vrijdag 26 juni 2015

Rendez-vous

De verfilming van een boek kan twee kanten opgaan: het verhaal wordt verfilmd zoals jij het (gedeeltelijk) voor ogen had of het is helemaal anders geworden dan jij in je hoofd had tijdens het lezen. Ik heb er een soort haat/liefde-verhouding mee. Aan de ene kant vind ik het gaaf als een boek waar ik enthousiast over was het witte doek haalt. Maar aan de andere kant valt het meestal tegen en blijkt dat het boek beter was. Het neemt overigens niet weg dat ik toch regelmatig naar een boekverfilming ga.

Wat vond ik het gaaf toen bekend werd dat ‘Rendez-vous’ van Esther Verhoef verfilmd zou worden. Een erg goed en spannend boek van één van mijn favoriete auteurs. Hoe zou dat er op het witte doek uit komen te zien? Daar was ik erg nieuwsgierig naar. Zeker nadat de cast bekend werd gemaakt: Loes Haverkort (als Simone), Mark van Eeuwen (als Eric) en Peter Paul Muller (als Peter). De rol van de Franse bouwvakker Michel zou door een Franse acteur vertolkt worden: Pierre Boulanger.

4 juni jongstleden ging de film in première. Afgelopen zaterdag ben ik met Robert naar deze film geweest. Ik had expres het boek niet herlezen, omdat de film dan meestal bij voorbaat al tegenvalt. Nu had ik het verhaal niet tot in de details in mijn hoofd.

De film start met een flashforward, waardoor je als kijker al een vermoeden krijgt welke kant het verhaal opgaat. Wat mij betreft, hadden ze deze scène achterwege kunnen laten. Dat had de spanning wat meer in de film gehouden. De daaropvolgende scène vond ik persoonlijk beter passen als beginscène: moeder Simone, vader Eric en hun twee kinderen zitten in de auto op weg naar hun nieuwe huis in Frankrijk en zingen gezellig mee met een Franstalig liedje.

De acteurs en actrices zetten hun rollen wel vrij overtuigend neer. Eric (Van Eeuwen) gaat helemaal op in de verbouwing en vergeet daardoor aandacht aan zijn gezin te besteden. Simone (Haverkort)is gevoelig voor aandacht en gaat gretig in op de avances van Michel (Boulanger). Iets te gemakkelijk laat ze zich door hem verleiden en lijkt ze te vergeten dat ze getrouwd is en moeder is van twee kinderen. Ze laat haar zus Lian (Jennifer Hoffman) wel erg gemakkelijk de zorg voor haar kinderen op zich nemen. Als Michel op het witte doek ziet, snap je wel waarom ze zich aangetrokken voelt tot hem ;-). Peter (Muller) is de ultieme ‘foute’ makelaar, die weet wat hij wil en daar vrijwel alles voor over heeft.

De film wijkt hier en daar af van het boek, maar dat was te verwachten. ‘Rendez-vous’ is een aardige film, die de moeite waard is om te zien. De spannende ontknoping waar naartoe gewerkt wordt vanaf de eerste flashforward, valt alleen wat tegen. Het einde komt wat afgeraffeld over. Dat is jammer, want daar hadden de regisseur en scriptschrijver volgens mij wel wat meer van kunnen maken.



donderdag 25 juni 2015

Gayle Forman – Als ik blijf ****

Het leven van de 16-jarige Mia draait om muziek. Dat geldt ook voor haar ouders en haar jongere broertje Teddy. Mia speelt de cello en heeft net auditie gedaan bij het beroemde Julliard in New York. Ze is in afwachting of ze wordt aangenomen of niet. Haar vriend Adam speelt in een populaire band. Alles lijkt perfect te verlopen.

Op een onverwachte vrije dag vanwege een hevige sneeuwval besluiten Mia, haar ouders en Teddy een dagje naar opa en oma te gaan. Maar onderweg gebeurt er een verschrikkelijk ongeluk!

In eerste instantie lijkt er niets aan de hand te zijn. Mia hoort nog steeds de muziek die op de autoradio speelde en ze draagt nog steeds de kleding die ze die dag uit had gekozen. Maar dan ontdekt ze dat haar ouders zijn overleden, dat ze haar broertje niet kan vinden en dat er een arm uit de auto steekt met een zilveren armbandje dat van haar is… terwijl ze dat zelf ook om heeft. Mia wordt in de 24 uur die volgen voor een onmogelijke keuze gesteld.

‘Als ik blijf’ begint als een onschuldig verhaal over een Amerikaans gezin met twee opgroeiende kinderen, waarbij muziek een belangrijke rol speelt voor alle gezinsleden. Helaas verandert dat al snel in een drama nadat ze betrokken zijn geraakt bij een auto-ongeluk. Gayle Forman stelt haar lezers voor dezelfde moeilijke keuze als Mia: wat doe je als je als enige het ongeluk overleeft? Blijf je of ga je naar je ouders en je broertje?

Wat volgt, is een prachtig en ontroerend verhaal. Het heden en het verleden lopen door elkaar heen. Mia kijkt terug naar haar leven tot nu toe en ‘ziet’ in het ziekenhuis hoe het er daar aan toe gaat. Ze probeert een keuze te maken door haar eigen leven door te nemen. Heeft ze nu haar ouders en broertje er niet meer zijn nog iets om voor te leven? De auteur heeft dit dilemma op een mooie en geloofwaardige wijze neergezet. Ze laat je zien hoe een 16-jarige hierop reageert en hiermee omgaat.

Forman heeft een prachtige schrijfstijl. Ze zorgt ervoor dat je regelmatig even kippenvel krijgt, doordat je je probeert in te leven in Mia. Je waant je als het ware bij Mia in het ziekenhuis en hoopt ergens dat ze blijft, ondanks alle pijn die ze dan zal hebben. Met tranen in mijn ogen heb ik ‘Als ik blijf’ uitgelezen. Echt een prachtig boek dat nog even in je gedachten blijft zitten.

Auteur: Gayle Forman
Titel: Als ik blijf
Genre: Young Adult
Uitgeverij: Moon
ISBN: 9789048821716
Aantal pagina's: 224

dinsdag 23 juni 2015

De knop moet weer om!

Wat valt het me zwaar om goed op mijn eten te letten sinds Robert en ik terug zijn van onze huwelijksreis. Ik begon het langzaamaan te merken aan mijn kleding en aan mezelf, maar het heeft even geduurd voor ik het aan mezelf wilde toegeven. Afgelopen week besloot ik maar weer eens op de weegschaal te gaan staan. Het getal dat ik zag, maakte me niet blij. Gelukkig was ik niet terug bij af... maar dat het teveel was, was overduidelijk!

Onbewust is de bruiloft een grotere stimulans geweest dan ik had gedacht. En ik vind het nu zo zonde dat er weer kilo's bij zijn gekomen. Ik had zo'n goed afvaljaar achter de rug (okt 2013 - okt 2014). Daar valt helaas niks meer aan te veranderen. Wat ik wel kan doen, is er opnieuw weer volop voor gaan!

Ik stel mezelf twee doelen:
- Minder snoepen en snacken... dat vind ik toch echt het lastigste.
- Meer plezier krijgen in het sporten. Zwemmen is altijd leuk gebleven; de hometrainer niet. Dat wordt weer leuker nu ik 'm naar de woonkamer heb verplaatst en een serie van Netflix erbij kan kijken.

Aangezien ik toch een soort haat/liefde-verhouding met de weegschaal heb, zet ik 'm voorlopig uit het zicht. Dan ben ik minder snel geneigd om erop te gaan staan. Ik merk het vanzelf wel aan mijn kleding... en dan kan ik mezelf tegen die tijd wel weer eens wegen.

Voor nu moet de knop weer om! Weg met al die overtollige kilo's!