Gezien in…

Een van de vaste rubrieken in Weekblad Dongen is ‘Gezien in Dongen’. Mijn oud-collega Jacqueline heeft deze rubriek ooit bedacht. Elke week stond er een foto met een kort onderschrift in de krant. Wat er zoal op de foto te zien was? Een versierd huis vanwege een jubileum, een mini-bieb die pas geopend was, een bijzondere natuurfoto, een opmerkelijk object… en zo kan ik nog wel even doorgaan. Alles dat opviel in de gemeente Dongen kon in aanmerking komen voor een ‘Gezien in Dongen’.

Bijna drie jaar heb ik voor “het Dongens kraantje” mogen werken. In die tijd heb ik regelmatig door ons dorpje gewandeld of gefietst om te kijken of er nog iets leuks te vinden was voor ‘Gezien in Dongen’. De leukste foto’s heb ik kunnen maken als ik er niet bewust mee bezig was. Als ik bijvoorbeeld met mijn man ’s avonds een rondje aan het wandelen was, dan kwamen we regelmatig iets geschikts tegen. Of als ik op de fiets naar het centrum ging om boodschappen te doen. Het was een leuke rubriek om te vullen.

Wat zou het verhaal achter deze stoel zijn?

Inmiddels hoef ik deze rubriek niet meer mee in te vullen, maar dat neemt niet weg dat ik soms nog wel eens geschikte zaken zie voor een ‘Gezien in Dongen’. Ook al werk ik niet meer als correspondent, de nieuwsgierigheid die je voor dit beroep nodig hebt blijft natuurlijk gewoon. Ik neem jullie even mee naar drie fotomomenten van afgelopen week. Ik liep met mijn zoontje naar de supermarkt om een pakketje af te geven. We kwamen toen langs een flatgebouw waar één eenzame stoel stond. Mijn nieuwsgierigheid was meteen gewekt. Waarom stond deze stoel hier? Wie zat er wel eens op? Was het de bedoeling dat deze stoel weggedaan zou worden of moest -ie juist nog naar boven gebracht worden?

Het echte slopen is begonnen!

Een aantal woningen in de Trappistenstraat in Dongen worden gesloopt, waarna er nieuwe woningen gebouwd gaan worden. Al enige tijd wordt er in de woningen gewerkt. Bij sommige woningen wordt zelfs asbest weggehaald. Sinds deze week is het goed zichtbaar dat het sloopwerk echt begonnen is. Hoe leuk is het dan om te zien dat de woningen al gedeeltelijk gesloopt zijn, maar dat “het looppaadje” nog wel fier overeind staat. Daar zal binnenkort vast verandering in komen, maar ik vond het grappig om te zien.

Liefhebbers van Carnaval zijn al aan het aftellen naar dit gezellige feest. Waar gaan we dit jaar naartoe? Hoe gaan we verkleed? Wat hebben we allemaal nog nodig om een geweldige Carnaval te beleven? Genoeg te doen tijdens de voorbereidingen. Hoe dichter we bij dit feest komen, hoe meer huizen er versierd zijn. Tijdens de Zomerspelen kleurt heel Dongen geel, maar tijdens Carnaval zie je allerlei kleuren voorbij komen… waarbij oranje en groen natuurlijk voorop gaan.

De Carnavalsstemming zit er al goed in!

Een dagje Den Haag

Afgelopen zondag mocht je gratis reizen met de trein als je een Boekenweekgeschenk had. Het zal jullie niet verbazen dat ik dit geschenk in huis had. Twee zelfs. Robert en ik besloten om eens met de trein op pad te gaan. Dat was alweer lang geleden.

Na even rondneuzen op internet besloten we naar Den Haag te gaan. De treinreis verliep voorspoedig, ook al waren we niet de enigen die besloten hadden om gratis met de trein te reizen. De meeste reizigers uit onze trein bleken naar Rotterdam te gaan...

Eenmaal in Den Haag aangekomen, besloten we eerst een rondwandeling te maken. Robert had een leuke route uitgezocht en nam de rol van gids meteen op zich. We wandelden op ons gemak rond, genoten van het zonnetje en bekeken de verschillende gebouwen die we onderweg tegenkwamen. Oftewel: het was gewoon genieten.

Na een heerlijke lunch in een gezellig eetcafé hebben we nog wat gewinkeld. Wij vinden het altijd leuk om op zoek te gaan naar winkels die je niet in elke stad tegenkomt. Kennen jullie bijvoorbeeld de winkel Waar? Een winkel vol leuke hebbedingetjes waar je je ogen uit kunt kijken.

Benieuwd naar de foto's die ik gemaakt heb? Kijk dan eens op mijn Flickr-pagina.

Wandelen over de Kampina

Wat hebben we geluk met het herfstweer tot nu toe. Ik heb deze herfst pas twee keer mijn winterjas aan hoeven doen; de andere dagen was het daar nog te warm voor. Dat vind ik helemaal niet erg. Er zullen nog meer dan genoeg dagen voorbij komen dat we wel een winterjas nodig hebben.

Ook al laat de temperatuur ons zo nu en dan iets anders geloven, de natuur laat zien dat het wel echt herfst is. Afgelopen zondag hebben Robert en ik 6,5 kilometer gewandeld over de Kampina. Er waren minder paddenstoelen dan de week ervoor bij Huis ter Heide, maar ik heb nog wel een aantal mooie herfstfoto's kunnen maken. Kijken jullie mee?

Wandelen bij Huis ter Heide

Afgelopen zondag was het een heerlijke en zonnige herfstdag. Robert en ik waren op tijd wakker (mede door het ingaan van de wintertijd) en we besloten een rondje te gaan wandelen bij Huis ter Heide. Wat is dat een prachtig natuurgebied.

Bepakt met onze camera's hebben we een wandeling van 5,5 kilometer gemaakt. We zagen veel paddenstoelen, waaronder exemplaren die we nog niet eerder gezien hadden. Het zonnetje erbij zorgde voor geweldige herfstplaatjes, al zeg ik het zelf ;-). Oordeel maar:

Wandelen door de Oisterwijkse Bossen en Vennen

Wandelen in de natuur met je fotocamera erbij, dat is iets dat Robert en ik graag doen. Een van onze favoriete natuurgebieden zijn de Oisterwijkse bossen en vennen. Niet in de laatste plaats omdat we bij dat gebied twee jaar lang vrijwilliger voor Natuurmonumenten zijn geweest.

Vorige week zondag besloten we om weer eens een wandeling door dat natuurgebied te maken. Het was alweer eventjes geleden dat we daar geweest waren. Dat merkte we meteen toen we de parkeerplaats opreden. Wat was het hier veranderd! Grotere parkeerplaats, een nieuw bezoekerscentrum én het horecapunt Groot Speijck was geopend. Het ziet er allemaal prachtig uit.

Nadat we een korte rondleiding door het nieuwe gebouw van iemand van Natuurmonumenten hadden gehad, begonnen we met onze wandeling. De natuur liet ons zien dat de herfst begonnen was. We kwamen onderweg veel paddenstoelen tegen. De blaadjes aan de bomen waren nog wel groen, maar dat zal binnenkort wel anders zijn.

Onderweg kwamen we een pad tegen. In eerste instantie zat hij op de bruine bladeren, waardoor hij bijna niet opviel. Later sprong hij op wat mos en toen viel hij beter op. Alhoewel er toch heel wat mensen gewoon aan voorbijliepen… Robert heeft een aantal gave foto’s van het diertje gemaakt.

In totaal hebben we 4,5 kilometer gewandeld. Lekker op ons gemak en regelmatig stilgestaan om een natuurfoto te maken. Heerlijk! Op naar nog meer prachtige natuurwandelingen…

Benieuwd naar alle foto’s van onze wandeling door de Oisterwijkse Bossen en Vennen? Neem dan eens een kijkje op mijn Flickr-pagina.

Wandelen in het Dommeldal

Afgelopen zondag scheen onverwachts het zonnetje. Na het ontbijt besloten Robert en ik om een wandeling te gaan maken. We kozen een wandeling uit het boek ‘Wandelen – langs water in Midden-Brabant’, dat we een keer van Waterschap De Dommel hadden ontvangen.

We reden naar Liempde waar het startpunt van onze route was. De route werd als volgt omschreven: Vanuit het gezellige Brabantse dorp Liempde maakt u een wandeling in het Dommeldal. Het landschap aan weerszijden van de kronkelende rivier is hier op z’n mooist.

Het was een prachtige wandeling over verharde en onverharde wegen. Dat was meteen een goede training voor mijn knieën en benen ;-). In totaal hebben we 10 kilometer gewandeld (met een gemiddelde snelheid van 5,2 km/u). Tussendoor hebben we genoten van de mooie natuur, foto’s gemaakt en onze eigengemaakte lunch genuttigd. Het weer werkte goed mee, waardoor we het grootste deel van de route zonder jas hebben gelopen.

Onderweg kwamen we in totaal vijf kijkpunten tegen, die in het boekje beschreven stonden. Een daarvan was het ‘Duits lijntje’. De Noord-Brabantsch-Duitsche Spoorweg Maatschappij (NBDSM) van Boxtel naar Goch en Wesel werd in 1873 aangelegd. Dit ‘Duits lijntje’ was populair bij bedevaartgangers naar Kevelaer. Het voormalig station is in 1894 gebouwd. Tegenwoordig is het een woonhuis. In 1937 kwam er een eind aan het personenvervoer; in 1984 aan het goederenvervoer.

Duits lijntje

Lekker wandelen

Gisterenochtend besloten Robert en ik even een rondje door de polder te gaan wandelen. Bepakt met onze camera's vertrokken we. Vanuit onze straat ben je zo in het natuurgebied, waar je amper merkt dat het vlak langs de snelweg ligt. We waren niet de enigen die lekker even naar buiten gingen; we kwamen hardlopers, fietsers en andere wandelaars tegen.

De natuur was volop in bloei. We zagen allerlei bloemen staan. Dat zag er prachtig uit. De bijen waren er ook erg blij mee; bij de meeste bloemenvelden was er wel een bij van de ene naar de andere bloem aan het vliegen. Mooi om te zien!

Robert hoopte een roofvogel op de foto te kunnen zetten. Op een paar zwaluwen en duiven na hebben we geen vogels gezien.

Wel hebben we een aantal prachtige vlinders gezien. Meestal hebben we pech en is de vlinder er al vandoor voor we 'm op de foto hebben kunnen zetten. Gisteren zaten we even op een bankje wat te drinken toen er achter ons enkele vlinders mooi stil bleven zitten... alsof ze wisten dat we ze wilden fotograferen ;-).

Benieuwd naar de rest van mijn foto's van gisterenochtend? Kijk dan eens op mijn Flickr-pagina.

Toevalstreffer

Gisterenochtend besloten Robert en ik om een rondje over de Kampina te wandelen. In augustus staat de heide in bloei en dat wilden we deze keer wel eens met eigen ogen zien.

Om half tien begonnen we met onze wandeling. Al vrij snel aan het begin van de wandeltocht zagen we prachtige paarse heide. Erg mooi om te zien! Onze camera's werden meteen aan het werk gezet ;-).

Naast de vele heide kwamen we ook allerlei (wilde) dieren tegen, waaronder wilde koeien, kikkers, wilde paarden en een ree. Het resultaat: vaak stoppen en veel foto's maken. Het weer werkte gelukkig mee. Op een paar druppels na is het droog gebleven. Zelfs de zon heeft zich nog laten zien. Al met al was het een heerlijke wandeling.

Na het avondeten besloot ik mijn foto's uit te zoeken en te gaan bewerken. Nadat ik daarmee klaar was, bekeek ik was met Robert het eindresultaat. We kwamen er toen achter dat ik een toevalstreffer had gemaakt. Bij de onderstaande foto wilde ik de waterlelie fotograferen... maar wie kwam er even om de hoek kijken? (Klik eventueel even op de foto om 'm vergroot te zien.) Van een gewone foto van een waterlelie is het ineens een bijzondere foto geworden. Hebben jullie dat ook wel eens meegemaakt?

Naast deze twee foto's heb ik er nog een aantal gemaakt. Benieuwd naar geworden? Kijk dan eens op mijn Flickr-pagina.

Goed begin van het nieuwe jaar

Het nieuwe jaar is inmiddels begonnen, dus vond ik het wel weer tijd voor een nieuw weegmoment. Afgelopen donderdag heb ik mezelf gewogen. Ik was erg nieuwsgierig geworden wat mijn gewicht zou zijn na de feestdagen, de jaarwisseling en de verjaardag van mijn vader. Ondanks dat Robert een weekje vakantie had - en dat meestal betekende dat ik het sporten dan niet zo nauw nam -, ben ik de afgelopen weken blijven sporten. Het fietsen gaat steeds beter, gemakkelijker en sneller. Dat geldt ook voor het wandelen. 

Robert en ik hebben Tweede Kerstdag een wandeling van 10 kilometer gemaakt door de Oisterwijkse Bossen en Vennen. We wandelen daar regelmatig. Tot nu toe was onze langste wandeling daar 5 kilometer. Dat had twee redenen. Ten eerste: als we met onze camera's gaan wandelen, maken we meestal een klein rondje omdat we dan om de paar meter stilstaan om foto's te maken. Het is altijd even zoeken naar de goede plek om de mooiste foto te maken. Voor de zekerheid maak je dan een paar foto's om thuis de beste uit te zoeken. En ten tweede: door mijn overgewicht wordt mijn zwakke knie ontzettend belast, en dat merk ik met wandelen extra goed. Meer dan 5 kilometer zat er niet in...

Nu de eerste kilo's eraf zijn, merk ik al meteen een groot verschil tijdens het wandelen. Het wandelen gaat gemakkelijker; ik word minder snel moe; ik verstap me bijna niet meer; en ik heb veel minder last van mijn knie tijdens en na het wandelen. Zo fijn!

Met Robert had ik afgesproken dat ik graag de 10 kilometer wilde gaan wandelen als ik 10 kilo was afgevallen. Dat hebben we Tweede Kerstdag gedaan. Ik heb even een moeilijk moment gehad toen we rond de 6 kilometer zaten, maar het is me gelukt. Het voelt echt als een persoonlijke overwinning. Na afloop waren we wel moe, maar ik heb amper last gehad van mijn knie.

Terug naar dit jaar. Na heerlijke oliebollen en appelbeignets tijdens Oud&Nieuw en een gezellig feestje van mijn vader op 2 januari zijn we vanaf 3 januari weer verder gegaan met onze nieuwe eetgewoontes en levensstijl. Overigens merk ik dat ik tijdens feestjes e.d. minder moeite heb om te gaan snaaien dan voorheen. Dat is een goed teken, nietwaar?

Vol goede moed stapte ik daarom afgelopen donderdag op de weegschaal. Hoeveel zou eraf zijn? Het resultaat verraste me: in totaal was er 0,9 kilo af! Dat brengt de totaalstand nu op 10,9 kilo. Jullie snappen wel dat ik daar erg blij mee ben. Op naar de 15 kilo...!