donderdag 20 juli 2017

Triangel - Lakken maar

Tijdens de Serious Request-actie van vorig jaar kwam een zesjarige jongen met zijn vader bij de microfoon om over hun actie te vertellen. Vader Gerrit vertelde dat ze in mei gehoord hadden dat Tijn ongeneeslijk ziek was en nog maar één jaar te leven had, maar dat Tijn wel iets voor andere zieke kinderen wilde doen. Hij mocht namelijk wel zes jaar worden en die andere kinderen soms niet eens. Daarom wilde hij nagels lakken in ruil voor geld, zodat hij dat kon doneren. Voor één euro lakte hij nagels en als je het niet wilde, moest je tien euro doneren. Dat verhaal kwam binnen. Niet alleen bij de dj’s Domien en Frank die hem meteen uitnodigden in het Glazen Huis, maar ook bij de kijkers en de luisteraars. Zo’n kleine jongen die ongeneeslijk ziek is en bezig is om een ander te helpen…

Tijn groeide uit tot een held! Met zijn actie hoopte hij 100 euro op te halen; het werd ruim 2,5 miljoen euro. Zoveel geld was er tijdens Serious Request nog nooit door één iemand opgehaald. Half Nederland lakte zijn of haar nagels, waaronder vele BN’ers. Tijdens de afsluiting stond hij op het podium bij Frank en Domien… en het publiek juichte en zong “Tijn bedankt!” Kippenvel!

Na deze nagellakactie ging het verhaal nog verder… Tijn ontving onderscheidingen en tegelijkertijd ging zijn gezondheid achteruit. Maar dat hield hem niet tegen om nogmaals in actie te komen. Youp van ’t Hek, Wendy van Dijk en Stichting Semmy kwamen in actie. Met de online aankoop van een flesje van Tijns nagellak kon iedereen bijdragen aan een levensverlengende behandelmethode voor kinderen met hersenstamkanker. Het doel was om binnen een aantal weken 1 miljoen euro op te halen dat nodig is voor deze methode. En dat werd gehaald op donderdag 6 juli.

Vrijdagochtend 7 juli was ik aan het ontbijten toen ik een berichtje voorbij zag komen dat Tijn die ochtend was overleden… een week voor zijn zevende verjaardag. Kleine held Tijn was er niet meer. En dat raakte me. Met tranen in mijn ogen luisterde ik naar het liedje dat Miss Montreal speciaal voor hem geschreven had. Ik kende Tijn niet persoonlijk, maar voor mij was én is hij held. Hij kreeg iets voor elkaar waar wij allemaal wat van kunnen leren. In een wereld die steeds harder en onpersoonlijker lijkt te worden, bracht hij ons nader tot elkaar. Gewoon door het lakken van nagels. Het maakte Tijn niet uit of hoe oud je was, welk geslacht je had of uit welk land je kwam… hij wilde gewoon graag nagels lakken. En dat deed hij. Laten wij allemaal een voorbeeld nemen aan Tijn!

Om met de woorden uit het liedje van Miss Montreal af te sluiten:
“Je bent een voorbeeld voor ons allemaal.
Je bent een held en een jongen.
Je bent een eeuwig mooi verhaal. 
En jij bent Tijn met jouw verhaal.”


Deze Triangel verscheen in Weekblad Dongen, 20 juli 2017

Eerste doel gehaald!

Toen ik negen weken geleden voor het eerst bij de diëtiste kwam, vertelde ik haar dat ik graag voor de kerstdagen twaalf kilogram wilde afvallen. Ik was toen ruim drie kilo afgevallen, dus moest ik ongeveer één kilo per maand kwijtraken. Dat leek mij realistisch om te doen en om vol te houden, en daar was de diëtiste het mee eens.

Naarmate ik steeds meer grip kreeg op de gezondere levensstijl en het afvallen de goede kant op ging, verwachtte ik dat ik dit doel eerder zou halen dan voor de kerstdagen. Ik had echter niet verwacht dat ik na bijna drie maanden er al zou zijn. Toen ik vanochtend op de weegschaal ging staan, zag ik namelijk tot mijn grote vreugde dat ik inmiddels 12,2 kilogram ben afgevallen!! Yeah!

Vocht verliezen
Nog wekelijks val ik af, maar ik merk wel dat het iets langzamer gaat dan in het begin. Dat is ook niet erg. Zolang er elke week maar wat afgaat, is het goed... De diëtiste wees me daar bij onze vorige afspraak ook al op. Een van de redenen daarvan is dat het in het begin veel vocht verliest. Daarnaast moet je rekening mee houden dat je je extra gewicht (of in mijn geval: mijn overgewicht) ook niet in een paar weken hebt opgebouwd. Daar gaat vaak jaren overheen.

Al met al ben ik erg blij dat ik mijn eerste doel behaald hebt. Over een maand heb ik weer een afspraak bij de diëtiste en dan zullen we een nieuw doel vaststellen dat ik voor de kerstdagen behaald wil hebben. Ik zit zelf te denken aan nog vijf kilogram eraf voor de feestdagen...

donderdag 29 juni 2017

Triangel - Pandaberen

Terwijl de vogels vorige week spreekwoordelijk van het dak vielen, zag ik op de tijdlijn van Facebook verschillende berichten over pandaberen voorbij komen. Ondanks de warmte brachten veel mensen (uit mijn omgeving) een bezoek aan dé dierentuin van Nederland waar sinds kort twee pandaberen verblijven. Tegelijkertijd ontdekte ik dat een van mijn collega’s allerlei feitjes over deze dieren wist. Wisten jullie bijvoorbeeld dat een pandabeer zo’n 40 kilo bamboe per dag eet? Of dat een panda 100 drollen per dag kan produceren? Zo leer je nog eens wat en altijd handig ook. Dit zijn van die feitjes die het bijvoorbeeld op een verjaardagsfeestje erg goed doen.

De eerste, en voorlopig enige, keer dat ik een pandabeer in het echt zag, was toen mijn man en ik in Washington waren. Nadat we Boston en New York bezocht hadden, kwamen we met de trein in Washington aan. De plek waar het Witte Huis te zien is. Maar wat wij stiekem nog gaver vonden, was dat er in deze plaats een dierenpark was waar je tussen zonsopgang en zonsondergang zo lang kon rondlopen als je maar wilde. De dierenverblijven waren er groot, zaten vol groene elementen en zagen er heel natuurlijk uit. Voor ons was het een heerlijk wandelgebied.

Terwijl we de verschillende verblijven bekeken en op zoek gingen naar de dieren, kwamen we op een gegeven moment bij een wat drukkere plek uit. En wat bleek: daar zaten de pandaberen. De mannetjespanda zat alleen, maar bij de vrouwtjespanda zat een kleine pandabeer. Nou ja, klein… inmiddels was de panda één jaar oud en was hij al best groot. Bao Bao heette deze beer. En wat was hij leuk om te zien. Meestal zijn pandaberen vrij rustig, lieten wij ons door een van de verzorgers vertellen. De dag dat wij er waren, was het beertje heel actief. Dat had de verzorger nog niet vaak gezien. Bao Bao klom in de boom, liet zich er weer uit vallen en maakte een soort koprol. Zo gaaf om te zien! We genoten volop van de pandabeer. Ik geloof dat mijn man binnen een half uur 140 foto’s had gemaakt. Het was een bijzonder moment tijdens een al heel bijzondere reis.

Nu ik verschillende foto’s van de pandaberen in Nederland voorbij zie komen, word ik wel steeds nieuwsgieriger om hier naar de dierentuin te gaan. Het enige dat me nu nog wel tegenhoudt, is dat je van tevoren al je kaartjes moet kopen om teveel drukte te voorkomen. Logisch natuurlijk, zeker als je vanuit het park denkt, maar een spontaan bezoek richting Rhenen zit er voorlopig nog niet in. Gelukkig blijven de pandaberen wel een aantal jaren in ons kikkerlandje. Als de nieuwigheid er wat vanaf is, ga ik er ook eens een kijkje nemen… met de fotocamera erbij natuurlijk. Eens kijken of we dan het recordaantal foto’s van Washington gaan overtreffen.


Deze Triangel verscheen in Weekblad Dongen, 29 juni 2017