Eva Kelder over haar debuut 'Het leek stiller dan het was'

Foto: Hester Doove

Van Eva Kelder verscheen begin deze maand het debuut 'Het leek stiller dan het was'. Van huis uit is Kelder journalist en tijdens een ontmoeting op Vers voor de Pers vertelde ze enthousiast over haar kennismaking met het schrijverschap. Kristie Raaijmakers en Kim Rompa voelden haar aan de tand over het debuteren en natuurlijk over haar eerste boek.

Hoe heb je het ervaren om je eerste boek te schrijven?
"Als heel bijzonder. Door het schrijven scherp ik mijn gedachten en zijn er in mijn leven allerlei dingen veel duidelijker geworden. Je hoort schrijvers wel eens afkeurend zeggen dat schrijven geen therapie mag zijn, maar voor mij is het pure zelfexpressie. Heerlijk! Door het vertellen van verhalen blijf je gezond. En ook niet onbelangrijk: ik bepaal wat er gebeurt met de personages, plotwendingen etcetera. Door te schrijven houd ik zelf stevig koers, ik weet precies waar ik heen wil: een leven vol boeken en dat is een fantastisch, bevrijdend gevoel."

Wat was voor jou de belangrijkste reden om een boek te gaan schrijven?
"Van huis uit ben ik journalist. In 2009 schreef ik een non-fictie boek In Search of Americans over mijn reis door de VS. Samen met fotograaf Sabina Theijs maakte ik filmpjes voor Holland Doc van de VPRO. Bij het schrijven van het non-fictie boek merkte ik dat ik de neiging had om alles uit te vergroten en dat ik liever schreef dat iemand tien martini's dronk dan twee. Ik besloot van de ene op de andere dag korte verhalen te gaan schrijven. Als kind schreef ik al korte verhaaltjes, maar ik dacht altijd dat ik niet voldoende fantasie had om daarmee verder te gaan. Mijn eerste verhaal over een teckel die Ludwig heet, werd gepubliceerd in Passionate Magazine. Daarna ging het balletje rollen en kreeg ik van Meulenhoff een contract aangeboden voor mijn debuutroman."

Je komt uit een literaire familie, want je zus komt in mei ook met een boek. Hebben jullie elkaar bij het schrijven geholpen of gesteund?
"Mijn zusje Renee en ik hebben van jongs af aan een hele sterke band. Ik was de eerste naar wie Renee als baby lachte, vertelt mijn moeder graag. Ik heb Renee gestimuleerd haar ervaringen als ex-GHBverslaafde op te schrijven en ben samen met haar gaan onderhandelen met uitgevers die stonden te springen haar autobiografie De Parttime Junkie uit te geven. Op 1 mei komt het uit. Ik ben waanzinnig trots op haar. We gaan de komende maanden ook samen optreden met een literair programma: Duo-debuteren. Onder andere in Rotterdam waar twee zusjes in het kader van de Bored to Death Bookclub een event rondom onze boeken organiseren op 5 juni en 22 april verschijnt er een dubbelinterview over Renee en mij als debuterende zusjes in Het Parool."

Hoe was het om na het schrijven van korte verhalen een roman te schrijven?
"Ik ben tijdens het schrijven van mijn roman 'Het leek stiller dan het was' altijd verhalen blijven schrijven en publiceren. Die afwisseling tussen een lange en een korte spanningsboog vind ik fijn. De roman zit de hele dag, waar je ook bent, wat je ook doet, in je hoofd, dan is het prettig die personages af en toe even los te laten en aan een kort verhaal te werken."

Hoe lang ben je bezig geweest met het schrijven van 'Het leek stiller dan het was'?
"In totaal ongeveer drie jaar, waarvan het laatste jaar heel intensief. Ik heb mijn vrienden verwaarloosd, als zeggen ze zelf dat het wel meevalt, haha."

Vlieland is de plek waar 'Het leek stiller dan het was' zich afspeelt. Heb je een band met het eiland?
"Ik kom graag op de Waddeneilanden. Vooral Vlieland heeft iets sprookjesachtigs. Tot een aantal jaar geleden kwam ik er elke zomer met mijn ex singersongwriter Lucky Fonz III op wie het personage Daniel in mijn roman is geïnspireerd. Aanvankelijk speelde mijn roman zich af op een onherbergzaam Schots eiland, een andere grote liefde van mij, tot een redacteur me aanraadde het dichter bij huis te houden. Vlieland was toen een onvermijdelijke keuze."

In het verhaal staan af en toe stukjes tekst van de Amerikaanse Daniël in het Engels. Is daar bewust voor gekozen? En zo ja: waarom?
"Dat is een bewuste keuze om uit te drukken dat je binnen een 'internationale' relatie, om het zo even te noemen, altijd je eigen identiteit en dus ook je eigen taal blijft benadrukken. Seije en Daniel zoeken naar vervlechting en eenheid, maar zoals in iedere relatie vind je die nooit volledig."

Seije is bijzondere en zeldzame naam. Hoe ben je op deze naam gekomen?
"Ik wist meteen dat het boek over Seije moest gaan. Het ex-vriendje van een vriendin heet Seije. Ik heb hem maar één keer ontmoet, maar zijn naam is mij altijd bijgebleven. In de roman is Seije een buitenstaander. Haar moeder verhaspelt per ongeluk haar naam bij het aangeven van haar geboortenaam bij de Burgerlijke Stand. Seija, een meisjesnaam, wordt Seije, een jongensnaam. Wat doet dit met een kind? Seije is een stoer meisje, maar ook kwetsbaar. Ik heb veel van mezelf in haar gelegd."

Heb je plannen om nog meer boeken te gaan schrijven?
"Ik wil niets anders meer dan boeken schrijven. Gelukkig biedt mijn uitgever Meulenhoff mij die kans. Volgend jaar verschijnt mijn verhalenbundel: een collectie van reeds gepubliceerde verhalen en nieuwe verhalen met de meest uiteenlopende onderwerpen: van de moderne relatiemarkt tot een meisje dat het ver schopt in het leger. Daarnaast heb ik veel ideeën voor een tweede roman. Dit keer vol dominante mannenfiguren, daar heb ik nog een appeltje mee te schillen, haha."

Meer informatie over Eva Kelder is te vinden op haar website.

Nielson in concert

In het eerste seizoen van 'De beste singer-songwriter van Nederland' leerden we Nielson (Niels Littooij) kennen. Het nummer 'Beauty & The Brains' dat hij in het programma ten gehore bracht, werd een grote hit. Ook al won hij uiteindelijk niet; Nederland heeft er een nieuwe artiest bij!

Vorige maand verscheen het debuutalbum van Nielson, getiteld 'Zo Van Ah Yeah'. Naast verschillende solonummers staan hier liedjes op met Miss Montreal ('Hoe') en Bløf ('Mannenharten'). Volgens mij heb je het als beginnend artiest dan zeker niet verkeerd gedaan ;-). Ik vind het album in ieder geval erg leuk en draai het regelmatig in de auto.

Gisterenavond gaf Nielson met zijn band een optreden in De Effenaar, als onderdeel van zijn clubtour. Robert en ik hadden kaartjes voor dit concert. 

Na het voorprogramma door Project Bongo betrad Nielson tegen 21:00 uur het podium. Met zijn nieuwste single 'Kop in het zand' begon het optreden. De sfeer zat er meteen in. Het publiek ging uit zijn dak en je zag aan Nielson dat hij enorm aan het genieten was.

Alle uitgebrachte nummers kwamen voorbij en ook de andere liedjes van zijn succesvolle debuutalbum. Een van mijn persoonlijke favoriete nummers is 'Te'. Een leuk en catchy nummer. Aan de zaal te zien waren meer mensen het met me eens dat het een goed nummer is :-).

Ruim een uur werden we goed vermaakt door Nielson en zijn band. Hij zong zijn liedjes, praatte tussendoor met het publiek en kwam zelfs nog even de zaal in - met beveiligers erbij - om halverwege met een gevoelig nummer te beginnen. Al met al was het een geweldige avond. Ik verwacht dat we nog veel van deze zanger zullen horen!

Loes den Hollander - Schijnvertoon ****

Bert van Meulwijk werkt als kapper. Hij is gescheiden en mag zijn kinderen niet meer zien. Hij wil zijn leven veranderen en het heft voortaan in eigen handen nemen. Daar begint hij mee als hij op bezoek is bij zijn moeder in het ziekenhuis. Hij ziet een knappe verpleegkundige lopen en besluit een briefje voor haar achter te laten, zonder dat hij haar naam weet.

Dan is er Sharon, die zo haar eigen problemen heeft. Ze heeft een relatie met een getrouwde man. Hij wil zijn vrouw pas verlaten als zijn kinderen op de middelbare school zitten. Maar wil Sharon nog wel zo lang wachten?

Tenslotte is daar Annebeth. Ze vindt zichzelf lelijk en veel te dik. Daar moet verandering in komen. Zonder hulp van buitenaf wil ze in korte tijd achttien kilo afvallen. Weg met al het snoep; tijd voor gezond eten. Maar zijn daarmee al haar problemen verdwenen?

'Schijnvertoon' vertelt het verhaal van de drie hoofdpersonen Bert, Sharon en Annebeth. In eerste instantie lijken deze drie niks met elkaar te maken te hebben, maar naarmate je verder leest kom je erachter dat dat wel degelijk het geval blijkt te zijn. Loes den Hollander geeft je telkens een beetje informatie, waarmee je als lezer meteen zelf aan de slag gaat. Je wilt zelf uitvogelen hoe het een en ander in elkaar zit, voordat de auteur je vertelt hoe het daadwerkelijk zit.

Elk hoofdstuk wordt vanuit één van de drie personen verteld. Dat gebeurt steeds in dezelfde volgorde: Bert, Sharon en Annebeth. In het begin is het even wennen en even uitvogelen wie wie nu precies is en wie welke rol in het verhaal heeft. Maar door de constante volgorde heb je dat vrij snel door en zit je daarna meteen goed in het verhaal.

Deze perspectiefwisselingen geven 'Schijnvertoon' de nodige spanning. In eerste instantie wil je vooral weten hoe de drie personages met elkaar verbonden zijn. En daarna ben je nieuwsgierig naar hun verleden. Den Hollander weet hoe ze haar lezers in spanning kan houden door nét genoeg informatie te geven dat je door wilt blijven lezen. Wat ik wel vaker bij haar boeken heb, zorgde het ervoor dat ik ook deze thriller in één dag uitgelezen heb.

En net als je door denkt te hebben hoe alles in elkaar zit en als het lijkt alsof alles helemaal opgelost is, geeft de auteur je nog een laatste verrassende wending. Na het lezen van het laatste hoofdstuk kun je dan alleen maar concluderen dat Nederlands productiefste thrillerauteur weer een prachtig boek heeft uitgebracht.

Auteur: Loes den Hollander
Titel: Schijnvertoon
Genre: Thriller
Uitgeverij: Karakter Uitgevers B.V.
ISBN: 9789045206257
Aantal pagina's: 351