Tien jaar tante Kim

Mensen die mij kennen en/of volgen, weten dat ik het geweldig vind om tante te zijn. Ik ben trotse tante van twee nichtjes en een neefje. En vandaag is het precies tien jaar geleden dat ik voor het eerst tante werd. Nichtje Isa wordt vandaag namelijk alweer 10 jaar!

Ik weet het nog goed dat mijn zus en zwager vertelden dat ze voor het eerst vader en moeder zouden worden. Ik was 20 jaar en zou al tante gaan worden. Supergaaf! Tijdens Wendy’s zwangerschap heb ik via Hyves daar veelvuldig over geblogd. Helaas ben ik vergeten om die blogs op mijn computer op te slaan toen ik mijn account van Hyves verwijderde, maar de herinneringen heb ik nog wel.

Zo was ik ervan overtuigd dat mijn zus zwanger was van een jongetje. Ook wist ik al hoe hij zou gaan heten, namelijk Bram. Dat dit allemaal niet klopte, weten jullie inmiddels wel. Tien jaar geleden werd er namelijk een lief, klein meisje geboren die de naam Isa zou gaan dragen. Als trotse (peet)tante liet ik dat aan iedereen weten. Zo vaak mogelijk ging ik bij mijn zus op bezoek om mijn kleine nichtje te bewonderen, bijvoorbeeld voordat ik bij de Efteling moest werken.

Ik heb het al vaker gezegd, maar wat blijft het bijzonder om zo’n klein mensje van zo dichtbij te zien opgroeien: leren zitten, kruipen en lopen, horen kletsen, naar school gaan en nog veel meer. En wat vond ik het geweldig toen ze me voor de eerste keer “tante Kim” noemde.

Vanaf vandaag heb ik een tiener als nichtje. Dat is weer een hele andere fase. Gelukkig vindt ze het nog wel leuk om met haar “oude” tante dingen te doen… en hopelijk blijft ze dat nog heel lang leuk vinden :-).

Gefeliciteerd lieve Isa!

De zoektocht naar hét cadeau voor Tim!

Een tijdje geleden ontvingen Robert en ik een uitnodiging voor de verjaardag van een goede vriend, genaamd Tim. Daar wilden we natuurlijk graag naartoe, maar het gaf ons ook meteen een groot vraagstuk. Wat zouden we Tim dit jaar voor cadeau geven?

We wilden iets leuks en iets origineels aan hem geven, en dat bedenk je niet zomaar. We besloten daarom om al onze andere prioriteiten opzij te schuiven... en allereerst te gaan bedenken wat we voor verjaardagscadeau konden geven. Want wat geef je iemand die eigenlijk alles al heeft?

Hij heeft: een lieve, leuke en aardig vriendin (/verloofde/bijna-vrouw); een mooi huis dat leuk ingericht is; verschillende huisdieren (en volgens Robert hoefde daar geen stokstaartje bij te komen...); heel veel van de Efteling; boeken over allerlei onderwerpen... en hij gaat binnenkort trouwen. Wat konden wij daar nu nog aan toevoegen?

Na dagen (én nachten) erover nagedacht te hebben, wisten we het ineens! Tim is dol op koffie en dol op Twitteren. Wat als we deze twee zaken nu met elkaar konden combineren? Dat zou hét ideale cadeau zijn! En zie hier het resultaat:

Ruim voor Tims feestje was, hadden we de mok in huis. Het was nog even afwachten wat hij ervan zou vinden... maar gelukkig kregen we dat gisterenavond te zien. En jawel, hij was erg blij met dit cadeau. En daar waren Robert en ik weer blij mee ;-).

En hoe was het feestje, vraag je je misschien af? Dat kan ik in een paar steekwoorden wel voor jullie samenvatten: k-k-koffie, de Wallen, Freek Vonk, achtbanen, babynamen, mijn favoriete chips en John Williams ;-). Oftewel: we hebben een erg gezellige avond gehad!

Gelukkig hebben we nu één jaar de tijd om met een nog origineler cadeau te komen als Tim volgend jaar de mijlpaal van 30 jaar bereikt! Alhoewel hij daar liever nog niet aan herinnerd wordt... ;-)

Hiep hoi... 30 jaar!

'Time flies... when you're having fun!' Dat is een bekende uitspraak die je regelmatig hoort. En die best vaak waar is ook! Vroeger - toen ik nog als klein meisje op de basisschool zat - vond ik 30 jaar echt héél oud. Als je die leeftijd had bereikt, dan was je toch wel oud hoor (én getrouwd, én moeder, én een carrièrevrouw, én... ;-))

En nu - vele jaren na de basisschool - heb ik die leeftijd vandaag bereikt. Ik zal je wat vertellen: ik voel me eigenlijk helemaal niet oud. Af en toe baal ik dat mijn knieën niet altijd meewerken en ouder lijken dan ik daadwerkelijk ben, maar verder voel ik me fris, fruitig en jong ;-).

Bron: someecards.com

In aanloop naar mijn verjaardag kreeg ik wel eens de vraag of ik er tegenop zag om 30 jaar te worden. Die vraag kon ik gemakkelijk met 'Nee' beantwoorden. Ik vind het helemaal niet erg om nu tot de groep van dertigers te horen. Dat neemt niet weg dat ik de leeftijd van 30 jaar wel een soort mijlpaal vind. Maar ik kom toch pas net kijken... en ik heb nog een heel leven voor me ;-).

Gisteren heb ik met mijn familie en vrienden mijn 30e verjaardag gevierd! En vandaag ga ik met manlief iets leuks doen. Je wordt tenslotte maar één keer 30 lentes jong... en dat mag dan wel uitgebreid gevierd worden. (Dat doe ik overigens elk jaar graag, maar dat terzijde... ;-))

Bron: someecards.com