Een busreis door Kroatië

Mijn man en ik zijn vorige maand twee weken naar Kroatië op vakantie geweest. Het was voor ons allebei de eerste keer dat we dit land bezochten. En het is ons erg goed bevallen. Een prachtig land vol mooie natuur en boeiende cultuur.

Onze accommodatie lag ietwat afgelegen van de dichtstbijzijnde steden. We konden een auto huren of gebruik maken van het openbaar vervoer. Wij kozen voor dat laatst. Vanuit het appartementencomplex voer vanaf 9:00 uur elke 1,5 uur een bootje naar Trogir en daarvandaan kon je verder reizen met de bus of de boot.

Wij zijn een paar keer met de bus naar Split gegaan. Om precies te zijn met de openbare stopbus. En het reizen met de bus in Kroatië is toch net iets anders dan hier in Nederland. Sommige bussen hebben geen stopknop. Om iedereen de gelegenheid te geven bij zijn/haar halte uit te stappen, stopt de buschauffeur bij élke halte. De lokale bevolking gaat overigens al één of twee haltes eerder klaarstaan bij de deur om op tijd uit te kunnen stappen. Bij bussen met een stopknop wordt deze knop amper gebruikt.

Mensen stapten niet alleen maar bij de deur van chauffeur in; ze gebruikten alle deuren. Het leek erop dat sommige passagiers gauw een paar haltes mee wilden pikken zonder te betalen. Of de meerderheid van de reizigers heeft een abonnement. Dat kon ik verder niet zien…

Maar wat ik het allerleukste vond aan de busreizen in Kroatië was het kijken naar de lokale bevolking. In Nederland ben ik nogal geneigd om met mijn mobieltje bezig te zijn in bijvoorbeeld het openbaar vervoer. Als je geen internetverbinding hebt, lukt dat niet. En dat maakt een busreis erg leuk.

Robert en ik bekeken onze medepassagiers en gaven commentaar over hun doen en laten. Zo stapte er een vrouw (met een leuk uilenshirt) in die een groot deel van de rit lachend en blozend met haar mobieltje bezig was. Ze zag er erg verliefd uit. Zou ze met haar nieuwe liefde aan het appen zijn? Ook hebben we verschillende vriendinnengroepjes gezien die druk waren met hun mobieltje en hun uiterlijk. Een meisje had wel een heel bijzonder kapsel: een staart bovenop haar hoofd en de plukken vanuit de staart hingen aan de voorkant van haar gezicht. Kun je je er een voorstelling van maken? Een jongen viel in slaap in de bus, waarbij zijn hoofd de meest vreemde posities aannam. Ineens werd hij wakker en zag tot zijn verbazing dat er “ineens” iemand naast hem zat. Die persoon zat er al zeker tien minuten…

Een busreis van één uur vliegt op deze manier voorbij. En onze medepassagiers zullen vast gedacht hebben: “Hé, daar heb je weer een stel toeristen in gekke korte broeken zitten…” ;-)