Twaalf jaar geleden is de toen veertienjarige Jellemieke Kaagman verkracht en vermoord. Al die tijd is de dader van deze gruwelijke gebeurtenis niet opgepakt... totdat er een grootscheeps DNA-onderzoek plaatsvindt. De dader heeft hier ook aan meegewerkt en is inmiddels opgepakt. Dit heeft een grote impact op de familie van de dader en van het slachtoffer.
Marcel en Fay – de ouders van Jellemieke – dreigen elkaar te verliezen, doordat ze uiteenlopende ideeën hebben over een eventuele wraakactie. Maggie – de vrouw van de dader – dreigt zichzelf te verliezen. Ze kan het niet verkroppen dat ze jarenlang met een leugenaar is getrouwd. Ze weet niet hoe ze dat een plekje in haar leven moet geven. En dan gebeurt er iets dat op een vergeldingsactie lijkt. Beide families gaan op hun eigen manier om met deze gebeurtenis. De vraag is wie er achter deze actie zit en welke verstrekkende gevolgen dat zal hebben.
'Dekmantel' begint met een aantal brieven van Maggie aan haar man Winston. Maggie heeft net de reden ontdekt waarom haar man is opgepakt en ze is op zoek naar antwoorden. Omdat Winston haar niet wil zien, schrijft ze brieven naar hem om alles van zich af te schrijven. Deze brieven verstuurt ze niet, maar het schrijven geeft haar een soort rust. Als je de andere thrillers van Loes den Hollander gelezen hebt, waarin altijd op een vertellende / verhalende manier geschreven wordt, is het wel even wennen om in eerste instantie in briefvorm te lezen. Gelukkig is niet het hele boek op deze manier geschreven.
De stukken vanuit Fay worden verhalend verteld. En uiteindelijk wen je eraan dat Maggies verhaal in briefvorm te lezen is. Het zorgt er in ieder geval voor dat je haar en haar gedachten erg goed leert kennen. Datzelfde geldt voor Fay, ook al wordt haar verhaal op een andere manier verteld. Beide vrouwen kruipen in je hoofd, en je hebt met allebei te doen. Het lijkt me verschrikkelijk om je kind te verliezen zoals Fay heeft moeten meemaken, maar het lijkt me ook vreselijk om er net als Maggie achter te komen dat je man zoiets verschrikkelijks heeft gedaan.
Het verhaal uit 'Dekmantel' toont overeenkomsten met de zaak van Marianne Vaatstra. Den Hollander laat in interviews ook weten dat ze haar boek op die zaak gebaseerd heeft, maar ze heeft er bewust voor gekozen om een aantal feiten te veranderen. Zo is de dader in het boek geen boer, maar een kinderoncoloog. De auteur zorgt ervoor dat je met dit boek gaat nadenken over bepaalde dingen. Hoe zou jij reageren als jij je kind op deze manier verliest? Zin je op wraak als je erachter wie de dader is en welke straf hij/zij krijgt? Je hoopt het natuurlijk nooit mee te maken, maar als zo'n zaak de media haalt denk je er als (groot)ouder waarschijnlijk wel eens over na.
'Dekmantel' is geen thriller zoals Den Hollander ze al eerder heeft geschreven. In haar meeste boeken wordt er iemand vermoord en draait de rest van het boek voornamelijk op de jacht naar de dader(s). In haar nieuwste boek gebeurt er ook het een en ander, waardoor je op zoek gaat naar een of meerdere daders. Maar daarnaast krijg je het verhaal te horen van de moeder van het slachtoffer en de vrouw van de dader. Al met al een zeer veelzijdige thriller geworden.
Auteur: Loes den Hollander
Titel: Dekmantel
Genre: Thriller
Uitgeverij: Karakter Uitgevers B.V.
ISBN: 9789045204147
Aantal pagina's: 335
dinsdag 26 november 2013
vrijdag 22 november 2013
The Hunger Games: Catching fire
De Amerikaanse auteur Suzanne Collins bracht in 2009 'De Hongerspelen: Vlammen' (origineel: 'The Hunger Games: Catching fire') uit. Het was het tweede deel uit de succesvolle Hongerspelentrilogie. In het voorjaar van 2012 verscheen de verfilming van het eerste boek. Afgelopen woensdag ging de film van het tweede boek in première.
Katniss Everdeen (Jennifer Lawrence) en Peeta Mellark (Josh Hutcherson) hebben samen de 74e editie van De Hongerspelen overleefd. Nu zijn de rest van hun leven veilig, toch? Ze maken een overwinningstocht langs alle districten in Panem. Dan blijkt dat de mensen Katniss als symbool van hoop zien. Men komt in opstand tegen president Snow. Daar is hij allesbehalve blij mee.
De 75e editie van De Hongerspelen belooft een zeer speciale te worden. Elk 25 jaar vindt er namelijk een Kwartskwelling plaats. President Snow besluit om de mannelijke en vrouwelijke tributen uit de winnaars te kiezen. Katniss weet meteen wat dit betekent: zij moet terug de arena in omdat zij de enige winnares uit district 12 is. Wie gaat er met haar mee: Peeta of Haymitch (Woody Harrelson)? En wie zal de ultieme winnaar van De Hongerspelen zijn? Het wordt een strijd als nooit tevoren...
Net zoals bij het eerste deel zit je bij 'Catching Fire' meteen helemaal in de film. Het verhaal gaat verder waar de eerste film (en het eerste boek zijn geëindigd): net na de overwinning van Katniss en Peeta. Beide rollen worden wederom vol overtuiging neergezet door Jennifer Lawrence en Josh Hutcherson.
In het boek heeft de auteur meer tijd (en dus meer bladzijden) nodig om zaken uit te leggen. Omgevingen dienen omschreven te worden, andere oud-winnaars hebben een beschrijving nodig en alle actiemomenten worden tot in detail verteld. Het voordeel van de film is dat je dit allemaal kan laten zien, waardoor er daarvoor minder tekst nodig is en er meer actie kan worden getoond. Je zult het niet vaak van mij horen, maar in dit geval vind ik de films beter en spannender dan de boeken.
Het eerste deel van de film draait om de overwinningstocht en de verstrekkende gevolgen daarvan. Hoe gaan Katniss en Peeta om met de nieuwe aangekondigde Hongerspelen? En wat betekent dit voor hun families en dierbaren? Je leeft ontzettend met ze mee en verafschuwt president Snow.
In het deel na de pauze begint de actie pas echt als De Hongerspelen gaan beginnen. Je merkt meteen dat deze editie een stuk heftiger is dan die uit de eerste film. Waar het in die film vooral om het evenement draaide, gaat het in deze film juist ook om het verzet tegen Het Capitool en president Snow in het bijzonder.
Ondanks dat de film 2,5 uur duurt, heb je daar totaal geen besef van als je de film aan het kijken bent. 'Catching fire' bevat spanning, emotie en actie. Je zit haast op het puntje van je stoel als de film zijn einde nadert. En dat einde is zo open dat je het liefste meteen door wilt naar de derde film! Helaas wordt het derde boek in twee delen verfilmd, waarvan de eerste film in november 2014 in de bioscoop verschijnt en de tweede pas een jaar later. Gelukkig heb ik het boek al gelezen en weet ik hoe het zal eindigen, maar toch kijk ik nu al ontzettend uit naar de volgende film!
Katniss Everdeen (Jennifer Lawrence) en Peeta Mellark (Josh Hutcherson) hebben samen de 74e editie van De Hongerspelen overleefd. Nu zijn de rest van hun leven veilig, toch? Ze maken een overwinningstocht langs alle districten in Panem. Dan blijkt dat de mensen Katniss als symbool van hoop zien. Men komt in opstand tegen president Snow. Daar is hij allesbehalve blij mee.
De 75e editie van De Hongerspelen belooft een zeer speciale te worden. Elk 25 jaar vindt er namelijk een Kwartskwelling plaats. President Snow besluit om de mannelijke en vrouwelijke tributen uit de winnaars te kiezen. Katniss weet meteen wat dit betekent: zij moet terug de arena in omdat zij de enige winnares uit district 12 is. Wie gaat er met haar mee: Peeta of Haymitch (Woody Harrelson)? En wie zal de ultieme winnaar van De Hongerspelen zijn? Het wordt een strijd als nooit tevoren...
Net zoals bij het eerste deel zit je bij 'Catching Fire' meteen helemaal in de film. Het verhaal gaat verder waar de eerste film (en het eerste boek zijn geëindigd): net na de overwinning van Katniss en Peeta. Beide rollen worden wederom vol overtuiging neergezet door Jennifer Lawrence en Josh Hutcherson.
In het boek heeft de auteur meer tijd (en dus meer bladzijden) nodig om zaken uit te leggen. Omgevingen dienen omschreven te worden, andere oud-winnaars hebben een beschrijving nodig en alle actiemomenten worden tot in detail verteld. Het voordeel van de film is dat je dit allemaal kan laten zien, waardoor er daarvoor minder tekst nodig is en er meer actie kan worden getoond. Je zult het niet vaak van mij horen, maar in dit geval vind ik de films beter en spannender dan de boeken.
Het eerste deel van de film draait om de overwinningstocht en de verstrekkende gevolgen daarvan. Hoe gaan Katniss en Peeta om met de nieuwe aangekondigde Hongerspelen? En wat betekent dit voor hun families en dierbaren? Je leeft ontzettend met ze mee en verafschuwt president Snow.
In het deel na de pauze begint de actie pas echt als De Hongerspelen gaan beginnen. Je merkt meteen dat deze editie een stuk heftiger is dan die uit de eerste film. Waar het in die film vooral om het evenement draaide, gaat het in deze film juist ook om het verzet tegen Het Capitool en president Snow in het bijzonder.
Ondanks dat de film 2,5 uur duurt, heb je daar totaal geen besef van als je de film aan het kijken bent. 'Catching fire' bevat spanning, emotie en actie. Je zit haast op het puntje van je stoel als de film zijn einde nadert. En dat einde is zo open dat je het liefste meteen door wilt naar de derde film! Helaas wordt het derde boek in twee delen verfilmd, waarvan de eerste film in november 2014 in de bioscoop verschijnt en de tweede pas een jaar later. Gelukkig heb ik het boek al gelezen en weet ik hoe het zal eindigen, maar toch kijk ik nu al ontzettend uit naar de volgende film!
donderdag 21 november 2013
Op zoek naar DE locatie
Wat komt er veel bij kijken als je besloten hebt om te gaan trouwen! En wat is het leuk om daar mee bezig te zijn. Nu hebben Robert en ik nog wel even de tijd voordat de bruiloft daadwerkelijk is (september of oktober 2014), maar we zijn er al achter gekomen dat we voor sommige dingen al te laat zijn!
Als eerste hebben we samen besproken hoe we de dag ingedeeld willen hebben. Daar bleken we het gelukkig over eens te zijn ;-). Daarna hebben we een voorlopige gastenlijst samengesteld, een eventuele trouwdatum geprikt en zijn we op zoek gegaan naar geschikte locaties in de omgeving. Bij twee locaties maakten we afspraken om eens langs te komen; een derde locatie (de Orangerie in Den Bosch) bleek te groot te zijn voor het aantal gasten dat wij hebben. Degene die daar de evenementen organiseert, gaf ons nog wel twee andere opties die beter bij ons gastenaantal aansloot. Ook bij die plekken maakten we een afspraak.
Afgelopen zaterdag hebben twee locaties bezocht. Beide locaties spraken ons aan, waarbij ik een lichte voorkeur voor de eerste had. We kregen de zalen te zien die de gastheer het beste vond passen naar aanleiding van het geschatte aantal gasten. Als je daar dan rondloopt en de zalen aan het bekijken bent, wordt het allemaal wel "echter". Je probeert je dan toch al wel een voorstelling te maken hoe het die dag zal gaan verlopen en of de plek waar je dan bent daarbij past. Leuk en spannend tegelijkertijd!
Afgelopen maandag stond de derde locatie op de planning. Naast de beschikbare zalen kregen we ook de bruidssuite te zien. Wow, wat was die groot en gaaf! Weer iets om over na te gaan denken: blijven we na de grote dag in een bruidssuite slapen of juist gewoon thuis? De gastvrouw stuurde ons die avond al meteen de offerte. Een vergelijking van de drie offertes zorgden ervoor dat er al een locatie afvalt. Daar waren we het allebei meteen over eens. De andere twee plekken blijven nog in de race om dé locatie te worden.
Aanstaande maandag bezoeken we nog een gelegenheid. En daarna zullen we een keuze gaan maken. Ik verwacht namelijk wel dat dé locatie ertussen zal zitten. Dus dan kunnen we dit jaar nog de datum, trouw- en feestlocatie gaan vastleggen. Het begin van een leuke voorbereidingstijd is gestart...
Als eerste hebben we samen besproken hoe we de dag ingedeeld willen hebben. Daar bleken we het gelukkig over eens te zijn ;-). Daarna hebben we een voorlopige gastenlijst samengesteld, een eventuele trouwdatum geprikt en zijn we op zoek gegaan naar geschikte locaties in de omgeving. Bij twee locaties maakten we afspraken om eens langs te komen; een derde locatie (de Orangerie in Den Bosch) bleek te groot te zijn voor het aantal gasten dat wij hebben. Degene die daar de evenementen organiseert, gaf ons nog wel twee andere opties die beter bij ons gastenaantal aansloot. Ook bij die plekken maakten we een afspraak.
Afgelopen zaterdag hebben twee locaties bezocht. Beide locaties spraken ons aan, waarbij ik een lichte voorkeur voor de eerste had. We kregen de zalen te zien die de gastheer het beste vond passen naar aanleiding van het geschatte aantal gasten. Als je daar dan rondloopt en de zalen aan het bekijken bent, wordt het allemaal wel "echter". Je probeert je dan toch al wel een voorstelling te maken hoe het die dag zal gaan verlopen en of de plek waar je dan bent daarbij past. Leuk en spannend tegelijkertijd!Afgelopen maandag stond de derde locatie op de planning. Naast de beschikbare zalen kregen we ook de bruidssuite te zien. Wow, wat was die groot en gaaf! Weer iets om over na te gaan denken: blijven we na de grote dag in een bruidssuite slapen of juist gewoon thuis? De gastvrouw stuurde ons die avond al meteen de offerte. Een vergelijking van de drie offertes zorgden ervoor dat er al een locatie afvalt. Daar waren we het allebei meteen over eens. De andere twee plekken blijven nog in de race om dé locatie te worden.
Aanstaande maandag bezoeken we nog een gelegenheid. En daarna zullen we een keuze gaan maken. Ik verwacht namelijk wel dat dé locatie ertussen zal zitten. Dus dan kunnen we dit jaar nog de datum, trouw- en feestlocatie gaan vastleggen. Het begin van een leuke voorbereidingstijd is gestart...
Abonneren op:
Posts (Atom)


