Wat vond ik het gaaf toen bekend werd dat ‘Rendez-vous’ van Esther Verhoef verfilmd zou worden. Een erg goed en spannend boek van één van mijn favoriete auteurs. Hoe zou dat er op het witte doek uit komen te zien? Daar was ik erg nieuwsgierig naar. Zeker nadat de cast bekend werd gemaakt: Loes Haverkort (als Simone), Mark van Eeuwen (als Eric) en Peter Paul Muller (als Peter). De rol van de Franse bouwvakker Michel zou door een Franse acteur vertolkt worden: Pierre Boulanger.
4 juni jongstleden ging de film in première. Afgelopen zaterdag ben ik met Robert naar deze film geweest. Ik had expres het boek niet herlezen, omdat de film dan meestal bij voorbaat al tegenvalt. Nu had ik het verhaal niet tot in de details in mijn hoofd.
De film start met een flashforward, waardoor je als kijker al een vermoeden krijgt welke kant het verhaal opgaat. Wat mij betreft, hadden ze deze scène achterwege kunnen laten. Dat had de spanning wat meer in de film gehouden. De daaropvolgende scène vond ik persoonlijk beter passen als beginscène: moeder Simone, vader Eric en hun twee kinderen zitten in de auto op weg naar hun nieuwe huis in Frankrijk en zingen gezellig mee met een Franstalig liedje.
De acteurs en actrices zetten hun rollen wel vrij overtuigend neer. Eric (Van Eeuwen) gaat helemaal op in de verbouwing en vergeet daardoor aandacht aan zijn gezin te besteden. Simone (Haverkort)is gevoelig voor aandacht en gaat gretig in op de avances van Michel (Boulanger). Iets te gemakkelijk laat ze zich door hem verleiden en lijkt ze te vergeten dat ze getrouwd is en moeder is van twee kinderen. Ze laat haar zus Lian (Jennifer Hoffman) wel erg gemakkelijk de zorg voor haar kinderen op zich nemen. Als Michel op het witte doek ziet, snap je wel waarom ze zich aangetrokken voelt tot hem ;-). Peter (Muller) is de ultieme ‘foute’ makelaar, die weet wat hij wil en daar vrijwel alles voor over heeft.
De film wijkt hier en daar af van het boek, maar dat was te verwachten. ‘Rendez-vous’ is een aardige film, die de moeite waard is om te zien. De spannende ontknoping waar naartoe gewerkt wordt vanaf de eerste flashforward, valt alleen wat tegen. Het einde komt wat afgeraffeld over. Dat is jammer, want daar hadden de regisseur en scriptschrijver volgens mij wel wat meer van kunnen maken.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten