Triangel - Bakken maar

Drie jaar geleden begon er een nieuw programma bij Omroep Max, getiteld Heel Holland Bakt. Ik keek eigenlijk nooit naar programma’s van deze omroep, maar omdat ik dol ben op bakken besloot ik eens een aflevering van dit nieuwe televisieprogramma te kijken. Ik was daarna meteen verkocht. Wat een leuk programma en wat is Martine Bijl een geweldige vrouw. Haar opmerkingen bij het bakken en het proeven waren geweldig.

Meerdere mensen waren erg te spreken over Heel Holland Bakt, met als gevolg dat momenteel het vierde seizoen van dit succesvolle programma op televisie bezig is. Ook dit jaar kijk ik elke week weer. Helaas zonder Martine Bijl als presentatrice, zoals jullie vast wel via de media vernomen hebben. Haar vervanger is André van Duin. Net als half Nederland was ik erg benieuwd hoe hij het zou gaan doen. En daar kan ik kort over zijn: hij doet het leuk! Ik hoop van harte dat Martine het volgende seizoen weer kan presenteren, maar André is absoluut een waardige opvolger.

Als thuisbakster heb ik natuurlijk ook een aantal bakboeken thuis staan. Dat begon met ‘500 soorten cupcakes’, waaruit ik verschillende recepten geprobeerd heb. De winnaars van Heel Holland Bakt brengen na afloop een bakboek uit. Die zien er uiteindelijk prachtig uit. Toch duurde het bij mij tot eind oktober 2014 voor ik het eerste boek van Rutger van den Broek (de eerste winnaar) kocht. In die maand mocht ik met een vriendin mee naar een high tea in Utrecht. Auteur Chantal van Gastel lanceerde daar haar nieuwste boek ‘Ik wist het’ en Rutger verzorgde de hapjes voor de high tea. En wat waren die lekker! Mijn favoriet was de brownie: knapperig van buiten en smeuïg van binnen. Zo wilde ik ze ook wel kunnen maken. Het gevolg was dat ik zijn eerste bakboek ‘Rutger bakt’ kocht.

Daar heb ik inmiddels al veel recepten uit gemaakt. Er staat zoveel lekkers in, maar de macadamia chocolate chip cookies doen het altijd erg goed als ik die met verjaardagen of andere feestelijke gelegenheden maak. Rutger beschrijft recepten duidelijk, waardoor het eigenlijk niet mis kan gaan. Dat geldt zeker voor zijn laatste boek ‘Bakbijbel’. Hij geeft duidelijke instructies, ook algemene, en somt een rijtje met veelvoorkomende fouten op en hoe je die kunt oplossen. Heel handig!

Ik ben ook groot fan van de winnaar van het tweede seizoen, Menno de Koning. Zijn bakboek heb ik meteen gekocht toen het in de winkels lag. Bij een groot aantal van zijn recepten is hij door Amerika geïnspireerd. En weet je welke koekjes ik van hem erg lekker vindt? De pindakaaskoekjes! Het klinkt misschien niet zo lekker, maar ik ben er dol op. En mijn familie ook. Met wat chocolade erdoorheen zijn ze zelfs nog lekkerder.

Weer even terug naar Heel Holland Bakt. Hebben jullie een favoriet dit seizoen? Ik vond Hidde geweldig. Hij was niet de beste thuisbakker van dit jaar, maar hij had wel humor en kon zichzelf altijd goed van jurycommentaar voorzien. Ik denk dat Annemarie ver gaat komen. Wat zag haar spektakelstuk van spekkoek er geweldig uit! Ik zit aanstaande zondag in ieder geval weer klaar op de bank… met wellicht een eigen baksel erbij.


Deze Triangel verscheen in Weekblad Dongen, 13 oktober 2016

Een busreis door Kroatië

Mijn man en ik zijn vorige maand twee weken naar Kroatië op vakantie geweest. Het was voor ons allebei de eerste keer dat we dit land bezochten. En het is ons erg goed bevallen. Een prachtig land vol mooie natuur en boeiende cultuur.

Onze accommodatie lag ietwat afgelegen van de dichtstbijzijnde steden. We konden een auto huren of gebruik maken van het openbaar vervoer. Wij kozen voor dat laatst. Vanuit het appartementencomplex voer vanaf 9:00 uur elke 1,5 uur een bootje naar Trogir en daarvandaan kon je verder reizen met de bus of de boot.

Wij zijn een paar keer met de bus naar Split gegaan. Om precies te zijn met de openbare stopbus. En het reizen met de bus in Kroatië is toch net iets anders dan hier in Nederland. Sommige bussen hebben geen stopknop. Om iedereen de gelegenheid te geven bij zijn/haar halte uit te stappen, stopt de buschauffeur bij élke halte. De lokale bevolking gaat overigens al één of twee haltes eerder klaarstaan bij de deur om op tijd uit te kunnen stappen. Bij bussen met een stopknop wordt deze knop amper gebruikt.

Mensen stapten niet alleen maar bij de deur van chauffeur in; ze gebruikten alle deuren. Het leek erop dat sommige passagiers gauw een paar haltes mee wilden pikken zonder te betalen. Of de meerderheid van de reizigers heeft een abonnement. Dat kon ik verder niet zien…

Maar wat ik het allerleukste vond aan de busreizen in Kroatië was het kijken naar de lokale bevolking. In Nederland ben ik nogal geneigd om met mijn mobieltje bezig te zijn in bijvoorbeeld het openbaar vervoer. Als je geen internetverbinding hebt, lukt dat niet. En dat maakt een busreis erg leuk.

Robert en ik bekeken onze medepassagiers en gaven commentaar over hun doen en laten. Zo stapte er een vrouw (met een leuk uilenshirt) in die een groot deel van de rit lachend en blozend met haar mobieltje bezig was. Ze zag er erg verliefd uit. Zou ze met haar nieuwe liefde aan het appen zijn? Ook hebben we verschillende vriendinnengroepjes gezien die druk waren met hun mobieltje en hun uiterlijk. Een meisje had wel een heel bijzonder kapsel: een staart bovenop haar hoofd en de plukken vanuit de staart hingen aan de voorkant van haar gezicht. Kun je je er een voorstelling van maken? Een jongen viel in slaap in de bus, waarbij zijn hoofd de meest vreemde posities aannam. Ineens werd hij wakker en zag tot zijn verbazing dat er “ineens” iemand naast hem zat. Die persoon zat er al zeker tien minuten…

Een busreis van één uur vliegt op deze manier voorbij. En onze medepassagiers zullen vast gedacht hebben: “Hé, daar heb je weer een stel toeristen in gekke korte broeken zitten…” ;-)

Triangel - Mijn quote

Vorig jaar besloot ik om het recenseren van boeken wat serieuzer op te pakken en een .nl-domein aan te vragen. Omdat ik als klein meisje altijd riep dat ik later boekenbeschrijfster wilde worden, was de naam voor mijn website zo gekozen. Gelukkig was deze domeinnaam ook nog beschikbaar. Samen met mijn man maakte ik de website, waarbij hij vooral het technische gedeelte voor zijn rekening nam en ik me met de inhoud bezighield.

Voorzichtig schreef ik de eerste uitgeverijen aan voor recensie-exemplaren. Ik vond het toch wel even spannend of ik als beginnend klein boekenblog al interessant genoeg was om recensieboeken te ontvangen. En ja hoor, binnen korte tijd lagen de eerste twee boeken op de deurmat: ‘De geluksoma’ van Patrick van Hees en ‘Kunnen krokodillen huilen?’ van Paul Heiney. Twee totaal verschillende boeken, maar allebei erg leuk om te lezen. Mocht je ze nog niet kennen, dan raad ik je aan ze te lezen.

Langzaamaan ontving ik meer recensieboeken en schreef ik meerdere uitgeverijen aan. De ene keer had ik geluk en kreeg ik een te recenseren boek; de andere keer waren de exemplaren al op of was mijn website toch nog te klein. Met elk boek dat ik ontvang ben ik even blij, want het blijft bijzonder om op deze manier boeken te mogen lezen.

Laatst beleefde ik als boekblogger toch iets bijzonders. Aan het begin van het jaar had ik ‘Drie vrienden, een huis (en een klusjesman)’ van Astrid Harrewijn mogen lezen. Een geweldig boek dat ik binnen één dag uit had. Ik mailde de link van mijn recensie naar de uitgever en keek al uit naar het tweede deel uit deze serie dat in augustus zou verschijnen. Tot mijn verbazing zag ik dat een quote van mij in de aanbiedingsbrochure van de uitgever stond bij dit tweede boek getiteld ‘Daar heb je vrienden voor’. Inclusief een vermelding naar mijn website. Wat stoer! Ik had dat al wel vaker van anderen zien staan en vond het erg gaaf dat ik er nu ook tussen stond.

Halverwege augustus bracht de postbode een pakketje met daarin het nieuwste boek van Harrewijn. Ik begon meteen te lezen en had al ongeveer een derde erop zitten toen ik me bedacht dat de uitgever op de achterkant van een boek ook vaak citaten plaatst. Laatst was een mede-boekblogger nog geciteerd op een spannende thriller van diezelfde uitgeverij. Ik draaide het boek om en zag tot mijn verbazing dat de tweede quote van mij was. Ik stond gewoon met citaat én website op de achterkant van een boek. Als mensen dit boek kochten, zagen ze mijn website gewoon staan. Hoe gaaf is dat?! Ik kreeg een grijns op mijn gezicht die de hele dag is blijven staan. Als boekblogger is dit toch wel het hoogst haalbare.

Uiteraard heb ik dit vreugdemoment meteen met familie, vrienden en andere bekenden gedeeld. Dit maak je tenslotte niet elke dag mee. Daarna heb ik met veel plezier het boek uitgelezen. Nu is het wachten op het derde en laatste deel uit deze reeks. Heb je ‘Drie vrienden, een huis (en eenklusjesman)’ en/of ‘Daar heb je vrienden voor’ nog niet gelezen? Doe dat dan! En niet alleen omdat mijn quote op het tweede boek staat, maar vooral omdat het heerlijke boeken zijn om te lezen.

Deze Triangel verscheen in Weekblad Dongen, 22 september 2016