Onze grote dag

Voor mijn gevoel lijkt het alweer langer geleden, maar eergisteren zijn Robert en ik in het huwelijksbootje gestapt. En wat was het een geweldige en perfecte dag! Ik zal bij het begin beginnen... ;-)

Op donderdagavond sliepen Robert en ik allebei niet thuis. Robert sliep bij zijn ouders; ik sliep bij Joyce waar Linda ook bleef slapen. Die avond ben ik op tijd naar bed gegaan. Wonder boven wonder heb ik zeven uur lang als een blok geslapen. Tegen 6:15u was ik klaarwakker... en heb ik wat spelletjes op mijn telefoon gespeeld tot ik de wekker van Joyce hoorde. Yes!! De dag kon beginnen!

(c) Linda van Gils

De eerste afspraak was om kwart voor acht bij de visagiste. Toen waren de eerste zonnestralen al zichtbaar. Ik draag eigenlijk nooit make-up, dus ik vroeg om een vrij natuurlijke look. En dat is goed gelukt, al zeg ik het zelf ;-). Vervolgens heeft de kapster mijn haren in model gebracht. Tegen kwart over negen gingen we op weg naar Den Bosch... met de muziek keihard aan!

(c) Nabor Dupont

Onze fotograaf (Nabor) was er net toen wij parkeerden. Met z'n allen naar boven en bij de voordeur was er versierd. Heel leuk! Joyce en Linda hebben zich omgekleed en vervolgens mij in mijn jurk geholpen. Het lachen kon vanaf dat moment beginnen... ;-)

Langzaamaan druppelden de eerste daggasten binnen. Ze waren onder de indruk van mijn trouwjurk en zeiden dat ik er prachtig uitzag. Superleuk om te horen! Ondertussen werd ik wel steeds nieuwsgieriger naar Robert; hoe zou hij eruit zien? Het moment waarop wij elkaar zagen, was geweldig. Robert zag er prachtig uit in een grijs pak met paarse accenten. De eerste kus volgde... ;-)

Om kwart over twaalf begon de ceremonie in het stadhuis. Samen met papa liep ik naar Robert toe, terwijl iedereen 'All of me' van John Legend hoorde. Hier was dan hét moment waar het om draaide; ik kreeg wel traantjes in mijn ogen... net zoals Robert (en later hoorde ik dat er meer waren met tranen in de ogen). Een mooie ceremonie volgde, waarna Robert en ik officieel man en vrouw werden met tot gevolg de eerste kus als getrouwd stel (en zeker niet de laatste ;-)). Tijdens het tekenen werd het nummer 'Hello you beautiful thing' van Jason Mraz gedraaid. Isa, Eva en Teun mochten een eigen akte ondertekenen. Na nog een kort praatje van de ambtenaar en haar felicitaties liepen Robert en ik de zaal uit, met op de achtergrond 'Samen' van Acda en De Munnik. Yeah... we zijn getrouwd!!

En wat doe je als je net in het huwelijksbootje bent gestapt in Den Bosch? Meteen nog een keer "het huwelijksbootje" in, maar dan over de Binnendieze. Verdeeld over twee bootjes en met een lekkere lunch erbij gingen we op weg. Het was een leuke tocht met een heerlijke zonnetje erbij. Wie had gedacht dat het op 3 oktober nog zo zonnig en warm zou zijn?

(c) Nabor Dupont

De rest van de dag brachten we bij Landgoed Huize Bergen door. Robert en ik begonnen met onze persoonlijke fotoshoot, waarbij Linda de fotograaf assisteerde. Uiteraard maakte Nabor ook enkele groepsfoto's. Hierna begon de receptie met het aansnijden van onze - al zeg ik het zelf - prachtige bruidstaart. Die viel bij iedereen goed in de smaak. Na de felicitaties hebben we de rest van de receptie buiten voortgezet. Gezellig kletsen en lekkere hapjes en drankjes erbij. Ik kreeg regelmatig te horen dat ik er zo relaxed uitzag en bijliep. Tja, dat kan ook niet anders als je een geweldige ceremoniemeester (en hulpceremoniemeester) hebt ;-).

Na de receptie en nadat vrijwel al mijn vriendinnetjes de bruidssuite hadden bewonderd, was het tijd voor het diner. De service was uitstekend, het eten smaakte heerlijk en de sfeer was super. Kortom: we hebben deze geweldige dag op een fantastische manier afgesloten. Na elke gang was er "een stoelendans", zodat iedereen een keer bij ons aan tafel kwam zitten. Geen verplichte tafelschikking, maar iedereen mocht zelf kiezen waar ze wilden zitten.

(c) Linda van Gils

Mijn vader heeft na het voorgerecht een prachtige speech gegeven, waarbij de tranen (van geluk) in mijn ogen stonden. Joyce en Linda gaven ons een eigen 'Faceboek', waarin alle gasten een vriendschapsblad hadden ingevuld en een selfie erbij hadden geplakt. Wendy en Jeroen lieten ons tenslotte nog even zien hoe graag wij altijd en overal selfies maken ;-). Nadat alle gasten huiswaarts gingen, vertrokken Robert en ik naar de prachtige bruidssuite.

Het cliché is waar: je trouwdag gaat ontzettend snel voorbij. Daarom zorgde ik ervoor dat ik er vaak genoeg bij stilstond dat vandaag onze trouwdag was... en hoe geweldig het was. Het scheelde ook dat ik geen stress en amper zenuwen had (ja... tot aan het ja-woord was het allemaal best wel spannend...); ik had een geweldige ceremoniemeester die wist hoe wij onze dag wilden en alles voor ons in de gaten hield. Dat alles bij elkaar heeft ervoor gezorgd dat zowel Robert als ik een geweldige, fantastische, mooie en perfecte trouwdag achter de rug hebben!

(c) Bertien Rompa