Een afspraak bij de diëtiste

Gisterenochtend had ik voor de derde keer een afspraak bij de diëtiste. Voordat ik naar haar toe ging, heb ik me eerst gewogen (zoals ik tegenwoordig standaard op donderdag doe). Tot mijn vreugde was er weer één kilogram af. Dat brengt de totaalstand op -15,5 kg.

De eerste keer dat ik bij de diëtiste kwam, sprak ik met haar af dat ik voor de kerstdagen 12 kilogram zou afvallen. Dat doel heb ik inmiddels al gehaald. Dus vroeg ik aan haar wat een realistisch nieuw doel voor de kerstdagen zou zijn. Ze antwoordde dat als ik zo door zou gaan ik gemiddeld 0,5 kilogram per week kan afvallen en dat er dit jaar nog zeven kilogram af kan. Zelf had ik na mijn eerste doel bedacht om dit nog vijf kilogram af te vallen. Daar zit ik nu nog maar 1,5 kilogram vandaan... dus ik ga voor het nieuw gestelde doel van mijn diëtiste.

Qua eten en drinken had ze verder geen wijzigingen voor me. Het eetschema dat ze eerder voor me gemaakt had werkt prima en mag ik blijven volgen. Als tip voor na het sporten, raadde ze aan om wat yoghurt met fruit te eten om zowel het energieniveau weer te verhogen als om wat extra eiwitten binnen te krijgen. Over twee maanden heb ik weer een afspraak bij haar. Ik had van tevoren nooit gedacht dat ik zoveel zou hebben aan een diëtiste. Ze heeft echt fijne tips, motiveert waar nodig is en is enthousiast over hoe goed het gaat. Zo fijn!

Triangel - Fietsen in eigen land

Laatst waren mijn man en ik een paar dagen naar Friesland. Lekker even samen op pad in eigen land. We hadden onze fietsen mee om wat kilometers te maken. Tenslotte zie je op de fiets (of wandelend) meer dan wanneer je in de auto zit.

Wij verbleven een aantal dagen in een bed & breakfast vlakbij Sneek. Prima accommodatie met een uitstekend ontbijt en twee gezellige en behulpzame eigenaren. Het was alleen even wennen aan de witte gordijnen die veel licht doorlieten, waardoor je om zes uur ’s ochtends het gevoel had dat het al negen uur was. De persoonlijke sfeer en gezelligheid bij B&B's zorgen ervoor dat wij daar graag verblijven. En sinds het gelijknamige programma van Omroep Max lijken er steeds meer B&B's te zijn. Ze schieten als het ware als paddenstoelen uit de grond. Kijken jullie dat televisieprogramma wel eens? Ik vind het prachtig om te zien hoeveel verschillende soorten B&B’s er bestaan en hoe de eigenaren naar de accommodaties van hun concullega’s kijken. De een is heel kritisch, terwijl de ander op een veel realistischere manier beoordeelt. Heerlijke televisie is dat. Ik verheug me alweer op een nieuw seizoen.

Op onze tweede dag in Friesland besloten we een rondje langs het Sneekermeer te fietsen met twee extra lussen erbij. Fietsen vind ik leuk, heel leuk zelfs tegenwoordig, maar meestal fietste ik niet meer dan 20 kilometer per keer. Dat is nu wel anders. Tijdens deze fietsrit reden we bijna 52 kilometer! En wat kom je dan veel tegen zeg. De natuur in Nederland zit vol leven: zwaluwen, ooievaars, reigers, mussen, mezen, raven, kraaien en nog veel meer dieren zagen we. Ook prachtige planten en bloemen waren te zien. Dat is echt genieten. Je kijkt om je heen en er is overal wel iets te zien.
Daarnaast kom je veel andere mensen tegen: wielrenners, wandelaars (met of zonder hond), hardlopers en fietsers. Leuk is het dat de meeste voorbijgangers je ook begroeten als je iets tegen hen zegt. Het is een kleine moeite om 'Goedendag' of 'Hallo' te zeggen als je iemand tegenkomt. Laatst las ik een boek over Random Act of Kindness, oftewel: doe zomaar iets voor een ander. Daar staan verschillende RAK's in om iets voor iemand anders te doen zonder dat je daar iets voor terug krijgt. De auteur hoopt dat we daarmee de wereld een klein beetje mooier kunnen maken. Een van de RAK's was 'Begroet eens zomaar vijf (wildvreemde) mensen die je tegenkomt'. Tijdens een fiets- of een wandeltocht doe ik dat regelmatig. Iets waar mijn man in het begin aan moest wennen, maar inmiddels doet hij vrolijk mee.

Weer even terug naar onze mini-vakantie in eigen land. Ik heb al wel wat in de wereld (met name Europa) gezien, maar ons eigen kikkerlandje biedt ook heel veel moois. Je hoeft niet altijd ver weg te gaan om een vakantiegevoel te hebben! Alhoewel ik ook best nog wat plekken buiten Nederland wil zien...

Deze Triangel verscheen in Weekblad Dongen, 17 augustus 2017

Triangel - Lakken maar

Tijdens de Serious Request-actie van vorig jaar kwam een zesjarige jongen met zijn vader bij de microfoon om over hun actie te vertellen. Vader Gerrit vertelde dat ze in mei gehoord hadden dat Tijn ongeneeslijk ziek was en nog maar één jaar te leven had, maar dat Tijn wel iets voor andere zieke kinderen wilde doen. Hij mocht namelijk wel zes jaar worden en die andere kinderen soms niet eens. Daarom wilde hij nagels lakken in ruil voor geld, zodat hij dat kon doneren. Voor één euro lakte hij nagels en als je het niet wilde, moest je tien euro doneren. Dat verhaal kwam binnen. Niet alleen bij de dj’s Domien en Frank die hem meteen uitnodigden in het Glazen Huis, maar ook bij de kijkers en de luisteraars. Zo’n kleine jongen die ongeneeslijk ziek is en bezig is om een ander te helpen…

Tijn groeide uit tot een held! Met zijn actie hoopte hij 100 euro op te halen; het werd ruim 2,5 miljoen euro. Zoveel geld was er tijdens Serious Request nog nooit door één iemand opgehaald. Half Nederland lakte zijn of haar nagels, waaronder vele BN’ers. Tijdens de afsluiting stond hij op het podium bij Frank en Domien… en het publiek juichte en zong “Tijn bedankt!” Kippenvel!

Na deze nagellakactie ging het verhaal nog verder… Tijn ontving onderscheidingen en tegelijkertijd ging zijn gezondheid achteruit. Maar dat hield hem niet tegen om nogmaals in actie te komen. Youp van ’t Hek, Wendy van Dijk en Stichting Semmy kwamen in actie. Met de online aankoop van een flesje van Tijns nagellak kon iedereen bijdragen aan een levensverlengende behandelmethode voor kinderen met hersenstamkanker. Het doel was om binnen een aantal weken 1 miljoen euro op te halen dat nodig is voor deze methode. En dat werd gehaald op donderdag 6 juli.

Vrijdagochtend 7 juli was ik aan het ontbijten toen ik een berichtje voorbij zag komen dat Tijn die ochtend was overleden… een week voor zijn zevende verjaardag. Kleine held Tijn was er niet meer. En dat raakte me. Met tranen in mijn ogen luisterde ik naar het liedje dat Miss Montreal speciaal voor hem geschreven had. Ik kende Tijn niet persoonlijk, maar voor mij was én is hij held. Hij kreeg iets voor elkaar waar wij allemaal wat van kunnen leren. In een wereld die steeds harder en onpersoonlijker lijkt te worden, bracht hij ons nader tot elkaar. Gewoon door het lakken van nagels. Het maakte Tijn niet uit of hoe oud je was, welk geslacht je had of uit welk land je kwam… hij wilde gewoon graag nagels lakken. En dat deed hij. Laten wij allemaal een voorbeeld nemen aan Tijn!

Om met de woorden uit het liedje van Miss Montreal af te sluiten:
“Je bent een voorbeeld voor ons allemaal.
Je bent een held en een jongen.
Je bent een eeuwig mooi verhaal. 
En jij bent Tijn met jouw verhaal.”

Deze Triangel verscheen in Weekblad Dongen, 20 juli 2017