Een berichtje aan de baby

Dag kleintje in mijn buik,

Hoe is het daar met jou? Wat is de tijd toch snel gegaan! Morgen zitten we op de helft van de zwangerschap. Tenminste, als je precies op de uitgerekende datum geboren wordt. Ik denk dat je wat later zal komen, namelijk op 8 augustus. 08-08-2018 is wel een mooie geboortedatum, toch?! We zullen het deze zomer ontdekken. Voorlopig mag je nog lekker in mijn buik blijven groeien.

Op de vorige echo was te zien dat je volop aan het bewegen bent. Ik heb je nog niet gevoeld, maar dat komt omdat de placenta aan de voorkant ligt. Dan duurt het wat langer voordat ik je ga voelen. Ik ben wel heel benieuwd hoe dat is. Sommige vrouwen zeggen dat het voelt alsof je aangeraakt wordt door een vlindertje. Ik kan me er nu nog geen voorstelling van maken.

Deze week vindt de 20-weken-echo plaats. Dan gaan je papa en ik je weer zien. Er wordt uitgebreid naar je gekeken. En dat vind ik best wel spannend. Ben je goed gegroeid? Ben je helemaal gezond? Gaat het allemaal goed met je? Als we willen én het is te zien, krijgen we ook te horen of je een jongetje of een meisje bent. Bij de vorige echo liet je het niet echt zien, dus ik ben benieuwd wat je deze week doet. Heel veel mensen uit mijn omgeving denken dat je een meisje bent, zelfs je papa. Ik heb geen idee. Het belangrijkste is dat je gezond bent, hoe cliché dat ook klinkt.

Kleintje, ik hoop dat je het goed naar je zin hebt in mijn buik. Sinds vorige week kan ik in ieder geval niet meer verbergen dat jij in mijn buik aan het groeien bent. We hebben er lang op gewacht, maar ik laat nu vol trots zien dat jij eraan komt.

Liefs van je mama

Triangel - Stemmen maar

Nog een kleine twee weken en dan zijn de gemeenteraadsverkiezingen. Daar kun je inmiddels bijna niet meer omheen als je door onze gemeente rijdt, de social media in de gaten houdt en natuurlijk dit weekblad leest. De verschillende politieke partijen doen enorm hun best om zoveel mogelijk kiezers te trekken. Elke deelnemende partij wil natuurlijk het liefste de grootste van Dongen worden. Maar wie zal dat uiteindelijk worden? Wederom Volkspartij Dongen? Of is het deze keer toch een andere partij?

Eén ding is in ieder geval zeker: de gemeenteraad ziet er na woensdag 21 maart heel anders uit. Dat komt in de eerste plaats omdat twee partijen uit de huidige raad niet meedoen aan de verkiezingen. Dat zijn Lijst Breugelmans en het Democratisch Podium. Mieke Breugelmans vindt haar politieke carrière mooi geweest zo en Martin Montens staat inmiddels op de lijst van de PvdA nadat een deel van zijn partij besloot over te stappen naar D66. Daar hebben we meteen één van drie nieuwe partijen die aan de gemeenteraadsverkiezingen meedoen. Naast D66 zijn dat De Ouderenpartij voor Dongen en PRO Dongen. Laatstgenoemde is de nieuwe partij van oud-CDA’er Rob Huijben. Dat nieuws is je de afgelopen tijd waarschijnlijk niet ontgaan. Verder doen de bekende partijen Volkspartij Dongen, CDA, Dongense VVD en PvdA mee. Keuze genoeg dus!

Nu ik geruime tijd als politiek verslaggever in de raadszaal heb gezeten, kijk ik deze keer op een andere manier naar de gemeenteraadsverkiezingen. Ik verdiepte me altijd wel wat in de partijprogramma’s voordat ik ging stemmen, maar doordat ik nu regelmatig de raadsleden heb horen en zien spreken is de lokale politiek nog meer voor me gaan leven. Je krijgt een beter beeld bij de verschillende partijen en bij de personen die namens een partij in de gemeenteraad zitten. Nu staan niet alle personen uit de huidige raad op de verkiezingslijst en heb je door de nieuwe partijen een heleboel nieuwe namen die in de raad terecht kunnen komen. Maar dat is alleen maar een goed teken, lijkt me. Het maakt mij heel nieuwsgierig hoe de Dongenaren op 21 maart gaan stemmen, wie er allemaal in de gemeenteraad terecht komen en wat voor nieuwe coalitie we krijgen. Ik zal het wat meer van de zijlijn gaan meemaken, aangezien Weekblad Dongen sinds kort een nieuwe politieke correspondent heeft. Misschien heb je hem al aan de perstafel in de raadszaal zien zitten en/of heb je zijn voorstelstukje in het weekblad gelezen; dan weet je al over wie ik het heb. En mocht je dat ontgaan zijn, dan is onze nieuwste aanwinst zeker geen onbekende: Tjietse Broeders heeft het politieke stokje van me overgenomen. En hij is meteen heel enthousiast aan het werk gegaan. De huidige raad heeft hij nog een paar keer meegemaakt… en hij kan straks samen met de nieuwe raad én het nieuwe college fris aan de slag. Je zult hem sowieso tijdens de verkiezingsavond in het gemeentehuis aantreffen, waar hij verslag zal dan van de uitslagen in Dongen.

Mocht je er nog niet helemaal uit zijn op welke partij je wil gaan stemmen, dan kun je de verschillende partijprogramma’s lezen via www.dongenkiest.nl en/of je vult de Gemeentekieswijzer in die vanuit de regionale dagbladen is opgesteld. Deze is te vinden op www.gemeentekieswijzer.nl. De uitkomst via deze kieswijzer was voor mij (gelukkig) geen verrassing. Ik weet welke partij mijn stem krijgt op 21 maart. En ik ga stemmen… jij toch ook?!

Deze Triangel verscheen in Weekblad Dongen, 8 maart 2018

Zwangerschap en hormonen

Als je zwanger bent, gieren de hormonen door je lijf en dat schijnt alleen maar meer te worden. Inmiddels ben ik 19 weken zwanger en heb ik al wat ‘bijzondere’ dingen meegemaakt dankzij mijn hormonen. En mijn man ook trouwens. Daarvan wil ik een paar dingen graag met jullie delen.

KitKats

Ik wist nog niet zolang dat ik zwanger was toen er een KitKats in ons huis lagen. Op een vrijdagmiddag had ik daar zo’n zin in dat ik een KitKat opat. Dat was meteen de laatste die we op dat moment hadden. Vlak daarna kwam mijn man thuis van zijn werk en trof mij huilend op de bank aan. Hij vroeg wat er aan de hand was en luid snikkend zei ik dat ik de laatste KitKat op had, terwijl ik vond dat die voor hem bedoeld was en dat vond ik zo zielig voor hem. Mijn man zei op dat moment dat het niet erg was en hield netjes zijn lachen in… totdat ik klaar was met huilen. Ik geef hem inmiddels groot gelijk dat hij erom moest lachen!

Tijdens het slapen

Al voor mijn zwangerschap kwam ik er dankzij mijn man achter dat ik wel eens in mijn slaap praat of dat ik midden in een droom uit bed spring omdat ik ervan overtuigd ben dat er iets in bed ligt (meestal insecten of spinnen). Tijdens mijn zwangerschap lijkt het allemaal nét wat meer te zijn. Mijn man vertelt mij dit overigens achteraf en ik herinner mij er negen van de tien keer niets meer van. 

Zo heb ik hem een keer ’s nachts wakker gemaakt met de vraag of hij even het licht aan wilde doen. Ik was namelijk iets kwijt: de deksel van een Moeders voor Moeders-fles. Ik zei tegen hem dat ik al heel de tijd aan het zoeken was en ‘m nergens kon vinden. Vervolgens kwam ik er zelf achter dat die flessen al voor de laatste keer opgehaald waren en zei “Ohw Kimmetje, die zijn er helemaal niet meer…”. En poef… ik ging weer liggen en sliep meteen verder.

Ook heb ik hem midden in de nacht een keer gewekt en vroeg of hij zijn handen even wilde uitsteken. Vervolgens deed ik mijn sokken uit (ja, in de winter slaap ik met sokken aan…) en gaf die aan hem. Lichtelijk verbaasd vroeg mijn man wat hij daarmee moest, waarop ik antwoordde dat hij om mijn sokken had gevraagd. Daarna draaide ik me om en ben ik weer verder gaan slapen.

Irritaties (om niets)

De meest vervelende momenten voor je partner zijn denk ik als je geïrriteerd of boos raakt om niets. Waarom dat dan gebeurt, weet ik ook niet… maar ik merk dat ik daar nu meer last van heb dan tijdens mijn menstruaties. En dat gaat dan meestal om hele kleine, onbenullige dingen. Zo waren we een keer beneden aan het poetsen. Mijn man had een vaas even op de grond gezet, zodat hij ergens beter bij kon om het schoon te maken. Het was helemaal niet zijn bedoeling dat die vaas daar altijd zou blijven staan, maar in mijn beleving was dat wel het geval. Ik werd er helemaal boos om en heb uit frustraties de vaas op een hele onhandige plek gezet dat –ie ontzettend in de weg stond. Iets daarna leek ik weer afgekoeld te zijn, en is de vaas uiteindelijk gewoon weer op de oude, vertrouwde plek terechtgekomen. 

Jaaaa… hormonen doen wel wat met ons lichaam! Herkennen jullie dit soort dingen? Hebben jullie daar zelf ook ‘last’ van gehad? Ik ben heel benieuwd…