Triangel - Hallo 2017

Het jaar 2016 zit er op en het nieuwe jaar is inmiddels al een paar dagen van start gegaan. Graag wil ik jullie allereerst een mooi en gezellig 2017 toewensen. Hopelijk hebben jullie een mooie jaarwisseling gehad met lekkere oliebollen en appelbeignets.

Zo aan het begin van het nieuwe jaar wil ik graag nog eventjes terugkijken op het vorige jaar. Dat was voor mij namelijk best een bijzonder jaar. Ik mocht namelijk aan de slag als correspondente voor deze lokale krant. Schrijven deed ik al met veel plezier, maar het schrijven voor een krant is wel wat anders dan voor een eigen weblog. Maar wat heb ik het afgelopen jaar mooie en leuke artikelen kunnen schrijven. Ik bezocht verschillende evenementen, woonde diverse raadsvergaderingen bij en heb een aantal interessante mensen mogen interviewen. Ik neem jullie graag mee naar een aantal hoogtepunten van vorig jaar.

Het eventueel huisvesten van statushouders kwam veelvuldig in het nieuws voorbij, zowel op landelijk als op lokaal gebied. Mede daardoor besloot ik een gezin uit Syrië te interviewen over hoe het voor hen allemaal was. Dat werd een boeiend en leerzaam gesprek voor beide partijen. Zo kwamen verschillen tussen Syrische en Nederlandse gebruiken aan bod en ontdekte ik dat Syrische thee heel anders smaakt dan die van ons. Sport was vorig jaar vaak een onderwerp van gesprek. Nederland zou heel veel medailles winnen op de Olympische Zomerspelen in Brazilië. Waar dat op gebaseerd was, weet ik nog steeds niet. Ik weet alleen dat ik een heleboel mooie sportmomenten op televisie heb gezien. De Dongense Nadine Broersen deed ook mee. Haar oudste zus Nathalie mocht ik interviewen. Wat vertelde zij vol trots over haar sportieve zus. Dat was prachtig om te zien en het maakte het uitwerken van het artikel extra leuk.

In de gemeente Dongen waren in 2016 een aantal gouden bruidsparen. Het is toch geweldig als mensen 50 jaar met elkaar getrouwd zijn. Dat is altijd een stukje in de krant waard! De verhalen over vroeger zijn mooi om te horen. En ik weet inmiddels het geheim van een goed huwelijk: geven én nemen. Een ander evenement dat herinneringen voor velen oproept, zijn de Zomerspelen. Vrijwel iedereen die in Dongen is opgegroeid, heeft meegedaan aan dit geweldige evenement. Zelf ben ik onder meer een smurf, een trol en een jonkvrouw geweest. Bij de 56e editie mocht ik een week als verslaggever op pad en schreef artikelen over deze mooie, zonnige en bijzondere week.

En zo zou ik natuurlijk nog wel even door kunnen gaan. Het interviewen van collega Ton Zinger hoort er ook bij. Net zoals de gezellige previewavond die voor de laatste keer in de Cammeleur plaatsvond. Dat gebouw is inmiddels afgebroken. Of de toespraak van onze minister-president Mark Rutte bij de Coca Cola-fabriek. Jullie lezen het al: 2016 was echt een bijzonder jaar voor mij. Op naar leuke, mooie en interessante artikelen in 2017!

Deze Triangel verscheen in Weekblad Dongen, 5 januari 2017

Triangel - Op zoek naar bomen

Een paar weken geleden werden zes knotplatanen vanuit De Beljaart naar het Looiersplein teruggeplaatst. Wellicht heb je zo’n prachtige boom voorbij zien rijden op de weg of ‘m opnieuw een plekje zien krijgen op het plein in het centrum van Dongen. Het was erg leuk om te zien gebeuren.

Via de gemeente ontving ik een persbericht van het moment dat zes knotplatanen teruggeplaatst zouden worden op het Looiersplein. Op tijd vertrok ik op mijn fiets naar het centrum. Daar kwam ik een collega-journalist tegen die me vertelde dat er eerst activiteit in De Beljaart was en daarna op het Looiersplein. Hij ging in de nieuwbouwwijk kijken en vroeg of ik met hem mee wilde. Daar zei ik natuurlijk meteen ‘ja’ tegen. Samen in zijn rode auto vertrokken we naar de knotplatanen. We waren alleen allebei wel even vergeten waar de bomen nu precies geplaatst waren. Het gevolg was dat we een verkeerde afslag namen en de karakteristieke bomen nergens konden vinden. Navraag bij een mevrouw die net haar hondje aan het uitlaten was, leverde ook geen locatie op. Waar konden die bomen nou gebleven zijn?

En ineens zagen we de wagen die de knotplatanen zou gaan vervoeren. Die moest toch in de buurt van de bomen zijn?! Weer terug in de auto, gas erop en op naar de bomen. Precies op tijd kwamen we bij de locatie aan, en wisten we meteen welke afslag we gemist hadden. Camera’s in de hand om mooie foto’s en filmbeelden te maken. Wat was het interessant om te zien met hoeveel precisie een knotplataan uit de grond werd gehaald, waarna enkele resten nog werden weggeknipt. Als de boom helemaal goed vastzat, kon deze naar het Looiersplein vervoerd worden. Die rit wilden we natuurlijk voor geen goud missen. Dus we sprongen in de auto en achtervolgden de knotplataan naar het centrum. We zaten eersterangs om te zien hoe het vervoer verliep. Op een rustig tempo reed de bestuurder de knotplataan naar zijn plaats van bestemming. Waar nodig werd de boom een stukje naar beneden gehaald, zodat andere bomen niet beschadigd zouden raken. Het was te zien dat de bestuurder vaker bomen had verplaatst. Misschien had hij de platanen een paar maanden geleden wel van het Looiersplein naar De Beljaart gereden.

Mooi op tijd kwamen we terug op het plein om de aankomst vast te leggen. Inmiddels waren er meer mensen aanwezig, zowel vanuit de pers als winkelend publiek. Je ziet tenslotte niet elke dag een knotplataan aan komen rijden. Ook hier kwam de nodige precisie kijken om ervoor te zorgen dat de boom weer rechtgezet werd. In totaal werden zes knotplatanen terug op hun vroegere plekje gezet. Het was een bijzonder avontuur om mee te maken. Bedankt daarvoor, Piet!

Deze Triangel verscheen in Weekblad Dongen, 15 december 2016

Triangel - Op de vlucht

Nu de dagen donkerder en regenachtiger worden, vind ik het heerlijk om met een dekentje op de bank te kruipen en een leuke serie op televisie of op Netflix te kijken. Een paar weken geleden heb ik een boeiend televisieprogramma ontdekt, genaamd Hunted. Kennen jullie dat? Voor degenen die het nog niet gezien hebben, zal ik even in het kort uitleggen waar het over gaat. Twaalf Nederlanders zijn zogenaamd voortvluchtig en moeten drie weken uit handen van een speciaal politieteam en hun hunters blijven. Vier van hen zijn als individu en de rest als duo. Ze mogen maximaal 48 uur op dezelfde plek blijven en per dag maximaal 100 euro pinnen. Hoe zorg je ervoor dat je niet gepakt wordt?

Meteen vanaf de eerste aflevering was het spannend en zat je soms met verbazing te kijken. Wat kan de politie veel van je te weten komen als je in hun vizier bent. Je laat veel (digitale) sporen achter zonder dat je het door hebt. Niet alleen via social media, maar ook bijvoorbeeld als je ergens pint of als het kenteken van je auto ontdekt is. Bij sommige zaken sta je helemaal niet stil. Zo was er een duo dat een paar dagen voordat ze op de vlucht sloegen op hun Facebook-pagina een foto plaatste waarop hun opvallende tent te zien was. Hierdoor had het politieteam meer informatie dan waarschijnlijk de bedoeling was. Alles wordt uitgeplozen als je voortvluchtig bent. Niet alleen in je eigen huis, maar soms ook bij je directe familieleden en vrienden. Het is dan leuk om te zien dat de ene persoon veel meer belangrijke informatie deelt dan de ander.

Hunted zet je wel aan het denken. Natuurlijk heeft een rechercheteam veel meer toegangsmogelijkheden tot bepaalde informatie, maar hoe veilig is het wat je allemaal deelt op social media? Hoe snel kan het eigenlijk in verkeerde handen vallen? Het delen van een leuke of grappige foto is in een paar seconden gedaan, maar wie ziet die foto dan uiteindelijk allemaal? Een digitale rechercheur ontdekte op een computer van een voortvluchtige haar inloggegevens tot verschillende accounts. Het gevolg daarvan was best heftig. De rechercheur plaatste namelijk berichten op haar social media-accounts, terwijl zij er geen gebruik van maakte om geen sporen achter te laten. Je weet dat je inloggegevens en wachtwoorden nergens moet vastleggen, en toch doen heel veel mensen dat. Tegenwoordig heb je heel veel accounts op allerlei websites. Dat zorgt ervoor dat mensen of regelmatig hetzelfde wachtwoord gebruiken of hun wachtwoorden ergens opschrijven.

Weer even terug naar het televisieprogramma. Het is geweldig om te zien hoe de ene voortvluchtige ontzettend goed voorbereid op pad gaat en de ander dat een heel stuk minder is. Sommigen blijken het moeilijk te vinden om geen contact met hun dierbaren te hebben, terwijl anderen daar helemaal geen moeite mee lijken te hebben. Je gaat toch nadenken hoe je dat zelf zou doen als je drie weken van de radar moet verdwijnen. Zoek je het bekende op, waardoor je minder veilig bent? Of ga je een vreemdere kant op, zodat er minder sporen naar je te vinden zijn? De bedenkers en makers van Hunted hebben in ieder geval een zeer gaaf programma op de Nederlandse televisie gebracht.

Deze Triangel verscheen in Weekblad Dongen, 24 november 2016