Een eigen boekenwand

Zo lang als ik me kan herinneren, ben ik dol op lezen. Je deed me als kind geen groter plezier dan met een bezoekje aan de bibliotheek. Mijn moeder leest ook veelvuldig, dus vroeger mocht ik regelmatig mee naar de bieb.

Naarmate ik ouder werd, werd het lezen niet minder. Zelfs niet in de bovenbouw van de middelbare school tijdens de verplichte leeslijst van het vak Nederlands. Lezen vond (én vind) ik heerlijk. Lekker wegdromen in een andere wereld of iets leren over een onbekend onderwerp of even voorlezen aan een nichtje of een neefje… ik ben een echte boekenwurm.

Naast het lenen van boeken via de bibliotheek kocht ik ook veel boeken. Niet dat ik altijd plaats had om ze mooi op te bergen, maar dat zou later wel komen als ik een eigen huis had.

Dat later is inmiddels een feit geworden.
Lees verder op: http://www.boekenbeschrijfster.nl/content/een-eigen-boekenwand

Activiteit in de tuin

Ons huis is bijna helemaal naar wens en vrijwel alle verhuisdozen zijn uitgepakt. Op zolder staan nog een aantal dozen met boeken, maar die kunnen pas uitgepakt worden als de boekenkast voor de zolder klaar is. Als het goed is, wordt deze volgende week geplaatst. Maar dat terzijde…

De tuin daarentegen ziet er na een regenachtige dag als een soort modderpoel uit. Er loopt een paadje door de voortuin naar de voordeur en door de achtertuin naar de schuur. Maar verder is er overal zand. En dat zand komt ook regelmatig mee naar binnen…

We zijn al wel bezig met de tuin, maar tot nu toe vooral op papier. Er is een ontwerp gemaakt, dat er overigens erg gaaf uitziet. De stratenmaker is uitgekozen en die begint over 1,5 week. Ik kan haast niet wachten…

Aangezien Robert en ik graag vogeltjes in onze tuin willen, hadden we al wat spulletjes gekocht om aan de schuur en/of schutting te hangen. Denk hierbij aan een nestkastje en een houder voor pindakaaspotjes. Wij dachten dat we deze pas konden ophangen als onze tuin klaar was. Nu zei mijn schoonvader dat we dat nu al konden doen. Zo gezegd, zo gedaan.

Sinds drie weken schittert er een nestkastje en een pindakaaspotjeshouder aan onze schuur en een – door mijn vader gemaakt – voederhuisje aan de schutting. Tot mijn verbazing zag ik binnen een week al een pimpelmeesje in het nestkastje. Ik dacht toen even dat het toevallig was, maar sindsdien is hij (of zij) er elke dag. Het beestje zit soms op het dakje, soms er tegenaan en soms zie je een kopje door de opening zitten. Echt heel leuk om te zien! 

Dat is niet de enige vogel die onze tuin al gevonden heeft. Merels, kauwen en mussen weten de pindakaaspot en het brood in het voederhuisje goed te vinden. Als ik ’s ochtends beneden kom en het gordijn open, zie ik vrijwel altijd een of meerdere vogels zitten. Ik ben benieuwd hoe dat zal zijn als onze tuin beplanting en bestrating heeft. Het is nu al genieten…

Tien jaar tante Kim

Mensen die mij kennen en/of volgen, weten dat ik het geweldig vind om tante te zijn. Ik ben trotse tante van twee nichtjes en een neefje. En vandaag is het precies tien jaar geleden dat ik voor het eerst tante werd. Nichtje Isa wordt vandaag namelijk alweer 10 jaar!

Ik weet het nog goed dat mijn zus en zwager vertelden dat ze voor het eerst vader en moeder zouden worden. Ik was 20 jaar en zou al tante gaan worden. Supergaaf! Tijdens Wendy’s zwangerschap heb ik via Hyves daar veelvuldig over geblogd. Helaas ben ik vergeten om die blogs op mijn computer op te slaan toen ik mijn account van Hyves verwijderde, maar de herinneringen heb ik nog wel.

Zo was ik ervan overtuigd dat mijn zus zwanger was van een jongetje. Ook wist ik al hoe hij zou gaan heten, namelijk Bram. Dat dit allemaal niet klopte, weten jullie inmiddels wel. Tien jaar geleden werd er namelijk een lief, klein meisje geboren die de naam Isa zou gaan dragen. Als trotse (peet)tante liet ik dat aan iedereen weten. Zo vaak mogelijk ging ik bij mijn zus op bezoek om mijn kleine nichtje te bewonderen, bijvoorbeeld voordat ik bij de Efteling moest werken.

Ik heb het al vaker gezegd, maar wat blijft het bijzonder om zo’n klein mensje van zo dichtbij te zien opgroeien: leren zitten, kruipen en lopen, horen kletsen, naar school gaan en nog veel meer. En wat vond ik het geweldig toen ze me voor de eerste keer “tante Kim” noemde.

Vanaf vandaag heb ik een tiener als nichtje. Dat is weer een hele andere fase. Gelukkig vindt ze het nog wel leuk om met haar “oude” tante dingen te doen… en hopelijk blijft ze dat nog heel lang leuk vinden :-).

Gefeliciteerd lieve Isa!