De bouw is weer begonnen

Bijna een maand geleden schreef ik dat de dakpannen op ons huis lagen en de bouwvak begon, waardoor de bouw in totaal vier weken stil zou liggen. Dat leek toen vrij lang, maar afgelopen maandag zijn de bouwvakkers alweer begonnen.

Op dinsdag ben ik samen met mijn moeder even bij het huis gaan kijken. Aan de buitenkant is steeds minder te zien. Op wat metselwerk aan de achterkant na hoeft er daar niet veel meer te gebeuren. Binnenshuis is nog genoeg te doen. Dat is op de foto niet goed te zien, maar er is al het een en ander binnen gebeurd.

Gisteren heeft Robert de kopersbegeleider gesproken. De bouw ligt goed op schema, dus zoals het er nu naar uitziet krijgen we in november de sleutel. Of dat begin of eind november is, kon onze kopersbegeleider nog niet zeggen. Hij wist ook nog niet wanneer in september de volgende kijkdag is. Daar krijgen we bericht over zodra dat bekend is.

Ondertussen hebben Robert en ik ook niet stilgezeten. De eerste spullen die we niet mee willen verhuizen, zijn via Marktplaats verkocht. Ook hebben we al verhuisdozen, bubbeltjesplastic en inpakpapier aangeschaft. Dat staat allemaal klaar om gebruikt te gaan worden. Langzaamaan vullen we de kasten op de zolder van mijn ouders met klein spullen, zoals dvd's en boeken. 

Nog een paar maanden en dan kan het klussen en verhuizen gaan beginnen...

Amy

Op 23 juli 2011 overleed Amy Winehouse aan een alcoholvergiftiging. Ze was toen 27 jaar. Nu - ruim vier jaar later - is er een Britse biografische documentaire over haar leven verschenen. Deze film is geregisseerd door Asif Kapadia en bestaat uit beelden en fragmenten van honderden interviews met familie, vrienden en collega’s.

Afgelopen zaterdag ben ik met Robert en Elise naar 'Amy' geweest in De Verkadefabriek. We zaten in een kleine zaal, waar relaxte banken stonden (in plaats van de "standaard-bioscoopstoelen"). Voorafgaand aan de film hoorde je hier en daar nog wat gefluister, maar toen de film eenmaal begonnen was bleef het stil. Het was een zeer indrukwekkende film.

Je ziet hoe Amy Winehouse al op jonge leeftijd (16 jaar) ontdekt wordt als jazz-artieste en uiteindelijk uitgroeit tot een wereldberoemde artieste, die veel te vroeg gestorven is. De hele film door denk je "wat als...". Bijvoorbeeld: "wat als haar ouders niet waren gescheiden en haar vader wel veel in beeld was geweest, hoe zou haar leven er dan uit hebben gezien?" Of: "wat als ze Blake nooit ontmoet had, zou ze dan geen drugs zijn gaan gebruiken?" Je weet de antwoorden niet op deze vragen, maar je bent er door deze film wel mee bezig.

De documentaire 'Amy' laat je niet zomaar los als -ie afgelopen is. Het houdt je nog wel even bezig, ook als je de filmzaal alweer uitgelopen bent.

Saroo Brierley – Mijn lange weg naar huis *****

De vijfjarige Saroo raakt op een klein station in India zijn oudere broer kwijt. Hij klimt in een treinstel om hem te zoeken, maar raakt daarin per ongeluk opgesloten. Helemaal alleen komt hij in Calcutta terecht, de andere kant van India. Hij weet niet waar zijn familie is, hij weet niet goed hoe het dorpje heet waar hij vandaan komt… hij weet alleen dat hij alles en iedereen kwijt is.

Wekenlang zwerft hij door de straten van Calcutta totdat hij wordt opgenomen in een weeshuis. Ook daar lukt het niet om zijn familie op te sporen. Saroo wordt uiteindelijk geadopteerd door een Australisch echtpaar, waar hij gelukkig opgroeit en liefdevol wordt opgevoed.

Saroo is altijd wel ergens aan India blijven denken. Als hij bijna dertig is, gaat hij met behulp van Google Earth op zoek naar het station waar hij zijn broer kwijtraakte. Elke avond bekijkt hij urenlang de spoorlijnen die naar Calcutta leiden. En dan denkt hij ineens het station te herkennen. Saroo vertrekt naar India om te kijken of hij zijn familie kan vinden…

‘Mijn lange weg naar huis’ is een indrukwekkend en intrigerend verhaal. Saroo Brierley vertelt op een prachtige en eerlijke manier wat hij allemaal in zijn leven heeft meegemaakt. En dat is niet niks! Je leeft mee met de hoofdpersoon en hoopt het beste voor hem. Vooral als hij in zijn eentje door de straten van de grote stad zwerft… Het liefste zou je in het boek kruipen om hem van de straat te halen.

Brierley’s verhaal is prettig en vlot geschreven. Het laat je niet los als je eenmaal begonnen bent met lezen, waardoor je gewoon maar door blijft lezen. Je wilt bijvoorbeeld weten wat hij allemaal in India heeft meegemaakt, hoe het voor hem was om naar Australië te gaan en of het hem gelukt is om zijn familie in India terug te vinden. Allemaal vragen waar je uiteindelijk antwoord op krijgt.

Nadat je ‘Mijn lange weg naar huis’ uit hebt, blijft het nog even in je hoofd zitten. Het verhaal laat een enorme indruk achter. Het is absoluut een aanrader om te lezen.

Auteur: Saroo Brierley
Titel: Mijn lange weg naar huis
Genre: Waargebeurd
Uitgeverij: Boekerij
ISBN: 9789022574508
Aantal pagina's: 238