Ons huis is bijna helemaal naar wens en vrijwel alle
verhuisdozen zijn uitgepakt. Op zolder staan nog een aantal dozen met boeken,
maar die kunnen pas uitgepakt worden als de boekenkast voor de zolder klaar is.
Als het goed is, wordt deze volgende week geplaatst. Maar dat terzijde…
De tuin daarentegen ziet er na een regenachtige dag als
een soort modderpoel uit. Er loopt een paadje door de voortuin naar de voordeur
en door de achtertuin naar de schuur. Maar verder is er overal zand. En dat
zand komt ook regelmatig mee naar binnen…
We zijn al wel bezig met de tuin, maar tot nu toe vooral
op papier. Er is een ontwerp gemaakt, dat er overigens erg gaaf uitziet. De
stratenmaker is uitgekozen en die begint over 1,5 week. Ik kan haast niet
wachten…
Aangezien Robert en ik graag vogeltjes in onze tuin
willen, hadden we al wat spulletjes gekocht om aan de schuur en/of schutting te
hangen. Denk hierbij aan een nestkastje en een houder voor pindakaaspotjes. Wij
dachten dat we deze pas konden ophangen als onze tuin klaar was. Nu zei mijn
schoonvader dat we dat nu al konden doen. Zo gezegd, zo gedaan.
Sinds drie weken schittert er een nestkastje en een
pindakaaspotjeshouder aan onze schuur en een – door mijn vader gemaakt –
voederhuisje aan de schutting. Tot mijn verbazing zag ik binnen een week al een
pimpelmeesje in het nestkastje. Ik dacht toen even dat het toevallig was, maar
sindsdien is hij (of zij) er elke dag. Het beestje zit soms op het dakje, soms
er tegenaan en soms zie je een kopje door de opening zitten. Echt heel leuk om
te zien!
Dat is niet de enige vogel die onze tuin al gevonden
heeft. Merels, kauwen en mussen weten de pindakaaspot en het brood in het
voederhuisje goed te vinden. Als ik ’s ochtends beneden kom en het gordijn
open, zie ik vrijwel altijd een of meerdere vogels zitten. Ik ben benieuwd hoe
dat zal zijn als onze tuin beplanting en bestrating heeft. Het is nu al
genieten…
