Lisette Jonkman – Schrijven Kreng! *****

Je wilt een boek schrijven met een romantisch, meeslepend en grappig verhaal, maar je hebt werkelijk geen idee hoe en waar je moet beginnen? Dan is daar auteur Lisette Jonkman om je op weg te helpen. In ‘Schrijven Kreng!’ deelt ze haar tips, blunders en misstappen met je, zodat jij goed voorbereid aan je schrijfproces kunt beginnen.

Het eerste dat opvalt aan ‘Schrijven Kreng!’ is de opvallende kaft met de geweldige titel. Deze titel maakt je meteen aan het lachen en het vat eigenlijk het hele boek samen: “als je wilt schrijven, ga dan gewoon schrijven (kreng)”. Sowieso is het hele boek mooi vormgegeven. De foto’s, de verschillende lettertypes, het kleurgebruik… het maakt er een heel leuk en gezellig boek van.

Op een hilarische en leuke manier vertelt Jonkman over het schrijven van een boek en hoe dat haar is vergaan. Ze maakt je regelmatig aan het lachen. Tijdens het lezen heb je het gevoel alsof ze bij je in dezelfde ruimte zit; alsof ze haar ervaringen rechtstreeks aan je vertelt. Dat zorgt ervoor dat je haar tips en trucs heel gemakkelijk leest.

Ik roep al sinds de basisschool dat ik boekenschrijfster wil worden; ik heb er alleen nog niet heel concreet iets mee gedaan. Jonkman geeft nuttige en handige tips, waar je echt iets aan hebt. Daarnaast geeft ze je een virtuele schop onder je kont om écht te gaan schrijven. Begin gewoon; wat heb je te verliezen? Met de opdrachtjes tussendoor zorgt ze dat je al wat meer met je verhaal bezig bent. Nu is het slechts een kwestie om écht te gaan beginnen…

‘Schrijven Kreng!’ is een geweldig boek en een absolute must-have voor iedereen die ooit een boek wil schrijven of er al mee begonnen is en vastzit. Het zal voor velen een soort schrijfbijbel worden.

Auteur: Lisette Jonkman
Titel: Schrijven Kreng!
Genre: Non-fictie
Uitgeverij: Luitingh-Sijthoff
ISBN: 9789021809823
Aantal pagina's: 222

Schrijven Kreng! – De schrijf van vijf

In haar boek ‘Schrijven Kreng!’ behandelt Lisette Jonkman ‘De schrijf van vijf’. Dit zijn de vijf soorten schrijvers die er bestaan, namelijk:
- De willer
- De ideeën fabriek
- De labrador
- De planner
- De perfectionist

De exacte kenmerken van iedere soort schrijver ga ik verder niet behandelen. Daarvoor mag je het boek van Jonkman gaan lezen (en dat is echt de moeite waard om te doen). Ik vond het erg interessant om te zien welke soort schrijver er in mij schuilt. Al snel kwam ik tot de conclusie dat ik zowel een willer als een perfectionist ben.

De willer is iemand die roept “ik wil ooit nog eens een boek schrijven”, maar zich vooral bezighoudt met blogs en/of korte verhalen. Ik roep al enkele jaren dat ik graag een boek wil schrijven en dat het me zo gaaf lijkt om een boekhandel binnen te lopen en daar mijn boek te zien liggen. Maar veel verder dan een idee in mijn hoofd en een aantal korte hoofdstukken ben ik nog niet gekomen. Waarom niet? Ik weet het niet. Nu ik zonder werk zit, heb ik er voldoende tijd voor… maar ik maak er op de een of andere manier geen tijd voor. Daar wil ik wel graag verandering in brengen.

Ergens schuilt ook de perfectionist in mij. Niet dat ik al zo ver ben dat ik bijna een compleet boek heb geschreven en het continu aan het aanpassen ben, maar ik ben wel iemand die stukken die ik voor een eventueel boek schrijf liever nog niet aan anderen laat lezen totdat ik er echt helemaal voor 200% tevreden over ben. En dat is een kenmerk van de perfectionist.

Dit hoofdstuk uit ‘Schrijven Kreng!’ geeft je veel inzichten en tips. De belangrijkste les voor mij is dat ik gewoon écht eens moet beginnen met het schrijven van een verhaal. Het idee is er; enkele aantekeningen zijn er al gemaakt; nu moet ik gewoon de stap zetten om daadwerkelijk te gaan beginnen. Niet geschoten is altijd mis, nietwaar?!

Schrijven Kreng! – Vertelperspectieven en tijdsvormen

In ‘Schrijven Kreng!’ besteedt Lisette Jonkman aandacht aan de verschillende soorten vertelperspectieven. Een van de oefeningen is om een korte scène in je favoriete perspectief te schrijven en het daarna om te zetten naar de andere soorten. Zo zie je wat er per perspectief verandert en wie weet wat voor nieuwe inzichten je dat geeft.

Ik-perspectief
‘Tante Tessa, welke kleur wil jij?’ Deze vraag brengt me weer terug op aarde. Ik ben nu op mijn neefje aan het passen en we zijn aan het kleuren. Nadenken over de vraag van Roderick kan vanavond ook nog wel. ‘Geef mij maar een blauwe stift,’ zeg ik lachend tegen Mees. Mees grabbelt in zijn kleurdoos en houdt een gele stift vast. ‘Deze is niet goed he?!’ vraagt hij ondeugend. Daarna pakt hij de blauwe en geeft ‘m aan mij. Ik pak ‘m aan en begin de wolken in te kleuren. Wat is kleuren toch heerlijk ontspannend!

Alwetende verteller
‘Tante Tessa, welke kleur wil jij?’ Deze vraag bracht Tessa weer terug op aarde. Ze bedacht zich dat ze nu op haar neefje aan het passen was en dat ze aan het kleuren waren. Nadenken over de vraag van Roderick kon ze vanavond ook nog wel. ‘Geef mij maar een blauwe stift,’ zei ze lachend tegen Mees. Mees grabbelde in zijn kleurdoos en hield een gele stift vast. ‘Deze is niet goed he?!’ vroeg hij ondeugend. Hij hield zijn tante graag voor de gek. Daarna pakte hij de blauwe en gaf ‘m aan Tessa. Tessa pakte ‘m aan en begon de wolken in te kleuren. Wat vonden Tessa en Mees kleuren toch heerlijk ontspannend!

Personaal perspectief
‘Tante Tessa, welke kleur wil jij?’ Deze vraag bracht Tessa weer terug op aarde. Ze bedacht zich dat ze nu op haar neefje aan het passen was en dat ze aan het kleuren waren. Ze kon vanavond ook nog wel nadenken over de vraag van Roderick. Ze koos een blauwe stift en keek naar Mees terwijl hij in zijn kleurdoos grabbelde. Toen hij eerst een gele stift liet zien, lachte ze. Daarna kreeg ze de goede stift en begon ze de wolken in te kleuren. Wat vond ze kleuren toch heerlijk ontspannend!

Tweede persoon
‘Tante Tessa, welke kleur wil jij?’ Deze zin bracht je terug op aarde. Het zorgde ervoor dat je weer wist dat je op mij aan het passen was en dat we aan het kleuren waren. Je koos een blauwe stift. Ik hield je even voor de gek en liet een gele stift zien. Daarna gaf ik je de goede stift en begon je de wolken in te kleuren. Wat werkt kleuren toch ontspannend voor je!

Na de verschillende soorten perspectieven besteedt Jonkman aandacht aan de tijdsvormen. In welke vorm ga je je verhaal schrijven: tegenwoordige tijd of verleden tijd. De opdracht die hierbij hoort, is om de hierboven geschreven scène in je favoriete perspectief te kiezen en deze in de tegenovergestelde werkwoordstijd te schrijven. Ik kies voor het ik-perspectief. Dat staat nu in de tegenwoordige tijd, dus dat wordt dan verleden tijd. De vraag is welke tijdsvorm uiteindelijk je voorkeur heeft en het beste bij je verhaal past.

Ik-perspectief in de verleden tijd
‘Tante Tessa, welke kleur wil jij?’ Deze zin bracht me weer terug op aarde. Ik was nu op mijn neefje aan het passen en we waren aan het kleuren. Nadenken over de vraag van Roderick kon vanavond ook nog wel. ‘Geef mij maar een blauwe stift,’ zei ik lachend tegen Mees. Mees grabbelde in zijn kleurdoos en hield een gele stift vast. ‘Deze is niet goed he?!’ vroeg hij ondeugend. Daarna pakte hij de blauwe en gaf ‘m aan mij. Ik pakte ‘m aan en begon de wolken in te kleuren. Wat was kleuren toch heerlijk ontspannend!

Terwijl ik ‘Schrijven Kreng!’ aan het lezen ben, heb ik al een onderwerp in mijn hoofd waarover mijn boek zal gaan. Bij alle tips en trucs en bij de opdrachten die Jonkman geeft, denk ik daaraan. Met dat verhaal in mijn achterhoofd gaat mijn voorkeur uit naar de tegenwoordige tijd. Dat maakt een verhaal vaak wat levendiger en actiever. Daarbij wil ik mijn verhaal zowel in het heden als in het verleden laten afspelen. Het lijkt me het prettigste schrijven (en later ook lezen) als ik het heden in de tegenwoordige tijd schrijf en het verleden in de verleden tijd.

Schrijven Kreng! - Je laatste blunder

Nadat ik al veel lovende reacties over ‘Schrijven Kreng!’ van Lisette Jonkman had gehoord, heb ik het boek nu ook eindelijk in mijn bezit. Afgelopen weekend ben ik erin begonnen met lezen… en ik vond het meteen een geweldig boek. Lisette vertelt op een leuke, luchtige en leerzame manier over het schrijverschap. Een uitgebreide recensie over het boek volgt nog zodra ik het uit heb.

In ‘Schrijven Kreng!’ komen verschillende opdrachten voorbij. Het leek mij leuk om enkele daarvan uit te werken in een blog. Ik begin uiteraard met de eerste opdracht:
Beschrijf de laatste keer dat je je afvroeg: ‘Hoe ga ik me hier nu weer uit redden?’ Oftewel: wat was je laatste blunder.

Afgelopen vrijdag was ik samen met mijn moeder wat boodschappen aan het doen. Op een gegeven moment komen we bij de bakker. Sinds mijn man en ik het duidelijke verschil tussen een brood van de supermarkt en van de bakker geproefd hebben, zijn we om en eten we voortaan liever brood van de bakker. Mijn moeder had ook nog wat brood nodig. Nadat we alles besteld hadden, moest er afgerekend worden. Mijn moeder zegt tegen mij: ‘Betaal jij even!’ Waarna ik enigszins verschrikt om me heen kijk. Ik heb mijn tas met daarin mijn portemonnee bij mijn ouders laten staan in de veronderstelling dat ik achteraf mijn boodschapjes aan mijn moeder terugbetaal. Hoe moest ik nu dan betalen? 

Er spookten allerlei gedachten door mijn hoofd. In een restaurant kun je de afwas doen als je niet kunt betalen. Tenminste, dat doet Donald Duck altijd als hij weer eens uit eten is geweest en dit niet kan betalen. Wat zou je bij een bakkerij kunnen doen? Mee broden bakken? Gebakjes maken? Of de hele bakkerij schoonmaken? Gebakjes maken leek me nog wel leuk, maar de rest hoefde niet zo nodig voor me. 

Ondertussen wandelde de verkoopster naar de pinautomaat. Ik moest nu echt iets doen of zeggen, maar ik wist niet zo goed wat. Op dat moment komt mijn moeder met de verlossende woorden: ‘Mijn pinpas zit in mijn tas en die heb jij aan je schouder hangen!’ Pfoe, gelukkig! Daar kom ik goed mee weg. Enigszins grappend loop ik naar de pinautomaat en zeg tegen de verkoopster: ‘Och, ik was helemaal vergeten dat ik de tas van mijn moeder had…’ De verkoopster en mijn moeder konden er allebei erg om lachen… en ik eigenlijk ook wel ;-)

Lisette Jonkman – Glazuur ****

Sophie heeft een aantal doelstellingen bedacht die ze wil behalen voordat ze vijfentwintig wordt: een toffe baan, een goed salaris, een sexy vriend, een boek schrijven en tien kilo afvallen. Enkele maanden voordat ze vijfentwintig wordt, komt ze erachter dat ze geen enkel doel al kan afvinken. Daar moet verandering in komen. Maar hoe?

Ze vindt haar werk bij het grote reclamebureau CopyBlinders niet leuk. Dat komt mede doordat haar vroegere beste vriendin Karlin nu haar baas is én een relatie heeft met Rein, de man waar Sophie een oogje op heeft. Ze woont in een veel te klein appartement en ze kan maar geen leuke man aan de haak slaan. Haar beste vriendin Sanne vindt dat het nu echt tijd is voor Sophie om het heft in eigen handen te nemen en iets leuks van haar leven te maken. Als dat maar goed gaat…

In mei 2011 won Lisette Jonkman met haar manuscript ‘Glazuur’ de Chicklit Schrijfwedstrijd van Luitingh-Sijthoff, Chicklit.nl en Bol.com. Een jaar later is dit manuscript uitgegeven als boek onder dezelfde titel. Het boek werd toen door de lezeressen van Chicklit.nl gekozen tot ‘Boek van het jaar 2012’. Inmiddels heeft de auteur al meerdere titels op haar naam staan. Voor mij was ‘Glazuur’ de eerste kennismaking met haar. En wat voor een!

‘Glazuur’ is een heerlijk boek om te lezen. Het bevat leuke personages, die je meteen voor je ziet zodra je kennis met ze maakt. Tijdens het lezen had ik een heel beeld voor me hoe iedereen eruit zou zien. De verschillende scènes uit het verhaal kwamen als het ware als een film aan me voorbij. Knap hoe Jonkman zo levendig heeft geschreven.

Als je eenmaal aan het lezen bent, wil je niet stoppen. Je wilt ‘Glazuur’ het liefste in één ruk uitlezen. Dat komt door de vlotte schrijfstijl van Jonkman, maar ook door de leuke en droge humor die in het boek voorkomt. De beschrijving van Sophies ontmoeting met haar nieuwe buurman Tigran is bijvoorbeeld erg leuk en levendig geschreven. Je kunt je helemaal voorstellen hoe dat is gegaan.

Jonkman heeft met ‘Glazuur’ een geweldig debuut geschreven. Ik ben erg benieuwd naar haar andere boeken. Dit debuut smaakt namelijk absoluut naar meer.

Auteur: Lisette Jonkman
Titel: Glazuur
Genre: Chicklit
Uitgeverij: Sijthoff
ISBN: 9789021806419
Aantal pagina's: 268