Lisette Jonkman – Glazuur ****

Sophie heeft een aantal doelstellingen bedacht die ze wil behalen voordat ze vijfentwintig wordt: een toffe baan, een goed salaris, een sexy vriend, een boek schrijven en tien kilo afvallen. Enkele maanden voordat ze vijfentwintig wordt, komt ze erachter dat ze geen enkel doel al kan afvinken. Daar moet verandering in komen. Maar hoe?

Ze vindt haar werk bij het grote reclamebureau CopyBlinders niet leuk. Dat komt mede doordat haar vroegere beste vriendin Karlin nu haar baas is én een relatie heeft met Rein, de man waar Sophie een oogje op heeft. Ze woont in een veel te klein appartement en ze kan maar geen leuke man aan de haak slaan. Haar beste vriendin Sanne vindt dat het nu echt tijd is voor Sophie om het heft in eigen handen te nemen en iets leuks van haar leven te maken. Als dat maar goed gaat…

In mei 2011 won Lisette Jonkman met haar manuscript ‘Glazuur’ de Chicklit Schrijfwedstrijd van Luitingh-Sijthoff, Chicklit.nl en Bol.com. Een jaar later is dit manuscript uitgegeven als boek onder dezelfde titel. Het boek werd toen door de lezeressen van Chicklit.nl gekozen tot ‘Boek van het jaar 2012’. Inmiddels heeft de auteur al meerdere titels op haar naam staan. Voor mij was ‘Glazuur’ de eerste kennismaking met haar. En wat voor een!

‘Glazuur’ is een heerlijk boek om te lezen. Het bevat leuke personages, die je meteen voor je ziet zodra je kennis met ze maakt. Tijdens het lezen had ik een heel beeld voor me hoe iedereen eruit zou zien. De verschillende scènes uit het verhaal kwamen als het ware als een film aan me voorbij. Knap hoe Jonkman zo levendig heeft geschreven.

Als je eenmaal aan het lezen bent, wil je niet stoppen. Je wilt ‘Glazuur’ het liefste in één ruk uitlezen. Dat komt door de vlotte schrijfstijl van Jonkman, maar ook door de leuke en droge humor die in het boek voorkomt. De beschrijving van Sophies ontmoeting met haar nieuwe buurman Tigran is bijvoorbeeld erg leuk en levendig geschreven. Je kunt je helemaal voorstellen hoe dat is gegaan.

Jonkman heeft met ‘Glazuur’ een geweldig debuut geschreven. Ik ben erg benieuwd naar haar andere boeken. Dit debuut smaakt namelijk absoluut naar meer.

Auteur: Lisette Jonkman
Titel: Glazuur
Genre: Chicklit
Uitgeverij: Sijthoff
ISBN: 9789021806419
Aantal pagina's: 268

Uit het leven van een werkzoekende

Zoals de meesten van jullie wel weten, ben ik alweer enige tijd op zoek naar een baan. Dat dit niet gemakkelijk is, hoef ik jullie niet te vertellen. Daar wil ik het nu niet over hebben.

Regelmatig krijg ik de vraag of ik me thuis niet verveel. Het antwoord op die vraag wisselt. Natuurlijk verveel ik me wel eens en ben ik het thuiszitten helemaal beu. Ik probeer daar alleen niet continu mee bezig te zijn. Ik zal er niet sneller een baan door vinden. Daarom maak ik er gewoon het beste van. Hoe ik dat doe? Dat zal ik eens vertellen…

Drie dagen in de week sport ik. Ik wil mijn conditie op peil houden; ik wil afvallen; en ik wil de spieren rondom mijn knieën sterk houden. Meestal ziet mijn sportschema er als volgt uit. Op maandag en woensdag zit ik thuis op de hometrainer. Op donderdag ga ik baantjes zwemmen met mijn moeder.

Een dag in de week pas ik op mijn neefje Teun. Dat is op dinsdag. Op deze manier krijg ik de kans om een speciale band met mijn neefje op te bouwen en om hem van dichtbij op te zien groeien. Ook is het erg fijn om die dag in een andere omgeving te zijn.

Als ik met mijn moeder ga zwemmen, doen we altijd van tevoren boodschappen. Dat vind ik leuk om te doen. We gaan naar meerdere supermarkten, de slager en de groenteboer. De ochtend is dan zo gevuld. En zo heb ik nog een dag in de week in een andere omgeving. Heel fijn!

Een dagdeel in de week ben ik bezig met solliciteren. Er zijn te weinig nieuwe vacatures om er vaker mee bezig te zijn. Gemiddeld verstuur ik drie sollicitaties per week. Ik lees er per week een stuk meer ;-)… en ik krijg helaas ook wekelijks afwijzingen.

Ik doe vrijwilligerswerk als webmaster voor KVG Dongen en heb ik het vooral druk als het nieuwe boekje met activiteiten uit is. Dat gebeurt twee keer per jaar. Tussendoor krijg ik foto’s van activiteiten aangeleverd. Deze plaats ik op de Terugblik-pagina. Dankzij dit vrijwilligerswerk ben ik toch enigszins bezig met mijn communicatie-achtergrond.

En verder vul ik mijn dagen met het bijhouden van het huishouden; artikelen en recensies schrijven voor mijn weblog; lezen, lezen en nog meer lezen; kaarten schrijven voor Postcrossing; naar de brievenbus wandelen om kaarten te posten (en vaak met een groter rondje teruglopen); televisie kijken; boekvouwen; fantaseren hoe ik het huis van Robert en mij wil inrichten; computerspelletjes spelen; cupcakes of iets anders lekkers bakken; lunchen met mijn moeder en mijn nichtjes als mijn moeder aan het oppassen is…

Natuurlijk zou ik mijn dagen het liefste vullen met werken. Zolang dat niet het geval is, maak ik er het beste van en zorg dat ik lekker bezig ben. En af en toe een baaldag hebben, hoort daar helaas bij…

René Appel – De kortste nacht **

Rob Koolwijk is gelukkig getrouwd met Hortensia (vaak afgekort tot Tensy). Samen hebben ze drie kinderen. Rob werkt als manager in het partycentrum ‘The Bubble’, dat eigendom is van zijn schoonouders. Het bedrijf heeft last van de economische crisis en Rob doet er alles aan om de zaak draaiende te houden.

Rob draagt een groot geheim met zich mee. Bijna niemand is daarvan op de hoogte en dat wil Rob graag zo houden. Als zijn jeugdvriend Edwin onverwachts contact met hem opneemt, dreigt er gevaar voor Rob. Hij krijgt steeds meer problemen door Edwin, maar moet hem tegelijkertijd te vriend houden. Houdt hij dit vol?

In ‘De kortste nacht’ komen verschillende personages aan het woord, waardoor je het verhaal vanuit meerdere perspectieven beleeft. Boven elk hoofdstuk staat over wie het gaat. Het zorgt ervoor dat je een zo volledig mogelijk beeld krijgt, maar het geeft het verhaal verder geen extra spanning of iets dergelijks. De échte spanning, die kenmerkend is voor de boeken van René Appel, ontbreekt helaas in dit boek. Er heerst soms wel een soort psychologische spanning, maar verder gaat het niet. Dat is zonde, omdat de andere boeken die ik van deze auteur gelezen heb wel vol spanning zaten. Wat mij betreft, is dit jammer genoeg het minste boek dat Appel tot nu toe geschreven heeft.

De personages in ‘De kortste nacht’ willen maar niet tot leven komen. Normaal gesproken kan ik de personen uit een verhaal voor me zien en bewegen; bij dit verhaal lukte me dat niet. Dat zorgde ervoor dat ik maar weinig geboeid werd. Ik heb het verhaal uitgelezen, omdat ik toch benieuwd was naar de ontknoping maar ik had geen voldaan gevoel na afloop. Appel heeft wel zoals altijd wel een fijne schrijfstijl, maar je mist echt de spanning.

Auteur: René Appel
Titel: De kortste nacht
Genre: Thriller
Uitgeverij: Ambo Anthos
ISBN: 9789026329234
Aantal pagina's: 264