Postcrossing-meeting in Den Bosch

Op Facebook ben ik lid van twee groepen die over Postcrossing gaan: Postcrossing berichten en Postcrossing Holland. De eerste groep gaat puur over het Postcrossen. De leden laten zien welke kaarten er verstuurd en/of ontvangen worden. Daar reageren de anderen op. De tweede groep gaat naast Postcrossing over allerlei andere zaken. Er is bijvoorbeeld een verjaardagslijst, zodat je elkaar een verjaardagskaartje kunt sturen, en de leden sturen elkaar ook wel eens een verrassingskaartje.

Vanuit beide groepen vindt er wel eens een Postcrossing-meeting plaats door heel Nederland. Afwisselend is dit een grote of een kleine meeting. Afgelopen zondag had ik met twee mede-Postcrossers (Marjan en Louise) afgesproken in Den Bosch. Ondanks dat het weer niet altijd meezat, hebben we een erg gezellige middag gehad.


We hadden om 11:00 uur op het station afgesproken. Nadat we koffie/thee/appelsap gedronken hadden, besloten we een rondvaart te maken. Gelukkig is het vrijwel de gehele tocht droog gebleven en hebben we bovenop het dek kunnen zitten.

 Tijdens de lunch hebben we allerlei verhalen over Postcrossing uitgewisseld. Erg leuk om van anderen te horen hoe zij Postcrossen. Dat blijkt iedereen toch op haar eigen manier te doen. Zo schrijf ik altijd als eerste het adres op, terwijl Louise dat juist als laatste doet.

Na de heerlijke lunch zijn we op zoek gegaan naar leuke kaarten voor Postcrossing. Gelukkig weet ik de leukste winkeltjes daarvoor inmiddels goed te vinden in Den Bosch. We hebben de gezellige middag afgesloten met een drankje en een taartje bij de Douwe Egberts.

Afscheidsconcert Acda en De Munnik

In maart vorig jaar maakten Thomas Acda en Paul de Munnik bekend dat ze zouden gaan stoppen als muzikaal duo. Na twintig jaar zijn de beide mannen toe aan een nieuwe uitdaging. Maar voordat ze definitief zouden stoppen, stond er nog wel een afscheidstournee gepland. Als groot fan wilde ik daar graag bij zijn.

Afgelopen dinsdag en woensdag traden de heren op in Theater aan de Parade in ’s-Hertogenbosch. Robert en ik hadden kaartjes bemachtigd voor de dinsdag. De zaal was compleet uitverkocht. Iedereen wilde het duo graag nog één keer zien optreden. Alhoewel er ook een aantal mensen tussen zat die het afscheidsconcert inmiddels voor de tweede of derde keer zagen.

In een twee uur durende show kon het publiek genieten van een geweldige show. Je zag Thomas en Paul zichtbaar genieten tijdens het zingen en het vertellen. Dat was prachtig om te zien! Ze zongen gouwe ouwe, wat onbekender materiaal en zelfs drie nieuwe nummers die ze nooit hadden uitgebracht. Het was gewoon echt genieten!

Op een gegeven moment vertelde Thomas een verhaal over zijn begintijd in Amsterdam. Hij had toen een Museumjaarkaart, waarmee hij onder andere het Van Gogh-museum bezocht. Een van de schilderijen van Van Gogh vond hij geweldig. En drie jaar lang bezocht hij elke maand het museum om dat schilderij te bekijken. Totdat het er op een dag niet meer hangt. De suppoost vertelde hem dat het naar de kelder is verhuisd. Daar ontdekte Thomas hoeveel werk van Van Gogh er niet zichtbaar is voor publiek omdat er geen plek voor is in het museum. Wat hij hiermee wil zeggen, is dat Acda en De Munnik een heleboel liedjes hebben gemaakt en dat ze daar maar een klein deel van kunnen laten horen tijdens hun afscheidsconcerten. Mooie metafoor!

In de afgelopen jaren ben ik vaak naar een optreden van Acda en De Munnik geweest. Ik vind hun muziek mooi en leuk, en ik heb altijd genoten van hun optredens met de wat serieuzere Paul en de grappige Thomas. Bij het afscheidsconcert hebben we gelachen, gezongen en vooral genoten.

Bedankt heren voor jullie prachtige bijdrages aan de Nederlandstalige muziek. Ik zal jullie cd’s nog regelmatig draaien… en tot over 15 jaar bij jullie reünie (zoals lachend werd gezegd tijdens de uitzending van ‘De Wereld Draait Door’ op 4 maart 2014).

Onze grote dag

Voor mijn gevoel lijkt het alweer langer geleden, maar eergisteren zijn Robert en ik in het huwelijksbootje gestapt. En wat was het een geweldige en perfecte dag! Ik zal bij het begin beginnen... ;-)

Op donderdagavond sliepen Robert en ik allebei niet thuis. Robert sliep bij zijn ouders; ik sliep bij Joyce waar Linda ook bleef slapen. Die avond ben ik op tijd naar bed gegaan. Wonder boven wonder heb ik zeven uur lang als een blok geslapen. Tegen 6:15u was ik klaarwakker... en heb ik wat spelletjes op mijn telefoon gespeeld tot ik de wekker van Joyce hoorde. Yes!! De dag kon beginnen!

(c) Linda van Gils

De eerste afspraak was om kwart voor acht bij de visagiste. Toen waren de eerste zonnestralen al zichtbaar. Ik draag eigenlijk nooit make-up, dus ik vroeg om een vrij natuurlijke look. En dat is goed gelukt, al zeg ik het zelf ;-). Vervolgens heeft de kapster mijn haren in model gebracht. Tegen kwart over negen gingen we op weg naar Den Bosch... met de muziek keihard aan!

(c) Nabor Dupont

Onze fotograaf (Nabor) was er net toen wij parkeerden. Met z'n allen naar boven en bij de voordeur was er versierd. Heel leuk! Joyce en Linda hebben zich omgekleed en vervolgens mij in mijn jurk geholpen. Het lachen kon vanaf dat moment beginnen... ;-)

Langzaamaan druppelden de eerste daggasten binnen. Ze waren onder de indruk van mijn trouwjurk en zeiden dat ik er prachtig uitzag. Superleuk om te horen! Ondertussen werd ik wel steeds nieuwsgieriger naar Robert; hoe zou hij eruit zien? Het moment waarop wij elkaar zagen, was geweldig. Robert zag er prachtig uit in een grijs pak met paarse accenten. De eerste kus volgde... ;-)

Om kwart over twaalf begon de ceremonie in het stadhuis. Samen met papa liep ik naar Robert toe, terwijl iedereen 'All of me' van John Legend hoorde. Hier was dan hét moment waar het om draaide; ik kreeg wel traantjes in mijn ogen... net zoals Robert (en later hoorde ik dat er meer waren met tranen in de ogen). Een mooie ceremonie volgde, waarna Robert en ik officieel man en vrouw werden met tot gevolg de eerste kus als getrouwd stel (en zeker niet de laatste ;-)). Tijdens het tekenen werd het nummer 'Hello you beautiful thing' van Jason Mraz gedraaid. Isa, Eva en Teun mochten een eigen akte ondertekenen. Na nog een kort praatje van de ambtenaar en haar felicitaties liepen Robert en ik de zaal uit, met op de achtergrond 'Samen' van Acda en De Munnik. Yeah... we zijn getrouwd!!

En wat doe je als je net in het huwelijksbootje bent gestapt in Den Bosch? Meteen nog een keer "het huwelijksbootje" in, maar dan over de Binnendieze. Verdeeld over twee bootjes en met een lekkere lunch erbij gingen we op weg. Het was een leuke tocht met een heerlijke zonnetje erbij. Wie had gedacht dat het op 3 oktober nog zo zonnig en warm zou zijn?

(c) Nabor Dupont

De rest van de dag brachten we bij Landgoed Huize Bergen door. Robert en ik begonnen met onze persoonlijke fotoshoot, waarbij Linda de fotograaf assisteerde. Uiteraard maakte Nabor ook enkele groepsfoto's. Hierna begon de receptie met het aansnijden van onze - al zeg ik het zelf - prachtige bruidstaart. Die viel bij iedereen goed in de smaak. Na de felicitaties hebben we de rest van de receptie buiten voortgezet. Gezellig kletsen en lekkere hapjes en drankjes erbij. Ik kreeg regelmatig te horen dat ik er zo relaxed uitzag en bijliep. Tja, dat kan ook niet anders als je een geweldige ceremoniemeester (en hulpceremoniemeester) hebt ;-).

Na de receptie en nadat vrijwel al mijn vriendinnetjes de bruidssuite hadden bewonderd, was het tijd voor het diner. De service was uitstekend, het eten smaakte heerlijk en de sfeer was super. Kortom: we hebben deze geweldige dag op een fantastische manier afgesloten. Na elke gang was er "een stoelendans", zodat iedereen een keer bij ons aan tafel kwam zitten. Geen verplichte tafelschikking, maar iedereen mocht zelf kiezen waar ze wilden zitten.

(c) Linda van Gils

Mijn vader heeft na het voorgerecht een prachtige speech gegeven, waarbij de tranen (van geluk) in mijn ogen stonden. Joyce en Linda gaven ons een eigen 'Faceboek', waarin alle gasten een vriendschapsblad hadden ingevuld en een selfie erbij hadden geplakt. Wendy en Jeroen lieten ons tenslotte nog even zien hoe graag wij altijd en overal selfies maken ;-). Nadat alle gasten huiswaarts gingen, vertrokken Robert en ik naar de prachtige bruidssuite.

Het cliché is waar: je trouwdag gaat ontzettend snel voorbij. Daarom zorgde ik ervoor dat ik er vaak genoeg bij stilstond dat vandaag onze trouwdag was... en hoe geweldig het was. Het scheelde ook dat ik geen stress en amper zenuwen had (ja... tot aan het ja-woord was het allemaal best wel spannend...); ik had een geweldige ceremoniemeester die wist hoe wij onze dag wilden en alles voor ons in de gaten hield. Dat alles bij elkaar heeft ervoor gezorgd dat zowel Robert als ik een geweldige, fantastische, mooie en perfecte trouwdag achter de rug hebben!

(c) Bertien Rompa

Het Koningspaar in 's-Hertogenbosch

Eind januari was daar het bericht: koning Beatrix treedt dit jaar af. Op 30 april neemt Willem-Alexander het stokje van haar over. Voor weinig mensen zal het een verrassing zijn geweest dat onze koningin met pensioen gaat.

Sinds 1,5 maand hebben wij koning Willem-Alexander en koningin Maxima. Het is lang geleden dat Nederland een koning had. En dat maakt het wel bijzonder om deze troonswisseling meegemaakt te hebben. Ik heb weinig met het koningshuis, maar ik heb 30 april jongstleden toch wel even gekeken toen de koning met zijn vrouw en kinderen op het balkon stond. En wat zagen de prinsesjes er schattig uit in hun jurkjes. Ook ben ik met twee vriendinnen naar het Paleis op de Dam geweest om de speciale tentoonstelling over de troonswisseling te zien.

Al vrij snel werd bekend dat de koning en koningin een kennismakingstour door alle provincies van Nederland zouden gaan maken. Daarbij werd Noord-Brabant natuurlijk niet overgeslagen. Roosendaal, Oisterwijk en 's-Hertogenbosch werden de drie gelukkige steden waar het koningspaar naartoe kwam. De drie gemeenten moesten een kort programma in elkaar zetten; de koning en koningin kwamen slechts een gedeelte van de middag langs. Zij bezochten namelijk twee provincies per dag.

Woensdag 12 juni was het dan zover. Na een bezoek aan Limburg stond Noord-Brabant 's middags op de planning. Aangezien ik thuis was en in één van de te bezoeken plaatsen woon, besloot ik samen met mama een kijkje te gaan nemen op de Markt. Rond 17:00 uur zou het koningspaar daar zijn. Tegen half drie hadden wij ons plekje gevonden, nadat we langs de beveiliging waren gelopen. Fietsers mochten niet meer de Markt, tassen werden gecontroleerd (behalve bij ons) en flesjes e.d. moesten bij de beveiligers blijven.

We vermaakten ons deze middag dankzij de doorloop van de optredens, de beelden van Omroep Brabant (met onder meer een meezingende koning tijdens 'Het leven is goed in het Brabantse land'), de muzikale intermezzo's van de harmonie en het maken van foto's.

Om 16:40 uur waren koning Willem-Alexander en koningin Maxima in 's-Hertogenbosch. De Markt was inmiddels aardig vol en iedereen was klaar voor dit koninklijke bezoek. En terwijl het koningspaar naar de Markt wandelde, besloot mijn fotocamera ermee op te houden. De lens zat vast en het toestel gaf de melding "reset de camera". En wat ik ook probeerde: hij deed niks meer. Daar sta je dan: helemaal vooraan om de koning en koningin te zien én om mooie foto's te maken... Gelukkig had mijn moeder ook een fotocamera meegenomen, en kon ik met haar toestel toch wat prachtige plaatjes schieten.

Rond 17:00 uur was het zover en kon iedereen onze nieuwe koning en zijn vrouw zien. Er werd volop gezwaaid en gejuicht. Vandaag even geen negatieve geluiden over het koningshuis. Iedereen die op de Markt aanwezig was, vond het bijzonder om Willem-Alexander en Maxima te zien. Dat gold ook voor mijn moeder en mij. Het was een mooi moment om ze het podium op te zien lopen, volop te lachen en naar iedereen te zwaaien. Daarna genoten ze van vijf korte optredens met onder andere een tango en een trampoline-optreden. Na een kort woord van de burgemeester van 's-Hertogenbosch had Guus Meeuwis de eer om de middag af te sluiten met zijn 'Brabant'. Het lied werd uit volle borst meegezongen door het publiek... en onze koning zong het refrein ook mee! Het werd een middag om niet snel te vergeten...