Trouwbedankjes

Zoals beloofd zou ik jullie nog laten zien wat voor trouwbedankjes Robert en ik hadden. Voor inspiratie ben ik rond gaan kijken op Pinterest. Het leek me leuk om zelf iets te knutselen. Al gauw kwam ik een bruidspaartje gemaakt van een wasknijper tegen. Dat wilde ik gaan maken.

Met een voorbeeldje ging ik naar mijn moeder om advies te vragen. Bij een stoffenwinkel haalden we stof voor het jurkje. Samen met mijn vader bedachten we een patroon voor het jurkje. Het heeft een paar voorbeelden geduurd, maar het lukte uiteindelijk om het juiste patroon te maken.

Op een avond in Den Bosch zijn Robert, mijn moeder en ik begonnen met het maken van de wasknijpers. We hadden het mooi georganiseerd. Robert tekende op de wasknijper, mama knipte de jurkjes en ik plakte de jurkjes erop. In die avond zijn we al een heel eind gekomen. Uiteindelijk hebben we het in nog een paar uurtjes later afgemaakt.

Toen de wasknijpers klaar waren, kwam de volgende vraag: wat doen we erbij? Daar hebben we wel even over moeten nadenken. Tot Robert met het idee kwam om eens te informeren bij een chocolatier in Den Bosch. Daar kwam de eigenaar met het idee om bonbons met een persoonlijke print te doen. Dat vonden we er heel leuk uitzien. De bonbons zouden in een verticaal doosje geleverd worden, zodat de wasknijper eraan vastgemaakt kon worden.

We kozen ervoor om de foto van de trouwkaart op de ene bonbon te zetten en onze namen plus trouwdatum op de andere bonbon. Drie dagen voor de bruiloft konden we alles ophalen. Binnen een uurtje hadden we de wasknijpers erop zitten. Robert plakte dubbelzijdig plakband op het doosje en ik zette de wasknijper erop. En klaar waren onze bedankjes!