets (of wandelend) meer dan wanneer je in de auto zit.

Wij verbleven een aantal dagen in een bed & breakfast vlakbij Sneek. Prima accommodatie met een uitstekend ontbijt en twee gezellige en behulpzame eigenaren. Het was alleen even wennen aan de witte gordijnen die veel licht doorlieten, waardoor je om zes uur ’s ochtends het gevoel had dat het al negen uur was. De persoonlijke sfeer en gezelligheid bij B&B's zorgen ervoor dat wij daar graag verblijven. En sinds het gelijknamige programma van Omroep Max lijken er steeds meer B&B's te zijn. Ze schieten als het ware als paddenstoelen uit de grond. Kijken jullie dat televisieprogramma wel eens? Ik vind het prachtig om te zien hoeveel verschillende soorten B&B’s er bestaan en hoe de eigenaren naar de accommodaties van hun concullega’s kijken. De een is heel kritisch, terwijl de ander op een veel realistischere manier beoordeelt. Heerlijke televisie is dat. Ik verheug me alweer op een nieuw seizoen.

Op onze tweede dag in Friesland besloten we een rondje langs het Sneekermeer te fietsen met twee extra lussen erbij. Fietsen vind ik leuk, heel leuk zelfs tegenwoordig, maar meestal fietste ik niet meer dan 20 kilometer per keer. Dat is nu wel anders. Tijdens deze fietsrit reden we bijna 52 kilometer! En wat kom je dan veel tegen zeg. De natuur in Nederland zit vol leven: zwaluwen, ooievaars, reigers, mussen, mezen, raven, kraaien en nog veel meer dieren zagen we. Ook prachtige planten en bloemen waren te zien. Dat is echt genieten. Je kijkt om je heen en er is overal wel iets te zien.
Daarnaast kom je veel andere mensen tegen: wielrenners, wandelaars (met of zonder hond), hardlopers en fietsers. Leuk is het dat de meeste voorbijgangers je ook begroeten als je iets tegen hen zegt. Het is een kleine moeite om 'Goedendag' of 'Hallo' te zeggen als je iemand tegenkomt. Laatst las ik een boek over Random Act of Kindness, oftewel: doe zomaar iets voor een ander. Daar staan verschillende RAK's in om iets voor iemand anders te doen zonder dat je daar iets voor terug krijgt. De auteur hoopt dat we daarmee de wereld een klein beetje mooier kunnen maken. Een van de RAK's was 'Begroet eens zomaar vijf (wildvreemde) mensen die je tegenkomt'. Tijdens een fiets- of een wandeltocht doe ik dat regelmatig. Iets waar mijn man in het begin aan moest wennen, maar inmiddels doet hij vrolijk mee.

Weer even terug naar onze mini-vakantie in eigen land. Ik heb al wel wat in de wereld (met name Europa) gezien, maar ons eigen kikkerlandje biedt ook heel veel moois. Je hoeft niet altijd ver weg te gaan om een vakantiegevoel te hebben! Alhoewel ik ook best nog wat plekken buiten Nederland wil zien...

Deze Triangel verscheen in Weekblad Dongen, 17 augustus 2017

Hoe staat het met... afvallen?

Het is alweer een tijdje geleden dat ik een blog heb geschreven over het afvallen. In mijn terugblik heb ik verteld dat ik het lastig vond om al het lekkers in december te laten liggen. Het was daarom geen verrassing toen ik op 1 januari op de weegschaal stond dat ik iets was aangekomen sinds de laatste keer dat ik me gewogen had (en dat was eind oktober).

Daar is helaas niets meer aan te veranderen. Wat ik wel kan doen, is er weer voor de volle 100% voor gaan. Daar ben ik meteen op 1 januari mee begonnen! Mijn doel voor dit jaar: 10 kilo afvallen (en alles wat er eventueel extra af zou gaan, is natuurlijk mooi meegenomen).

Ik heb me aangemeld voor de Margriet Fit Challenge en de Frisse Start van 24Kitchen. Elke dag ontvang ik vanuit beide initiatieven een mail met tips, gezonde recepten en oefeningen. Helaas kan ik niet alle oefeningen van de Margriet Fit Challenge uitvoeren vanwege mijn zwakke knieën, maar op de dagen dat ik thuis sport kies ik een aantal oefeningen uit die ik wel kan zonder daarna kniepijn te hebben.

Het sporten heb ik ook weer helemaal opgepakt. Thuis zit ik twee tot drie keer in de week op de hometrainer (zo'n 45 minuten per keer) en doe ik er enkele oefeningen bij. Daarnaast ga ik één keer in de week baantjes zwemmen met mijn moeder. We zwemmen dan 45 minuten (en mogen daarna van onszelf lekker even 10 minuten in het bubbelbad). Deze week heb ik 35 minuten in hetzelfde tempo als mijn moeder gezwommen en 10 minuten in mijn eigen hogere tempo.

Aangezien ik benieuwd was of ik in een week tijd al resultaat geboekt had, ben ik afgelopen donderdag op de weegschaal gaan staan. En wat bleek: er was 1,4 kilo af! Dat geeft een mooie extra motivatie.

Vanaf nu ben ik van plan om weer een keer in de maand te gaan wegen. Daar zal ik jullie van op de hoogte houden. Op naar een gezonder gewicht!

De Bossche Bollen-fietstocht

Zoals jullie waarschijnlijk wel weten, fiets ik nu alweer bijna een jaar twee tot drie keer in de week. In het begin voelde het als een verplichting om te helpen bij het afvallen en om mijn conditie op te bouwen. Tegenwoordig vind ik het heerlijk! Dat geldt zowel voor het fietsen op de hometrainer als het fietsen in de buitenlucht.

Een paar weken geleden las Robert in een regionaal krantje over de Bossche Bollen-fietstocht. Deze fietstocht vindt jaarlijks in Den Bosch plaats en is een steun voor het Vicki Brown-huis. Dit is een inloophuis voor mensen met kanker en hun naasten. Je kunt voor € 7,50 per persoon meedoen aan deze fietstocht. Het opgehaalde geld gaat naar het Vicki Brown-huis. Er zijn drie verschillende tochten: 14 km, 37 km en 50 km. Robert en ik besloten ons voor deze fietstocht in te schrijven.

Afgelopen zondag vond de Bossche Bollen-fietstocht plaats. Vooraf was de weersvoorspelling voor deze dag niet denderend, maar op de dag zelf zag het er beter uit. Om 9:00u vertrokken we op de fiets naar Restaurant Croy, waar we ons konden aanmelden. De eerste vijf kilometer hadden we al te pakken :-).

Bij het aanmelden gaf je aan welke afstand je wilde fietsen. Robert en ik besloten voor de 50 km te gaan. Het maximum aantal kilometers dat ik tot nu toe buiten had gefietst was net geen 40 km, dus de langste route van deze fietstocht leek me een mooie uitdaging.

Na een prachtig openingswoord van Hans van Breukelen werd om 10:15u het officiële startschot gegeven. Vol goede moed vertrokken we. Al na 10 km kwamen we de eerste controlepost tegen, waar we een stempel op konden halen. Dit stuk was goed gegaan. Vervolgens fietsten we 23 km om bij de tweede controlepost aan te komen. De modderige stukken waren niet fijn fietsen, maar we zagen wel prachtige natuur om ons heen. We besloten om hier onze lunch op te eten en even uit te rusten.

Hierna hadden we in totaal nog 17 km te gaan, met na 12 km controlepost drie. Dit waren meteen de zwaarste kilometers van de route. We reden namelijk een vrij lang stuk langs het kanaal mét tegenwind. Dat was zwaar... vooral voor mijn knieën. Maar het is gelukt... mede dankzij de bemoedigende woorden die Robert me gaf.

De derde controlepost zat bij een gezellig theehuisje. We besloten om daar even wat te drinken... en namen daar een heerlijk aardbeiengebakje erbij! Dat was genieten :-). De laatste vijf kilometer die volgde, ging gelukkig een stuk gemakkelijker ondanks de tegenwind die er was. Om half drie kwamen we weer bij Restaurant Croy aan. Daar kregen we een pen als aandenken.

We besloten om meteen terug naar huis te fietsen. Daar aangekomen gaf mijn kilometerteller aan dat we in totaal 60 km hadden gefietst. Dat voelde ik inmiddels wel in mijn benen ;-). Even douchen, omkleden en de rest van de zondag hebben we lekker gerelaxed. Ik zeg: volgend jaat weer! Wie doet er mee :-)?

Een weegmoment (7)

Ik zie net dat het alweer ruim een maand geleden is dat ik een blog heb geschreven over het afvallen. Ik heb er goed en minder goed nieuws over te vertellen.

Laat ik beginnen met het minder goede. Toen ik vanochtend op de weegschaal stond, zag ik dat ik helaas een paar ons ben aangekomen in vergelijking met de vorige keer. Dus de mijlpaal van -15 kilo heb ik jammer genoeg nog niet gehaald. Ik denk dat het twee oorzaken heeft: ik ben af en toe iets te gemakkelijk met iets lekkers pakken en ik denk dat mijn lichaam steeds meer aan mijn nieuwe eetgewoontes gewend is.

Yoïn reageerde op een van mijn blogs met de tip om anders te gaan sporten: intensief afwisselen met lang en rustig. Omdat het mijn knie steeds beter gaat, ben ik met deze tip afgelopen week aan de slag gegaan. In plaats van alleen maar binnen op de hometrainer te gaan fietsen, zijn Robert en ik inmiddels twee keer buiten gaan fietsen. We hebben afgelopen zondag 32 km gefietst en gisterenavond 18,4 km. Het is gezond, het is heerlijk om buiten te fietsen en mijn lichaam moet nu harder werken (zeker gisteren toen we aantal keer flinke tegenwind hadden).

En dan nu het goede nieuws. Ik merkte de laatste tijd dat mijn beha's te groot werden. Ik zette de bandjes strakker, maar het sloot allemaal niet meer goed aan. Vorige week besloot ik maar eens naar een lingeriezaak te gaan om een nieuwe beha te kopen. En wat bleek? Ik heb nu een cupmaat en twee omtrekmaten minder dan de beha's die ik nog droeg. Jullie snappen wel dat ik daar erg blij mee ben :-).