En het is...

Vorige week hadden mijn man en ik een belangrijke afspraak in het echocentrum. De 20-weken-echo stond namelijk op de planning. Dat vonden we spannend én leuk tegelijkertijd. Het is heerlijk om ons kindje weer te zien, maar we waren heel benieuwd of hij/zij helemaal gezond was (voor zover dat te zien is).

Over de echo zelf
Iedere vrouw krijgt de kans om een 20-weken-echo te laten doen, maar het is niet verplicht. Veel vrouwen kiezen wel voor deze echo. Ook al is de kans groot dat je bij deze echo het geslacht van je baby kunt zien, is dit niet de hoofdzaak bij de echo. Er wordt naar de gezondheid van je kindje gekeken. De echoscopist kijkt onder andere naar het hart, de hersenen, nieren, maag, buikwand, ruggetje, blaas, armen, benen, botten en schedel van je baby. Afwijkingen die kunnen worden gezien zijn bijvoorbeeld een hartafwijking, open rug, open schedel en waterhoofd. Tijdens de 20-weken-echo kunnen niet alle afwijkingen worden gevonden, maar als je een positieve echo hebt gehad, ga je wel wat meer gerustgesteld de rest van je zwangerschap in.

Onze ervaring
Zoals gezegd vonden wij het een spannende en leuke echo. De echoscopist die wij hadden, was een hele aardige vrouw die alles duidelijk uitlegde en benoemde. Sommige zaken konden we zelf zien, zoals de hersenen en het hartje, maar bij bijvoorbeeld de longen en de nieren was het wel fijn dat de echoscopist benoemde wat het was én vertelde dat het goed was.

Alles dat tijdens de 20-weken-echo bekeken kon worden, zag er goed uit. Ook qua groei en dergelijke zat de baby mooi gemiddeld. Dat was wel een opluchting, kan ik je vertellen. Doordat mijn placenta aan de voorkant zit, had ik de baby nog niet gevoeld. Dus dan is het wel extra fijn om te zien en te horen dat alles goed gaat. Het enige dat de baby niet helemaal goed liet zien, was het gezichtje. Daarom ben ik afgelopen dinsdag nog een keer terug geweest. Toen heeft de echoscopist gezien dat de boven- en onderkaak even lang waren, zoals het hoort.

Het geslacht
Voorafgaand aan de echo kregen we de vraag of we het geslacht wilden weten. Aangezien we op de Negenmaandenbeurs een extra echo hadden gedaan en de echoscopist daar niet met zekerheid kon zeggen of het een jongetje of een meisje was, wilden we het graag weten als het te zien was. Hoe cliché het ook klinkt, de gezondheid vonden we het allerbelangrijkste… maar we waren ook wel benieuwd of we een zoontje of een dochtertje zouden krijgen.

Toen de echoscopist bij de beentjes was aanbeland, vroeg ze of we zelf konden zien wat het werd. Het was heel duidelijk: met 100% zekerheid kon de echoscopist zeggen dat ik in verwachting ben van een jongetje!

Al met al ben ik heel blij dat alles goed is met onze kleine man. Op naar een voorspoedige tweede helft van de zwangerschap, waarin onder andere de babykamer komt, een jongensnaam gekozen gaat worden en nog meer leuke spulletjes en (nog meer) kleertjes gekocht kunnen worden.