Boodschappen doen

Boodschappen is een vrij egoïstische bezigheid, als ik het zo mag noemen. Je bent - met of zonder boodschappenlijstje - bezig om je kar te vullen met je dagelijkse of wekelijkse boodschappen... en als het kan, doe je dit zo snel mogelijk. Het is niet zoals bijvoorbeeld in een kledingwinkel dat je op je gemak rondloopt en kijkt wat de winkel zoal heeft. In een supermarkt loop je doelgericht rond.

Zoals wel vaker op woensdagochtend deed ik vandaag de wekelijkse boodschappen. Ik heb een vaste supermarkt waar ik altijd heenga (te herkennen aan de kangoeroe), en ga voor bepaalde aanbiedingen naar de supermarkt die er tegenover zit (momenteel te herkennen aan kleine, pluizige wezens). De ene keer is het op woensdag druk in mijn supermarkt - zoals vandaag -; de andere keer erg rustig. Ik heb nog geen regelmaat gevonden waarin het rustig en wanneer het druk is.

Tijdens het boodschappen doen merk je wel dat er ook andere mensen in de supermarkt zijn; alleen al aan de karretjes die her en der worden weggezet als men iets uit de schappen wil pakken. Is er overigens iemand die mij kan vertellen waarom mensen vrijwel altijd midden in de pad hun kar zetten en dan op hun dooie gemak het juiste product gaan zoeken? Dat heb ik nooit helemaal begrepen...

Maar goed... met je boodschappenlijstje in de hand ben je druk bezig om de juiste producten te pakken en alles op het lijstje af te strepen. Je bemoeit je niet met de anderen om je heen en dat geldt andersom ook.

Totdat je bij de kassa aankomt. Dan wissel je een beleefde blik uit met degene die voor of achter je staat en maak je soms een kort praatje met de kassière. Daar blijft het meestal bij.

Vandaag maakte ik echter iets anders mee. Als ik met een volle boodschappenwagen nog sta te wachten tot ik mijn spullen op de band mag leggen en er komt achter mij iemand met een paar producten staan, dan mag diegene voor me. Dat vind ik omgekeerd ook fijn, als ik toevallig net iets vergeten ben om mee te nemen. Je krijgt een bedankje en dan doet ieder zijn of haar eigen ding. De man die ik vandaag voorliet, was daar zo blij mee; hij hielp mee om al mijn boodschappen op de band te zetten. Dat vond ik erg aardig van hem, en had ik nog niet eerder meegemaakt. Ik heb hem daar uiteraard ook voor bedankt.

En zo is het boodschappen doen toch niet elke week hetzelfde...