Nieuwjaarsconcert in de Efteling

Donderdag 5 januari vond een zeer bijzonder concert plaats in het Efteling Theater. Philharmonie Zuidnederland gaf onder leiding van dirigent Lukasz Borowicz een Nieuwjaarsconcert. De 700 kaarten die voor dit evenement beschikbaar waren, waren binnen 24 uur uitverkocht.

Na een kleine vertraging doordat de mensen van de eerste acht rijen te laat de zaal binnenkwamen, kon het Nieuwjaarsconcert beginnen. Burgemeester Wim Luijendijk (van de gemeente Loon op Zand) sprak de aanwezigen toe voordat het concert begon. Hij vond het fijn om te zien dat zoveel mensen naar het optreden wilden komen luisteren. Nadat het Nieuwjaarsconcert vier keer in De Leest in Waalwijk had plaatsgevonden, was het deze keer tijd voor de Efteling als locatie. Hij wenste iedereen een prettige voorstelling toe.

Danse macabre

Daarna kon het Nieuwjaarsconcert dan echt beginnen. Voor de pauze stonden vier stukken op het programma: Hongaarse Mars uit La damnation de Faust opus 24 (van Hector Berlioz); Danse macabre opus 40 (van Camille Saint-Saëns); Künstlerleben, wals opus 36 (van Johann Strauss Jr); en Feuerfest! Polka française opus 269 (van Joseph Strauss). Met verve werden deze stukken opgevoerd, waarbij paukenist Han Vogel tussendoor het een en ander toelichtte. Om de Danse macabre (je weet wel, van het Spookslot) live opgevoerd te zien en te horen… dat was geweldig. Meerdere toeschouwers kregen er kippenvel van, waaronder ikzelf. Dat stuk hadden ze van mij zo nog een keer mogen uitvoeren. Leuk detail bij Feurfest! was dat een van de muzikanten af en toe op een aambeeld speelde.

De medewerkers van het Efteling Theater waren helaas niet helemaal voorbereid op de drukte in de pauze. Slechts twee horecapunten waren geopend, terwijl er meer dan twee in het theater zijn. Dat zorgde ervoor dat niet iedereen een drankje kon halen en degenen die dat wel gelukt waren, hadden onvoldoende gelegenheid om het in de pauze op te drinken.

Aquanura

Nadat iedereen zijn of haar plek weer gevonden had, ging het Nieuwjaarsconcert verder. Han Vogel vertelde dat Philharmonie Zuidnederland de muziek voor Raveleijn en Aquanura heeft ingespeeld. Het eerste stuk dat na de pauze gespeeld werd, was Aquanura Tweede Efteling Symfonie. Ook dit was prachtig om te horen. Onder andere Fata Morgana, Droomvlucht, Monsieur Cannibale en Joris en de Draak kwamen voorbij. Je zag de toeschouwers en de muzikanten ontzettend genieten. 

Als slotstuk speelde het orkest Ouverture 1812 in Es opus 49 (van Pjotr Iljitsj Tsjaikovski). De paukenist legde uit dat de Efteling normaal gesproken eerst een attractie verzint, ontwerpt en begint te bouwen en pas daarna op zoek gaat naar passende muziek. De muziek van het slotstuk is volgens hem uitermate geschikt voor een nog te verzinnen en bouwen attractie. Het vormde een grootste afsluiting van een mooie avond. Alhoewel het niet helemaal de afsluiting was. Als toegift kregen de aanwezigen Brabant van Guus Meeuwis te horen, wat na een aarzelend begin luidkeels meegezongen werd. Zo’n Nieuwjaarsconcert in de Efteling is voor herhaling vatbaar!

Triangel - Hallo 2017

Het jaar 2016 zit er op en het nieuwe jaar is inmiddels al een paar dagen van start gegaan. Graag wil ik jullie allereerst een mooi en gezellig 2017 toewensen. Hopelijk hebben jullie een mooie jaarwisseling gehad met lekkere oliebollen en appelbeignets.

Zo aan het begin van het nieuwe jaar wil ik graag nog eventjes terugkijken op het vorige jaar. Dat was voor mij namelijk best een bijzonder jaar. Ik mocht namelijk aan de slag als correspondente voor deze lokale krant. Schrijven deed ik al met veel plezier, maar het schrijven voor een krant is wel wat anders dan voor een eigen weblog. Maar wat heb ik het afgelopen jaar mooie en leuke artikelen kunnen schrijven. Ik bezocht verschillende evenementen, woonde diverse raadsvergaderingen bij en heb een aantal interessante mensen mogen interviewen. Ik neem jullie graag mee naar een aantal hoogtepunten van vorig jaar.

Het eventueel huisvesten van statushouders kwam veelvuldig in het nieuws voorbij, zowel op landelijk als op lokaal gebied. Mede daardoor besloot ik een gezin uit Syrië te interviewen over hoe het voor hen allemaal was. Dat werd een boeiend en leerzaam gesprek voor beide partijen. Zo kwamen verschillen tussen Syrische en Nederlandse gebruiken aan bod en ontdekte ik dat Syrische thee heel anders smaakt dan die van ons. Sport was vorig jaar vaak een onderwerp van gesprek. Nederland zou heel veel medailles winnen op de Olympische Zomerspelen in Brazilië. Waar dat op gebaseerd was, weet ik nog steeds niet. Ik weet alleen dat ik een heleboel mooie sportmomenten op televisie heb gezien. De Dongense Nadine Broersen deed ook mee. Haar oudste zus Nathalie mocht ik interviewen. Wat vertelde zij vol trots over haar sportieve zus. Dat was prachtig om te zien en het maakte het uitwerken van het artikel extra leuk.

In de gemeente Dongen waren in 2016 een aantal gouden bruidsparen. Het is toch geweldig als mensen 50 jaar met elkaar getrouwd zijn. Dat is altijd een stukje in de krant waard! De verhalen over vroeger zijn mooi om te horen. En ik weet inmiddels het geheim van een goed huwelijk: geven én nemen. Een ander evenement dat herinneringen voor velen oproept, zijn de Zomerspelen. Vrijwel iedereen die in Dongen is opgegroeid, heeft meegedaan aan dit geweldige evenement. Zelf ben ik onder meer een smurf, een trol en een jonkvrouw geweest. Bij de 56e editie mocht ik een week als verslaggever op pad en schreef artikelen over deze mooie, zonnige en bijzondere week.

En zo zou ik natuurlijk nog wel even door kunnen gaan. Het interviewen van collega Ton Zinger hoort er ook bij. Net zoals de gezellige previewavond die voor de laatste keer in de Cammeleur plaatsvond. Dat gebouw is inmiddels afgebroken. Of de toespraak van onze minister-president Mark Rutte bij de Coca Cola-fabriek. Jullie lezen het al: 2016 was echt een bijzonder jaar voor mij. Op naar leuke, mooie en interessante artikelen in 2017!

Deze Triangel verscheen in Weekblad Dongen, 5 januari 2017

Triangel - Op zoek naar bomen

Een paar weken geleden werden zes knotplatanen vanuit De Beljaart naar het Looiersplein teruggeplaatst. Wellicht heb je zo’n prachtige boom voorbij zien rijden op de weg of ‘m opnieuw een plekje zien krijgen op het plein in het centrum van Dongen. Het was erg leuk om te zien gebeuren.

Via de gemeente ontving ik een persbericht van het moment dat zes knotplatanen teruggeplaatst zouden worden op het Looiersplein. Op tijd vertrok ik op mijn fiets naar het centrum. Daar kwam ik een collega-journalist tegen die me vertelde dat er eerst activiteit in De Beljaart was en daarna op het Looiersplein. Hij ging in de nieuwbouwwijk kijken en vroeg of ik met hem mee wilde. Daar zei ik natuurlijk meteen ‘ja’ tegen. Samen in zijn rode auto vertrokken we naar de knotplatanen. We waren alleen allebei wel even vergeten waar de bomen nu precies geplaatst waren. Het gevolg was dat we een verkeerde afslag namen en de karakteristieke bomen nergens konden vinden. Navraag bij een mevrouw die net haar hondje aan het uitlaten was, leverde ook geen locatie op. Waar konden die bomen nou gebleven zijn?

En ineens zagen we de wagen die de knotplatanen zou gaan vervoeren. Die moest toch in de buurt van de bomen zijn?! Weer terug in de auto, gas erop en op naar de bomen. Precies op tijd kwamen we bij de locatie aan, en wisten we meteen welke afslag we gemist hadden. Camera’s in de hand om mooie foto’s en filmbeelden te maken. Wat was het interessant om te zien met hoeveel precisie een knotplataan uit de grond werd gehaald, waarna enkele resten nog werden weggeknipt. Als de boom helemaal goed vastzat, kon deze naar het Looiersplein vervoerd worden. Die rit wilden we natuurlijk voor geen goud missen. Dus we sprongen in de auto en achtervolgden de knotplataan naar het centrum. We zaten eersterangs om te zien hoe het vervoer verliep. Op een rustig tempo reed de bestuurder de knotplataan naar zijn plaats van bestemming. Waar nodig werd de boom een stukje naar beneden gehaald, zodat andere bomen niet beschadigd zouden raken. Het was te zien dat de bestuurder vaker bomen had verplaatst. Misschien had hij de platanen een paar maanden geleden wel van het Looiersplein naar De Beljaart gereden.

Mooi op tijd kwamen we terug op het plein om de aankomst vast te leggen. Inmiddels waren er meer mensen aanwezig, zowel vanuit de pers als winkelend publiek. Je ziet tenslotte niet elke dag een knotplataan aan komen rijden. Ook hier kwam de nodige precisie kijken om ervoor te zorgen dat de boom weer rechtgezet werd. In totaal werden zes knotplatanen terug op hun vroegere plekje gezet. Het was een bijzonder avontuur om mee te maken. Bedankt daarvoor, Piet!

Deze Triangel verscheen in Weekblad Dongen, 15 december 2016