Gezellige Preview eindigt anders dan verwacht

Als je in Dongen woont, hoef je niet ver weg te gaan voor een avondje in het theater. Elk jaar komt Stichting Donckhuys met een leuk en gevarieerd theaterprogramma. In De Cammeleur kun je naar deze voorstellingen kijken. Als voorproefje op het nieuwste theaterseizoen vond op vrijdag 24 mei de zogenoemde Preview plaats.

In een uitverkochte zaal konden de bezoekers die avond genieten van enkele artiesten die een klein stukje van hun nieuwste show lieten horen. De avond werd aan elkaar gepraat door cabaretier Marlon Kicken. Wat deed deze Brabander dat op een leuke en grappige manier. In mei treedt hij zelf in De Cammeleur op. Het kan haast niet anders dan dat de zaal op die avond uitverkocht is. Hij had goede grappen, wist op een leuke manier op het publiek in te spelen en kreeg het voor elkaar om de manager van het theater voor hem te laten lopen. Een geweldige host om naar te kijken.

In beweging
Gedurende de avond kwam het hele theaterprogramma voorbij. Of je kreeg een filmfragmentje / afbeelding met korte beschrijving te horen of iemand was live aanwezig in het theater om een voorproefje te geven. Als bezoeker kreeg je op deze manier een mooi en volledig beeld van het thetaerseizoen 2019-2020.

Muzikant Mile Lukić van de band LUKIC liet solo horen wat voor muziek zijn band maakt. Hij vertelde dat zijn muzikale boodschap zou overkomen, ondanks dat niet iedereen zou verstaan wat hij zong. Met een van zijn snellere nummers kreeg hij het publiek lekker even in beweging. De Mannen van Naam, die onder meer hun sporen bij Pater Moeskroen hebben verdiend, kregen de zaal nog verder in beweging. Ze vertelden verhalen en speelden tussendoor leuke liedjes. De sfeer bleef er goed in.

Bizarre afsluiting
Niet alleen Marlon Kicken liet horen dat hij een grappige cabaretier was. Dat gold ook voor Andy Marcelissen en Nabil Aoulad Ayad. Het was wel te merken dat Andy zijn programma nog niet rond had. Hij had wat papieren bij zich om enkele grappen uit te testen. Maar daar moet wel bij vermeld worden dat hij last minute gevraagd was om een voorproefje te geven, omdat Kees van Amstel helaas verhinderd was. Knap hoe Andy dan wel de lachers op zijn hand kreeg. Dat kreeg Nabil vanaf zijn eerste grap ook voor elkaar. Hij staat komend seizoen met een reprise van zijn show in het theater. Het was te merken dat hij zijn verhalen goed kent. De zaal lag regelmatig in een deuk, vooral met zijn jeugdherinneringen naar speelgoed uit de jaren ’80 en ’90.

Als laatste was het de beurt aan cabaretier Jim Speelmans. Hij was wat later aan de beurt dan gepland was, maar het publiek zat klaar voor een laatste lachkwartiertje. Dat kwartier werd uiteindelijk ruim drie kwartier en dat lachen… dat hield al heel snel op. Jim kreeg het niet voor elkaar om het publiek mee te krijgen in zijn verhaal. In het begin werd er nog wel gelachen, maar al gauw werd de zaal steeds stiller en werden de grappen steeds grover. Het resulteerde er uiteindelijk in dat mensen de zaal verlieten. Marlon probeerde op voorzichtige wijze het optreden van Jim te stoppen, maar daar reageerde Jim heel gepikeerd op. Hij gooide zijn notitieboekje richting Marlon, zijn microfoon naar de grond en hij verliet boos het podium. Marlon rondde het geheel nog prima af, maar het optreden van Speelmans gaf wel een nare bijsmaak aan een gezellige en verder geslaagde avond.


Inmiddels is de voorstelling van Jim Speelmans geannuleerd. Alle bezoekers aan de Preview hebben vanuit Stichting Donckhuys een mailtje ontvangen met excuses vanuit hen en het impresariaat.

Nieuwjaarsconcert in de Efteling

Donderdag 5 januari vond een zeer bijzonder concert plaats in het Efteling Theater. Philharmonie Zuidnederland gaf onder leiding van dirigent Lukasz Borowicz een Nieuwjaarsconcert. De 700 kaarten die voor dit evenement beschikbaar waren, waren binnen 24 uur uitverkocht.

Na een kleine vertraging doordat de mensen van de eerste acht rijen te laat de zaal binnenkwamen, kon het Nieuwjaarsconcert beginnen. Burgemeester Wim Luijendijk (van de gemeente Loon op Zand) sprak de aanwezigen toe voordat het concert begon. Hij vond het fijn om te zien dat zoveel mensen naar het optreden wilden komen luisteren. Nadat het Nieuwjaarsconcert vier keer in De Leest in Waalwijk had plaatsgevonden, was het deze keer tijd voor de Efteling als locatie. Hij wenste iedereen een prettige voorstelling toe.

Danse macabre

Daarna kon het Nieuwjaarsconcert dan echt beginnen. Voor de pauze stonden vier stukken op het programma: Hongaarse Mars uit La damnation de Faust opus 24 (van Hector Berlioz); Danse macabre opus 40 (van Camille Saint-Saëns); Künstlerleben, wals opus 36 (van Johann Strauss Jr); en Feuerfest! Polka française opus 269 (van Joseph Strauss). Met verve werden deze stukken opgevoerd, waarbij paukenist Han Vogel tussendoor het een en ander toelichtte. Om de Danse macabre (je weet wel, van het Spookslot) live opgevoerd te zien en te horen… dat was geweldig. Meerdere toeschouwers kregen er kippenvel van, waaronder ikzelf. Dat stuk hadden ze van mij zo nog een keer mogen uitvoeren. Leuk detail bij Feurfest! was dat een van de muzikanten af en toe op een aambeeld speelde.

De medewerkers van het Efteling Theater waren helaas niet helemaal voorbereid op de drukte in de pauze. Slechts twee horecapunten waren geopend, terwijl er meer dan twee in het theater zijn. Dat zorgde ervoor dat niet iedereen een drankje kon halen en degenen die dat wel gelukt waren, hadden onvoldoende gelegenheid om het in de pauze op te drinken.

Aquanura

Nadat iedereen zijn of haar plek weer gevonden had, ging het Nieuwjaarsconcert verder. Han Vogel vertelde dat Philharmonie Zuidnederland de muziek voor Raveleijn en Aquanura heeft ingespeeld. Het eerste stuk dat na de pauze gespeeld werd, was Aquanura Tweede Efteling Symfonie. Ook dit was prachtig om te horen. Onder andere Fata Morgana, Droomvlucht, Monsieur Cannibale en Joris en de Draak kwamen voorbij. Je zag de toeschouwers en de muzikanten ontzettend genieten. 

Als slotstuk speelde het orkest Ouverture 1812 in Es opus 49 (van Pjotr Iljitsj Tsjaikovski). De paukenist legde uit dat de Efteling normaal gesproken eerst een attractie verzint, ontwerpt en begint te bouwen en pas daarna op zoek gaat naar passende muziek. De muziek van het slotstuk is volgens hem uitermate geschikt voor een nog te verzinnen en bouwen attractie. Het vormde een grootste afsluiting van een mooie avond. Alhoewel het niet helemaal de afsluiting was. Als toegift kregen de aanwezigen Brabant van Guus Meeuwis te horen, wat na een aarzelend begin luidkeels meegezongen werd. Zo’n Nieuwjaarsconcert in de Efteling is voor herhaling vatbaar!

Libelle Zomerweek

Afgelopen vrijdag gingen mijn moeder en ik een dagje naar de Libelle Zomerweek. Vanuit Den Bosch zouden we met de trein naar Almere gaan om daar vervolgens met een pendelbus naar het Almere-Strand gebracht te worden. Op het station aangekomen, bleek onze trein niet te rijden. Gelukkig leiden er meer wegen naar Almere :-). Uiteindelijk waren we een half uurtje later dan gepland bij het evenement.

Met een plattegrond in onze hand begon de eerste zoektocht: waar zijn de toiletten? Op een evenement voornamelijk bedoeld voor vrouwen verwacht je veel wc's. Maar in tegenstelling tot voorgaande jaren waren er minder toiletten en waren ze minder verspreid. Uiteindelijk is het allemaal goedgekomen. Wellicht is het een tip voor de organisatie voor volgend jaar...

Ik had "twee missies" te volbrengen: een gesigneerd stripalbum van 'Jan, Jans en de Kinderen' én twee gesigneerde boeken van Linda Jansma. Als eerste zijn we naar de Jan, Jans en de Kinderen-shop gegaan. Daar zat een van de tekenaars te signeren. Hij nam echt de tijd en tekende de figuren die je uitkoos. In mijn geval: Catootje en Jeroentje. Terwijl hij tekende, heb ik gezellig met hem gekletst. Hij vertelde onder andere dat het publiek van de Libelle Zomerweek altijd zo dankbaar is met wat hij tekent (in tegenstelling tot het publiek van een stripbeurs).

Halverwege de middag kwam Linda Jansma signeren bij het kraampje van de Crime Compagnie. Ze heeft twee boeken voor me gesigneerd en even een kort praatje met me gemaakt. Ook heb ik even met Ilse Karman (de uitgever) gesproken... en mede op advies van haar nieuw leesmateriaal meegenomen. Als leesfanaat kun je tenslotte nooit genoeg boeken hebben!


Tussendoor hebben we alle andere kraampjes bezocht en lekker gegeten en gedronken. Het zonnetje erbij was heerlijk. Helaas stonden er wel veel dezelfde soort kraampjes, vooral veel kleding, schoenen en tassen. We hadden het idee dat er vorig jaar meer afwisseling was.

Maar dat neemt niet weg dat we een erg gezellige dag hebben gehad en allerlei leuke spulletjes hebben gekocht (zie de onderstaande foto).

Teksten van liedjes

Muziek luisteren heb ik eigenlijk altijd leuk gevonden. Dat begon in mijn jeugd met liedjes op de radio en natuurlijk op cassettebandjes. Als je dan een leuk nummer op de radio hoorde - bijvoorbeeld tijdens de Top 40 - drukte je gauw op REC zodat je het daarna nog zo vaak kon terugluisteren als je wilde. Later kocht ik cd's van een favoriete artiest of een editie van Hitzone.

Omdat je toen nog niet zo gemakkelijk een songtekst van een liedje kon vinden, kwam het wel eens voor dat ik zelf bedacht wat een zanger(es) zong bij een liedje. Jaren later kwam ik er dan achter dat het niet altijd klopte; er zat een verschil in wat ik hoorde en wat er daadwerkelijk gezongen werd.

Meestal was dit bij Engelstalige liedjes, maar laatst kwam ik erachter dat ik bij een Nederlandstalig nummer ook iets anders hoorde dan er gezongen werd. Het gaat om 'Blauw' van The Scene. De songtekst gaat als volgt:

"Blauw, blauw, blauw,

Keer ik terug naar jou

Blauw, blauw, blauw,

yeah, blauw (blauw)"

Maar ik zong vroeger altijd het volgende:

"Down, down, down,

Keer ik terug naar jou,

Down, down, down,

yeah, down (down)"

In mijn beleving kwam de titel van het nummer er helemaal niet in voor ;-).

Weten jullie nog een liedje waarvan jullie vroeger de tekst heel anders zongen dan het in werkelijkheid was? Ik ben benieuwd...

Nielson in concert

In het eerste seizoen van 'De beste singer-songwriter van Nederland' leerden we Nielson (Niels Littooij) kennen. Het nummer 'Beauty & The Brains' dat hij in het programma ten gehore bracht, werd een grote hit. Ook al won hij uiteindelijk niet; Nederland heeft er een nieuwe artiest bij!

Vorige maand verscheen het debuutalbum van Nielson, getiteld 'Zo Van Ah Yeah'. Naast verschillende solonummers staan hier liedjes op met Miss Montreal ('Hoe') en Bløf ('Mannenharten'). Volgens mij heb je het als beginnend artiest dan zeker niet verkeerd gedaan ;-). Ik vind het album in ieder geval erg leuk en draai het regelmatig in de auto.

Gisterenavond gaf Nielson met zijn band een optreden in De Effenaar, als onderdeel van zijn clubtour. Robert en ik hadden kaartjes voor dit concert. 

Na het voorprogramma door Project Bongo betrad Nielson tegen 21:00 uur het podium. Met zijn nieuwste single 'Kop in het zand' begon het optreden. De sfeer zat er meteen in. Het publiek ging uit zijn dak en je zag aan Nielson dat hij enorm aan het genieten was.

Alle uitgebrachte nummers kwamen voorbij en ook de andere liedjes van zijn succesvolle debuutalbum. Een van mijn persoonlijke favoriete nummers is 'Te'. Een leuk en catchy nummer. Aan de zaal te zien waren meer mensen het met me eens dat het een goed nummer is :-).

Ruim een uur werden we goed vermaakt door Nielson en zijn band. Hij zong zijn liedjes, praatte tussendoor met het publiek en kwam zelfs nog even de zaal in - met beveiligers erbij - om halverwege met een gevoelig nummer te beginnen. Al met al was het een geweldige avond. Ik verwacht dat we nog veel van deze zanger zullen horen!

Mijn pita is nog heel!

Amsterdam – Gisterenavond vond in het People’s Palace een speciale avond plaats voor Jamie Cullum-fans. Dat is voor één van de fans een andere avond geworden dan ze van tevoren had kunnen bedenken.

Peter van der Vorst mocht overdag Jamie Cullum interviewen voor zijn programma ‘Van der Vorst ziet sterren’. ’s Avonds zou de heer Cullum vragen van fans beantwoorden en enkele nummers van zijn nog te verschijnen album ‘Momentum’ spelen. Slechts enkele uitverkorenen mochten hierbij aanwezig zijn.

Één van deze uitverkorenen was mevrouw De Moor – De Ligt, die zich overigens onder haar meisjesnaam had aangemeld. Ruim op tijd stond zij samen met drie vriendinnen voor de deuren van People’s Palace te wachten. Aangezien zij nog niks gegeten had, besloot ze aan haar pitabroodje te beginnen. Net op dat moment zag zij mannen met grote tassen van Tommy Hilfiger voorbij komen. Naast de ingang van People’s Palace ging het rolluik open en daar leken de mannen in te verdwijnen. Mevrouw De Moor – De Ligt bedacht zich geen moment en dook erachteraan. Maar het rolluik ging alweer dicht toen ze erheen dook. Het gevolg: mevrouw zat vast.

De brandweer en de politie moesten eraan te pas komen om deze Jamie Cullum-fan te bevrijden. Gelukkig vielen de verwondingen mee. Dat bleek ook wel uit haar eerste woorden nadat ze weer herenigd was met haar vriendinnen: “Mijn pita is nog heel!”  

Ze heeft haar pita nog opgegeten, een glaasje cola voor de schrik gedronken en daarna genoten van ‘An evening with Jamie Cullum’. Vanavond is ze aanwezig bij het optreden van Jamie. Als ze daar deze keer maar wel helemaal vlekkeloos aankomt…

Een bijzondere theatervoorstelling met de 3J's

Voor de derde keer gingen mijn zus en ik gisterenavond naar een theatertour van de 3J’s. Na Theater de Bussel (Oosterhout) en het Chassé Theater (Breda) gingen we deze keer naar Theater aan de Parade (Den Bosch) voor de voorstelling ‘Bronnen’. Het zou een speciale avond worden; het is de laatste keer dat wij Jaap de Witte zien optreden bij de 3J’s.

In het begin van dit jaar werd bekend dat Jaap de Witte om medische redenen noodgedwongen de 3J’s moet verlaten. Hij zal wel bij het creatieve proces betrokken blijven, maar hij zal niet meer op het podium te vinden zijn. Zijn zoon Jan neemt deze rol over.

Na het eerste nummer van de avond vertelt Jaap dat hij bezig is met zijn laatste theatertour. Zijn hand laat hem in de steek. “Het wordt moeilijk gitaarspelen als je hand er zo uit ziet…”, aldus Jaap, en hij laat een haak zien. De sfeer zit er meteen goed in.

En dat blijft de rest van de avond. We leren welke muzikale bronnen centraal staan in het leven van Jan, Jaap en Jaap. Dat zijn onder andere Radiohead, Herman van Veen en Coldplay. De heren laten naast hun eigen vertrouwde nummers ook wat van hun muziekhelden horen. Het klinkt allemaal geweldig.

Als de toegift voorbij is, is het dan echt zover: het publiek moet afscheid nemen van Jaap de Witte. Hij krijgt een overweldigend applaus van iedereen. Jaap werd toch wel gezien als de vaderfiguur in de band.

Na afloop gaan mijn zus en ik nog even in de rij staan om onze cd’s te laten signeren. Het is tenslotte de laatste keer dat we een handtekening van Jaap de Witte krijgen J. Voor deze muzikant hebben we een roos meegenomen… om hem toch even te bedanken voor alle optredens en mooie nummers. Hij waardeert het enorm. “Bij bloemen krijg je een knuffel!” En zo hebben wij afscheid genomen van deze J, en zijn we klaar voor de nieuwe J.

Wil je al mijn foto's van het optreden bekijken? Kijk dan eens op mijn Flickr-pagina.