Tussen wal en schip...

Inmiddels zit ik alweer enige tijd zonder werk. Ik heb dit jaar veel sollicitaties verstuurd. Het precieze aantal weet ik niet; ik ben de tel allang kwijt. En ik heb aantal gesprekken gehad, waarbij ik het telkens nét niet werd.

Iedere week struin ik verschillende websites af om te kijken naar het werkaanbod. Ik kijk naar functies in de communicatie, op administratief gebied en in winkels. Nu het einde van het jaar nadert, is het te merken dat er een stuk minder vacatures zijn.

De economie schijnt langzaamaan weer aan te trekken, waardoor er langzaamaan weer meer banen op de arbeidsmarkt zouden moeten verschijnen. Gevoelsmatig denk ik dat het nog wel eventjes duurt voor de banen in mijn vakgebied weer voor het oprapen liggen. De communicatiefuncties werden aan het begin van de crisis als eerste geschrapt en zullen daarom waarschijnlijk als één van de laatste weer terugkomen. Maar ooit zullen ze er weer zijn...

Momenteel lijkt het wel of ik precies tussen wal en schip val. Bij een sollicitatie naar een administratieve functie of een baan in een winkel krijg ik te horen dat ik te hoog ben opgeleid. Bij een sollicitatie in mijn eigen vakgebied krijg ik meestal als reactie dat ik te weinig werkervaring heb. Dat krijg ik overigens in verschillende bewoordingen te horen (met soms als aanhef alleen maar 'Beste' of 'Geachte heer/mevrouw'):

- 'We hebben ruim 200 brieven ontvangen op de vacature, waarvan veel van zeer ervaren marketeers.'

- 'Helaas moet ik u informeren dat wij geen gebruik maken van uw sollicitatie naar de functie van webredacteur.'

- 'We hebben niet voor je gekozen, omdat andere kandidaten beter in ons profiel passen.'

- 'Omdat wij een heel groot aantal reacties ontvingen op onze vacature, hebben wij alleen de kandidaten uitgenodigd die volledig voldoen aan de door ons gestelde eisen.'

- 'We hebben een groot aantal reacties ontvangen op deze advertentie, en hebben daarom streng geselecteerd op de gestelde eisen. Hierbij telde relevante werkervaring het zwaarst.'

Afwijzingen zijn natuurlijk nooit leuk, maar het gebrek aan een persoonlijke benadering of concrete reden voor afwijzen vind ik toch het vervelendste. Wie stuurt mij een keer een originele afwijzing? Of nog liever: wie laat mij op gesprek komen?