Lieve baby,
Ruim zestien weken geleden begon het te rommelen in mijn buik. Vals alarm, dacht ik. Twee weken daarvoor dacht ik ook dat het begonnen was, maar dat bleek vals alarm te zijn. Dus ik dacht dat het nu ook nog niet echt was begonnen. Je vader is gaan werken en ik heb wat gelezen, tv gekeken, zelfs nog geblogd en al mijn appjes beantwoord. Niemand had een vermoeden dat jij snel geboren zou gaan worden, zelfs ik nog niet op dat moment.
In de middag belde ik met de verloskundige, maar er zat teveel tijd tussen de weeën. Het konden nog steeds oefenweeën zijn. Tegen de tijd dat je vader thuis was, hebben we eerst nog gegeten (burrito’s). Daarna zijn we maar eens gaan timen om de hoeveel tijd de weeën kwamen. Ze volgden elkaar sneller op. Opnieuw belde ik met de verloskundige. Nu kwam er wel iemand even kijken. En ja, de bevalling bleek begonnen te zijn. Ik zat op 3 cm ontsluiting. Je zou geboren gaan worden! Wat vond ik dat ineens spannend. En wat werd ik nieuwsgierig naar je. Je vader en ik hoefden een stuk korter te wachten dan we van tevoren hadden verwacht. Zo’n 6,5 uur na de eerste echte weeën kwam jij ter wereld! Het moment dat jij op mijn buik werd gelegd vergeet ik nooit meer. Daar was je dan eindelijk! De mooiste, leukste, liefste en knapste baby die ik ooit gezien had.
We genoten van de kraamweek, mede dankzij de lieve kraamphulp Claudia. Ik vond het ontzettend jammer dat je opa het niet meer mee mocht maken, maar tegelijkertijd kon ik volop van jou genieten. Je gesabbel aan mijn pink, je kleine babyhuiltjes, je rustgevende gezichtje als je lag te slapen, je warme lijfje tegen me aan als je bij me lag... gewoon alles! Jij gaf me de mooiste rol die ik me maar kon wensen: jij maakte me een mama.
In het begin was het allemaal nieuw en soms nog wat onwennig. We moesten aan elkaar wennen en samen met papa ontdekten we elkaar en welk ritme bij ons pasten. Voorzichtigjes maakten we een uitstapje. We maakten een wandeling door het dorp, we gingen lunchen in ons dorp, we reden naar een winkel buiten ons dorp en we gingen eens een ochtendje of een middagje weg.
Het leven is zoveel leuker, mooier en bijzonderder met jou erbij. Alle clichés zijn waar! Dank je wel, lieve baby, dat jij er bent. Wat voor vervelende dingen we ook hebben meegemaakt en nog mee zullen maken: jij bent het allerbelangrijkste in mijn leven! Samen met papa vormen wij een liefdevol gezinnetje en kunnen we de hele wereld aan.
Veel liefs van je mama
Geen opmerkingen:
Een reactie posten