Terwijl de vogels vorige week spreekwoordelijk van het dak vielen, zag ik op de tijdlijn van Facebook verschillende berichten over pandaberen voorbij komen. Ondanks de warmte brachten veel mensen (uit mijn omgeving) een bezoek aan dé dierentuin van Nederland waar sinds kort twee pandaberen verblijven. Tegelijkertijd ontdekte ik dat een van mijn collega’s allerlei feitjes over deze dieren wist. Wisten jullie bijvoorbeeld dat een pandabeer zo’n 40 kilo bamboe per dag eet? Of dat een panda 100 drollen per dag kan produceren? Zo leer je nog eens wat en altijd handig ook. Dit zijn van die feitjes die het bijvoorbeeld op een verjaardagsfeestje erg goed doen.
De eerste, en voorlopig enige, keer dat ik een pandabeer in het echt zag, was toen mijn man en ik in Washington waren. Nadat we Boston en New York bezocht hadden, kwamen we met de trein in Washington aan. De plek waar het Witte Huis te zien is. Maar wat wij stiekem nog gaver vonden, was dat er in deze plaats een dierenpark was waar je tussen zonsopgang en zonsondergang zo lang kon rondlopen als je maar wilde. De dierenverblijven waren er groot, zaten vol groene elementen en zagen er heel natuurlijk uit. Voor ons was het een heerlijk wandelgebied.
Terwijl we de verschillende verblijven bekeken en op zoek gingen naar de dieren, kwamen we op een gegeven moment bij een wat drukkere plek uit. En wat bleek: daar zaten de pandaberen. De mannetjespanda zat alleen, maar bij de vrouwtjespanda zat een kleine pandabeer. Nou ja, klein… inmiddels was de panda één jaar oud en was hij al best groot. Bao Bao heette deze beer. En wat was hij leuk om te zien. Meestal zijn pandaberen vrij rustig, lieten wij ons door een van de verzorgers vertellen. De dag dat wij er waren, was het beertje heel actief. Dat had de verzorger nog niet vaak gezien. Bao Bao klom in de boom, liet zich er weer uit vallen en maakte een soort koprol. Zo gaaf om te zien! We genoten volop van de pandabeer. Ik geloof dat mijn man binnen een half uur 140 foto’s had gemaakt. Het was een bijzonder moment tijdens een al heel bijzondere reis.
Nu ik verschillende foto’s van de pandaberen in Nederland voorbij zie komen, word ik wel steeds nieuwsgieriger om hier naar de dierentuin te gaan. Het enige dat me nu nog wel tegenhoudt, is dat je van tevoren al je kaartjes moet kopen om teveel drukte te voorkomen. Logisch natuurlijk, zeker als je vanuit het park denkt, maar een spontaan bezoek richting Rhenen zit er voorlopig nog niet in. Gelukkig blijven de pandaberen wel een aantal jaren in ons kikkerlandje. Als de nieuwigheid er wat vanaf is, ga ik er ook eens een kijkje nemen… met de fotocamera erbij natuurlijk. Eens kijken of we dan het recordaantal foto’s van Washington gaan overtreffen.
Deze Triangel verscheen in Weekblad Dongen, 29 juni 2017
Naarmate ik steeds meer grip kreeg op de gezondere levensstijl en het afvallen de goede kant op ging, verwachtte ik dat ik dit doel eerder zou halen dan voor de kerstdagen. Ik had echter niet verwacht dat ik na bijna drie maanden er al zou zijn. Toen ik vanochtend op de weegschaal ging staan, zag ik namelijk tot mijn grote vreugde dat ik inmiddels 12,2 kilogram ben afgevallen!! Yeah!