donderdag 29 juni 2017

Triangel - Pandaberen

Terwijl de vogels vorige week spreekwoordelijk van het dak vielen, zag ik op de tijdlijn van Facebook verschillende berichten over pandaberen voorbij komen. Ondanks de warmte brachten veel mensen (uit mijn omgeving) een bezoek aan dé dierentuin van Nederland waar sinds kort twee pandaberen verblijven. Tegelijkertijd ontdekte ik dat een van mijn collega’s allerlei feitjes over deze dieren wist. Wisten jullie bijvoorbeeld dat een pandabeer zo’n 40 kilo bamboe per dag eet? Of dat een panda 100 drollen per dag kan produceren? Zo leer je nog eens wat en altijd handig ook. Dit zijn van die feitjes die het bijvoorbeeld op een verjaardagsfeestje erg goed doen.

De eerste, en voorlopig enige, keer dat ik een pandabeer in het echt zag, was toen mijn man en ik in Washington waren. Nadat we Boston en New York bezocht hadden, kwamen we met de trein in Washington aan. De plek waar het Witte Huis te zien is. Maar wat wij stiekem nog gaver vonden, was dat er in deze plaats een dierenpark was waar je tussen zonsopgang en zonsondergang zo lang kon rondlopen als je maar wilde. De dierenverblijven waren er groot, zaten vol groene elementen en zagen er heel natuurlijk uit. Voor ons was het een heerlijk wandelgebied.

Terwijl we de verschillende verblijven bekeken en op zoek gingen naar de dieren, kwamen we op een gegeven moment bij een wat drukkere plek uit. En wat bleek: daar zaten de pandaberen. De mannetjespanda zat alleen, maar bij de vrouwtjespanda zat een kleine pandabeer. Nou ja, klein… inmiddels was de panda één jaar oud en was hij al best groot. Bao Bao heette deze beer. En wat was hij leuk om te zien. Meestal zijn pandaberen vrij rustig, lieten wij ons door een van de verzorgers vertellen. De dag dat wij er waren, was het beertje heel actief. Dat had de verzorger nog niet vaak gezien. Bao Bao klom in de boom, liet zich er weer uit vallen en maakte een soort koprol. Zo gaaf om te zien! We genoten volop van de pandabeer. Ik geloof dat mijn man binnen een half uur 140 foto’s had gemaakt. Het was een bijzonder moment tijdens een al heel bijzondere reis.

Nu ik verschillende foto’s van de pandaberen in Nederland voorbij zie komen, word ik wel steeds nieuwsgieriger om hier naar de dierentuin te gaan. Het enige dat me nu nog wel tegenhoudt, is dat je van tevoren al je kaartjes moet kopen om teveel drukte te voorkomen. Logisch natuurlijk, zeker als je vanuit het park denkt, maar een spontaan bezoek richting Rhenen zit er voorlopig nog niet in. Gelukkig blijven de pandaberen wel een aantal jaren in ons kikkerlandje. Als de nieuwigheid er wat vanaf is, ga ik er ook eens een kijkje nemen… met de fotocamera erbij natuurlijk. Eens kijken of we dan het recordaantal foto’s van Washington gaan overtreffen.


Deze Triangel verscheen in Weekblad Dongen, 29 juni 2017

Bewegen is leuk!

Acht weken geleden besloot ik dat ik nu écht iets aan mijn gewicht moest gaan doen, zoals ik in mijn vorige blog vertelde. En om het meteen goed aan te pakken, besloot ik de hulp in te schakelen van een diëtiste. Dat vond ik ergens wel spannend, vooral omdat ik niet wist wat ik daarvan moest verwachten. Zou ik op een streng dieet gezet worden? Zou ik dat gaan volhouden? Die eerste afspraak met de diëtiste viel hartstikke mee.

Vol goede moed ben ik na die afspraak met het eetpatroon aan de gang gegaan. De eerste keer dat ik de pasta voor mijn avondeten afwoog, dacht ik wel "is dit het nou?" Maar inmiddels heb ik ruim voldoende aan een bordje met 100 tot 125 gram gekookte pasta (en natuurlijk nog groenten en vlees of vis erbij). Ook ben ik er nu aan gewend om niet meer met boterhammen met appelstroop te ontbijten maar met een bakje yoghurt en fruit.

Het meer bewegen gaat ook steeds beter. Robert en ik gaan 's avonds regelmatig een rondje wandelen. Dankzij mijn Garmin-horloge houd ik dagelijks bij hoeveel stappen ik gemaakt heb. En ik haal toch vaker de 10.000 stappen op een dag dan ik vooraf gedacht had. De hometrainer op zolder levert inmiddels ook goed z'n geld op. Sportkleren aan, gevuld flesje met water, serie op Netflix erbij en voor ik het weet heb ik 45 minuten gefietst. Ik begin sporten (en bewegen in het algemeen) steeds leuker te vinden.

Erg tevreden
Vanochtend had ik mijn tweede afspraak met de diëtiste. Elke donderdagochtend stond ik op de weegschaal en zag ik gelukkig dat er telkens iets vanaf was gegaan. Tot mijn vreugde zag ik vandaag dat ik in totaal 9,9 kg ben afgevallen (nog nét de 10 kg niet gehaald, maar dat komt nog wel...). Met mijn diëtiste had ik afgesproken dat ik per week minimaal 0,5 kg zou afvallen. Dat heb ik ruimschoots gehaald! Ze was erg tevreden hoe het tot nu toe ging en gaf me nog extra tips mee. Heel fijn! Het bijzondere was dat ik zelfs wat meer mag eten, met name na de lunch mag ik twee keer een tussendoortje pakken omdat wij 's avonds vaak wat later eten. Wie had dat gedacht dat ik dat ooit te horen zou krijgen? Natuurlijk wel een gezond tussendoortje, maar dat vind ik helemaal geen probleem.

We hebben afgesproken dat ik over een kleine twee maanden weer langskom om te kijken hoe het dan allemaal is gegaan en wat voor tips ze dan eventueel nog voor me heeft. De diëtiste helpt me echt om goed en verantwoord af te vallen. En daarnaast vind ik het heel prettig dat Robert en mijn (directe) omgeving me steunen waar kan. Zo is bijvoorbeeld een verjaardagsfeestje bezoeken minder erg dan verwacht als er ook tomaatjes, komkommer en wortels te vinden zijn. En ik geniet ook nog gewoon van een stukje taart, maar dan wel een lief klein puntje. Zoals mijn diëtiste zegt: "Je moet jezelf af en toe nog wel even kietelen!"

donderdag 1 juni 2017

Op naar een gezonder leven

Mijn gewicht en ik... dat is altijd een strubbeling geweest. Ik weet al heel lang dat ik te zwaar ben en dat het gezonder voor me is om af te vallen. In aanloop naar onze bruiloft is het me ook gelukt om bijna vijftien kilo af te vallen. De aangeschafte trouwjurk was een erg goede stimulans. Helaas zijn in de loop der jaren bijna al die kilo's er weer bijgekomen. Verschillende oorzaken kan ik ervoor opnoemen, maar daar gaan de kilo's er niet door af. Ik ben degene die er verantwoordelijk voor is.

Bijna een maand geleden is de knop weer omgegaan. Ik was alweer lange tijd ongelukkig met mijn gewicht, maar het lukte me niet om er echt iets aan te gaan doen. Begin mei stond ik weer eens op de weegschaal en schrok ik toch wel. Ik moest echt iets aan mijn gewicht gaan doen!

Omdat ik er deze keer écht iets aan wilde doen, besloot ik de hulp van een diëtiste in te schakelen. Zelf koos ik er al voor om al die lekkere (en slechte) tussendoortjes links te laten liggen en meer
fruit en komkommer te gaan eten. De diëtiste had nog meer adviezen voor me. In het kort raadde ze me aan om meer op de koolhydraten en suikers te letten. Ze heeft een dieetadvies voor me opgesteld en een lijst met voeding meegegeven om te kunnen variëren. Daarnaast zei ze dat het goed is om elke dag minimaal een half uur te bewegen. Over vier weken heb ik weer een afspraak bij haar om te kijken hoe het gaat en wat er eventueel nog aangepast moet worden.

Het begin is gemaakt!
Inmiddels is het bijna een maand geleden dat ik mijn eetgewoontes heb aangepast naar een gezondere levensstijl. En mét resultaat! Ik ben nu 5,3 kilo afgevallen. Het eerste begin is gemaakt. Ik ben er nog lang niet, maar ik ben blij dat ik de knop heb kunnen omdraaien. Ik voel me fitter, ik slaap veel beter en mijn conditie gaat enorm vooruit. Ook beginnen de eerste kledingstukken te groot te worden. Té groot, wie had dat een paar maanden geleden gedacht...