Dinsdagavond las ik dat het deze week de Week van de Vruchtbaarheid is. Nog niet eerder had ik hiervan gehoord. Deze week is vorig jaar voor het eerst in het leven geroepen. Dat werd een groot succes, waardoor het dit jaar weer plaatsvindt met als thema ‘De impact van vruchtbaarheidsproblemen’. Daarnaast wilden de initiatiefnemers (Freya) het taboe doorbreken. Ze riepen stellen die vruchtbaarheidsproblemen ervaren op om dit te delen met hun omgeving door het delen van een afbeelding met de tekst dat je tot 1 op de 6 stellen behoort waarbij zwanger raken niet vanzelfsprekend is.
Mocht je me volgen op Instagram of Twitter of bevriend met me zijn op Facebook, dan weet je inmiddels dat wij 1 van die 6 stellen zijn. Lange tijd hebben we dit voor ons gehouden. Eerst echt alleen voor onszelf; in een later stadium waren onze directe familieleden en enkele vrienden op de hoogte. Tot halverwege dit jaar. Toen moest ik steeds vaker naar het ziekenhuis voor onderzoeken en controles en merkte ik dat ik het prettig vond om het met anderen te delen.
Dat het niet kunnen vervullen van onze kinderwens een impact heeft, zal geen verrassing zijn. Wij kunnen er samen goed over praten, maar dat neemt niet weg dat het soms fijn is om het er met iemand anders over te hebben dan je eigen partner. Toen ik dinsdagavond die afbeelding zag staan, besloot ik om ‘m via social media te delen. Dat vond ik best eng, maar tegelijkertijd vond ik dat het tijd werd dat nog meer mensen van onze situatie op hoogte waren.
Ik had geen idee wat voor reacties het zou opleveren. Misschien vinden mensen het raar dat we dit in de openbaarheid gooien, maar ik vond het wel een mooie gedachte om de stilte te doorbreken. We zijn niet de enigen die nog geen ouders zijn en dit wel heel graag willen worden. En we waren eraan toe dat meer mensen dit wisten. Wat hebben we lieve reacties mogen ontvangen, variërend om ons sterkte en succes toe te wensen tot dat mensen het knap en stoer vonden dat we dit deelden. Dat deed ons goed. Dus daar wil ik jullie graag voor bedanken!
Hoe nu verder?
Al enige tijd liep ik rond met het idee om over onze situatie te gaan bloggen. Het helpt mij om zaken van me af te schrijven. Hoe het afvallen bij me verloopt, deel ik alweer een aantal maanden met jullie en dat vind ik het prettig.
Ik merk dat ik de laatste tijd steeds vaker blogs lees van - met name - vrouwen die hun strijd delen, waaronder Mama to the max. Je gunt helemaal niemand deze situatie en je hoopt dat iedereen zijn of haar kinderwens in vervulling ziet gaan, maar het helpt wel enigszins om te lezen dat je niet de enige bent.
Om andere stellen op de een of andere manier te kunnen helpen - al heeft maar één iemand iets aan onze ervaringen – en om het verder van me af te schrijven, heb ik besloten om er af en toe over te gaan bloggen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten