Ultieme brownies

Vorige week mocht ik met Kristie mee op high tea bij Chantal van Gastel. We hebben daar een gezellige middag gehad en heerlijke hapjes gegeten. Deze waren door Rutger van den Broek (oftewel: de eerste winnaar van 'Heel Holland Bakt') gemaakt. Helaas werd zijn boek 'Rutger bakt' die middag niet verkocht. Rutger vertelde wel dat het boek nu nog met korting te bestellen was bij Bol.com.

Aangezien ik zijn bakboek toch nog een keer wilde kopen, heb ik dat vorige week meteen gedaan. Afgelopen dinsdag had ik 'm in huis. Wat is het een prachtig boek om te zien. Het water loopt je in je mond als je de afbeeldingen met de heerlijke gerechten ziet.

Een van mijn favoriete hapjes bij de high tea was 'de ultieme brownie'. Ik ben dol op brownies... en Rutgers brownie is absoluut één van de lekkerste die ik ooit gegeten heb. Daarom besloot ik om als eerste gerecht uit zijn boek de brownies te gaan maken... zonder hazelnoten, aangezien ik deze niet in huis had.

Het recept lijkt op een aantal punten op het recept van de browniecupcakes die ik regelmatig maak. Te beginnen met het smelten van pure chocolade en boter. Robert en ik hebben laatst voor deze handeling een kom gekocht (degene die je op de foto ziet), en daar ben ik nog steeds erg blij mee. Hij past precies op onze "aardappelpan" en is zo ideaal te gebruiken om iets goed te laten smelten.

Terwijl het smeltproces in gang was, zette ik de rest van de ingrediënten klaar. Lang leve de bakken van Tupperware. Deze gebruik ik bijna allemaal om bakspullen - zoals suiker, bloem en zelfrijzend bakmeel - in te bewaren.

Even mixen met de handmixer...

...en vervolgens met de spatel
de rest van de ingrediënten erdoor roeren.

Rutger legt duidelijk uit welke handeling je wanneer moet doen. Het kan bijna niet misgaan als je precies doet wat er in het recept staat. Als je alles met elkaar gemengd hebt, kan het in de bakvorm gegoten worden en daarna in de oven gezet worden. Ik heb gisteren bij de Hema een speciale brownie-bakvorm gehaald. Die is hier uitstekend voor te gebruiken.

Terwijl de brownie in de oven staat, heb je alle tijd om je gebruikte spullen af te wassen (of in de vaatwasser te zetten). Voor mij geldt nu nog het eerste. Ondertussen begint het heerlijk te ruiken in de keuken... en eigenlijk ook in de rest van het appartement. Het is jammer dat ik dat jullie niet kan laten ruiken via mijn blog.

Nadat de brownie uit de oven is gehaald, moet je 'm in de bakvorm goed laten afkoelen voordat je 'm aansnijdt. Inmiddels heb ik al een stukje geproefd... en ik vind 'm heerlijk! Dit recept zal ik zeker nog vaker gaan maken.

Voor het volledige recept verwijs ik graag naar het bakboek 'Rutger Bakt'.

Een jaar verder...

21 oktober 2013 besloot ik mijn eetgewoontes om te gooien. Ik wilde gezonder gaan leven, meer gaan sporten en minder gaan snoepen.

Inmiddels ben ik één jaar (en één week ;-)) verder. Via deze weblog hebben jullie kunnen volgen hoe dat is gegaan. In het begin ging het vlot en vlogen de kilo's eraf. Sinds april ging het moeizamer. Iets eraf, iets erbij... Ik werd iets gemakkelijker met wat lekkers tussendoor. Dat hielp natuurlijk niet mee bij het afvallen.

Gelukkig bleef ik sporten. Ik ben blij om te kunnen zeggen dat ik inmiddels al ruim één jaar twee keer in de week (op de hometrainer) fiets en één keer in de week zwem. In het begin voelde het als een verplichting; nu vind ik het heerlijk. Met plezier sport ik. Een van mijn hoogtepunten van het afgelopen jaar is dat ik een fietstocht van 50 kilometer heb gemaakt. 

Afgelopen maand is voor het afvallen geen goede maand geweest. Robert en ik hebben een heerlijke vakantie gehad in Amerika. Veel gezien, veel gewandeld en veel gegeten ;-). Natuurlijk waren we benieuwd hoeveel we waren aangekomen. Dat bleek 1,5 kg te zijn. Dat viel me nog mee :-).

Toen ik vorig jaar met mijn gezondere levensstijl begon, wilde ik in één jaar tijd 15 kg afvallen. Dat is helaas niet gelukt. Ik ben uiteindelijk 12,5 kg afgevallen. Ook iets om trots op te zijn.

En daar zal het niet bij blijven! Vanochtend heb ik 45x buikspieroefeningen gedaan en 40 minuten op de hometrainer gefietst. Het begin is weer gemaakt :-D.

Huwelijksreis - Washington

Na vijf dagen New York was het alweer tijd om naar de laatste stad te gaan. Op woensdag 15 oktober vertrokken we met de trein naar Washington.

Washington - dag 1

De trein vertrok rond kwart voor tien van Penn Station. We waren absoluut niet de enigen die de trein richting Washington moesten hebben. Gelukkig waren er nog voldoende zitplaatsen. De treinreis verliep prima. We vermaakten ons met lezen, schrijven, iPadden en van de omgeving genieten (ondanks het grauwe weer). 

Rond kwart over een waren we in Washington. Het regende volop... maar dat mocht de pret uiteraard niet drukken! We namen een taxi naar het hotel en konden meteen inchecken. Even relaxen in de kamer en daarna was het tijd om de omgeving te verkennen. Het was inmiddels minder hard gaan regenen. We bezochten een aantal winkels en wandelden naar Het Witte Huis (ongeveer 2 km van ons hotel vandaan). Indrukwekkend om in het echt te zien. Veel beveiliging en extra hekken voor de standaardhekken. 

Voor het avondeten gingen we naar een Mexicaans restaurant. Binnen was allerlei Halloween-decoratie te vinden. Heel gaaf! Het eten was er overheerlijk. Robert nam taco's; ik burrito's. We hadden daarna zelfs nog plek voor een toetje. Jammie! De eerste dag in Washington was goed bevallen.

Washington - dag 2

Onze eerste volle dag in Washington begon met een ontbijt in het hotel. Dat is vrij uniek in de Verenigde Staten, aangezien vrijwel alle Amerikanen buiten de deur ontbijten. Het zag er prima uit met onder andere bagels, croissants en allerlei soorten fruit.

Na het ontbijt pakten we onze spullen en vertrokken we richting The Smithsonian's National Zoo, oftewel: de dierentuin van Washington. Het was ongeveer 2 kilometer lopen. Bijzonder detail aan deze dierentuin is dat hij gratis toegankelijk is. Er lopen verschillende vrijwilligers rond die je het een en ander over de dieren en het park kunnen vertellen. De dierentuin ziet er goed uit. De dierenverblijven zijn mooi en zien er zeer natuurlijk uit. We zagen allerlei dieren die we nog niet eerder in een dierentuin gezien hadden, waaronder de reuzenpanda. Vorig jaar is er een baby-pandabeer geboren, genaamd Bao Bao. Meestal is deze kleine panda slapend in de boom te vinden. Robert en ik hadden geluk; aan het eind van de ochtend kwam Bao Bao uit de boom en liep bijna een half uur rond beneden. Heel gaaf om te zien! Robert heeft in die tijd wel 140 foto's gemaakt :-). Kijk zelf maar eens in het onderstaande filmpje hoe schattig ze is.

Er waren uiteraard nog een heleboel andere dieren te zien, zoals de grijze wolven, tijgers, leeuwen, diverse vogels, een 14-jarige bever en... stokstaartjes. In deze dierentuin zaten de stokstaartjes binnen. Ze leken groter dan die in Nederland. Robert dacht dat dat kwam omdat we ze nu van heel dichtbij konden bekijken.

Tegen 16:00 uur hadden we alles gezien en gingen we terug naar het hotel te gaan. Inmiddels hadden we 10 kilometer gewandeld. We besloten in het hotel even bij te komen voordat we verder op pad gingen. Daar hadden onze voeten wel even behoefte aan; we zaten inmiddels al op dag 11 van de vakantie waarbij we gemiddeld 8 kilometer per dag hadden gewandeld.

Voor het avondeten wandelden we naar het centrum; nog wat extra kilometers erbij ;-). We kwamen een restaurant genaamd 'Vapiano' tegen. Dat herkenden we nog uit Berlijn, en daar hadden we goede herinneringen aan. Ook nu hebben we er heerlijk gegeten. Allebei hadden we een pizza... en achteraf gezien hadden we er best eentje kunnen delen ;-). Ruimte voor een toetje zat er bij ons allebei niet meer in.

Washington - dag 3

De derde dag in Washington begon meteen zonnig. Heerlijk! Na de gebruikelijke ochtendrituelen gingen we op pad. Eerst langs het postkantoor om internationale postzegels te kopen. Die zijn in Washington alleen daar te koop.

Vervolgens liepen we naar het opstappunt van de hop on and off-bus. Het was een mooie wandeling door de straten van Washington en de zon liet zich al flink zien. Nadat we onze tickets hadden gehaald, begonnen met de oranje route. Onze buschauffeur / gids vertelde tijdens het rijden van alles over Washington:

- De aanvraag om een rondleiding door Het Witte Huis te krijgen, duurt soms wel zes maanden. De veiligheidscontrole is zeer streng.

- Deze ochtend is de loting begonnen om de ontsteking van de kerstboom op 4 december aanstaande te zien. Er zijn 10.000 kaarten beschikbaar; 14.000 mensen staan in de rij om mee te loten.

Het hotel waar President Lincoln verbleef, kostte 2,65 dollar per nacht. Tegenwoordig kost die kamer 4000 dollar per nacht. Klein verschilletje ;-).

- Het gebouw van de FBI is vernoemd naar J. Edgar Hoover. Hij is in totaal 40 jaar leidinggevende geweest. Hij vond het FBI-gebouw één van de lelijkste gebouwen.

- Bij het United States Navy Memorial vindt elk jaar een speciale waterceremonie plaats. Er wordt dan water uit de zeven grote oceanen gebruikt.

- De Canadese ambassade is de enige ambassade die te vinden is tussen Het Witte Huis en Het Capitool. Daarmee laat de Verenigde Staten zien wat voor goede band er is tussen de twee buurlanden.

- Union Station (het treinstation) is geopend in 1906. Op het plafond en de muren is zo'n 35 kilogram goud te vinden.

- De koepel van Het Capitool wordt momenteel gerenoveerd. Op de koepel staat een beeld van ongeveer 6 meter. Het is daarmee het langste beeld van Washington. Het beeld staat voor vrijheid.

- In Washington DC wonen 600.000 inwoners. Washington District of Colombia is vernoemd naar George Washington en Christopher Colombus.

Aan het einde van de middag wandelden we via Het Witte Huis terug naar het hotel. We winkelden nog wat om de laatste souveniertjes te halen. In een van de winkels kreeg ik van een vrouw te horen dat ik een leuk t-shirt aanhad. Ze vroeg waar ik 'm vandaan had. Toen ik vertelde dat ik 'm dat -ie uit Nederland kwam, keek ze heel teleurgesteld. 

We besloten om nogmaals bij het Mexicaanse restaurant van afgelopen woensdag te gaan eten. We kozen allebei burrito's. Het smaakte er weer heerlijk. Helaas was de bediening wat minder in vergelijking met de vorige keer. Na afloop gingen we terug naar ons hotel. Tijd voor onze laatste avond in Washington. Morgen gaan we alweer aan de terugreis naar Nederland beginnen.

Washington - dag 4

Op zaterdag 18 oktober was alweer de laatste dag in Washington aangebroken. Op ons gemak hebben we in het hotel ontbeten. Daarna was het tijd om onze koffers in te pakken. Dat ging een stuk sneller dan gepland.

Na het uitchecken besloten we nog even het centrum in te gaan. We bekeken nog wat winkeltjes en dronken wat bij de Starbucks. Daar hebben we een paar potjes 'Stap op' en 'Pesten' gespeeld tot het tijd was om te lunchen.

Na de lunch liepen we terug naar het hotel. Rond kwart voor twee werden we door de taxi opgehaald. 'Even' inchecken (dat in totaal ruim een uur duurt, inclusief alle controles) en dan bij de gate wachten tot het vliegtuig zou vertrekken.

Ook in Washington hebben we een geweldige tijd gehad. We hadden er zeker nog een of twee dagen door kunnen brengen; er is daar genoeg te zien. Al met al hebben we een geweldige tijd in Amerika gehad. We zijn een prachtige ervaring rijker!

Ben je benieuwd naar al mijn foto's van Washington? Kijk dan eens op mijn Flickr-pagina.

High tea met Chantal en Rutger

Deze maand verscheen de roman 'Ik wist het' van Chantal van Gastel. Dat mocht natuurlijk niet zomaar onopgemerkt voorbij gaan. Via diverse kanalen kon je kans maken om op high tea te gaan met Chantal van Gastel. De hapjes werden verzorgd door Rutger van den Broek, de winnaar van het eerste seizoen van 'Heel Holland Bakt'.

Afgelopen maandag kreeg ik een berichtje van Kristie. Zij had twee plaatsen bij de high tea gewonnen en vroeg of ik mee wilde gaan. Daar zei ik natuurlijk geen 'nee' tegen :-).

Gisterenmiddag vond de high tea in 'In de ruimte' in Utrecht plaats. Na een kort welkomstwoord van de uitgeverij waarbij verteld werd dat er 1200 mensen aan de verschillende prijsvragen hadden meegedaan, nam Chantal van Gastel even het woord. Ze heette iedereen welkom en vertelde dat ze aan elke tafel even plaats zou nemen. Ook bedankte ze Rutger voor zijn hapjes.

Daarna kon het smikkelen en smullen beginnen. Rutger had een aantal heerlijke hapjes gemaakt. Het was lastig kiezen, maar gelukkig mochten we meerdere keren naar het buffet om iets te halen :-). Mijn ultieme favoriet was de brownie! Die ben ik dan ook drie keer gaan halen...

Kristie en ik hadden geluk, want Chantal begon bij ons aan tafel met kletsen en signeren. Iedereen die bij de high tea was, kreeg een exemplaar van 'Ik wist het'. Ik had het boek digitaal al in mijn bezit; nu heb ik 'm als papieren editie. We hebben gezellig even gekletst met Chantal en tussendoor signeerde ze onze boeken. Ik vroeg of ze mijn achternaam erbij wilde zetten, omdat ik pasgetrouwd was. Ik ben nu in het bezit van een 'Voor Kim de Bruijn'-boek ;-).

Al met al hebben we genoten van een heerlijke high tea en een erg gezellige middag gehad. Uiteraard ben ik ook nog even met Chantal en Rutger op de foto gegaan :-).

 

Huwelijksreis - New York

Na vier dagen in Boston te hebben doorgebracht, vertrokken we op vrijdag 10 oktober met de trein naar New York. Deze stad hadden Robert en ik allebei hoog op ons lijstje 'nog te bezoeken steden' staan. 

New York - dag 1

De treinreis naar New York verliep prima. We vermaakten ons met lezen, blogs typen, iPadden en van het uitzicht genieten. Met een kleine vertraging kwamen we na 4,5 uur aan in New York. Onze eerste gedachte: 'WOW!! Wat is alles hier groot en hoog!' We sloten aan in de rij voor de taxi's en na een enerverende rit waren we tegen 15:00 uur in ons hotel. De kamer was nog niet klaar, dus we verkenden alvast de buurt. Wat een drukte in vergelijking met Boston!

Eenmaal ingecheckt in ons hotel nemen we een kijkje in onze kamer. Het is bijna twee keer zo groot als onze kamer in Boston. Wel twee aparte bedden... maar dat overleven we vast wel voor vijf dagen ;-). De badkamer was in ieder geval een stuk ruimer. Erg prettig!

Vanuit het hotel hebben we een lijst met restaurants in de buurt gekregen. We besloten om bij de eerste op de lijst te gaan eten, genaamd Josie's. Gezellig restaurant met heerlijk én gezond eten. Robert nam fajita's met kip en groenten; ik geroerbakte kip met groenten. Als toetje deelden we een chocoladetaartje met pecannootjes en soja-ijs.

We wandelden op ons gemak terug naar het hotel, waarbij we langs een hele grote supermarkt kwamen. We namen een kijkje... en keken onze ogen uit! Wat was daar veel te koop! En wat waren de meeste verpakkingen groot. Het bleef me verbazen :-). We eindigden de dag met de film 'The Hunger Games'.

New York - dag 2

De eerste volle dag in New York begonnen we met een ontbijt op de kamer. We hebben een vrije grote kamer, inclusief een keukentje. De afwas wordt hier gedaan voor je. Luxe hè?!  Ondanks de flinke regenbuien besloten we toch aan de hop on & off-tour te beginnen. De eerste route waar we aan begonnen, was de downtown. We bleven binnen zitten, waardoor we helaas niet alles goed zagen. Het was wel even wennen aan het grote New York als je uit het relatief kleine Boston komt.

In de buurt van het 9/11-herdenkingscentrum stapten we uit. Het regende gelukkig niet meer zo hard. We namen een kijkje bij 'the previewsite', waar je filmbeelden en foto's over de ramp en de gevolgen ervan ziet. Kippenvel! Het werd nog indrukwekkender toen we bij de twee herdenkingsmonumenten kwamen, waar vroeger de Twin Towers stonden. We waren er gewoon even stil van. En vol verbazing zagen we dat veel toeristen lachende selfies bij de monumenten. Onvoorstelbaar!

Na de lunch van heerlijke burrito's vervolgden we de downtown-route. In de buurt van het Vrijheidsbeeld stapten we uit. Met een ferry vaarden we naar Staten Island en kregen we het Vrijheidsbeeld goed te zien. Gaaf om in het echt te zien! Weer terug konden we vrij vlug in een bus om verder te gaan met de downtown-route met als eindpunt Times Square. Ja... en nu hadden we eindelijk écht het gevoel dat we in New York waren. Wat is Times Square gaaf om in het echt te zien! We bezochten onder andere de M&M-winkel. Heel gaaf!

Even snel een hapje eten om vervolgens de Night Tour te doen. New York by night is best verlicht, vooral op Times Square. Het is prachtig om te zien. De gids vertelde allerlei leuke weetjes:

- New York heeft slechts vier tankstations. Daar tegenover staat dat er zes Apple-winkels zijn. Het is het drukbezochtst van alles in New York met 3000 bezoekers per uur! Op nummer twee staat The Empire State Building met 2600 bezoekers per uur.

- Het appartement van Carrie (uit Sex and the city) is voor 27 miljoen dollar verkocht.

- Om een appartement in SOHO te huren, moet je flink betalen. Het goedkoopste appartement in deze wijk is 10.000 dollar per maand; de duurste 100.000 dollar!

- Chinatown staat bekend om de namaakspullen. Denk bijvoorbeeld aan 'Dolce and Banana' ;-).

Little Italy is tegenwoordig nog maar relatief klein. Vroeger was bijna alles Italiaans: tv-series, acteurs, maffia. Daar is nu niet veel meer van over.

- Als je over de Manhattan Bridge rijdt, kom je op een gegeven moment Brooklyn binnen. Daar hangt een bord "Welcome to Brooklyn... where New York really begins"

We waren net Brooklyn ingereden, toen de bus ermee ophield. We moesten door een andere bus opgehaald worden om de tour te vervolgen. Dat duurde ongeveer een half uurtje. Robert en ik hebben de rest van de rit binnen gezeten, aangezien het flink was afgekoeld. New York by night is in ieder geval een absolute aanrader om te doen!

Nadat we nog even onze ogen uitkeken op Times Square - dit is het deel van New York dat nooit slaapt ;-) - zijn we met de metro terug naar het hotel gegaan.

New York - dag 3

De derde dag werden we door het zonnetje gewekt... heerlijk! Gauw opstaan, aankleden, ontbijten en dan lekker de stad in. We stapten in de buurt van Central Park op de hop on & off-bus voor de uptown-route. New York ziet er nog gaver uit in de zon!

Tussendoor wisselden we van bus om de Bronx-route te doen. De gids die zelf in deze wijk woont, vertelde ons er het een en ander over:

- De East Bronx stond vroeger bekend als een Italiaanse wijk. Tegenwoordig is het een wijk vol tegenstellingen. Aan de ene kant komen er steeds meer rijke mensen wonen; aan de andere kant zijn er veel daklozen, vooral in de parken.

- In de South Bronx woonden vroeger veel Ierse mensen; bijna net zoveel als in Dublin. Door de criminaliteit en misdaad zijn de meeste Ieren uit de wijk verhuisd.

- De South Bronx is ook de wijk waar de hiphop is begonnen.

- In de jaren '70 van de vorige eeuw is 40% van de Bronx afgebrand door toedoen van de maffia. Het gevolg was dat er veel mensen verhuisden. Uiteindelijk is alles dat afgebrand was weer opgeknapt en is de wijk nu een stuk veiliger.

- In de Bronx ligt het Yankee-stadion.

Na de lunch besloten we naar Central Park Zoo te gaan. Wat is dat een schattige, kleine dierentuin. Robert en ik vonden vooral 'the tropical zone' (een soort mini-bush) heel gaaf. Daar hebben we zeker een uur doorgebracht :-). 

Op ons gemak liepen we door Central Park terug naar het hotel. Het was gezellig druk in het park en er was van alles te beleven, zoals dansende mensen en mensen die kunsten op skates lieten zien. Gaaf om te zien!

's Avonds aten we heerlijke pizza en pasta in een gezellig, klein eettentje. Daarna besloten we nog even naar Times Square te gaan. We keken onze ogen uit in de Disney Store. Bij de afdeling 'Frozen' hangt een bord dat elke bezoeker één kostuum mee mag nemen om iedereen de kans te geven er één te kopen. Heel bijzonder!

New York - dag 4

Dag 4 begon voor ons om een uur of acht voor ons. Na de gebruikelijke ochtendrituelen vertrokken we met de metro richting het 9/11-monument. We haalden kaartjes voor het museum en konden in de rij gaan staan. Het viel heel erg mee; we waren binnen een kwartier binnen.

Nadat we door de scan waren geweest en onze rugtassen hadden opgeborgen, kon ons bezoek beginnen. Als eerste gingen we naar een documentaire over 9/11. Onder andere president Bush en Condoleezza Rice kwamen aan het woord. Vol kippenvel keken we ernaar. De hele zaal was stil.

Vervolgens hebben we de verschillende expositieruimtes bezocht. Het valt bijna niet te beschrijven hoe indrukwekkend het was. De televisiebeelden, de geluidsopnames, de foto's, de gevonden spullen... heel heftig om te zien. Regelmatig sprong de tranen in mijn ogen. Bijvoorbeeld bij het voicemailbericht van een inzittende uit een van de vliegtuigen naar zijn vrouw: 'Ik zit in een vliegtuig dat gekaapt is. Het ziet er niet goed uit. Geniet van het leven. Ik hou van je. Ik hoop dat ik je straks weer spreek.' Ik vond de twee monumenten al indrukwekkend om te zien; het museum is nog indrukwekkender. Mocht je ooit in New York zijn, dan is dit een absolute aanrader om te bezoeken. Op de website staat dat je zeker twee uur nodig hebt om het museum te bezoeken. Robert en ik zijn er in totaal vier uur geweest!

Na een late lunch namen we de metro richting Lafayette Street. Voor één maand is daar het café van Friends 'Central Perk' te zien. We maakten er foto's van. De rij om naar binnen te gaan, was helaas héél lang (tot om de hoek). Dus we besloten om verder te gaan. Op met de metro naar Highline Park. Hier liep vroeger de metro overheen. Nu zie je er nog restanten van de metrolijn en allerlei planten en bomen. Prachtige plek om te wandelen. Onderweg kwamen we allerlei eetkraampjes tegen. We aten een hele lekkere ijssandwich!

Na het eten namen we de metro terug naar het hotel. Even alle indrukken van vandaag verwerken en opschrijven. Wat was dit een indrukwekkende en heftige dag!

New York - dag 5

Dinsdag 14 oktober was alweer onze laatste dag in New York. Het was meteen de warmste dag van de week. Na de gebruikelijke ochtendrituelen besloten we naar The American Museum of National History te gaan. Dit museum stond centraal in de film 'Night at the Museum'.

De hal bij binnenkomst zag er meteen al erg indrukwekkend uit met drie skeletten van dinosaurussen. We haalden gauw onze kaartjes en begonnen aan ons bezoek aan dit grote museum. Het bestaat uit vijf verdiepingen, dus we moesten keuzes maken wat we wilden bekijken.

We begonnen op de bovenste verdieping, waar alles over de dinosaurussen te zien is. Dit was meteen de gaafste verdieping. Hier brachten we de meeste tijd door. Na de lunch wandelden we langs andere exposities, onder andere de geschiedenis van Amerika en de Noord-Amerikaanse zoogdieren. Prachtig hoe alles in beeld is gebracht.

Tegen 16:00 uur hadden we alles gezien en besloten we terug naar het hotel te lopen. Lekker even relaxen op de kamer; ik viel zelfs nog even in slaap :-). We aten 's avonds een hapje bij hetzelfde eettentje als afgelopen zondag. Het smaakte er weer heerlijk. Weer terug in het hotel pakten we onze koffers in. De tijd in New York zit er alweer bijna op. 

New York is een geweldige en overweldigende stad! Robert en ik moesten even wennen aan de drukte na het relatief rustige Boston. Maar na onze eerste dag wende dat gelukkig al snel. Ik vind het supergaaf dat ik een paar dagen van deze stad heb mogen genieten. Ik hoop er nog eens terug te mogen komen.

Ben je benieuwd naar al mijn foto's van New York? Kijk dan eens op mijn Flickr-pagina.

Huwelijksreis - Boston

Onze huwelijksreis bestond uit een bezoek aan drie plaatsen in Amerika. Omdat we in alle plaatsen veel hebben gezien en meegemaakt, heb ik besloten om elke plaats een eigen blogje te geven. Het zijn redelijk lange reisverslagen geworden... dus: veel leesplezier :-).

Boston - dag 1

Op maandag 6 oktober ging om half zes de wekker. Opstaan, aankleden, ontbijt klaarmaken, koffers in de auto leggen en op naar Rosmalen. Jeroen bracht ons namelijk naar Schiphol. Daar aangekomen konden we eerst zelf inchecken en vervolgens onze koffers. Dat ging vrij vlot. Nog even langs de paspoortcontrole en toen konden we ontbijten (met een thee van de Starbucks erbij).

Vanaf half tien konden we inchecken bij de gate. Daar vond nogmaals paspoortcontrole plaats en werd de handbagage gecontroleerd. Alle elektrische apparaten moesten uit de handbagage. Dat is sinds kort een nieuwe regel als je naar Amerika reist. Robert en ik mochten allebei gelukkig gewoon verder ;-).

Een uurtje later mochten we het vliegtuig in. We hadden prima plaatsen; ik zat zelfs aan het raam. De vlucht verliep uitstekend. Voldoende eten en drinken, o.a. snacks, een warme en koude lunch en een ijsje. Ik heb amper doorgehad dat we 7,5 uur in het vliegtuig hebben gezeten. We hadden allemaal een eigen televisiescherm. Ik heb drie films gekeken: The Fault in Our Stars, Frozen en Pitch Perfect. Ook las ik mijn eerste boek uit ('Schaduwkant' van Isa Maron). 

Rond kwart voor een (Amerikaanse tijd) landden we op het vliegveld van Boston. Klein vliegveld waar de controles vlot verliepen: paspoortcontrole en controle van het douanebriefje. Even onze koffers ophalen en op naar het hotel. Woehoe... we zijn in Amerika!!

Inchecken, koffers wegzetten en tijd om Boston te gaan verkennen. In Nederland was het inmiddels half negen, maar hier pas half drie. Dus we hadden nog wat uurtjes te gaan voor het bedtijd was. De eerste indruk van Boston was erg positief. We hebben door een parkje gewandeld, waar je vrijwel overal Amerikaanse eekhoorns zag. Zo gaaf om te zien!! Ik kon er wel naar blijven kijken ;-). Ook zijn we naar Chinatown gewandeld, waar we onder meer een winkel met vrijwel alleen maar Hello Kitty's zagen. In die wijk hebben we uiteindelijk bij de McDonalds gegeten. Meteen lekker Amerikaans begonnen ;-)

Via de supermarkt zijn we terug naar het hotel gegaan. Het was inmiddels 19:00u en we waren bekaf. Uiteindelijk is het ons gelukt om nog tot half negen wakker te blijven. Daarna zijn we als een blok in slaap gevallen... (wel met oordopjes omdat de airco in de kamer ineens begon te zoemen, en daar niet meer mee ophield).

Boston - dag 2

De volgende ochtend zijn we rond half zeven wakker. Op ons gemak wakker worden, opstaan, douchen en aankleden. Amerikaanse hotels kennen geen ontbijtbuffet, dus gaan we buiten de deur ontbijten. Vlakbij ons hotel zit een leuk tentje om te ontbijten. We namen allebei yoghurt met fruit en cruesli. Robert dronk er koffie... het kleinste formaat is 330 ml!

We besloten vandaag een hop on & off-tour te doen. Met de bus maakte. we een heel rondje door Boston en kregen we allerlei leuke informatie te horen:

- Zo staan er in het park beelden van moedereend en haar jongen, gebaseerd op een sprookje 'Make way for Ducklings'.

- De pub waar de televisieserie Cheers op gebaseerd is, zit in Boston. Het leek echter niet op wat mensen gewend waren om op televisie te zien. Dat was namelijk in Hollywood te zien. Na vele klachten van toeristen is er een replica in Boston gebouwd. Iedereen weer blij ;-). 

- Als je aan de MIT wilt studeren, moet je heel slim zijn. Het werkt niet om jezelf in te kopen of te laten zien dat een familielid er gestudeerd heeft; je moet een goed stel hersenen hebben om daar te kunnen studeren.

- Aan Berklee College of Music hebben vele beroemde muzikanten gestudeerd, zoals John Mayer, Miles Davis en Phil Collins.

- Het Liberty Hotel was vroeger een gevangenis. De tralies voor de ramen zijn de originele van vroeger. In het hotel zitten verschillende bars. Een daarvan heet Alibi.

- In Charles Street en Beacon Street staan de lantaarns altijd aan. In 1912 werd besloten dat de elf mensen die deze lantaarns elke dag aan- en uitdeden dit niet meer hoefden te doen. Het was goedkoper om ze altijd aan te laten dan om die elf mensen daarvoor in dienst te houden.

- De beelden van het Stadhuis werden gerenoveerd. De beelden kregen een soort röntgenscan. En wat bleek? In een van de beelden zat een tijdscapsule uit 1905! Binnenkort wordt bekendgemaakt wat erin zit. Er wordt een nieuwe tijdscapsule ingedaan.

We besloten voor het avondeten naar een heuse burritobar te gaan. Via een soort tablet konden we zelf onze bestelling invoeren. Je kunt je burrito zo uitgebreid vullen als je zelf wilt. En ze smaken... heerlijk!! Dat we niet de enigen zijn die dat vinden, blijkt wel uit de drukte van mensen die of daar een burrito komen eten of er een komen afhalen. Als toetje gingen we naar de Ben & Jerry-ijssalon. Wat een keuzes aan ijssoorten! Ik kies Turtle Cheesecake; Robert Cherry Garcia. Allebei erg lekker! En ondanks dat we het kleinste formaat hebben gekozen, moeste. we erg ons best doen om het op te krijgen. Volgende keer maar een portie delen ;-). Na nog wat kletsen en wat lezen op de hotelkamer gingen we weer redelijk op tijd slapen.

Boston - dag 3

De derde dag in Boston begon weer met opstaan, wassen en aankleden. We ontbeten bij hetzelfde tentje met yoghurt, fruit en cruesli. Daarna wandelden we naar de bibliotheek waar de finish van de Boston Marathon is om wat foto's te maken. Vervolgens gingen we naar de oudste brandweerkazerne van Boston. De twee brandweerwagens kwamen er net aan... dus die konden we mooi op de foto zetten. 

Vlakbij de brandweerkazerne is een opstappunt van de hop on & off-tour. We blijven zitten tot het beginpunt en krijgen nog allerlei nieuwe informatie te horen:

- Tijdens evenementen in het Fenway Park kun je bij de Shell die daar is niet tanken maar wel parkeren. De prijs om daar te parkeren kan oplopen tot 350 dollar! Zoveel kostte het onder meer bij het concert van Billy Joel.

- De MIT kent in tegenstelling tot alle andere (hoge)scholen geen "snow days". Onder de gebouwen van de MIT liggen tunnels, zodat de studenten altijd naar de colleges kunnen.

- In Charles Street zit de slagerij 'Savenor's'. Julia Childs (voor mij bekend uit de film 'Julie and Julia') deed hier altijd boodschappen voor haar kookprogramma. Grappig detail: naast deze slagerij zit een dierenwinkel.

- 'Tow zone' (= afsleepzone) betekent voor de inwoners van Boston gratis parkeren.

- John F Kennedy ging als president in het Witte Huis wonen, maar hij behield zijn postadres in Boston. Hij wilde namelijk in MA blijven stemmen.

Aangekomen bij het eindpunt wandelden we naar de haven om een boottocht van ongeveer drie kwartier te maken. De zon was inmiddels flink gaan schijnen. Heerlijk! Helaas hadden we onze zonnebrillen in het hotel laten liggen ;-).

Bij New England Aquarium lunchte. we, waarna we het aquarium meteen bezochten.  We mochten er roggen aaien. Dat voelde glibberig aan. Verder zagen we onder andere kwallen, pinguïns, zeehonden, zeeleeuwen, allerlei soorten vissen, haaien en grote zeeschildpadden. Van dat laatste waren we erg onder de indruk.

We eindigden de middag met een bezoek aan een winkelcentrum, genaamd 'Faneuil Hall'. Daar zaten veel souvenirwinkels, maar bijvoorbeeld ook een lange hal met alleen maar eettentjes. Robert en ik probeerden een pretzel uit... en die smaakte heerlijk! Ook zage. we een kerstwinkeltje. Je kunt het zo gek niet bedenken of je kunt het in je kerstboom hangen. Denk bijvoorbeeld aan pizzapunten, hotdogs, Thomas de Trein, Hello Kitty, Coca Cola-flesjes en ballerina's. Superleuk om te zien.

's Avonds aten we een hapje bij een Irish Pub. De Boston Bruins speelden een ijshockeywedstrijd, dus het was vrij druk in het café. We kregen ons eten en drinken vrij snel op tafel. Robert heeft Fish 'n Chips; ik Mac & Cheese (met kipstukjes erdoor). Het smaakte heerlijk.... maar het was wel veel! Bij het afrekenen hoefden we de drankjes niet te betalen, omdat het volgens de barman te lang duurde voor ze op tafel stonden. Wij vonden dat enorm meevallen; in Nederland duurt het meestal veel langer ;-). 

Boston - dag 4

Op donderdag was alweer onze laatste dag in Boston. Na de gebruikelijke ochtendrituelen liepen we naar het station. Weten we alvast waar vrijdag de trein naar New York vertrekt. De rest van de dag stond in het teken van het fotograferen van bezienswaardigheden, waaronder de bronzen eenden uit het verhaal 'Make way for Ducklings', het Liberty Hotel, het oude gemeentehuis en het provinciehuis. Ook genieten we in het park heerlijk van de zon die volop schijnt. Op een gegeven moment zagen we vier mannen met hun baby op hun buik voorbij komen. Dat deed ons meteen denken aan de film 'What to expect when you're expecting'.

Als we aan het eind van de middag nog even in de lobby gingen internetten, maakten we wat spannends mee. Ineens ging het brandalarm af. Iedereen uit het hotel moest naar beneden komen, maar we hoefden verder niet naar buiten. De politie en de brandweer kwamen langs. Uiteindelijk bleek in de kelder (vlakbij de keuken) het brandalarm af te zijn gegaan. Niks ernstigs verder!

We aten een hapje bij een Mexicaans restaurant, waar de burrito's gevuld zijn met pittige kip. Lang leve de 'free refill' van het drinken ;-). Toen we terug naar het hotel liepen, zagen we een soort verkleedwinkel. Eenmaal binnen zijn er heel veel kostuum te vinden in alle soorten en maten. Je kunt aan de muur de soorten kostuums zien. Je geeft aan welke je zou willen en die wordt dan voor je gehaald. Supergaaf!

Weer terug in het hotel pakten we onze koffers in. Boston was een geweldige stad om te bezoeken. We hebben ons hier uitstekend vermaakt. Na vier dagen heb je het meeste wel gezien. Dus.... op naar New York!

Ben je benieuwd naar al mijn foto's uit Boston? Kijk dan eens op mijn Flickr-pagina.

Chantal van Gastel - Ik wist het *****

Op een middag spreekt Mia Axel - een verslaggever- aan over een gebeurtenis die nog moet plaatsvinden. Axel heeft sowieso al een bijzondere band met het plein en is altijd op zoek naar mooie verhalen. Hij is erg benieuwd naar dat van Mia. Maar weet Mia zelf wel waarom ze zo'n bijzonder goede intuïtie heeft? En wat kan ze hier allemaal mee doen?

Mia Robbins zegt haar baan in de marketing op om een eigen bloemenzaak te beginnen. Ze kiest voor een pand aan een mooi en rustig plein in plaats van in het drukkere gedeelte. Iedereen verklaart haar voor gek, vooral haar vriendinnen. Maar Mia trekt zich daar niks van aan en is klaar voor een nieuwe stap in haar leven.

Al gauw ontmoet Mia allerlei nieuwe mensen. Viola komt bij haar in de winkel werken, en de twee worden goede vriendinnen. Feo staat met zijn foodtruck met tosti's op het plein. Mia is meteen in de ban van hem.... en ze herkent hem uit haar dromen! Mevrouw Dover wordt een vaste klant in haar bloemenzaak.

'Ik wist het' is een prachtig boek van de hand van Chantal van Gastel. Het is een mooi (liefdes)verhaal waar je graag zelf een rol in zou willen spelen. Je ziet het pleintje en de winkels waar het zich allemaal afspeelt zo voor je. Knap hoe de auteur dat voor elkaar heeft gekregen. Door de prettige schrijfstijl en de mooie spreuken tussen de hoofdstukken blijf je lezen.

Je vraagt je als lezer af en toe wel af waarom Mia niet wat meer naar haar gevoel luistert in plaats van bijna blind op haar dromen vertrouwt. Maar uiteindelijk krijg je daar ook antwoord op en komt alles gewoon goed.

Van Gastel heeft met 'Ik wist het' weer laten zien wat voor geweldige auteur ze is! Haar nieuwste boek is een absolute aanrader om te lezen.

Auteur: Chantal van Gastel
Titel: Ik wist het
Genre: Roman
Uitgeverij: The House of Books
ISBN: 139789044344868
Aantal pagina's: 480

Trouwbedankjes

Zoals beloofd zou ik jullie nog laten zien wat voor trouwbedankjes Robert en ik hadden. Voor inspiratie ben ik rond gaan kijken op Pinterest. Het leek me leuk om zelf iets te knutselen. Al gauw kwam ik een bruidspaartje gemaakt van een wasknijper tegen. Dat wilde ik gaan maken.

Met een voorbeeldje ging ik naar mijn moeder om advies te vragen. Bij een stoffenwinkel haalden we stof voor het jurkje. Samen met mijn vader bedachten we een patroon voor het jurkje. Het heeft een paar voorbeelden geduurd, maar het lukte uiteindelijk om het juiste patroon te maken.

Op een avond in Den Bosch zijn Robert, mijn moeder en ik begonnen met het maken van de wasknijpers. We hadden het mooi georganiseerd. Robert tekende op de wasknijper, mama knipte de jurkjes en ik plakte de jurkjes erop. In die avond zijn we al een heel eind gekomen. Uiteindelijk hebben we het in nog een paar uurtjes later afgemaakt.

Toen de wasknijpers klaar waren, kwam de volgende vraag: wat doen we erbij? Daar hebben we wel even over moeten nadenken. Tot Robert met het idee kwam om eens te informeren bij een chocolatier in Den Bosch. Daar kwam de eigenaar met het idee om bonbons met een persoonlijke print te doen. Dat vonden we er heel leuk uitzien. De bonbons zouden in een verticaal doosje geleverd worden, zodat de wasknijper eraan vastgemaakt kon worden.

We kozen ervoor om de foto van de trouwkaart op de ene bonbon te zetten en onze namen plus trouwdatum op de andere bonbon. Drie dagen voor de bruiloft konden we alles ophalen. Binnen een uurtje hadden we de wasknijpers erop zitten. Robert plakte dubbelzijdig plakband op het doosje en ik zette de wasknijper erop. En klaar waren onze bedankjes!

Onze grote dag

Voor mijn gevoel lijkt het alweer langer geleden, maar eergisteren zijn Robert en ik in het huwelijksbootje gestapt. En wat was het een geweldige en perfecte dag! Ik zal bij het begin beginnen... ;-)

Op donderdagavond sliepen Robert en ik allebei niet thuis. Robert sliep bij zijn ouders; ik sliep bij Joyce waar Linda ook bleef slapen. Die avond ben ik op tijd naar bed gegaan. Wonder boven wonder heb ik zeven uur lang als een blok geslapen. Tegen 6:15u was ik klaarwakker... en heb ik wat spelletjes op mijn telefoon gespeeld tot ik de wekker van Joyce hoorde. Yes!! De dag kon beginnen!

(c) Linda van Gils

De eerste afspraak was om kwart voor acht bij de visagiste. Toen waren de eerste zonnestralen al zichtbaar. Ik draag eigenlijk nooit make-up, dus ik vroeg om een vrij natuurlijke look. En dat is goed gelukt, al zeg ik het zelf ;-). Vervolgens heeft de kapster mijn haren in model gebracht. Tegen kwart over negen gingen we op weg naar Den Bosch... met de muziek keihard aan!

(c) Nabor Dupont

Onze fotograaf (Nabor) was er net toen wij parkeerden. Met z'n allen naar boven en bij de voordeur was er versierd. Heel leuk! Joyce en Linda hebben zich omgekleed en vervolgens mij in mijn jurk geholpen. Het lachen kon vanaf dat moment beginnen... ;-)

Langzaamaan druppelden de eerste daggasten binnen. Ze waren onder de indruk van mijn trouwjurk en zeiden dat ik er prachtig uitzag. Superleuk om te horen! Ondertussen werd ik wel steeds nieuwsgieriger naar Robert; hoe zou hij eruit zien? Het moment waarop wij elkaar zagen, was geweldig. Robert zag er prachtig uit in een grijs pak met paarse accenten. De eerste kus volgde... ;-)

Om kwart over twaalf begon de ceremonie in het stadhuis. Samen met papa liep ik naar Robert toe, terwijl iedereen 'All of me' van John Legend hoorde. Hier was dan hét moment waar het om draaide; ik kreeg wel traantjes in mijn ogen... net zoals Robert (en later hoorde ik dat er meer waren met tranen in de ogen). Een mooie ceremonie volgde, waarna Robert en ik officieel man en vrouw werden met tot gevolg de eerste kus als getrouwd stel (en zeker niet de laatste ;-)). Tijdens het tekenen werd het nummer 'Hello you beautiful thing' van Jason Mraz gedraaid. Isa, Eva en Teun mochten een eigen akte ondertekenen. Na nog een kort praatje van de ambtenaar en haar felicitaties liepen Robert en ik de zaal uit, met op de achtergrond 'Samen' van Acda en De Munnik. Yeah... we zijn getrouwd!!

En wat doe je als je net in het huwelijksbootje bent gestapt in Den Bosch? Meteen nog een keer "het huwelijksbootje" in, maar dan over de Binnendieze. Verdeeld over twee bootjes en met een lekkere lunch erbij gingen we op weg. Het was een leuke tocht met een heerlijke zonnetje erbij. Wie had gedacht dat het op 3 oktober nog zo zonnig en warm zou zijn?

(c) Nabor Dupont

De rest van de dag brachten we bij Landgoed Huize Bergen door. Robert en ik begonnen met onze persoonlijke fotoshoot, waarbij Linda de fotograaf assisteerde. Uiteraard maakte Nabor ook enkele groepsfoto's. Hierna begon de receptie met het aansnijden van onze - al zeg ik het zelf - prachtige bruidstaart. Die viel bij iedereen goed in de smaak. Na de felicitaties hebben we de rest van de receptie buiten voortgezet. Gezellig kletsen en lekkere hapjes en drankjes erbij. Ik kreeg regelmatig te horen dat ik er zo relaxed uitzag en bijliep. Tja, dat kan ook niet anders als je een geweldige ceremoniemeester (en hulpceremoniemeester) hebt ;-).

Na de receptie en nadat vrijwel al mijn vriendinnetjes de bruidssuite hadden bewonderd, was het tijd voor het diner. De service was uitstekend, het eten smaakte heerlijk en de sfeer was super. Kortom: we hebben deze geweldige dag op een fantastische manier afgesloten. Na elke gang was er "een stoelendans", zodat iedereen een keer bij ons aan tafel kwam zitten. Geen verplichte tafelschikking, maar iedereen mocht zelf kiezen waar ze wilden zitten.

(c) Linda van Gils

Mijn vader heeft na het voorgerecht een prachtige speech gegeven, waarbij de tranen (van geluk) in mijn ogen stonden. Joyce en Linda gaven ons een eigen 'Faceboek', waarin alle gasten een vriendschapsblad hadden ingevuld en een selfie erbij hadden geplakt. Wendy en Jeroen lieten ons tenslotte nog even zien hoe graag wij altijd en overal selfies maken ;-). Nadat alle gasten huiswaarts gingen, vertrokken Robert en ik naar de prachtige bruidssuite.

Het cliché is waar: je trouwdag gaat ontzettend snel voorbij. Daarom zorgde ik ervoor dat ik er vaak genoeg bij stilstond dat vandaag onze trouwdag was... en hoe geweldig het was. Het scheelde ook dat ik geen stress en amper zenuwen had (ja... tot aan het ja-woord was het allemaal best wel spannend...); ik had een geweldige ceremoniemeester die wist hoe wij onze dag wilden en alles voor ons in de gaten hield. Dat alles bij elkaar heeft ervoor gezorgd dat zowel Robert als ik een geweldige, fantastische, mooie en perfecte trouwdag achter de rug hebben!

(c) Bertien Rompa

Boeken - september

De maand september zit er alweer op. Het was een maand waarin ik vooral met de bruiloft bezig ben geweest (die over 2 dagen is :-)) en waarin bekend werd dat Leesfanaten gaat stoppen.
Voor mij is het inmiddels helemaal gestopt, aangezien ik geen recensieboeken meer had en het eindredactiewerk in oktober niet zou doen vanwege de bruiloft en de huwelijksreis. Ik ben momenteel druk bezig om mijn recensies van Leesfanaten op deze blog te zetten. Een heel karwei, maar ik vind het zonde als ze verloren gaan. Het maandelijkse overzicht zoals ik het nu doe, blijf ik in ieder geval dit jaar nog doen. Vanaf volgend jaar wil ik het anders gaan doen, maar ik weet nog niet hoe.
Voor de Boekenbingo heb ik afgelopen maand niks gelezen. Met nog vier vakjes te gaan, verwacht ik wel dat ik dit jaar de Bingokaart vol zal maken :-).

76. Milou van der Will – In mijn bloed
Misdaadjournaliste Benthe Berg bevindt zich regelmatig in gevaarlijke of benarde situaties om zo het beste verhaal te kunnen schrijven. Als ze erachter komt dat haar vijfjarige dochtertje één van de kinderen is die slachtoffer is geworden van pedofiel Rick V., bijt ze zich vast in deze zaak. Ze wil koste wat het kost alles rondom de zaak zelf schrijven. Dat nemen de inwoners van Ringerdam haar niet in dank af. Rick V. krijgt slechts een lage straf opgelegd. Iets waar Benthe zich niet bij neer kan leggen. Ze wil wraak op hem nemen. Voor haar dochtertje. En voor alle andere slachtoffers. Op de dag dat hij vrijkomt, wil ze haar slag slaan…
Door de vlotte schrijfstijl van Van der Will en de korte hoofdstukken zit er veel vaart in 'In mijn bloed'. Je blijft doorlezen omdat je wil weten hoe het verhaal verdergaat en afloopt. Gaat Benthe echt wraak nemen? Met een bloedstollende ontknoping eindigt dit verhaal… maar de laatste zinnen uit het boek vragen om een tweede deel met Benthe Berg in de hoofdrol. Hopelijk komt dat er nog. ‘In mijn bloed’ is in ieder geval een absolute aanrader om te lezen.

77. Mary Higgins Clark – Tweelingzusje
De tweelingzusjes Kelly en Kathy zijn drie jaar geworden. 's Middags vieren ze hun verjaardagsfeestje in hun nieuwe huis. 's Avonds gaan hun ouders naar een officieel diner en laten de jarige meisjes achter onder de hoede van de oppas. Als zij weer thuiskomen wacht de politie hen op: de meisjes zijn verdwenen, de babysitter is bewusteloos en er ligt een briefje waarin acht miljoen dollar losgeld wordt geëist. Dit is de ergste nachtmerrie voor een ouder... ‘Tweelingzusje’ is een aardig boek. Het begint erg spannend, maar zakt halverwege in omdat je als lezer al het een en ander weet wat de ouders nog niet weten.

78. Mary Higgins Clark – Onder mijn huid
De echtgenoot van Laurie wordt voor de ogen van haar zoontje vermoord en de dader wordt nooit gepakt. Vijf jaar later heeft Laurie een baan als tv-producent. Maar ze kan de moord niet loslaten en ze begint een nieuw tv-programma over cold case-zaken. Lauries eerste aflevering gaat over een rijke dame die werd vermoord toen haar dochter en drie vriendinnen bij haar logeerden. Nu keren de volwassenen vrouwen terug naar de plaats van het misdrijf om voor eens en altijd hun onschuld te bewijzen. Maar zijn ze wel zo onschuldig? ‘Onder mijn huid’ bevat twee verhaallijnen, die allebei aan hoofdpersonage Laurie gekoppeld worden. Het is een aardig boek, maar je zit niet op het puntje van je stoel qua spanning.

79. Dick Wolf – Executie
NYPD-detective Jeremy Fisk moet alles op alles zetten om een aanslag op een Mexicaanse minister af te wenden. Dick Wolfs tweede thriller zit vol actie, intriges, politiek en spanning. Bij de jacht op de beruchte huurmoordenaar Chuparosa, vernoemd naar de kolibrie die hij achterlaat bij zijn slachtoffers, moet Fisk samenwerken met de beeldschone maar koppige Mexicaanse detective Garza. Ze zijn in alles elkaars tegenpool, maar ze moeten hun verschillen opzijzetten in hun strijd tegen een ongrijpbare vijand en het machtige drugskartel dat zowel Mexico als de Verenigde Staten bedreigt. Dick Wolf – onder andere bekend als schrijver van ‘Law & Order’ – weet hoe je een spannend boek moet schrijven. ‘Executie’ is daar absoluut een voorbeeld van.

80. Tatiana de Rosnay – Overspel
Het boek Overspel vertelt het verhaal van Hélène, een vrouw met een overzichtelijk leven dat draait om haar man, haar kinderen en haar kleinkinderen. Ze is een voorbeeldige echtgenote, een perfecte vrouw, geen vrouw voor overspel. Tot ze op een zomerse dag in een impulsieve bui ingaat op de avances van een vreemdeling. Hélènes overspel eindigt echter in een nachtmerrie wanneer haar minnaar in bed een hartaanval krijgt en overlijdt. Ze vlucht en besluit deze misstap direct te vergeten en er nooit met iemand over te praten. Maar diezelfde avond komt ze erachter dat ze in alle paniek haar handtas in zijn appartement heeft laten staan. Geconfronteerd met een duivels dilemma gaat Hélène tot het uiterste om de waarheid te verhullen. ‘Overspel’ is een interessante roman, waarin een vrouw er vrijwel alles voor overheeft om haar ene buitenechtelijke avontuurtje verborgen te houden. Dankzij de korte hoofdstukken, het gemakkelijke taalgebruik en de verrassende wendingen heb je dit boek zo uit.

81. Daniel Silva – Portret van een spion
Een romantisch weekendje Londen heeft voor Gabriel Allon en zijn vrouw Chiara al een slechte start door het nieuws over twee bomaanslagen in Parijs en Kopenhagen. Als Gabriel en Chiara in Covent Garden lopen, merkt Gabriel een man op die alle kenmerken van een zelfmoordterrorist vertoont. Nog voordat hij in actie kan komen, wordt hij omvergeblazen door de kracht van de explosie. Gabriel is op het spoor van het meesterbrein achter de aanslagen. En die is nog lang niet klaar. ‘Portret van een spion’ is een spannende spionagethriller, waarbij je af en toe op het puntje van je stoel zit.

Nog 2 dagen...

Overmorgen is het zover: dan geven Robert en ik elkaar het ja-woord! Afgelopen zaterdag hebben we alvast geoefend met Eva. Eva was de ambtenaar en vroeg: 'Ome Robert, wil jij met tante Kim trouwen?' Robert antwoordde netjes met 'ja'. Vervolgens vroeg ze aan mij: 'Tante Kim, wil jij met ome Robert trouwen?' Uiteraard zei ik 'ja'. 'Dan mogen jullie nu kussen, hihi!' En daarna deden we de ringen aan, want dat waren we even vergeten ;-).

Diezelfde dag heb ik een gezichtsbehandeling bij de schoonheidsspecialiste gehad. Heerlijk ontspannend! Met een gezichtsmasker op en een rustig muziekje op de achtergrond viel ik bijna in slaap. Daarna kon ik naar de kapster voor een knipbeurt. Mijn moeder en Linda kwamen me bij de kapster ophalen. Terwijl Robert werd geknipt, gingen wij naar de bruidswinkel voor de allerlaatste pasbeurt. De jurk zit perfect! Linda heeft uitleg gekregen hoe ze vrijdag mijn jurk aan moet doen. Ik ben zo benieuwd wat iedereen - en dan met name Robert - ervan vindt.

Gisteren tijdens het oppassen kreeg Teun voor zijn middagslaapje zijn Jokie- en Jet-pyjama aan. Terwijl ik zijn pyjama aan het aantrekken was, vertelde Teun mij: "Kim gaat met Jokie trouwen". Schattig hè :-)?!

Gisterenmiddag is Robert de trouwbedankjes voor de dag- en receptiegasten gaan ophalen. Die avond hebben we de bedankjes afgemaakt. Samen met de enveloppendoos en het gastenboek staat alles klaar in een shopper voor vrijdag.

Robert is vandaag nog aan het werk en heeft daarna heerlijk 3,5 week vakantie. Morgen gaan we de auto wassen, zodat -ie er perfect uitziet voor de bruiloft. 's Middags ga ik samen met mijn moeder mijn trouwjurk ophalen en thuis uithangen. Robert slaapt bij zijn ouders; ik bij een van mijn zussen. En dan zien we elkaar vrijdag weer bij ons thuis... in onze mooie kleding!

Ik hoop dat jullie het leuk vonden om via mijn blogs mee te kijken bij de voorbereidingen voor onze bruiloft. De 11 maanden voorbereiding zijn voor mijn gevoel voorbij gevolgen. Ik verheug me nu ontzettend op onze bruiloft :-D. Uiteraard volgt er na vrijdag nog een blog over dé grote dag.