Triangel - Mijn quote

Vorig jaar besloot ik om het recenseren van boeken wat serieuzer op te pakken en een .nl-domein aan te vragen. Omdat ik als klein meisje altijd riep dat ik later boekenbeschrijfster wilde worden, was de naam voor mijn website zo gekozen. Gelukkig was deze domeinnaam ook nog beschikbaar. Samen met mijn man maakte ik de website, waarbij hij vooral het technische gedeelte voor zijn rekening nam en ik me met de inhoud bezighield.

Voorzichtig schreef ik de eerste uitgeverijen aan voor recensie-exemplaren. Ik vond het toch wel even spannend of ik als beginnend klein boekenblog al interessant genoeg was om recensieboeken te ontvangen. En ja hoor, binnen korte tijd lagen de eerste twee boeken op de deurmat: ‘De geluksoma’ van Patrick van Hees en ‘Kunnen krokodillen huilen?’ van Paul Heiney. Twee totaal verschillende boeken, maar allebei erg leuk om te lezen. Mocht je ze nog niet kennen, dan raad ik je aan ze te lezen.

Langzaamaan ontving ik meer recensieboeken en schreef ik meerdere uitgeverijen aan. De ene keer had ik geluk en kreeg ik een te recenseren boek; de andere keer waren de exemplaren al op of was mijn website toch nog te klein. Met elk boek dat ik ontvang ben ik even blij, want het blijft bijzonder om op deze manier boeken te mogen lezen.

Laatst beleefde ik als boekblogger toch iets bijzonders. Aan het begin van het jaar had ik ‘Drie vrienden, een huis (en een klusjesman)’ van Astrid Harrewijn mogen lezen. Een geweldig boek dat ik binnen één dag uit had. Ik mailde de link van mijn recensie naar de uitgever en keek al uit naar het tweede deel uit deze serie dat in augustus zou verschijnen. Tot mijn verbazing zag ik dat een quote van mij in de aanbiedingsbrochure van de uitgever stond bij dit tweede boek getiteld ‘Daar heb je vrienden voor’. Inclusief een vermelding naar mijn website. Wat stoer! Ik had dat al wel vaker van anderen zien staan en vond het erg gaaf dat ik er nu ook tussen stond.

Halverwege augustus bracht de postbode een pakketje met daarin het nieuwste boek van Harrewijn. Ik begon meteen te lezen en had al ongeveer een derde erop zitten toen ik me bedacht dat de uitgever op de achterkant van een boek ook vaak citaten plaatst. Laatst was een mede-boekblogger nog geciteerd op een spannende thriller van diezelfde uitgeverij. Ik draaide het boek om en zag tot mijn verbazing dat de tweede quote van mij was. Ik stond gewoon met citaat én website op de achterkant van een boek. Als mensen dit boek kochten, zagen ze mijn website gewoon staan. Hoe gaaf is dat?! Ik kreeg een grijns op mijn gezicht die de hele dag is blijven staan. Als boekblogger is dit toch wel het hoogst haalbare.

Uiteraard heb ik dit vreugdemoment meteen met familie, vrienden en andere bekenden gedeeld. Dit maak je tenslotte niet elke dag mee. Daarna heb ik met veel plezier het boek uitgelezen. Nu is het wachten op het derde en laatste deel uit deze reeks. Heb je ‘Drie vrienden, een huis (en eenklusjesman)’ en/of ‘Daar heb je vrienden voor’ nog niet gelezen? Doe dat dan! En niet alleen omdat mijn quote op het tweede boek staat, maar vooral omdat het heerlijke boeken zijn om te lezen.

Deze Triangel verscheen in Weekblad Dongen, 22 september 2016

Triangel - Zomerspelen

Met veel plezier heb ik als kind meegedaan aan de Zomerspelen. Ik heb er goede en zelfs wat spannende herinneringen aan. Als kleuter was ik een keer smurf met zo’n echte smurfenmuts op. Zoals iedereen weet, is Gargamel altijd op jacht bij de smurfen. Deze slechterik mocht dus niet ontbreken in het verhaal. Alleen vonden wij kleuters het op een gegeven moment zo spannend worden met Gargamel dat we bijna niet meer durfden te gaan slapen. Degene die toen Gargamel speelde, heeft dat vol overtuiging gedaan. Hij is volgens mij zelfs nog bekogeld met dennenappels en steentjes. Uiteindelijk is het verhaal tijdens die Zomerspelen aangepast, zodat het niet meer zo spannend was. Tot opluchting van menig bezorgde ouder… 

Tegenwoordig beleef ik de Zomerspelen via mijn nichtjes. Ook zij gaan helemaal op in het verhaal, maar volgens mij hebben ze er tot nu toe nog geen slapeloze nachten van gehad. Gedurende de week vertellen ze me regelmatig spannende verhalen wat er allemaal is gebeurd. En als het allemaal weer voorbij is, zingen ze nog weken… misschien zelfs wel maandenlang de liedjes die bij elke groep horen. Ik doe gewoon vrolijk met ze mee. Zo blijven ze vrijwel het hele jaar in de Zomerspelen-stemming. 

De Zomerspelen leeft enorm in Dongen. Dat is elk jaar weer te merken aan de gele vlaggen die opgehangen worden. Mijn man komt oorspronkelijk niet uit Dongen en kende het evenement alleen via mijn verhalen. Nu hij wel een Dongenaar is, vindt hij het prachtig om te zien hoe geel Dongen in de een-na-laatste week van de zomervakantie is en hoe er door menig inwoner wordt uitgekeken naar deze activiteit. Ook wij hebben natuurlijk een gele vlag aangeschaft en opgehangen. 

De Zomerspelen blijft een speciaal en uniek evenement. Des te leuker vond ik het toen ik te horen kreeg dat ik voor het Weekblad verslag mocht doen van de Zomerspelen. In de weken voorafgaand las ik me in over de verschillende onderwerpen en schreef ik al korte stukjes. Ik woonde de persbijeenkomst bij waar de leukste en spannendste foto- en filmomenten werden gedeeld en bezocht de decorroute om alles alvast een keer gezien te hebben. Op maandag 22 augustus stond ik op tijd op het Wilhelminaplein om de opening mee te maken. Niet alleen als Dongense, maar ook als correspondente. In de week die volgde, ben ik bij alle groepen gaan kijken om volop foto’s te maken. Met als afsluiting op vrijdag het kampvuur in De Bergen, waar een groot deel van Dongen bij aanwezig was. 

Wat blijft de Zomerspelen toch een fantastisch evenement. En wat is het leuk om daar verslag van te mogen doen. Je bent een hele week op pad, waarbij je van alles hoort en ziet gebeuren. De toneelspelers spelen hun rol vol verve. De kinderen gaan helemaal op in het verhaal en de spelletjes. Alle liedjes worden uit volle borst meegezongen. Chapeau hoe dit elk jaar weer wordt neergezet. Als correspondente heb ik er ook enorm van genoten. Hopelijk mag ik volgend jaar opnieuw de verslaglegging doen.

Deze Triangel verscheen in Weekblad Dongen, 1 september 2016

Triangel - Banenzwemmen

Een van mijn favoriete sporten is zwemmen. Ik kijk graag naar het zwemmen op de televisie en verheug me bij de Olympische Spelen al op die wedstrijden. Ik hoop dat het zeewater in Rio de Janeiro geen vervelende gevolgen heeft voor de sporters aangezien de kwaliteit ervan nogal wat te wensen overlaat. De beelden van de zee met grof vuil, bacteriën en uitwerpselen staan nog helder op mijn netvlies. Laten we hopen dat we een aantal mooie wedstrijden te zien krijgen. Niet alleen bij het zwemmen, maar natuurlijk ook bij de andere sporten. Ik wil zoveel mogelijk gaan kijken en juich natuurlijk extra hard als onze Dongense trots Nadine Broersen in beeld is.

Maar weer even terug naar het zwemmen. Naast het kijken naar deze sport ga ik al jaren baantjeszwemmen in De Vennen. Ik vind het heerlijk om te doen. Je voelt je lekker licht en haast als een vis in het water. Door de jaren heen heb ik de ongeschreven regels rondom het banenzwemmen ontdekt. Deze wil ik graag met jullie delen. Wie weet komen ze nog eens van pas. In het zwembad zijn zes banen te vinden. Je zou denken dat je kunt zwemmen waar je wilt. In principe is dat ook zo, maar eigenlijk is het afhankelijk van de snelheid waarmee je zwemt. De zogenoemde snelle zwemmers zijn in de eerste drie banen te vinden; de wat langzamere in de laatste drie. Bij de vaste banenzwemmers heerst er wel eens verwarring als een snelle zwemmer in een langzamere baan zit en omgekeerd. Overigens wordt daar negen van de tien keer gewoon iets van gezegd en meestal verplaatst de zwemmer zich dan naar een andere baan.
Op bepaalde dagen in de week zijn er mensen die niet zozeer voor het zwemmen komen, maar vooral om gezellig even bij te kletsen. Niets mis mee, alleen staan ze soms wel wat in de weg voor degenen die wel graag willen zwemmen. Mijn ervaring is dat dit meestal op woensdagochtend plaatsvindt. Een groepje mensen hangt dan wat in het water en neemt de week met elkaar door. Zo ben je als buitenstaander ook meteen van de laatste roddels op de hoogte.

De meeste mensen hebben een vaste dag waarop ze gaan zwemmen. Ik probeer dat zelf ook te doen omdat je dan de grootste kans hebt dat je netjes elke week gaat. Maar als correspondente heb je geen vaste werktijden en komt het wel eens voor dat ik op mijn vaste zwemdag naar een evenement ben. Gelukkig kun je elke dag banenzwemmen, dus een andere zwemdag is dan zo gekozen. Het is wel leuk om te zien dat je op elk zwemmoment een vaste groep mensen ziet. Als je zelf geregeld op een vaste dag gaat, leer je toch weer wat nieuwe mensen kennen inclusief hun zwemcapaciteit. Zo zie je maar dat het banenzwemmen meer is dan alleen maar zwemmen. Ik doe het al jaren met veel plezier en hoop er nog vele jaren aan vast te mogen plakken. En weet je waar ik tijdens het zwemmen altijd weer naar uitkijk? Naar de tijd in het bubbelbad na 45 minuten gezwommen te hebben. Dat is echt een heerlijk moment van ontspanning!


Deze Triangel verscheen in Weekblad Dongen, 11 augustus 2016